normal sözlük

kuş uçmaz kervan geçmez bir yerdesin
su olsan kimse içmez
yol olsan kimse geçmez
“elin adamı ne anlar senden ?”

çıkarsın bir dağın başına bir ağaç bulursun
tellersin pullarsın gelin eylersin
bir de bulutları görürsün
bir de bulutları görürsün
bir de bulutları görürsün
köpürmüş gelen bulutları
başka ne gelir elden ?

çın çın ötüyor yüreğimin kökünde şu dünyanın ıssızlığı
“tanrı kimsenin başına vermesin böyle bir yalnızlığı.”

atatürkü seven 1 milyon kişi arıyoruz diye atatürkçüleri sömürenlerin, dinci versiyonudur.
sadece bizdede yok güney afrika da "eğer isa'yı seviyorsan amen yaz" diyorlar ve milyon yorum alıyorlar.

kızartılmış hamurla hazırlanan tatlılar arasında dünyanın en ünlülerinden biri olan jalebi hindistan'a has bir sokak lezzeti. ülkenin büyük şehirlerinde birçok yerde bulunabilen bu tatlı aynı zamanda bize çok da yabancı sayılmaz.

şabanoğlu şaban filmindeki hızır idi, yunus idi repliği ile de ünlü aktör.

fransız devrimci lider ve gazeteci'dir.jironden'lerle ile uzun süre mücadele vermiş ve onların devrilmelerini sağlamıştır.daha sonra charlotte cordaytarafından öldürülmüştür.

milli mücadele kahramanlarımızdandır. ölümünden sonra ailesi karsıalan soyadını almıştır. cephede yaptığı çılgınlıklardan ve gaddarlığından dolayı bu lakabı hak etmiştir. cepheden kaçan askeri namussuz adını verdiği silahıyla vurduğunu söyler. diğer silahı namuslu'yu ise düşmana karşı kullanır. vatan elden gidiyorsa merhamet göstermek ihanettir der ve gerçekten acıması yoktur. savaşta her zaman cephede olmuş 9 kez de yaralanmıştır.

doğu cephesinde büyük kahramanlıklar göstermiş, kars ve ardahan'ı almış büyük taarruz sırasında da elindeki az kuvvetle sakarya ve izmit'i yunanlılardan temizlemiş, koca bir kolorduyu mudanya da teslim almıştır. bu sayede hem istanbul yolunu açmış, hem de taarruzun kuzeyden saldırıya uğramasını engellemiştir.

ikinci meclise mebus olarak da girmiş ancak 1925 yılında kel ali (ali çetinkaya) ile girdiği bir tartışma sonunda vurularak öldürülmüştür. bazı kaynaklar mustafa kemal'in bazı siyasi sebepler yüzünden kendisini öldürttüğünü söyler, ancak bu iddialar gerçek değildir. bir çok görgü tanığı olayın başka bir sebepten ve hatta eskiye dayalı bir husumetten kaynaklandığını söyler.

tbmm açıldıktan sonra yaşanan ilk silahlı çatışmanın kurbanıdır. ali çetinkaya'ya bu cinayetten meşru müdafaa sebep gösterilerek ceza verilmemiştir.

tanım tanım bilmektir
tanım kendin bilmektir

kayınçomu desin ne desin .

toplumsal cinsiyet rolleridir. en kötüsü de bu rolleri bize dayatan bir çevrede büyümektir. yetişkin olup ne kadar bu dayatmanın yanlış olduğunu anlasanız bile geçmiş olsun dedirtir, çocuklukta her şeyiyle beyninizde kaydedilmiştir, farketmeden ileriki hayatınızda cee diye çıkacaktır.

-var salın bizi
l&m

kalite istesem burada ne işim var.
ucuzluk istiyorum, çirkeflik, kaos, kavga istiyorum.
umarım kalite daha da düşer.

