normal sözlük

durumlara göre değişen sorulmaması gereken sorular listesi:

- neden öldü? - baş sağlığı dileyin, anlatmak isterse zaten anlatacaktır. tekrar aynı anı yaşatmanın anlamı yok.
- neden gidiyorsun?- samimiyete göre bir kere, samimi değilseniz hiç sorulmaması gerekir. anlatmak isterse zaten anlatacaktır.
- neden üzgünsün? bir kere sorduktan sonra karşısınızdaki cevap vermiyorsa ısrar etmeyin. anlatmak isterse anlatacaktır.
- neden böylesin? aman aman, sakın ha!
- sınavdan kaç aldın? yerine sınavın nasıl geçti?

gibi sıralanabilir.

ama duvara bantlanan muz sanat eseriydi, hani?

william shakespeare' in hamlet oyunundaki karakterlerden biri olan ophelia' nın da dilinden dökülmüş bir söz öbeğidir.

"ne oldum delisi ne olacağını bilir mi?" diye soruverir bizlere.
ekler sonra:
"fırıncı kızı şımarmış,
ekmek vermemiş isa'ya,
baykuş olmuş sonra.."

kendini gerçekleştirmenin en tepede bulunduğu ve bunun bize ne kadar çok mutluluk vereceğini çok güzel anlatan bir hiyerarşi.

(bkz: ıvanmılınskı) bugün desin gider yüz sürerim. söyle hocam derim, ne yapalım? nerden başlayalım?

kadrolu çaylaklığından usanıp son zamanlarda giderek düşen yazar kalitesiyle birlikte terk etme kararı aldığım, türkiye'nin ilk katılımcı sözlüğüdür. öte yandan kafa sözlük'ü tanımama da vesile olmuştur.

arkadaş grubuna eklenen elaman sayısı arttıkça kendini gösteren kaçınılmaz son.

nerde çokluk orda bokluk diye boşuna dememişler neticede. genelde arkadaş grubunun içinde de bir gruplar oluşur. misal üçlü arkadaş grubunda genelde biri dışlanır, yan yana sokakta yürürken mutlaka biri arkada kalır. gruptaki arkadaş sayı arttıkça kendini grubun lideri gibi gören, egosu yüksek biri muhakkak vardır. hep onun başının altından çıkar olaylar. biri ortamdan ayrılsın anında rakı masasına meze olur o kişi. arkadaş grubu dağılmadan önce zaten ufak tefek pürüzler hep çıkar. taraflar kendi aralarında ittifak kurar, olağanüstü hal ilan edilir ve bir karara bağlanır. kendi aralarında dağılan grupları daha büyük sürprizler bekler. ittifaklar da bozulabilir neticede. genelde bu arkadaş grubunda iyi anlaşamayan, sürekli kavga eden, bi küsen bi barışan bağımsız ve tarafsız kişiler daha iyi arkadaş olur. söyleyin şimdi bana zıt kutuplar birbirini nasıl çekmesin? bi onlar görüşmeye, muhabbeti sürdürmeye devam eder. ittifaklar şok tabii.

genelde kız arkadaş gruplarının başına gelir bu olaylar. bakın erkeklerinin arkadaş gruplarına? adamlar gamsız, ota boka bahane uydurup pürüz çıkarmazlar, o yüzden yıllarca bozulmaz bu heriflerin arkadaş grupları, dağılmaz, ilk günkü tazeliğini korur. "hop hop osman top osman!! alınıp darılmadın deme la, akşama hüseyinlerde toplanıyoruz, gelesiin".

peki ya karma ise bu arkadaş grupları... kızlar yine kanlı bıçaklı, erkekler ise 2 taraflı oynar. bi aysu'ya hak verir mert, bi cemre'ye. maksat iki dişi ile konuşsun, maksat bi kız yüzü görsün mert. yoksa yemiş mert arkadaşlığı, grubu. önünde iki kız kanlı bıçaklı kavga etse mert "bana da bi kırbaç darbesi" der.

