küçük bir sahil kasabası, yemyeşil bahçeli bir ev, birkaç kedi, minik bir masada sıcacık kahvem ve yazımında son aşamaya geldiğim kitabım. akşamında kocaman bir sofra etrafında dostlarım, huzur, mutluluk, aşk güzel olan ne varsa bu hayale sığdırdım.

selfie yaptım; yeni yıl hatrına paylaşıyorum. karanlıkta durmasın hep, içini de dışını da aydınlatsın.

işte o en arka sırada kimle oturuyorsanız hayatınızın sonuna kadar arkadaş olmanız çok yüksek olasılıktır. 9 sene oldu. allah bozmasın , hiç sorunumuz olmadı

hiçbirini görmek istemezdim, hayalimde çok daha güzeller çünkü. *

çağımızın kanseridir.

en ağır cezayı alması gereken liselilerdir. bizim zamanımızda okulda telefon kullanılmasına izin verilmezdi, millet kaçak kullanırdı lakin hemen yakalanırlardı ve telefonlar okul çıkışı verilirdi. şimdi her şey serbest tabi, öğrenciler de derse odaklanmak yerine telefonlarıyla oynayıp p*çlik peşinde koşturuyorlar. bence eski düzen, disiplin olsa bu kadar kudurmazlar, hadlerini bilirler lakin teknoloji çağında her şey serbest oluyor böylece de kötü sonuçlar doğurabiliyor.

yahu kardeşim öğrenci falan dinlemeyeceksiniz terbiyesizlik yapana haddini bildirecekseniz, acımayacaksınız böyle mallara. analarının babalarının eğitemediği çocukları, ergenleri öğretmenler eğitiyor sonra da kendilerine böyle şerefsizliklik yapılıyor. ben öğretmenin yerinde olsam o ergenlerin okuldan şutlanması için elimden geleni yapardım. o ergenler ileride neler yapar kim bilir. hakikaten tehlikeli bu tür insanlar ve rehabilite etmek gerekir. profesyonel destek şart…

çok normal olan ve hep yaşanan bir durum. her buluttan bir nem kapmasanız ne güzel olurdu,insanlarda daha rahat hareket edebilirlerdi böylelikle.

özgüveni yüksek insandır. baş tacıdır.

yazarla ilgili önemli uyarı : !!! beklemediğiniz bir an karşınıza çıkabilir ve "ateş böceği" gibi gözünüzü alabilecek ışıklar saçabilir !!!
mahlası şu şekilde olabilirdi. "limonluekşilisalatanıniçindekiateşböceği"

bu kadar tatlı sözler,bu kadar zekice tanımlar, gerçekten harika bir yazarımız. 5 üzerinden 5 yıldıza sahip , tümü olumlu olacak şekilde 600 yorumu olan bir kitap olabilirdi. karşısında kendimi şu videodaki belediye reisi gibi hissettim. 47:57- 48:27 arasını izleyin lütfen.

siz bir güzel söz söylersiz ,o size cevap veremeyeceğiniz 10 güzel söz söyler, siz teşekkür edersiniz o size anne duası eder. allah sevdiklerini ona bağışlasın. çok tatlı evlatlara sahip kovalamamanız gereken ateş böceği yazarımızdır. kusurum olduysa affola diyorum kendisinden. bilgi tanımı gibi oldu ama o kadar tatlı bir yazar ki beni anlayışla karşılayacağını biliyorum.

yargılanmaktan korkmadan tüm zayıflıklarınızı anlatabilmeniz. müthiştir.

hep güçlü görünmek, güçlü olmak zorundayız. yaşama karşı, çevremize karşı. diz çökmek zorunda kaldığımızda derteleşecek birini arıyor gözler. bir şeyler söylemek gerekiyor. bir çaresizliği anlatmak istiyor insan. bir çift gözün o bitkinliğe ortak olmasını istiyor. seni hiç tanımayan, senin de tanımadığın biri oluyor bazen bu kişi. olmayan bir omuzdur, kafamızı koyup uzaklara bakmak istediğimiz.

