boza, bilinen en eski türk içeceklerinden biridir. günümüzde eski osmanlı coğrafyası ile orta asya coğrafyasının bazı kısımlarında yapılıp tüketilir.
boza, darı irmiği, su ve şekerden üretilir. fermente bir içecek olan boza, mayalandıktan hemen sonra daha tatlıyken, bekledikçe ekşi bir lezzet kazanıyor. bozanın kendine özgü tadı ise laktik asit bakterileri sayesinde fermente olmasıyla yani mayalanmasıyla ortaya çıkıyor. fermantasyon, bozaya lezzet kazandırırken sindirim sistemi için yararlı bakterilerin oluşumunu da sağlıyor.

çocukluğumdan beri kışları severek boza tüketen biriyim. açıkçası marketlerden aldığım değişik firmalara ait ürünleri başarılı bulmuyordum. izmirde şemikler bozacısı diye bir mekanı şans eseri öğrendim ve dün yönümü şemikler'e çevirerek boza almaya gittim. çok başarılı boza. izmirde yaşayan, daha önce burayı bilmeyen( düne kadar benim gibi!) boza severlere tavsiye ederim. ben çok beğendim...

garip bir hava var. sisli. sis biraz bana bilinmezliği hatırlatıyor. duygularıma güvenim azaldığında ise rahatsız hissediyorum.
içimde de garip bir his var. gecikeceğimi bile bile o sokağa değil, diğerine saptım. gerçi köpekler de etkendi burada. otobüs geldi saatinde. ben geç kalmıştım ama onun hızlı gitmesini istedim gecikmemek için. oysaki hatalı olan ve düzeltmesi gereken otobüs değildi. ben hayattan bana güzellik yapmasını bekledim. yapmadı. yapmadığı için de küsmedim, kırılmadım. sadece kabul ettim. iskeleye yaklaştığımda vapuru gördüm. hala hareket etmemişti. koşup yakalayabilirdim, koşmadım. arkasından diğer vapur geçiyordu, benim binmem gereken vapur beklemek zorunda diye düşündüm. beklemedi. kaptan cesur çıktı. vapur benim binmeme tam 20 saniyelik yol kalmışken ya da zaman kalmışken hareket etti. vapur hareket etti. ben izlemedim. geri döndüm.
dalgasız, rüzgarsız, puslu bir havada geç kalacağım diğer vapurda metal kokusu eşliğinde merdivenleri çıktım. geç kalıyordum. geç kaldığım şey sadece bir işte bulunmaktı. varlığımın yeteceği bir göreve geç kalıyordum. orada bulunmadığım için görev gerçekleşmiyordu.
yolcu salonuna geçtim. etrafa baktım. bir sürü boş koltuk vardı. içine serpiştirilmiş birkaç insan. içim gibi. derimin altında olması gereken hisler yok. ya dondular ya da yok oldular. belki de endişe hepsini yedi, emin değilim. duygular, duyguları yiyebilir ya da yenebilir mi? yoksa onlar da benim vapurla olan anım gibi sadece izlediler ve kaçırdılar mı beni?
etraf kalbalıklaştı. sesler de... bir adam geldi. yüksek sesle konuşmaya başladı. zihnimin pusları dağıldı. hikaye olmayan hikaye de bitti.

kınadiğin yerden sınanırsin unutma...

dipnotlar,
küçük punto,
sürekli yuceltilen kahramanlastirilan ana karakter,
yeşilçam filmi gibi herkesin mutlu olduğu sonlar
ilkokul öğrencisinin bile tahmin edebileceği kurgular.
ahmet ümit kitaplari bunların çoğunda ipi göğüsler.

