herhangi bir orbitaldeki bulanan elektronun kendi eksenleri etrafında dönme yönünü anlatır. +1/2 ve -1/2 değerini alır

t: yazarların bugünkü mutluluk sebebi.
yeni bir güne uyanabilmek.

2015 yapımı, shahrukh khan ve kajol filmi.

bu iki şahane insanı beraber oynarken görmek mükemmel bir şey. ben böyle güzel aşk yaşayan başka bir çift görmedim. film hakkında çok şey söylemek istemiyorum. izleyin, kesinlikle pişman olmayacaksınız.

duvarlarına bahar gelmiş memleketimin / basmane

genetik olarak lizil oksidaz enzimi eksiktir.
lizil oksidaz kollajen ve elastin yapısındaki çapraz bağların oluşumundan sorumludur.
bu enzim eksik olduğu için kollajen ve elastin sentezi bozulur.

çevresindekileri de mutsuz eder

benim neden haberim yok yahu? kime verdiniz hakkımı ey sevgili sözlük? mail adresimde falansa söyleyin, bakayım, anlık heyecanlarla olmuyor.

doviz kuru gibi yazar. niye boyle bir benzetme yaptim, cunku sozluge kayit olali daha bir hafta olmus, yazar an itibariyle 27 takipci ve 2000 uzeri karma puan elde etmis ( zalımın oglu rozette almis) bu hizli yukselisin tek rakibi olsa olsa dolar olur, euro olur...bu arada sayin yazar benim gozumde gizli bir forvetten otesin, sen sozlugu ele gecirmek istiyor falan olabilir misin? "komik moderator seniii" deyip gecme beni, gozum uzerinde, buyuk resmi gordum ben!

oldukça merak ettiğim dizidir. fragmanları vs çok hoşuma gitmiştir. üniversite sınavı geçtikten sonra izlemeyi umuyorum.

kime sorulursa sorulsun cevap hep aynıdır: “yazmak için yazıyorum ben” . belki de gerçekten öyledir ama sosyal medyanın, takipçilerin, beğenilerin hayatımıza bu kadar hakim olduğu bi dönemde bunu tamamen doğru kabul etmek biraz yanlış olur sanırım. ben yazmak için yazıyorum, ben rahatlamak için yazıyorum, ben içimi dökmek ve kendime ilerde anı bırakmak için yazıyorum evet benim için hepsi doğru ama bi yandan da bi başlığa hakkında kötümser düşündüğüm bi tanım girecekken vazgeçiyorum bazen çünkü insanların okuyacağını ve ister istemez üstüne düşünüp etkileneceğini biliyorum. o yüzden elimden geldiğince kendi düşüncelerimi yazmama rağmen bi yandan da insanların okuduğunda benim yüzümden üzülmemesini, kötü etkilenmemesini istiyorum. bu sebepten de aklımın bi köşesinde tanımlarımın okunacağını bildiğim için insanları kötü etkilememek adına yazdıklarıma dikkat etme çabası var. uzun lafın kısası herkes yazmak için yazdığını söyler ama sosyal medyanın ya da internetin hayatımıza getirdiği bazı etkenler yüzünden yazarken okunacak olma ihtimalimizi de göz önüne alırız ister istemez. o yüzden kendi adıma büyük çoğunluğu yazmak için yazmak oluştursa da bi köşede okunduğunda insanları etkileme kaygısından dolayı oluşan bi okunmak için yazmak düşüncesi de var doğrusu.

birisi

bir şey var aramızda
senin bakışından belli
benim yanan yüzümden.
dalıveriyoruz arada bir
ikimiz de aynı şeyi düşünüyoruz belki,
gülüşerek başlıyoruz söze.

bir şey var aramızda.
onu buldukça kaybediyoruz isteyerek.
fakat ne kadar saklasak nafile
bir şey var aramızda,
senin gözlerinde ışıldıyor.
benim dilimin ucunda.

