her biri hayat dersidir anlayana. bir örnek bırakıverelim.

derler: aşık ve sarhoş cehennemlik olacak!
bu söz ki gönüllere sanma korku salacak.
giderse cehenneme tüm aşık ve sarhoşlar;
küçük yapın cenneti, yarın bomboş kalacak
(bkz: ömer hayyam)

"intihar keseciği" olarak da adlandırılır. aslında intihardan ziyade bir savunma ya da oluşum, başkalaşım aşamasıdır.
ölümden sonra da bu organel grupları otolizi sağlayarak çürümeye yardımcı olur.

tek başına yapılan uzun yürüyüşlerdir. kuluçka döneminde yalpalamış, bir şey üreteceğim ama ne, zihnimde bir şey var fakat yok gibi de, ilham perilerim istifa etmiş gibi diyenler için tavsiye olunur. ben demiyorum, william miller diyor.

kimsenin beni tanımadığı bir mecrada yazmak istemekle başlamış olduğum yolculuktur. önyargısız, kimsenin hakkımda bir şey bilmediği bir yerde yazmak daha güzel.

bir kedinin ikinci evi çöphane iken nereye kadar acıkmasın? ve üzerine fırlatılan ağırlıklardan nasıl ürkmesin?
o sadece karnını doyuruyordu. oraya kendi çöpünü bırakan sokağın adamı, kadını, çocuğu korktu ondan. kedi de onlardan korkup boyunlarına atladı. tırnak tırnaktı korkusu.

günü geceye uzatarak işleyen bu aynı çizgilerin artığı.
uzandığı yere kadar uzasın boynum.

tüm kaygıları bir madalyon gibi boynunda taşıyan buzdan bir cehenneme dönüştüğünde insan...
"öyle sandığınız gibi değil" demişti biri. ben bilmiyorum ve sandığıma da sığmıyor zaten gerçek.

sağlığın yerinde olduğu her an bence. sağlık gidince hiçbir anın değeri kalmıyor.

çok çok gülümseten turuncu.*

abla yüzüne tükürseler yarabbi şükür diyeceksin ben ne okudum ya yukarıda? oğlunu istismar* etmişler, gelmiş burada eve bağlılığı arttı diyor allahım sabır ver. dini abartan herkesten çok korkuyorum, aklını bu kadar ayak altına alabilen insanlardan çok korkuyorum.

tanım: ülkenin içinden geçen topluluklardan birisi.

bir cümle.

evet, mesela üst komşunun gürültüsünden kaçmanın en güzel yolu, sesi kökleyip şarkı dinlemek. hatta tavana, yukarıya dönük şekilde monte edilebilecek bir ses sistemiyle "iadeigürültü"de bulunarak bir taşla iki kuş da vurabilirsiniz.

arka koltuğun rahat olmamasının sebebi öndeki ayıların koltuğu sonuna kadar arkaya çekmesidir.

karaciğer naklini düşünüyordur.

lise yıllarımda sofie'nin dünyası (kitap) ile başlamıştım. felsefeyi, kavramlarını ve tarihindeki düşünürleri temel düzeyde anlamak için iyi bir başlangıç olmuştu. kronolojik olarak ilerler ve böylelikle düşünce sistemleri arasındaki bağlantıları kurabilirsiniz. sonrasında gelişen merakla spesifik olarak ilgilenmek için felsefecileri ya da çağları belirliyorsunuz.

çocukları olduğu halde hala bakire olan, kocası cengiz le de cinsel hayatını ihmal ettiği için kameralar önünde tartışan yürekli kadın.

yazar olanı da hoş gelmiş.

ikinci kez dayı olmuş yazardır. normalde nickaltı up olayını hiç sevmem ama sizinle paylaşmak istedim. mutluluk paylaştıkça çoğalır. imkanım olsa belediye otobüslerine dayı oldum ulan diye reklam bile verebilirim.

türkü dinlemeyi medeniyetten saymayan yazara bak hele. zil sesi falan saçmalıktır,* bu tanımda tek haklılık yanı bu yazarın. fakat tanımın geri kalanı yazarın saçmalamasıdır. al sana sanat sn. yazar! dinle ufkun açılsın. özünü kaybetme* he illaki kaybedeceksen de eleştirirken haddini bil! müziğimsiymiş... hadi ordan..!

belli bir saatten sonra özellikle mantılı, lahmacunlu tanımlara bir kısıtlama getirilmeli diye düşünerek acıktığım başlık .

başıma gelen, ansızın karşıma çıkan levhadır.

insan senaryoda berkun oya, kadroda haluk bilginer, engin günaydın, binnur kaya, irem sak, okan yalabık, öner erkan, fatih artman; konuk oyuncu olarak halit ergenç, bergüzar korel gibi isimleri görünce çok çarpıcı bir film bekliyor.

acaba kim şöyle bir kadroyu toplayıp deneysel bir şeyler deneyelim diye bir öneride bulundu, gerçekten merak ediyorum. film genel anlamıyla eğlenceli ama bir olmamışlık var. sanki senaryonun bir kısmını birileri yazmış da tamamlayacağı yerleri sonraya bırakmış, başka biri gelip senaryoyu devam ettirmiş ve o yerleri tamamlayamamış gibi. hatta abartarak söyleyeyim sanki 5-6 bölümlük bir mini dizi için başlanmış da filme çevirmişler gibi. karakterler var, içi boş. o karakterler neden var anlamıyoruz.

--! spoiler !--

mesela bu küçük caner karakteri neden anlatıldı bize? sadece denyo sahnesi için mi izledik? (çocuk oyuncunun başarısı da muazzamdı bu arada. karakteri sevmesem de oyuncu müthis.)

fatih artman'ın oynadığı karakter neden var? derinliğine neden inilmedi? dışarıda yemek yeme sahnesinin bize vermek istediği şey ne? yemeksepeti olmasa böyle olurdunuz demek mi istenmiş?

irem sak'ın oynadığı sevgili karakteri neden o kadar uzun tutulmuş? tamam anladık, kadın asıl olayı göremiyor bir noktaya takılıp kalıyor da. kolye muhabbetine kustum yani. film bunla başladı, 3-4 farklı yerde yeniden gösterildi ve bununla bitti.

erbil'e çorba getiren kadın karakter ve erbil'in karısıyla konuştuğu sahne neden var?

youtuber çocuğun ailesinin olduğu sahne niye var? gerçekten filmde bize ekstra ne kattı?

--! spoiler !--

(bkz: tabii lan manyak mısın)

gereksiz bir hareket laf kalabalığı ayrıca insanların boş yere sinirleri bozmaktan başka bir şey değil