hamileler yemek yediklerinde yedikleri şeylerin karınlarındaki bebeğin üstüne düştüğüne inanıyordum. gözümün önünde kafası gözü salça, sebze falan olmuş ceninler beliriyordu ve "yazık hep kirleniyor bu bebekler," diye çok üzülüyordum.

genelde çok düşündükleri ve sorgulayıcı oldukları için hayatlarının bir cehenneme dönmesi olağandır.

çok fazla ünlünün dahil olduğu listedir. başta ise sosyal medya fenomenleri gelir.

günaydın sözlük,
sabah uyandığımda her şey yolundaydı aslında, ama sanırım stresten vücut direncim benden bu kadar demeye başladı. normalde başa çıkılabilir ve hafif olan alerjim tam bir geri dönüş yaptı, tüm cildime minik cam parçaları batıyor gibi hissettiriyor. sabah servise bindiğimde o kadar ağırlaştı ki sinirden ağlamamak için etrafımdakilerden konuşup dikkatimi dağıtmalarını istemek zorunda kaldım.
günün geri kalanı güzel geçer umarım.

bizim toplumda uzun yıllardır "öcü" olarak görülen bir kavramdır. "aman ne derler?", "çocuklar ne olur?" diye diye sürmeyen evliliği sürdürmeye çalıştı birçok birey yıllarca. son zamanlarda insanlar daha bilinçlenmeye ve boşanmayı da evlenmek kadar doğal görmeye başladı.

evlendiğiniz kişiyle ölene kadar yaşamak zorunda değilsiniz. eğer anlaşmazlık ve mutsuzluk varsa, boşanmak da evlenmek kadar normaldir. başkasının dediği ve diyeceği önemli değildir. başkası kimdir ki? senin evinde seninle mi yaşıyor? senin huzursuzluğuna ortak mı oluyor? dört duvarın içinde yaşanılanları bir tek aile bireyleri bilir. başkasının söz sahibi olmaya ve boşanmayı kötülemeye, suçmuş gibi göstermeye hakkı yoktur.

son dakika!
kadın erkek diye ayırmıyor yalnız.
kişiye sevdiği kişinin ten kokusu* her zaman parfüm kokusundan daha cazip gelirmiş.

imza: isviçreli bilim insanları.*

tatile gitmeniz durumunda mutlaka araba kiralamanızı tavsiye edebileceğim akdeniz ülkesi. öncelikle yemeklerden çok da bahsetmeye gerek yok; zaten hali hazırda bir çoğu biliniyor.

ama deniz ürünleri vs. yemek istiyorsanız, özellikle napoli'yi tavsiye edebilirim. bu arada hırsızlığın en fazla yaşandığı yer de napoli maalesef. arabanızın herhangi bir görünür yerinde eşya bırakmamanız gerekir, zira döndüğünüzde camlarınız kırık olacaktır. ayrıca arabayla giderseniz cüzi bir şehre giriş parası ödüyorsunuz, yanlış hatırlamıyorsam 3 euro civarındaydı.

güneye denize gideyim deyip, ismi sık duyulan amalfi'ye giderseniz, gözünüzde çok da büyütmeyin, ufak bir kasaba, fiyatlar açıkcası ucuz değil; ancak ben dağın tepesinde bir otel bulduğumdan, deniz kıyısına nazaran daha uygundu. orada araca ihtiyacınız kalmıyor, 1,5 euroya bakkallardan otobüs bileti alarak, heryere gidebiliyorsunuz.

aynı şekilde amalfi'ye yakın, teknelerle ulaşabileceğiniz sorrento, positano, ravello gibi yerleşimler var, açıkcası hepsi bana aynı gelmişti.

amalfi'nin hemen karşısında yine tekneyle ulaşabileceğiniz capri adası var, kişi başı 25 euro civarında. adaya ulaştığınızda plaja gidebilmek için minibüse binmeniz gerekiyor, o da yaklaşık 3 euro. asıl bomba plaj girişinde; kişi başı 50 euro. bu arada plaj derken de; bizim güney sahillerinde beach tarzı bir mekan hayal etmeyin. gayet 70-80 basamak merdivenle deniz kıyısında bir mekan. denizi de idare eder cinsten, şnorkel filan gerekmiyor, olsa da birşey gözükmüyor çünkü. yüzen insan sayısı çok az, daha çok bel seviyesinde suya girip, flamingo modunda sohbet etmeyi seviyorlar.

diğer taraftan ben kültürel gezi yapacağım diyorsanız roma güzeldir. vatikan'a yakın bir sürü otel mevcut, ancak vatikan'ı da gezeceğim derseniz, bir gününüzü orada yersiniz.

alışveriş için gitmeyi düşünenlerdenseniz ise milano açık ara öne çıkıyor, bizim bağdat caddesi ile eşdeğer düşünebilirsiniz, konsept hemen hemen aynı; ancak bir ayakkabının 300-400 euro olduğunu görünce hızlı adımlarla uzaklaşıyorsunuz.

herkesin romantizm hayali venedik için ise sezonda gitmeyi tavsiye etmem, insan kalabalığı, sezon sonu gidince daha rahat edebilirsiniz.

umarım pandemi bir an önce geçer ve dünyayı gezmeye devam ederiz.

bakınız benimdir.. her sabah uykulu gözlerimi açmak için içtiğim kahvemi günde 15 litreyi buldurarak süregelmiş bi mutluluktur.