23 nisan ulusal egemenlik ve çocuk bayramımız kutlu olsun nice 23 nisanlara.

caravaggio'nun 1601 yılında başadığı ve 1606 yılında bitirdiği, louvre'da sergilenen sanat eseri.


bu eser, caravaggio'nun ustalık zamanları diyeceğimiz bir döneminde ortaya çıkardığı eserlerden bir tanesi, bu yüzden bu eser, sevgili caravaggio'nun ilk zamanlar ortaya koyduğu eserlerinden çok daha fazla detay ve çok daha farklı bir haz barındırıyor bünyesinde, ayrıca ışık ve gölge kullanımı konusunda, içerisinde bulunduğu akımın diğer ressamlarından bir tık değil, birkaç tık ileride olduğunu da fark ediyoruz.

resmetmeye çalıştığı o dramatik anı, yapılabilecek en harika teatral hava ile resmetmesi ve bunu izleyiciye olabildikçe hoş bir biçimde yansıtmasına bakıyorum da... bir ağız dolusu küfür savuruyorum kavramsal sanat'a, nereden nereye gelmişiz yahu.

alman yapımı filmdir. ingilizceye “the silent revolution” adı ile çevrilmiştir. sanırım türkçe’ye de ingilizce’den çeviri yapılmıştır. sessiz devrim adı altında izlenilesi bir filmdir. film gerçek bir kesitten ve yazar dietrich garstka’nın aynı adlı kitabından uyarlamadır. çevirinin doğrusu “sessiz sınıf” olmalıdır ki, almancası böyledir.


konusu, lise son sınıf öğrencilerinin başlattığı bir eylemdir. ancak filmin anlatmaya çalıştığı konu; sessiz kalmanın bedelidir demek yanlış olmaz.

üstte yazar arkadaş film hakkında bilgiler vermiş. ek olarak 1956 yılı macaristan’da başlayan olayların, doğu almanya’nın stalinstadt kasabasına bizleri götürür. kitabını bilmiyorum ama filmi etkileyici ve eleştiriye açıktır. masum bir eylemle başlayan olaylar ile dönemin siyasi yapısına bir bakış anlatılır. eleştiriye açıktır dedim çünkü filmin ortaya koyduğu siyasi görüş çok eleştirilmiştir. bu anlamıyla katılmadığım noktalar vardır ancak bu filmin özgün olduğu gerçeğini değiştirmez. çakraları açık tutarak izlenmesi gerekir.

yönetmeni lars kraume ve imdb puanı 7.4
senaryosu kitabın yazarı ile yönetmeni tarafından yazılmıştır. bol ödüllü olan filmi, izlenecek filmler listenize alınız. fragmanı da bırakalım.


sessizce izleyiniz.

neil degrasse tyson'ın çok sevdiğim bir sözü var, "hepimiz birbirimize biyolojik olarak, dünya'ya kimyasal olarak, evrene atomik olarak bağlıyız. evrenin içerisindeyiz, evren de bizim içimizde." maalesef insan tüm bağlarına ihanet ediyor gibi görünüyor.

dün yazmaya karar verdiğim bu tanımın bugüne kalması daha güzel oldu sanki. çünkü başlıkta verdiğim söz karadeniz insanının düşünme tarzının normalin dışında olduğunu gösterir.

hayatının büyük bir bölümünü karadeniz’de geçirmiş biri olarak ve bir karadenizli olarak açık yüreklilikle söylüyorum ki karadeniz insanının düşünme tarzı normal değildir.

bahsettiğim şey sadece yangın merdivenini ahşaptan yapmak değil elbette. evet, buna şahit oldum ama bence orda tamamen sanatsal bir kaygı vardı. dört katlı bir binanın ikinci katını ahır olarak kullanmak da değil kastım, bu mevzuda da açıklama beni tatmin etmişti. hayvanların ısısından faydalanmak için yapılmış bir mühendislik harikası idi bu.

