bir yazarın profiline tıkladıktan sonra kişisel iletisinde gördüğüm yazı.


şimdi de başka bir yazara baktım, onda da kafa izninde yazıyor.


fotoğraflar yenilenecek.

insanların çoğu kendileri için değil, başkaları için giyinir. daireye gelen pasaklı bir köylü ile iyi giyimli bir çiftlik ağası aynı muameleyi görmez. pasaklı köylüye bağırır çağırırlar; bugün git yarın gel derler. çiftlik ağası, general gibi itibar görür; işleri tıkır tıkır yürür. general deyince aklıma geldi. bir general kişiliğinden dolayı mı, yoksa omuzundaki yıldızlardan dolayı mı itibar görür?

(bkz: insancıklar)

bu ülkeye demokrasi getireceğiz, türbanlılar rahat edecek, kürtler kendi dillerini konuşacak, vesayeti kaldıracağız, avrupa birliğine gireceğiz dediler. yolda destek sağlamak için lgbt'e destek gösterilerinde bulundular. 28 şubatın acısını yaşamış mazlumlar gibi görünüyorlardı. her konuda ezikliği, yok sayılmışlığı yaşayan herkesin sesi olacakları düşünüldü. ben hiç bir zaman sıcak bakmadım. bir insanın yetiştiği ülkü, ideoloji veya din hiç önemli değil, ilk gençliğinin nerede geçtiği çok önemlidir benim için. ileride şekil değiştirip durumlara ayak uydurmaya çalışsanız bile, içerlerde bi yerlerde yine aynı ideolojiye hizmet edersiniz. neyse uzatmayacağım, çokça desteği bu ülkenin akademisyenlerinden, gerçek entellektüellerinden sağladılar. dönüşümü ve gücü sağlamlaştırdıkça gerçek canavar ve gerçek amaçlar ortaya çıktı. sakın haaa bütün yaşananlar, yol boyunca raslantı olarak yaşanmış gelişmelerdir diye düşünmeyin. bu bir dönüşüm hikayesidir. son 19 yılda yaşananlar, zaten yaşanacaktı; aktörlerin veya partilerin önemi yoktur. neyse çok uzattım sanırım, az buz şeyler yaşamadık arkadaşlar, bizler çok radikal değişimlerin, tam da göbeğinde kaldık. gençtik kanımız hızlı akıyordu. elimize ateş alıp şehri yakmak değildi amacımız, olanlara tepki göstermek istiyorduk. gücümüz yoktu, elimizde sadece internet vardı; twitter, ekşi, facebook ha bir de mezuniyet törenleri vardı tabi. referandum yaşadık, çıktılar dediler ki kenan evreni yargılayacağız, ilk dönem destekleyen akademisyenler yine evet dediler yargılansın. kardeşim hiç mi tarihsel bağlamda gelişmeleri okuyamıyorsunuz. kenan evrenden farklarının olmadığını anlamadınız dimi? ardından gezi geldi. amacımız belliydi, ses çıkarmak istiyorduk. hiç bir zaman yakıp yıkmak değil, fark edilmek, değişimin gerekli olduğunu vurgulamak istiyorduk. yine onda da kaybeden biz olduk. 3. günde evimize girdik mecburen. neyse biz yine internetten sesimizi çıkarmaya çalıştıkça, bi anda başlıklar silinmeye başladı, bize bizimle aynı platformdan bize karşı düşmanlar yarattırlar. cadı avına başladılar. yazmaya korkar olduk, insanlar toplanıp hapishaneye götürülüyordu. 71 öncesi, 80 öncesi gibi bir ortam yaratıldı. fakat artık insanlar yaşamlarına kıymet veriyordu. tarih bize böyle çabaların beyhude olduğunu ve sadece gençliğinin çürüyeceğini örnekleri ile gösterdi. korkmamız normal, çünkü istedikleri de bu zaten, herkes korksun ve yazamasın konuşamasın ve hatta düşünmesin. yazmaya çekinen arkadaşları çok iyi anlıyorum. haklılar, kendi hukukunu yazmış bir siyasi güç var karşımızda, ama sanırım değişim artık zorunlu yani süreç bize bunu gösteriyor. bir gün bu başlığın altında ''abi ne günlerdi, içimiz kan ağlıyordu ama yorum yapamıyorduk girişleri ve hikayeleri okuyacağız''. daldan dala atladım belki out of topic gibi görünsede hepsi birbiriyle ilintili, sadece 29 sayfa bir dönem ödevi hazırlar gibi alıntılar ve dipnotlar vermek istemedi. sonuç olarak, ''demokrasi pompalamasyonu ile yola çıkıp, herkesi muma çeviren bir yönetimin başarı öyküsüdür siyasi başlıklara yazmaktan çekinmek''. allah sonumuzu hayır etsin amin.

