normal sözlük

bol acılı çiğ köfte
girerken yağ gibi akıyor namussuz
çıkarken anadolu ateşi

telefon çaldığı an gerilir. her ne kadar çok sevdiği biri de olsa telefonla konuşası gelmez. sesimi duymayı özlemiyorsanız aramayın kardeşim. mesaj atın. ilgililere duyurulur.

öleyazmak.

baharatla harmanlanmış patatesli börek mi? en az 2 çeşitle hazırlanmış uzadıkça uzayan peynirli börek mi? soğanla tadı bir başka olan kıymalı börek mi yoksa çocukluktan kalma bilgiyle tam bir güç deposu olan ıspanaklı böreğin mi alacağı versus olmuştur. tabi gözlerim yaşlı biçimde kıymalı patlıcanlı böreği yazamadım ama neyse. bugünlük ıspanaklı börek alacaktır. ben hamur tutmaya gidiyorum.
(bkz: hamur tutmak)

az önce başıma gelmiş olaydır. bir tuhaf oldum, bana bir ürkme geldi sözlük. bilmiyorum ilişkimiz nasıl bu evreye geldi.

kız arkadaşım hasta olduğu için refakatçi olarak iki haftadır onunla kalıyorum. her şey güzel gidiyordu fakat bir iki gündür bana agresif hareketler sergiliyor. evet akla ilk pms dönemi geliyor fakat değil. çünkü hesapladım bundan bir hafta önce bitti dönemi. yani bunda bir başka gariplik var, sanki ilişkimiz benim zorlamamla ilerliyor gibi. aslında çok fazla fedakarlık gösterdiğimi düşünüyorum. onun hoşuna gidecek güzellikler yapıyorum fakat yine de o güzel yüzüne asla ve kat'a yakıştıramadığım asabi ve mutsuz suratı yok edemiyorum.

her zamanki gibi diğer koltuğa oturmuşum laptop'tan amerikan güreşi seyrediyor ve bir yandan da online kupon dolduruyorum. o da diğer koltukta ayaklarını uzatmış üstünde battaniyeyi çekmiş survivor'u izliyor. oldum olası hiç izlememişimdir şu programı ne muhabbetler dönüyor bilmem. sonra gidip çay koyayım dedim. koydum çayı tam yerime oturacağım bana dönerek:

"kemal sen benimle hiç vakit geçirmiyorsun!" dedi, şımarık bir kız gibiydi ses tonu. hani böyle istediği vakko kazak alınmamış ergen sesi gibi.
"hayatım aynı evde yaşıyoruz ve günlerdir yan yanayız daha nasıl vakit ayırayım. hahah bedenlerimizi değiştirelim istersen" dedim gülerek.

bak yemin ederim uykulu gözleri gitti yerine, büyü yapan kaynana gibi şirret bir yüz ifadesi takınarak yüzüme haykırdı:

"bak sana buradan bir koyarım var ya medine dilencisi olursun ha!!"
"esra bebeğim neden öyle dedin ki. hep sana vakit ayırıyorum??"
"şu kafa sözlük müdür nedir ona vakit ayırdığın kadar benimle ilgilensen!!"

tam da o anda eniştem whatsapp'tan yazdı: "başlatma lan güreşine. schalke dortmund kaç olur seriii!"
hemen mesaja geri dönüş yaparak "2,5 üstü enişte banko" dedim.
"eyvallah kayınço" dedi.

sonra gittim kızın yanına onunla ilgilendim. saçıyla okşanmdan çok hoşlanır kadınlar.. sakinleşirler.. kadınlarla kediler arasındaki en büyük iki benzerlikten birisidir bu. diğeri de tırnaklarını geçirmek tabii ki. ona çok sevdiği ve ezberden bildiğim dede korkut hikayelerinden bir part okudum ve uyuyakaldı. sonra gidip buzluktan bir carlsberg alıp amerikan güreşi izlemeye devam ettim.

el öpenlerin karması bol olsun sıraya girin evlatlarım. hepinize yetecek kadar karmam var.

psikiyatr ve radyo programcısı. "kötümser düşünceleri, salakça iyimserliklere yeğliyorum" sözünün sahibidir ayrıca, fakat benim favori sözü ise şudur: “bir insan iyi bir donanımla hindistan’a diye çıkıp amerika’ya varabilir. bu pozitif bir yanılsamadır. bence kötü olan hindistan’a diye yola çıkıp gerçekten hindistan’a gitmektir. bu, övünülecek bir yaşam tarzı değildir.”

avrupa'da başka türkiye'de başka davranan kızlardır. avrupa'da ki erkeklere kral muamelesi yaparken türkiye'de ise kendilerini prenses zannederler ve türk erkeklerinin burunlarından getirirler. o yüzden türk erkekleri tarafından çok sevilmezler.