benim anlatmaya çalıştığım daha farklı bir konu. ismini hatırlayamadığım bir kitapta okuduğum bir anı. bir gün yöre sakinlerini örgütlemek amacıyla bölgeye gelen bir grup devrimci genç insanlarla konuşmaya başlamadan önce orada yaşamakta olan devrimci bir abi ile sohbet ederler ve abi onları karadeniz insanı konusunda uyarır. gençler tam olarak anlam veremeyince de sosyal bir deneyle kanıtlar bunu.

elinde tuttuğu kalemi gençlere gösterir ve elin de tuttuğunun ne olduğunu sorar. gençler içlerindeki devrim ateşinin olanca sıcaklığı ile “kalemdir” diye cevap verir. daha sonra aynı kalemi kahvede oyun oynamakta olan tahsin dayıya sorar devrimci abimiz. ve tahsin dayı ibretlik bir cevap verir:

“yazayisa kalemdur.”

bu cevabı socrates duysa sütten kesilir, descartes felsefeye tövbe eder, aristoteles iman edip hacca giderdi bence.

çünkü kalem yazıyorsa kalemdir. eğer yazmıyorsa başka her türlü amaç için kullanılabilir ve kalem olmaktan çıkar.

evet, karadeniz’de kırmızı ışıkta geçtikten sonra polisi görüp geri geri gelerek kırmızıda beklemeye çalışan şoförler gördüm ama altında derin bir anlam aramayı da öğrendim artık.

son sözüm şudur ki: siz bunu okuyorsanız bu bir tanımdır.

küçük kızımın gittiği her yeri ondan önce gezer, zararı dokunacak bir şey varsa ortadan kaldırmaya çalışırdım. en güzel okullarda okusun diye elimden geleni yapardım. arkadaş çevresi ilk beş yıl çok önemli; çevresine hep iyi insanları alması için gözetirdim onu, böylece ilerde rüyalarına sınıfta korkup utandığı anlar girmezdi. prensesimin bilinçaltında, kalbinde arkadaş yarası olmazdı.

kütüphanesi olan ve insanların birbirine saygı duyduğu bir evde büyürdü. bağrışmalar olmazdı. böylece tavşanım bağırışlar duyunca tedirgin olmaz, korkuya kapılmazdı.
yanından ayrılmazdım, iş seyahati dahi olsa uzaklaşmazdım ondan. sevgiyi öğrenmesi için eğitirdim. kavgacı olmazdı, sigara içmezdi, kolunda yara izleri taşımazdı.

kızım bugün olduğu insan haline gelince ona olanı bileni anlatır, kocaman sarılırdım.

(bkz: gelmeyin üstüme fena dağıldım)

devlet devlet olsa bu manşete halkı kin ve düşmanlığa sevketmek ayrıca,belirli bir meslek grubunu küçümsemekten dava açması gerekir, ama nerdeee.

hayatında bir kez bile deniz görmüş insanın, ıy ankara mı? demek hakkını kendisinde gördüğü, garip bir ıy ankara popülizmi ile şu sıralar pek sevilmeyen şehir, başkent.

bir çok istanbullunun inanılmaz bir egoyla 'pabucumun başkenti en büyük başkent biziz' tavrı ile yanaşıp suratınıza aliye rona gülüşü attığı şehir.
oysa ki, tüm lekelerine rağmen, tüm askerine, yalancı milletvekillerine rağmen, güzel şehirdir ankara. zoru sevenler için idealdir. bir kişiyi sevmek için sevenlere adanmıştır her sokağı. aşk acısı çektiğinizde kaçabileceğiniz bir taksim - kadiköy mesafesi yoktur. iyi dost gibidir. yüzünüze gerçekleri vurmakta asla geç kalmaz.

bu aralar ben ve kızım.*
en son yaptığımız şehirlerarası yolculuk sonrası muhteşem bir ikili olduğumuzu anladım.