yaşam. her şeyiyle bize tuzak kurmayı biliyor. zayıf hissediyorum bu aralar. koca arturo bandini, kırılgan bir çocuk gibi. yaslanıp sızlanabileceği bir omuz arıyor. yaşam işte. neydim değil, ne oldum dedirtiyor bir anda. dün berrak bir zihinle, şu veya bu diyerek yargılar ortaya koyarken; bir gönülde sığıntı olabiliyor insan. tüm kanatları kesilmiş gibi hissedebiliyor. kafasını kaldırıp gökyüzüne "nedir bu, nedendir ?" diye bağırmak isteyebiliyor. birilerinin sesini duyup "bundandır" demesini istiyor. çözüm mü ? değil. lakin birinin duyduğunu bilmek istiyor işte. bir şarkı ona gerekenleri söylediğinde, onun cevabını yaşayan, yaşamış birilerine söylemek isteği vardır. anonimken, bu kolaydır işte. anonimlik güzeldir.

bizi saklanmaya, gözlerle anlatmaya zorlayan yaşama karşı bir çözüm üretmişiz. hiç tanımadığımız, bizi kınamayan bir insanın bizi anlamasıdır meselemiz. üzücüdür gerçekten. bir vazgeçişin derin hüznünü, vazgeçmeyenlerden başka kim bilebilir ki ?

yağmur yavaş yavaş yağmaya başlamıştı... lambasını açtı ve yazmaya koyuldu. neydi ki onu yazmaya iten ? kendisi de bir cevap bulamıyordu bu soruya. yaklaşık 6 aydır bu küçük sahil kasabasında yaşamaya başlamıştı.. hayat aslında onun için yeni başlamış gibiydi. tek özlemini duyduğu şey onun kokusuydu. montunda , eşyalarında , kıyafetlerinde hep o vardı. sandalyeden kalktı ve balkona çıktı. gökyüzü bu gece oldukça öfkeli gibiydi. damlalarda onun bir eseriydi. varlığın ve hayatının amacının yüzlerce yıldır sorgulandığı , bu uğurda sokrates gibi ölenlerin bile olduğu aklına geldi. kendisi için ideal olanı bilmiyordu ama evren için neyin ideal olduğunu da bilmiyordu. hafifçe tebessüm etti. cevabı yoktu bu sorunun. varlığımız sadece hayallerimiz ile anlam bulabilirdi ona göre. hayallerin sınırı ne olabilirdi peki ? zihnin sınırları kadar. yani bizi sınırlayan şey zihnimizin kendisiydi. düşünmek , mantığa ve doğruya ulaşmanın en doğal yoluyken aslında huzursuzluğa da kapı açıyordu. bitmiyordu ki düşünceler... yanında duran hediye eski radyoya baktı ; tuşlar ile oynadı ve cızırtıyı dinlemeye başladı. aslında bu cızırtılar bile belirli bir ahenk ile böyle bir ses oluşturuyordu tek eksiği anlamlı değildi. o zaman zihnimizde anlamsızlıktan arınıp salt olarak hayallere kenetlenmeliydi. radyoyu geri kapadı ve sallanan sandalyesine kuruldu. yağmur yavaş yavaş diniyordu. sıradan bir günün sıradan bir gecesi daha bitmişti. ışığı kapattı ve içeri geçti....

analjezik(ağrı kesici),antitusif(öksürük azaltıcı) etkisi olan opiyat ajandır.
respiratuvar depresyon(solunumun yavaşlaması, derinliğinin azalması),bulantı kusma,miyozis(göz bebeğinde küçülme),vazodilatasyon(damarlarda genişleme) buna bağlı bos basıncını artırma gibi etkileri de mevcuttur.

konvülsiyon ve çizgili kas rijiditesi yapabilir.

kral khufu'nun 6.5 milyon ton ağırlığındaki mezarı. dünyanın 7 harikasından ayakta kalan tek eser. yapımında 2.5 milyon taş kullanılarak 20 yılda yapılmıştır. bir kenarı 227 metre yüksekliği 138 metredir. taban alanı, yüksekliğinin iki katına bölündüğünde pi sayısını verir.

biraz huysuzmuşum ama sonradan toparladık.

(bkz: marihuana)

"anlatarak bitiriyorum hayatımı
bilmiyorum başka nasıl bitirilir bir hayat
bir çiçek çizdim bu akşam avcuma
ismini her şey koydum"

zamanında ölümü beni derinden yaralamış ince ruhlu şair, güzel kadın.

bal özümlemeyi görev bilmeyerek reçel kaynatan koca yürekli arı, o hem nur*la pîrüpâk hem kurtuluşa erenlerden bir eren ancak ve ancak.

ben. hüzün yakışmıyor. durmuyor. halbuki askı misali her şeyi çok güzel taşırım ama... bi'hüznü yakıştıramadım kendime. ....