ben deniz manzarasını alayım. orman da güzel fakat biraz ürkütücü.

tanimlamalarini gizliden gizliye takip ettigim, asiri tatli, sohbeti asiri guzel olan cağnım yazarimdir.yazdiklarini keyifle okumakla beraber kibarligiyla da gonlumu fethetmistir. hep yazsin ben de hep okuyayim, arada bir de ozelden de dürtsun ama! kahveli sohbetlere hep beklerim. ıyi ki var...

iki farklı dilde iletişim kurma becerisi anlamına gelir. türkiye'de de mevcut coğrafi ve sosyolojik özellikleri göz önüne aldığımızda, iki dilli toplulukların yer aldığı bir toplumsal yapı bulunmakta. avrupa birliği ülkelerinde iki dillilik oranı %56.

literatür bize, bilingual çocukların monolingual (tek dilli) çocuklarla aynı dilsel gelişim sürecinden geçtiğini ve yaklaşık aynı zamanda konuşmaya başladıklarını göstermekte.

ancak, bilingual olmanın bilişsel beceriler üzerinde pozitif etkileri gösterilmiştir. özellikle, 0-2 yaş, ergenlik dönemi ve yetişkinlik döneminde ikinci bir dil öğrenmede beyindeki nöral ağ kapasiteleri incelendiğinde, bireyin yaşı azaldıkça bu kapasitenin belirgin derecede daha da arttığı gösterilmiş. bu yeteneğe de nöroplastisite denir.

bu sözlükte her şey neden ben uyuduktan sonra oluyor? okulda da böyleydi. gitmediğim gün bir şeyler oluyordu mutlaka.

(bkz: başlığa girmeden açanın mebus paltosu olduğunu anlamak)

beğenin be sevaptır mesela bunu hadi .

türk futbol tarihinin en başarılı teknik direktörüdür.

bu yüzden çekemeyeni fazladır, zira başarılı olan her insana çamur sıçratmak gibi milli bir hastalığımız mevcut.

her sene şampiyonluk parolası ile başlayanlar, sırf etkileşim kasabilmek için fatih hoca'ya demediklerini bırakmazlar.

ama sezon sonu konuşan hep o olur. elini şöyle bir sallar ve der ki: "hepsine geçmiş olsun".

güneş'in anonsuyla tam gece yarısı güneş gibi doğduğu, bizi de oynattığı yayın.

rus yazar ivan gonçarov'un bir ayda yazdığı romanı. kitabı okurken resmen ürperdim çünkü kitap benimle alakalı çok şey anlatıyordu.
oblomov, sorunların farkındadır, çözümün ne olduğunu da biliyordur. hayatını değiştirmek için sürekli birbirinden güzel planlar yapmaktadır. fakat o planları uygulamaz. ciddi işleri bir yana bırakarak içine kapanmak, kendi yarattığı hayal dünyasında yaşamak oblomov’un en büyük zevkidir.

ingilizce bilen eleman * arıyorlarmış.

sözlüğün sürprizlerle dolu olduğunu öğreten yazar.

her şey bir fotoğrafla başladı. sonra mevzu çok başka yerlere gitti. "ara bul whis, hadi" dedi.
"tamam imp!! o iş bende" dedim.

başladım yola koyulmaya. sherlock kesildim birden. dıdısının dıdısına sordum. dağları deldim tek başıma falan.
"fazla azimli çıktın sen, önüne engel koyacağım" dedi. arada güzel de trolledi. sonra "çok yaklaştın bana ha gayret" dedi.

tabi whis'ten kaçar mi bunlar? bi uçan bi kaçan zaten. elimle koymuş gibi buldum kendisini.

fotoğrafın sırrı çözüldü sonra. bazen gözümüzün önündeki şeyleri göremeyiz ya. bu olayda tam o türdendi.
hayatta ne fırsatları, güzellikleri kaçıyoruz bi bilseniz zaten.
kısacası gözünün önünde işte yeter ki bakmasını bil.