__ klima nedeniyle gelen yüklü fatura...
__ biber ve domates salçası sebebiyle salçalara ödenecek para..
__kış için alınması gereken soğan...
__salamura için kurulması gereken zeytin..
__kışın kalorifer için alınması gereken 2 ton kömür
__ arabanın muaynesi ve sigortası...
__ kışın kullanmamız için almamız gereken zeytinyağı...
bla, bla, bla
ağustos bence masraf ayıdır.
sıcağı da cabası...
o sebeple pek hoşlaşmam kendisiyle...

radara yakalanmış sözlük yazarının kokpitinde yazan ibare.

insanları sıradanlaştırıp tek tip haline getirme isteğinizden vazgeçin artık. herkes sizlerin istediği gibi olmak zorunda değil. isteyen yediği yemeği atar isteyen yüzünü atar isteyen yaptığı alışverişi atar ve üzgünüm ki kimse buna karışamaz zira sizlere rahatsızlık veriyorsa tek bir tuş ile takibi bırakabilirsiniz. gerçekten bazen olaylara nasıl bu kadar sığ bakabiliyorsunuz inanamıyorum. birisi diyor şarkı atmasın birisi diyor yemek atmasın birisi diyor kendisini atmasın. ne atsın o zaman bu insanlar?

t: pandemi döneminde yapması gerekeni yapıp evde duran kişilerin hesabını boş bırakmamak amacıyla hesaplarına attığı storylerdir. utanması gerekenler yemek storyleri atanlar değil pandemi döneminde dışarıda eğlence storyleri atanlardır.

bilgisinin ışığı tüm sözlüğü aydınlatmaya yetiyor. dâim olsun efendim. çokça yazın lütfen. hakikâten örnek vatandaş... sözlüğümüzün en parlak meşalelerinden, büyüklerinden, güzide yazarımız... kalemine zevâl gelmesin aman...

+ay aşkım bu bunların adı neydi? şu tanımları hafif gri şeyler.
-aşkım onlara çaylak deniyor.
+aaaay ne kadar da tatlı hadi ona artı oy ver. sevaptır.
-tamam.
sözünözü: nasiplen lan fakir

insanın kendini öldürmeden önce dünyaya bıraktığı son mesajdır.
son çırpınıştır son vedadır.
son kez anlaşılmak istemesidir.

beykoz sahil (merkez)

birkaç cümle.
bir odanın önünde beklerken, bir insanın iki dudağının arasından çıkan birkaç cümleyle insan birkaç on yıl yaşlanıyor. saçlara değil, yüreğe buz gibi düştüğü için. yananlar bilir, o soğukluğun nasıl insanı kül edebileceğini.

bir insan neden homofobik olur ya? doğru bulmuyormuşmuş abi sanane milletin kimle seviştiğinden kimi sevdiğinden? eşcinsel arkadaşlar sizin kadar lgbti lafı etmiyordur be. homofobikler sabah akşam eşcinsel lafı edip duruyor insanın fikri neyse zikri de odur bu kadar lafını etmenin bir sebebi olmalı. ya tamam hoşlanmazsın ona da tamam ama neden hakaret ediyorsun? saygı duymayı başkalarının hayatına karışmamayı öğrenemediniz bir türlü. size karıştıkları ettikleri yok rahat bırakın insanları.

aysel git başımdan ben sana göre değilim
ölümüm birden olacak seziyorum
hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim
aysel git başımdan seni seviyorum.

attila ilhan - aysel git başımdan.

tepende karabulutlar olsa bile gökyüzünün maviliğinden kuşku duyma.

güneş sistemi'nin oluşum aşamasından kalmış olan, genellikle silikat adı verilen minerallerden oluşan, milimetrik boyutlardaki bir çeşit kum. gökkumu olarak da bilinir. bazı gök taşlarının yapısında bulunur.

ülkücü hareket engellenmiş

ruhun bir süreliğine kaybolma biçimi.

sizler kaç kişisiniz bilmiyorum ama artık olay çığrından çıkmaya başladı.
kime, neye ceza vereceğimizi de yazarsanız bence tam süper olacaktır.
bende tüm yazarlara açık çağrı yapıyorum!
iletişime açığız ve toplu şekilde kararlar alıp şikayetleri değerlendiriyoruz. kişilerin isteğine göre tanım yazar silmek, cezalandırması yapmıyor, 15 kişi bir işin hakkından gelmeye çalışıyoruz.
bu tür başlıkları açanlar hakkında da iyi düşüncelerimin olmadığını açık şekilde ifade ediyorum.

anlamadığım başlıktır.
çok fazla boş var neyi nereye koyacağımı çıkaramadım.