normal sözlük

adam kelimesine çoğul eki getirilerek oluşturulan birden fazla adam anlamına gelen kelime.

merhaba kafa sözlük,

adil ve hasan bu akşam sizlere sözlük radyosu üzerinden ayşe arman eşliğinde seslenecek.

akşam misafirliğe gideceğiz denilmiştir fakat akşam eve geldiğiniz zaman misafir ile karşılaşırsınız.

“biz burada büyük bir yanlışın ve gafletin içindeyiz” diyebileceğimiz konular hakkında fikir alışverişi yapacağımız programımıza siz değerli sözlük yazarlarını ve bizleri dinlemek isteyen herkesi saat 21:00’da sözlük radyoya bekliyoruz.

not: kitabın adı gölgem ve ben.

akıl bağımsız irade mi yoksa şartlı refleks mi?
ışıktan hızlı parçacık zamanı bükebilir mi?
kozmos ötesindeki bir üst akla benzetim miyiz?
bana sorarsan alemin yaşı kaç, nasıl bileyim?

gözlerimi kapattım paralel evrene geçeyim diye
uyandığımda parametreler sabit
değişen bir şey yok kaldım ben burda yine

neden bir deha değilim
veyahut mucit değilim
allahım akıl ver
belli ben bir cahilim

neden evliya değilim
veyahut alim değilim
icadım bile yok
belli tam bir cahilim

hücreler nasıl oksijen veriyor, ben de vereyim
evren karmaşık bir kodla yazılmış, yapay değil mi?
uydular nasıl uzayda geziyor, ben de gezeyim
ne ben ne de atım uçabiliyor, acı değil mi?

gözlerimi kapattım belki atım bir kuş olur diye
uyandığımda burktu yüreğim hemen
uçan attan yoksan girsin yerin dibine

neden bir deha değilim
veyahut mucit değilim
allahım akıl ver
belli ben bir cahilim

neden evliya değilim
veyahut alim değilim
icadım bile yok
belli tam bir cahilim

neden evliya değilim
veyahut alim değilim
icadım bile yok
belli tam bir cahilim

neden evliya değilim
veyahut alim değilim
icadım bile yok
belli tam bir cahilim

malumunuz sözlük ağır bir saldırıya uğradı. yazarlarımızın psikolojileri bu saldırı sebebiyle derin yaralar aldı. kimisi elindeki bir bardak suyla çimmeye çalışırken, kimisi de sözlüğe yapması gereken tanımları özelden mesajlarla başka yazarlara yapmaya başladı. kulislerde konuşulan bilgilere göre yoldaşımız psikolojimize şifa olsun, sözlükteki birlik beraberlik ruhu artsın, yazarlar eğlensin diye herbir yazarımıza asgari ücret miktarınca karma puan vereceğine dair söylentiler şimdiden sözlüğün ıssız arka sokaklarında dolaşmakta.
içimden bir ses de sözlüğün ios programının müjdesini yoldaş verdi verecek diyor.

aileye benzenilmediğinde camii avlusunda bulunup evlatlık edinme yalanı

lafı kıvırmadan, evelemeden gevelemeden olumlu olumsuz duygularını açık ve net dile getirmek. çekingenlikten bahsetmiyorum.

sanırım sophie
miyazaki animasyonları arasında en sevdiğim yürüyen şato olmuştur sophie kendimde en çok parçalar bulduğum karakter sanırım

evvel mahsus selam eder, gözlerinizden öperim değerli hunidaşlar. deliye her gün bayram olsa dahi, hepinizin bayramı mübarek olsun demekten kendimi alamadım. bu vesile ile tüm kulüp üyelerimizin ve adaylarımızın bayramını kutluyorum. hunileriniz baki, tahtalarınızda her daim eksik olsun dilerim.

efendim malumunuz olduğu üzere kulübümüz hızla büyüyor. son gelişmeler sonrasında üye sayımız yediye çıktı. şartları yerine getireceğini beyan dostlarımız da var. şimdilik ''biz tam yedi huniyiz, 14 kollu bir deviz, var mı bize yan bakan hey! yan bakan hey! yan bakan...'' şeklinde takıldığımızı kıvançla ifade etmek ederiz.

evernevergreen, kaşkolnikov, mahlassızım ve mitosfer gücümüze güç katmaya huni de can olmaya gelmişlerdir. kendilerine selam olsun. kafadandeniz doğuştan tahtaları eksik olması hasebiyle üyeliğe çok yakın duruyor. lakin iron maiden konusunda aramızda ufak pürüzler kaldı onu da çözersek inşallah kendisi de aramıza katılacak. menajer oyunları olmazsa bu transferi yakında duyururuz diye düşünüyorum.

ve sizleri şu güzide eserle baş başa bırakıyorum.

doğdum gördüm gitmeliyim

ümit yaşar oğuzcan şiiridir.

ayrılık diye bir şey yok.
bu bizim yalanımız.
sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
şimdi neredesin? ne yapıyorsun?

güneş çoktan doğdu.
uyanmış olmalısın.
saçlarını tararken beni hatırladın, değil mi?
öyleyse ayrılmadık.
sadece özlemliyiz ve bekliyoruz.

