normal sözlük

battı balık yan gider diyen kemancıdır. madem battık bari güzel bir ses duyarak batalım diye düşünmüştür.

sen tanışmak istiyorsun da önce bir sor o seninle tanışmak istiyor mu diye. sanırım benim zaman zaman kendi adıma yaşadığım durum bu. bu sözlük çok iyi insanlar barındırıyor. bazen diyorum ki sadece onlarla başka bir dünyada kendi yaratımımız içinde yaşasaydık. bu yüzden isim vermek ne mümkün.

kollamı açaydım, gitme diyeydim, ahhh keşke......*
ayrılmayı kafasına koymuş insana engel olamazsınız...
ayrıca;
(bkz: sözlükten ayrılmakla tehdit etmek)

maşallah şıkır şıkırsınız he.

biz amele tayfası tavuk gibi on bir de kıçı devirip yatıyoz millet burada gece keyiflerde.

arka fonda gökselden baksana talihe çalıyor şu an.

kırmızı kapüşonlu kaşe kaban. babam söz vermesine rağmen almamıştı. aklıma geldikçe üzülürüm.

vizyonunun ve misyonunun dar olduğu hem çocukların bile artık kanmadığı hastalık deposu abur cuburlardan mutlu olmasından, hem de kendi abur cuburunu kendisinin almayıp kocasından beklemesinden belli olan kadındır. çocuklar bile artık abur cubura mutlu olmuyor pekiştirilmek için tablet falan istiyor. nasıl bir dünyaları var anlayamıyorum bu kadınların.

cahit zarifoğlu

1 paket cips yarısı boş tabii ki 6-7 lira. 2.5 litre kola olmuş 10 lira. pringles fiyatına değinmiyorum bile.

her yerli malı haftası okula götürdüğüm yiyecekti. sınıftakiler çok beğenirdi ve o yemeği getirme görevi hep bana verilirdi.

iyi değilim ama neden iyi değilim bilmiyorum...
daha doğrusu iyi olmamak için o kadar sebep var ki hangisi yüzünden bu kadar iyi değilim bilmiyorum.
iyi olmak için belki çok daha harika sebeplerim var ama onları gözüm görmüyor her zaman olduğu gibi...şükretmek şimdilerde dile dolanan bir kelime olmaktan öteye gidemiyor ve içten içe çok kızıyorum kendime.
eylül'e bağlamıştım tüm hüzünleri, ekim geldi değişen bir şey yok. bir huzursuzluk kemiriyor içimi. sanki kötü şeyler olacak gibi. belki de oluyor tam da şu anda ama bilmiyorum. belki birilerine veda ediyorum onun acısı bu, belki zor oluyor. belki de birileri bana veda ediyor haberim yok. belki hayat zorluyor fazlasıyla.
istediğim gibi değil de günün getirdiği bir insana dönüşüyorum günün sonunda. her söylenenden bir şey anlamaya çalışıyorum, rahat bırakmıyorum kendimi ve insanları. onlar bir sürü sorun yaşıyor, belki ben onun hayatında hiçbir şey değilim! üzmüyorum bile, üzemeyecek kadar yokum aslında. bu ne kendini bu kadar önemsemek? görmüyor bile beni belki, etkisiz eleman gibi onun hayatında olmam ya da olmamam sonuca hiç etki etmiyor belki...
peki benim onu koyduğum yer? hani çok severek aldığın, ona anlamlar ve anılar yüklediğin bir sanat eseri gibi saklamaya çalıştığın, içinin en değerli parçası yaptığın senin için paha biçilemez bir biblo vardır ya da sana hediye gelen ama kıyamadığın için hiç kullanamadığın bir eşya. gelip yaramaz bir çocuk salak salak koşarken çarpıp düşürecek diye ödün kopar hani. oralara koyduğumuz insanlar... onlar eğer gidiyorsa bizden? o zaman ne yapmalı?

iyi değilim ben... * *

-"hayatta hiçbir şeyim az olmadı senin kadar"
cem karaca - sen de başını alıp gitme

-"sensizliğin acısını sen nereden bileceksin...sen hiç sensiz kalmadın ki."

ilhan irem - anlasana

son zamanlarda en çok söylediğim bir başlık. insanın ruhunun yorulması enerjisini sömürmesini iliklerime kadar hissettiren başlık.

veda yazısını yayınladıkları gün içimize bir şey oturmuştu. hala durur o şey içimizde.

cenaze evinde yenilen helvanın tadının başka bir güzel olması .

aşırı aşırı aşırı kibar efsane yazarımız 3 gündür yoktum şimdi fark ettim gittiğini en kısa zamanda iyi bir şekilde geri dönmesini umuyorum ve yine o sıkıcı,boğucu ama kendini dinlettiren 3.sayfa haberlerini sunmasını bekliyorum.*

bu kaçıncı yara bandı? dediğim ilişki...

ne yani bu şimdi, gülelim mi ağlayalım mı?.*

bu bir tek beni mi rahatsız ediyor?
kaç kişi sefiller'i (bkz: les miserables (kitap)) olarak aratır ki, ya da hayvan çiftliği'ni (bkz: animal farm (kitap)) diye. tamam, filmlerde orijinal isme daha hakimiz ama bırakın da bari kitapların türkçe başlıkları olsun.

hollanda'lı ressam'dır. resimlerinin tümünde bir iç dramın ipuçları sezilmektedir. en ünlü tablosu gece devriyesi'dir.buradan

katlanmamdır. sesim soluğum çıkmaz benim. her şey pahalı sesim çıkmaz. adalet neydi tanımını unuttuk yine de sesim çıkmaz. bir şeyleri kendi yorumlarımızla ifade etmede ne oluyordu sesim çıkmaz. ayrıştırmaya çalıştılar sustum, yaktılar yıktılar yine de sustum. öldürdüler, çocuk yüreklerini dağladılar yine de tık yok. dalga geçtiler aklımızla yine sustum. dövdüler kadınları, dövdüler küçücük yürekleri sesim çıkmadı. astılar gencecik yürekleri tık yok. araştırdı buldu bunlar kötü zararlı insanlar dedi, patlattılar adamı, patlama sesinden daha çok çıkmadı sesim. katlanırım ben sesim soluğum çıkmaz benim.