-nahit ulvi akgün

nahit ulvi akgün türk öğretmen ve şairdir. bu şiiri de en sevdiğimdir.

"olric kimdir ya da nedir" sorusunun cevabını bilenler ve bilemeyenler diyebileceğim başlık.

neredeyse buzdolabını dürüp büküp ekmek arası yapıp yedikten sonra kahrola ola, yumruklarını sıka sıka, ağlayarak üzerine yeşil çay içip kilo almayı engellesin diye dua ettiren, sonu düşünmeden yapılan eyleme sebep olan his.
(bkz: sonunudüşünenkahramanolamaz)

şu an çok mutluyum. izin günümde kütüphaneye geldim ve ressamlarla ilgili çok güzel kitaplar buldum. bundan daha iyisi olamazdı.

zaman; bazısına göre her şeyin ilacıydı, bazısına göre göreceliydi, bazısına göre geçmek bilmezdi, bazısına göre hiçbir şeye yetmeyendi.

en temel hareket formülüne bakacak olursak.

yol = hız × zaman bu formülü bilmeyen yoktur.

bu formüldeki yol kavramını yaşam süremiz olarak, hız kavramını ise hayatı yaşama hızımız olarak tanımladığımızı düşünelim. zaman ise bilindiği anlamıyla, bizim bir türlü doğru kullanamadığımız bir kavram olarak kalsın.

eğer ki kadere inancımız varsa yaşam süremizin sabit olacağını söyleyebiliriz. yani kadere göre yaşam süremiz en başından belli.
buna göre formüldeki sabit değerimiz yol, değişken değerlerimiz hız ve zamandır.
bu durumda yaşama hızımız olarak tanımladığımız hız kavramını yakından incelemek faydalı olacaktır.
yaşadığımız şeylerin farkında olmadan, koşturmadan ibaretse yaşamımız, yaşam hızımız fazladır demektir. eğer koşturmadan vakit öldürmeye çalışmadan, her şeyin farkına vararak yaşıyorsak o zaman yaşama hızımız düşüktür demektir.

formülde değişken değerimiz olan hız ( hayatı yaşama hızımız) değeri ne kadar fazlaysa, yol değeri sabit olduğundan, zaman değeri de o kadar az olacaktır. aksi durumda yani yaşama hızımız ne kadar düşük olursa zaman değeri de o kadar fazla çıkacaktır.

sonuç itibariyle hayatı daha farkında olarak ve yararımıza olmayan şeyleri hayatımızdan çıkarıp daha yavaş ve daha anlamlı yaşarsak eğer, en kıymetli şeyimiz olan zamandan, bize yaşamak için daha çok şey kalacağı açıktır.

seçmesi çok zor ama dönence diyebilirim sanirim.

beyin yakan bir robert a. heinlein kısa öyküsü. zaten kısacık olduğu için spoiler vermek istemiyorum ama zaman yolculuğu ile ilgili olduğunu söyleyebilirim. türkçeye çevrilmiş hali şuradan okunabilir. ayrıca 2014 yılında sinemaya da uyarlanmıştır.
(bkz: predestination (film))

soğan salatası, kokusu zaten direk sofradan soğutmuştu.
hâlbuki çok güzel bi pasta vardı tam yanında ama oturmadım, karnım ağriyor falan dedim.
içimde kaldı ya o pasta keşke zamanı geri alsak ya.

anne babasından ezberledikleridir. küçük yaşta bir çocuğun anlayacağı şeyler vardır anlamayacağı şeyler vardır. şeriat, siyaset, din vs. anlamayacağı şeylerdir. anne babalar, rahat bırakın artık şu çocukları. kafalarının içini kendi eskimiş fikirlerinizle doldurmaya çalışmayın. bırakın zamanı geldiğinde bu çocuklar kendileri sorgulasın, kendi yollarını kendileri bulsun.

resim çiziyorum. çöp adam falan...
şarkı söylüyorum... horoz gibi çıkan sesimle falan...