zamanı hatırlatan her şeyden nefret ediyorum.
önce beklemekten.
ömür boyunca ya bekliyor ya bekletiyor insan.
ikisi de kötü, ikisi de hazin tarafı yaşantımızın.

bir çocuğun önce doğmasını bekliyorlar,
sonra yürümesini, konuşmasını, büyümesini...
zaman ilerliyor, bu defa para kazanmasını,
kanunlara saygı göstermesini,
insanları sevmesini, aldanmasını, aldatmasını bekliyorlar.

ve sonra ölümü bekleniyor insanoğlunun.
ya o? ya o?
insanlardan dostluk bekliyor, sevgilisinden sadakat,
çocuklarından saygı ve bir parça huzur bekliyor,
saadet bekliyor yaşamaktan.

zaman ilerliyor, bir gün o da ölümü bekliyor artık.
aradıklarının çoğunu bulamamış,
beklediklerinin çoğu gelmemiş bir insan olarak
göçüp gidiyor bu dünyadan.

işte yaşamak maceramız bu.
yaşarken beklemek, beklerken yaşamak
ve yaşayıp beklerken ölmek!

özleme bir diyeceğim yok.
o kömür kırıntıları arasında parlayan bir cam parçası.
o nefes alışı sevgimizin, kavuşmalarımızın anlamı.
o tek güzel yönü bekleyişlerimizin.

insanlığımız özleyişlerimizle alımlı,
yaşantımız özlemlerle güzel.
özlemin buruk bir tadı var, hele seni özlemenin.
bir kokusu var bütün çiçeklere değişmem.
bir ışığı var, bir rengi var seni özlemenin, anlatılmaz.

verdiğin bütün acılara dayanıyorsam;
seni özlediğim içindir.
beklemenin korkunç zehri öldürmüyorsa beni;
seni özlediğim içindir.
yaşıyorsam; içimde umut varsa,
yine seni özlediğim içindir.

seni bunca özlemesem; bunca sevemezdim ki!

çok çok küçükken izlediğim, o dönem çok popüler olan bir bilim-kurgu dizisi.

zaten diğer yazarlar anlatılacakları anlatmışlar. o yüzden dizi ile ilgili hatırladığım ve unutmadığım tek sahneyi paylaşayım:

kimdi hatırlamıyorum; uzay gemisine inen birine uzaylı dostumuz(!) fanus şeklindeki kaptan ‘biraz şekerleme ister misin?’ diye soruyordu. bu şekerleme dediğinizde hamamböcekleri, başka türlü böcekler idi. nasıl etkilediyse o sahneyi unutmamışım hiç.

sonunda din değiştirmeme sebep olmuştur. ailemide seviyorum ama baskı hem onlara hem bize zarar veriyor. sonra neden böyle olduk biz.

bazen onlarıda anlıyorum, iyi olmamızı istiyorlar ama ipin ucunu çoğu aile kaçırdı.

z kuşağında müslüman kalırsa ne ala.

sahile gitmek ve özgürce, istediğim kadar orada denizi koklayıp izlemek.

artı oy atmaktan çekinmeyen yazarların bu tarz nickaltı tanımlarından hoşlandığı söylenemez. çünkü siz nickaltına beğenileriyle mutlu eden yazar ya da seri artı oy veren melek gibi şeyler yazınca yazara şöyle demiş kadar oluyorsunuz.
aslında sen seri artılamasan ben seni fark etmem. yani tanımlarınla dikkatimi çekmedin veya tanımların aslında o kadar da iyi değil
şahsen ben olsam üzülürdüm övgüler tanımlarıma değil beğenilerime gelseydi. beğenmek kötüdür artı oy konusunda cimri olun demiyorum.* beğeni almak herkesi mutlu eder ama bir yazarın nickaltına sadece tanımlarınızı beğendiği için ( yazarın tanımlarına değinmeden) bu tarz şeyler yazmak da hoş bir şey değil. o kadar emek veriyor o tanımlara. tanımlarıyla ilgili şeyle yazmanız yazarın daha çok hoşuna gidecektir.*

halbu ki 30 kelimeyle ifade ediyorum kendimi. nasıl olur?

topunun olması. kimin oynayıp kimin oynamayacağına topun sahibi karar verir, iki kişinin sırayla teker teker adam alarak kadroların kurulduğu maçlarda ilk adam seçen topun sahibi olurdu, ki o ilk alınan adam en iyi top oynayan kişi olduğundan çok değerliydi.

nike total 90 denen ayakkabı en havalı şeylerden biriydi.

mc donalds'a gitmek, oradaki oyuncaklardan birine sahip olmak ayrıcalıktı.

waikiki'nin marka olduğu zamanlardı. herkesin pazardan giyindiği dönemde, elinde eski maymunlu waikiki poşetiyle alışverişten gelmek kıskanılacak derecede büyük bir şeydi.

ölüm.

hesap ayarlarımızı düzenleyebileceğimiz yerdir.

tütün kolonyası

dede evinde geçen bayramların sembolüdür benim için; tariş tütün kolonyası.
heybetli bir cam şişesi vardı. kokusu ağırdı, keskindi. bayram kahvaltısının hemen akabinde çıkardı sahneye ve bayramı bu koku başlatırdı.