enfes bir yemek yemiş yada ekstra bir vitamin takviyesi almış gibi olur insan ağız dolusu kahkaha ile gülerse.

hem vücudumuza hemde ruhumuza en iyi gelen eylemdir kendisi.

sen sevsen ne sevmesen ne. sevmediğin ve düşman olarak gördüğün adamın kurduğu ülkede yaşamama özgürlüğüne sahipsin. arabistana yada suriyeye gidebilirsin mesela.

edit: bunun gibileri ensarcılar ile aynı zihniyeti paylaşır. etrafa kusan vasıfsız israf.

ne hissediyorsanız onu söyleyin. yalan söylemeye hiç gerek yok.

dostoyevski'nin ilk kitabı. 'yeni bir gogol doğdu' ' ileride çok büyük yazar olucaksın' söylemleri,yazarın yazma serüveni işte bu kitap ile başlıyor. nitekim okurkende o yaştaki bir kişinin bu kadar etkili sosyolojik analiz yapma yeteneğine hayret ediyorsunuz.
hikaye birbiriyle uzaktan akraba olan yoksul,ezilmiş toplum tarafından dışlanan iki insanın birbirine sevgiyle sımsıkı tutunarak hayatta kalma çabasını anlatıyor. çok sıcak bir anlatım olsada o insanların ne kadar üşüyor olması içinizi titretiyor.bu gerçeklik karşısında ürperiyorsunuz.çaresizlik ve hayattan kaçma isteği duygusuyla yüzleşiyor sonunda da hiç gibi ortada kalıp boşluklara sürükleniyorsunuz.
içinizde akmayan bir gözyaşı kalıyor
sanki yazar da bunu farketmiş gibi sayfa arasında şu cümleyi kurmuş.

okumanızı tavsiye ederim.

eşimle yeni tanıştığımız zamanlarda *promosyon olarak kazandığım iki sinema bileti vardı elimde, ama gidecek kimsem yoktu. sen seviyorsun sana vereyim biletleri, ama güzel bir kızla gitme üzülürüm * demiştim.
gidersem çok güzel bir kızla giderim dedi biletleri aldı benden. ufak bir yıkıldım tabi ama, neyse dedim verdim biletleri.
ertesi gün bana ben şu filmi beğendim bu cumartesi gidelim mi demişti. *

felsefeme ve yaşam biçimime denk düşen bir müzik türü olmasından ötürü severim.



düşüncelerim daima bir dans halindedir. belirli bir koreografisi yok fikirlerimin, canım isterse sallanırım, canım isterse zıplarım olduğum yerde.



genellikle doğaçlarım ama ekseriyetle tasarlamaktan da kaçınmam. bazı şeyleri zorlarım, sınırları görmek için derinden yoklayıp hislerimden emin olmalıyım. çerçevelere sığmam, çizgilerim yoktur. karmaşadaki ahengi yakalamak için ritmi arar dururum.

türkiye'de ucu bucağı olmayan bir yelpazeye yayabileceğiniz çeşitli hareketler.

araba sürerken bacağını camdan çıkarmak, baklavaya şalgam döküp yemek, bu mekânda bilmem hangi yemek neden yok diye atar yapmak falan... aklınıza gelebilecek en sıradan yahut absürt hareketi yapıp internete yükleyin. 2 güne kalmaz ünlüsünüz.

mesele bunları yapanlar değil aslında, yapanlara prim verenler. komik yahut ilginç olsalar içim yanmayacak da, seviye hollanda'nın %38'inin rakımıyla yarışır.

demiyor muyum klozet kapağını kapatın diye.

en dibe düşüldüğünde ve yukarıları kaplayan bütün o aşılamaz tepeler görülüğünde gelir çaresizlik.

dibi görmüşler iyi bilir ki o koca tepeleri tek seferde aşmak mümkün değildir.

ancak zaman ile birlikte, sabır ile birlikte, teker teker aşılır tepeler.

su akar yolunu bulur, sabır ve irade ile bir çaresi elbet bulunur.

sana bir şey söylemem lazım.

saatlerce tokatlamak istediğim insanlardır

bilmeden konuşmaları, bilmedikleri şeyin doğruluğu ve kesinliği konusunda da diretmeleri. yani cahillik diyebiliriz.

üniversite bittikten sonra benim için 3-4 kez "nişanlanıyor" diye dedikodu çıkmıştı.

bir erdoğan söylemi. aynen aynen. z kuşağının tek düşündüğü şey kılıçdaroğlu dönemi ssk nasıldı. işsizlik falan umrumuzda değil.

ben şahsen araştırdım biraz. şöyle ki:

kılıçdaroğlu dönemi emeklilik kadınlarda 34, erkeklerde 40'mış. bence çok iyi. şu an ise 70 civarlarında. 70 yaşında birinin çalışması ne kadar mantıklı?

kılıçdaroğlu dönemi ssk açığı 2 milyarmış. şu an ise "34 milyar". aklınız alıyo mu ya?

allahtan kılıçdaroğlu sadece ssk'yı batırmış. zira şu an ülkede batmayan, doğru dürüst işleyen hiç bişey yok.

bence de anlatılsın ya.

hadi canım hadi başka kapıya dedirten hak iddiasıdır. sınırlarımız içerisinde yaşayıp, tribe girmeden anadilimiz türkçemizi öğreniniz, devam ediniz, bekleme yapmayınız.

tam benlik etkinlik. her hafta kilit ekranı ve ana ekranına yeni ve birbiriyle uyumlu iki tane wallpaper koyan ben bu etkinliğe en sevdiklerimden iki tanesini bırakıyorum*.


ay ben arada gelir paylaşırım başkalarını da çok sevdim bu başlığı.

tek varlığı parmağındaki alyansı olan bir adamın ibretlik karuna dönüşme hikayesi.

baskıyı evde kendim alsam, papatya çayımı demlesem, hırş hırş diye sayfalarını çevire çevire okusam telif davası açmazsın değil mi sevgili trevor?*