eylül'de okul mailinizle girdiğinizde tüm kurslar bedava olduğu için 8 tane kurs aldığım müthiş platform. deadline'ları degiştirebiliyorsunuz, haftayı tamamlamadığınızda kurstan falan da atmıyor. ıntroduction to psychology kursunda ilerliyorum şimdilik.

günaydın sözlük, günaydın diğerleri, günaydın elit prenses.

grip olmuşum, anaa ne güzel! gerçi çay çorba yapanımız yok ama alışığız bişi olmaz. ayrıca köşede çok güzel çorba yapıyorlar, mide yakma garantili poğaça da yeni gelmiş, türkan doydu, ben uzattıkça uzatıyorum, biri vursun beni, prenses nenem yaşında ama kabullenemiyor*, tamam ya gidiyorum!

poğaça yiyin, yanında da vişne suyu için mideniz akşama kadar cayır cayır yansın!

cehennemi dünyaya getirenler, cehennemde yanmaktan korkuyorlar! ne garip değil mi? çok güzel düşünülmüş bir yayın, düşünen ve katkı sunan tüm arkadaşlarımıza teşekkür ederim.

belki bir gün anlarlar umudu ile hasan hüseyin'in dizelerinin de bir bölümünü paylaşayım;

seviyesinin nerelerde olduğunu görmek için fazla çaba sarf etmeye gerek yoktur.
adminin sevgilisi, eşi, dostu kim varsa sorgusuz sualsiz yazar olabiliyor.
para karşılığı ideolojik entry girmenin iyice iğrenç bir boyut alması.
düzgün insanların küstürülmesi, uzaklaştırılması.
istisnasız her başlıkta küfür edilmesi.
ben 4 senedir bekliyorum. artık inancım da kalmadı.
çektim kapıyı çıktım.

makam aracının en az 2020 model ve siyah renkte olmasını özellikle talep eden kayseri üniversitesi rektörü prof. dr. kurtuluş karamustafa'dır. sayın rektör sanırım erciyes'e çıkacak.*

kayseri üniversitesi idari ve mali işler daire başkanlığı, 2 şubat’ta, “36 aylığına iki adet sürücüsüz araç kiralama” ihalesi açtı. ihale için hazırlanan teknik şartnamede, araçlardan biri özel olarak tanımlandı. buna göre, 4x4 olmasını istenilen aracın en az 2020 model ve siyah olması da talep edildi. çok sayıda lüks özelliğin sıralandığı teknik şartnamede ayrıca, kiralanacak aracın uzunluğu, genişliği, depo kapasitesi, bagaj yüksekliği gibi ölçüler de belirtildi. tüm ayrıntılarıyla tariflenen ve özellikle, “yabancı menşeli” olması istenilen aracın rektörlük makamı için çalıştırılacağı kaydedildi.*

haberin tamamı için

turkiye'nin gelisememesindeki en buyuk etkenlerden birisidir. bunun da temelinde egitimin kalitesizligi yatiyor. hem ailenin egitimsizligi sonucu cocuguna duzgun bir birey olma davranislarini asilayamamasi hem de cocugun okulda icine islenmeyen ahlak bilgisinden kaynaklidir. ben hatirliyorum 90li yillarinsonunda ortaokuldayken din kulturu ve ahlak dersinde sure ezberlemek namaz oruc vs seylerin kurallarinin yani sira ciddi mana da ahlak da ogretiliyordu kitaplarda yaziyordu. simdi durum nasil bilmiyorum. din kismi secmeli olup ahlak kismi 2 kat zorunlu olmali ve bu derslerde ogretmenler sinif ogretmeni ile is birligi yapip ogrenciyi sinif icinde ve disinda gozlemleyip ciddi manada kanaat notu kullanmalidir.

bu egitimsizlik kaynakli ahlak probleminin duzelmesi on yillar alacak birsey. 5 yilda bozulmadik ki 5 yilda duzelelim. paylasmak, her bireyin esit oldugunu ogretmek bunu kabullendirmek, kendini baskalarindan ustun gormemek gibi seyler hem aileden gelen sevgi/saygi ogretisi hem de toplumun birbirine iyi ornek olmasi ile duzelecek seyler.

cig koftecide dayak yiyen cocuk mesela iyi bir birey terbiye almis birisi belli. adama karsi saldiriya gecip tezgahtaki bicagi adamin bi tarafina sokacak fiziksel guce sahip, boyu daha uzun. ama sadece kendini korumak ve adami sakinlestirmekle yetiniyor.

buraya yerleşmek.

"ya hatalarına yüzleşirsin,
ya da hataların ile yüzsüzleşirsin.
cahil olmak ayrı,
pislik olmak ayrıdır"

bu cümleyi yüzüne yüzüne söylemek istediğim insanlar var bu hayatta..

"ben pembeye inanıyorum. ben gülmenin en iyi kalori yakıcı olduğuna inanıyorum. ben öpmeye ve çok öpmeye inanıyorum. her şeyin ters gidiyor gibi göründüğü zamanlarda güçlü olmak gerektiğine inanıyorum. ben mutlu kızların en güzel kızlar olduğuna inanıyorum. yarının başka bir gün olduğuna inanıyorum ve mucizelere inanıyorum." diyen hollywood yıldızı, sinema oyuncusu, hayırsever ve moda ikonudur.

parmağımı derin kestiğimde veya yaktığımda yemeğin devamını yine kendim getirmek zorunda kaldığım andır.