kafa iznine çıkmış imp! üstelik sifreli bir mesajla.
yeni bi çözülmesi gereken olay diye atıyorum hemen müge anli'ya. "beni çıldırtmak mi istiyorsun sen ? iki kaşık badem sütü kreması al, kokusunu takip et bulursun diyor. "
" arama kurtarma köpeği paşa mıyım ben müge,kapat telefonu" diyorum. kapatıyor yüzüme çekik gözlüm.

anlayacaginiz bana bana yine tozlu raflar göründü. dereler,tepeler de göründü ayneenn. bekle beni imp seni bulacağım!

ya sen dönersin ya da ben yine sherlock kesilir bulurum seni imp!
gizli mesaj

*çok gerekli bilgi: kafa iznine sadece whis çıkabilir diye rozet istiyorum. tüm üyelere 0 karma puanla satılsın.

birkaç yıl sonra netflix ya da başka bir platformda dizisinin yapılacağını düşündüğüm aile. kendi içlerinde bu kadar suça yatkın, bu kadar sabıkası kabarık bir aile cumhuriyet tarihinde var mıdır, bilmiyorum.

ülke resmen gotham'a döndü. ya para için yapılıyor ya da fetöcüler veya diğer suçlular kaçırılıyor. ilkinin ihtimali çok daha yüksek.

kolay ve anlaşılabilir bir dili var. felsefeye yeni başlayanlar için idealdir ama fazla hap bilgi içeren kitap. filozoflar ve onların düşünceleri hakkında genel bilgi edinebilirsiniz, fakat fazla bir şey beklemeyin. şahsi olarak bana yetersiz geldi, zorlanmadım. felsefe zorlamalı, kafanı karıştırmalı.
kötü kitapdır demiyorum. felsefe bilginiz sıfırsa severek okursunuz, ki zaten kitabın amacı bu; yeni başlayanlara felsefe öğretmek.

özellikle kafayı kadın erkek ilişkilerine takmış abazanlar beni çok güldürüyor. "bilmemne yapan sevgili", "bilmemne yaparken sevgilinin bilmemne yapması", "fuck buddy'yle bilmemne yaparken sevgilinin basması" falan filan. delinin biri* bir kuyuya taş atıyor, diğerleri de varıyla yoğuyla troll besliyor.

ah yavrularım benim. yokluğun içerisinde amansızca kıvrılan kimsesiz seks yoksunlarım benim. kıyamam.

#743212
9- bilimin bardağından içilen bir yudum su sizi ateist yapar sözüne katılıyor musunuz? sizce bu sözle ne denmek isteniyor?
-katılmıyorum. bilimsel gerçekler öğrenildiğinde tanrıya varlık atfetmenin anlamsızlaşacağı kastediliyor.
yaşadığımız evrende bir uyumun varlığından söz edebiliriz sanırım. ben bu uyumun ilk sebebinin tanrı olduğu kanısındayım. bu bağlamda bilim de tanrının sanatını izah etmeye çalışıyor.
açıkçası bu konu tercih meselesi. ne inananlar varlığını ispat edebilir ne inanmayanlar var olmadığını...

7- toplum olarak karamsar bir yapıya sahibiz. peki neden bu karamsarlıktan kurtulamıyoruz sizce?
-bir radyo programında dinlemiştim. annenin mutsuz, moralsiz olduğu zamanlarda asık yüzüyle bebeğiyle iletişime geçmemesi gerektiğinden ne yapıp edip mutlu bir yüz ifadesi takınması gerektiğinden bahsediyordu. bebekle anne arasındaki iletişimin nasıl olacağı, karamsarlıktan kurtulma konusunda yol gösterebilir.

3- bilimin bir toplumda gelişebilmesi için sizce neye ihtiyacımız var?
- soru kendi içinde bilimin bir toplumda gelişmesi gerektiği varsayımına dayanıyor. fen bilimleri kastediliyor zannımca.
açıkçası bilimin gelişmesi tek başına bir şey ifade etmez. öncelikle bireylerin objektif düşünebilmesi, herhangi bir konuyu duygulardan bağımsız ele alabilmesi gerekir. bunu yapamadıktan sonra bilimde ne kadar ilerlediğinizin bir önemi yok.
bu temel üzerine sosyal bilimler de olması gerektiği gibi inşa edilebilir.
peki bu nasıl gerçekleşecek? dayatmadan tamamen uzak, neden ve nasıl sorularını soran nesnel bir eğitim sistemi ile.

soruları için orsalesta anafor'a teşekkür ederim.

alternarif olarak telegram gruplarınada bakılmalıdır.