ülkecek herhangi bir iletişim platformunu öldürüyesiye kullanmadığımızı henüz görmedim.
ortada ücretsiz bir uygulama varsa milletçe bunu sonuna kadar sömürüyoruz,
hatta bir türk ergen sözü der ki; yha uyuma konuşalım.

eskiden msn vardı, o zamanlarda da herkes her şeyi msn'den konuşurdu ve telefon dakika fiyatları pahalıydı ama şimdi internet paketleri dakika fiyatlarından daha pahalı olmasina ragmen, o parmaklarımız (ki telefonu alttan destekleyen serçe parmak özellikle) ağırana kadar whatsapp'ta yazışıyor.
oysa konuşsan ses tonundan dolayı iletişım daha kuvvetli olacak ve zaman tasarrufu da sağlayacak.

hadi be.
hizliresim.com/J7ehCl

#1313585

eskiden dünyayı değiştirmek isterdim şimdi üstümü değiştirmeye üşeniyorum.

(bkz: oğlum o senin yengen yengen)
(bkz: aşk-ı memnu (dizi))

bir yerden sonra hayattan koparan eylem. saatler boyu kulaklığımla yaşayabilirim. benim için bir kaçış oluyor. bir süreden sonra beni tamamen mayıştırıp koparıyor.

' bir memlekette namuslular namussuzlar kadar cesur olmadıkça o memlekette kurtuluş yoktur '

ısmet inönü

babam da beni sanayiye göndermekle tehdit ederdi sağ olsun. kıyamazdı hiç bana gözünün önünden ayırmazdı.

normalde o gün orada olması gerekir ama o orda değildir... okul, sınıf, iş yeri, otobüs fark etmiyor. onu, hep gördüğün yerde bir kere göremeyince deliye dönersin. neden yok neden gelmedi, burdan mı taşındı, acaba sınıfı mı değişti, okulu mu bıraktı, acaba hasta mı oldu bu gün, başına bi iş mi geldi.. eğer onu görmeniz gereken bi anda ve bir yerde o kişiyi göremediğinizde bunları sorguluyorsanız geçmiş olsun....

(bkz: o ney gardaş yarısını bana ver)

küçük insan. insan ama. her ne kadar unutulsa da çoğu zaman bu.
çok seviyorum kendilerini. yeni doğanını ayrı, biraz büyümüşünü, ele avuca gelenini ayrı, yaşına gelenini, oyun çağındakini, okula başlayanını, erken ergen olanını ayrı. asi olanını, yumuşak başlı ama nevi şahsına münhasırını ayrı... hepsini çok seviyorum. gerçekten çok seviyorum. her yaşlarının ayrı bir güzelliği var. çok öğreticiler, çok özellikliler, çok güzeller. onlarla etkileşim içinde olmayı da çok seviyorum onları gözlemlemeyi de. iki ablam bir abim var. hepsinden ikişer de yeğenim. her birinin doğumunu, serpilip büyümesini izleme fırsatım oldu. çok şanslıyım gerçekten.
her zaman çocuk seven biriydim. 6 yıl evli kaldım, çocuk yapmadım. konuştuk bunu evet, ama yapmadım. yapamazdık da zaten. yanlış olurdu. çünkü çocuk sevmekten, bunu istemekten hatta iyi bir ebeveyn olacağını düşünmekten çok başka şeyler “de” gerektiriyor dünyaya bir çocuk getirme kararı. biyolojik saatim işliyor, bugün aşık olsam, karşımdaki adam da bana olsa, işler yolunda gitse -çocuk doğurmaya karar verecek kadar- minimum 2 sene. yaş olacak 35. bence makul. ama ne kadar mümkün? geçelim.
hiç pişman değilim. olacağımı da düşünmüyorum dünyaya bir çocuk getirecek kadar güvendiğim bir ilişkim olmaz ve hayatımı anne olmadan noktalarsam eğer. “ben de atları çok seviyorum eve at getiriyor muyum evladım” diye sormuştu babam, ablam köpeğimizi sahiplenip eve getirdiğinde. aslında mesele bu kadar basit. sadece kendinizi ilgilendiren bir konuda istediğinizi yapabilirsiniz. sizi seven insanları da etkiler tabi ki kendinizle ilgili aldığınız kararlar. ama günün sonunda kendi aklınız, kalbiniz ve vicdanınızla kalıyorsunuz. kendinize kadar özgürsünüz, olmalısınız. size ait olmayacak, sizin aracılığınızla dünyaya gelecek bir canlı için karar vermeden önceyse, seviyorum, istiyorumdan fazlasını düşünmek zorundasınız. akıl, kalp, vicdan? bunun hesabını veremezsiniz. açık gözlerle tabi...
dünyada sevilecek çok çocuk var. sevelim.