biz çok kişiydik. bu yolda ölenler oldu, mum gibi sönenler oldu. sonra iki kişi kaldık. muma paramız yetmez oldu.

yaklaşık 8 dakika sonra kendi seçtiğim şarkılarla ama kafamız nasıl güzel radyo programı başlayana kadar devam edeceğim.
bu süreçte istek parçası olanlar varsa mesaj kutuma portakal atabilir.

ahterbin ukdesidir.

ben doğru pazartesiyi bekliyorum hep ondan.

ben değilim.
ben buraların en yakışıklısıyım*

güneş'in anonsuyla tam gece yarısı güneş gibi doğduğu, bizi de oynattığı yayın.

ev kiraları.

bir küresel yüzey üzerinde bulunan, iç açıları toplamı 180 dereceden büyük, 540 dereceden küçük olan üçgen.


görselin linki

eski türkçe ağu zehir demek.
insan içindekini saklayamaz mutlaka dışa sızdırır.
arapçada"kelime"nin bir diğer anlamı "yara izi" demektir.
bu yüzden dili zehirli olanların kelimeleri yara izi olarak kalıyor.

vakityle radyo d de polat labar 'ın programından esinlenerek açtığım başlık, programa katılan insanlar, ilgili kişiye, makama, geçmişe ulaşmayacağını bilseler bile, bazı olayları durumları pişmanlıkları keşkeleri içlerinde tutmak yerine radyoda haykırıyorlardı, arada hepimizin böyle birt bölgeye ihtiyacı olur diye düşündüm, ufak bir çakıl taşı ile başlıyorum

bu sabah trafikte şeridine girmemem için önündeki aracın tamponuna yapışan arkadaşa sesleniyorum,* ulan beni önüne almadın da işe 30 dakika erken mi gittin, kahvaltının en güzel yerine mi yetiştin, çayın ilk deminin sana mı verdiler, patron konfetiylemi karşıladı seni, prim mi aldın, her sabah birlikte çekiyoruz bu zıkkımı yol istiyorum ya yol, canını değil.

ne özelde, ne kamusal alanda, ne de reel hayatta hiç kimsenin hiç kimseye küfür etme hakkı yoktur. küfreden varsa da kendi ayıbıdır. ağır küfür ettiyse hukuki işlem başlatmak en isabetli karar olacaktır.

benim bi ölesim var toprak atın üstüme

bir sezgin kaymaz kitabıdır.

ankara'yı çok seviyorum ben. demetevler ve yenimahalle'de oturdum. hastane durağında inerdim metrodan her zaman ve ordan binerdim. onkoloji hastanesi. sokaklarını bilirim hem demet'in hem yenimahalle'nin. karşıyaka mezarlığını da bilirim. daha birçok yerini bilirim ama anlatsam tamamen konudan sapmış olacağım ya da niyet ettiğimden fazla gireceğim konunun içine.

küçük bir çocukken annem sabiş gibi idi benim de. benim yaşımdaki çoğu insanın da öyledir eminim. misafirlikte yaramazlık yaptığım zaman tuvalete götürüp etimi burduğu zamanları hiç unutmam. daha da bir şeycik demem.

köpekleri de çok severim ben. insanların kibri altında ezilen köpekleri. sokak köpeklerine yapılan zulme karşı içimde derin bir nefret var. bu zulmü destekleyen cani ve acizlere karşı da. üstelik herhangi bir hayvana zulüm yapmayı marifet sayıp buna karşı duranlara saldıranlar da var. ama konumuz bu değil.

bu kitap benim ve benim gibilerin hayatını anlatıyor. evet kitabın sonunda ağladım ama o zamana kadar yüzümde bir gülümseme oldu hep. kendimi gördüm kitapta, kendimi buldum.

ben sezgin kaymaz'ı çok seviyorum.