kendine özgüveni olmayan biri olaraktan çok yaptığım duygusal eylemdir.

şu anda geçmişten bir şeyi özlüyorum neyi bilmem sıkıntısız sabahları mı bir yerlere yetişmeye çalışmakları mı öyle düşünmeden geçen günleri mi az bilmenin güzelliğini mi hangisi acaba... hepsine birden gençlik deniyor herhalde işte o gençlik de öyle geçip gitti el bile sallamadan... düşünmeden yapılan ne çok şey vardı ne güzeldi hepsi yalan söylemenin bile ayrı bir tadı vardı sanki insanın içini her sabah kaplayan bi heyecan olurdu şimdi katlanilamayan o belirsizlik bile bazen ne tatlı gelirdi... o hiçkimse beni yenemez saflığı ne güzeldi onu özlüyorum. hani o iyinin güzelin her seyi yeneceğine her seyi guzellestirebilecegine inanıyorsun ya işte bana yasadigimi hissettiren o inancmis. hani kalbini öyle katışıksız safça açıyorsun korkusuz ve bundan bana zarar gelmez diyorsun o hismis dünyayı yaşanır kılan...
şimdi bir adım atmadan kırk kere düşünüp kırk kere yokluyorum patır kütür yürümekmis gençlik dusebilecegini hiç düşünmeden. gidecek bir yerin olmasa da yola cikabilmekmis genclik hayat buyutunce gidecek kirk kapi da olsa bir şey ifade etmiyor. o kirk kapiya gidene kadar neler olur o kapıların ardında da ne dertler var bunların muhasebesini yaptığın gün bitti genç olmak...

ülkedeki aptalların söz hakkı sahibi olması.
fakirleşmemiz.
her gün bir önceki günden daha fazla kadın ölmesi.
huysuz virjin'in televizyonlara veda etmesi.
.
.
.

diyecek bir şey bulamıyorum.

buradan

düşünce tarzımla çok uyuştuğuna inandığım margeret atwood distopyası. hemen hiç konuşma olmuyor, tamamen kızın zihnindeyiz.bu nedenle de kadının bildiği,gördüğü ve yaşadıkları haricinde başka bir bilgimiz olamıyor.ilk sayfalarda neredeyim ne yapıyorum gibi amnezik bir his yaşatıyor ama bir süre sonra o dünyaya alışıyoruz.kadınlara sözde korunaklı ve özel varlıklar oldukları, kıymetli olduklarını söyledikleri bir yaşantı kurulmuş.burada biçilen değer ise tamamen doğurganlık üzerine. ne kadar doğurursa ederi de o kadar kadınların. şimdi kapalı kapılar ardında vücut bulan yaşantılardan ve anlayıştan pek de farkı yok bu açıdan. farkı,bunun bir öte-gelecekte yaşanıyor olması. çarpıcı bir kitaptı fikrimce. okumasam ciddi bir kayıp olurdu diye düşünüyorum.

poğaça yapan kadınlara azıcık yardım edilseydi,yapıldığı takdir edilseydi gelecek nesile aktarılacaktı.ama ne oldu kızlar çilekeş annelerini gördüler her gün lezzetli yemek yapan annelerine kötü davranıldığını o yüzden dediler biz ezilmiycez,sömürülmüycez yapmıycaz poğaça börek çalışıcaz para kazanıcaz.şimdilerde çalışmayan kıza aa
neden çalışmıyorsun diye soruyorlar poğaça börek yapıyormusun diye sormuyorlar.üzdünüz hamur işi bilen kadınları.

alfa olma şansının ayağına gelmesi.

küçük oğlumun en sevdiği şarkılardan birisi olduğu için bizim evde her gün en az iki kez dinlenen barış manço şarkısı.
şarkının hikayesi şayet doğru ise epey ilginç.hulusi tunca-"uzun saçlı dev adam", epsilon yayınevi kitabında şöyle bahsediyor.

6 yüksek bi rakam. sunuçta beşten büyük.

geçmişe gitmek tabi. zaten böyle durduğum yerde geleceğe gidiyorum.


bekleme süresini uzatırsak zamanla daha da ileriye gidebiliriz.

bu şarkının aynı zamanda doğrudan medyayı hedef alan satirik bir parça olduğunu ve “ne habersin ne türksün” derken direkt olarak habertürk’ü kastettiğini biliyor muydunuz?

(bkz: öğrenildiğinde ufku iki katına çıkaran şeyler)

insan kendinden çıkanı bilmez mi? der susarım.

kelime kökeni olarak ülke sakinleri anlamına gelir. din olgusunun olmadığı zamanlardaki inanç geleneğini temsil eden bütünsel bir kavramdır.

bu açıklamalara şahit olunca kendi kendime soruyorum.
"bu chp'yi yönetenler gerçekten chp'li mi?".

kendi yazarına kendi sözlüğünün reklamını yapan adam gibi radyo.

çok beyazdı, kir tutardı. ömrü kelebek kadardı.. *

çok değerli tanımlarıyla bugünlere getirdiği sözlüğün; nitelikten yoksun, vasat ve overrated bir takım yazarımsılar yüzünden adeta bir çöplüğe dönüştürülmesini kabul edemeyen bazı yazarlarımızın maalesef gerçekleştirdikleri eylem.

kızıp gitmeselerdi keşke. ama geri dönmelerini umut etmekten başka ne yapabiliriz!

tamamen avlanma içgüdüsü. kaçan kovalanırda diyebiliriz buna.