normal sözlük

1934 kastamonu doğumlu, 43 yaşında beyin tümörü nedeniyle hayatını kaybetmiş olan yazar, mühendis.
post-modern türde eserler vermiştir. ayrıca ödüllü yazar füruzan da teyzesinin kızıdır.
ressam olmak ister,resim dersleri alır ancak babası resmin karın doyurmayacağını söyleyerek bu bahsi kapatır.
oğuz atay’ın içinde ukde olarak kalan ressamlık arzusu da yıllar sonra tutunamayanlar romanının karakteri selim’in ağzından açığa çıkar: “üç çeşit meslek varmış: mühendislik, doktorluk, bir de hukukçuluk. ben ressam olmak istiyordum. babam böyle bir meslek olmadığını söyledi.”

"öyle ölüler vardır ki,
ben onların öldüğünü düşündükçe
vakit olur, yaşadığımdan utanırım."*

daha küçücük bir fidanken, büyümesine izin verilmeden "asmayalım da besleyelim mi?" diye düşünenler tarafından idam ettirilen canımız.

"büyü de baban sana büyü de büyü
büyüyüp de on yedine geldiğinde baban sana
idamlar alacak."

erdal eren hep 17 yaşında!

son zamanlarda sıklık ile duymaya başladığım cümle. oldunuz, hepiniz oldunuz. yok ben sadece 1 kere oy verdim yok öyle oldu yok böyle oldu.

an itibarı ile youtube'da konuşanların bütün bölümlerini kaldırdı.
acun ılıcalı'nın sahibi olduğu exxen tv ile anlaşmış, bölümler oraya yükleniyor.

güldükçe çoğalıyoruz diyordu, gülmeyi de parayla satmaya başladı.

ne diyim helal.

bir dikili taştan gayrı nem kaldı?

üstüne güzel bir kazakla süper kombin yapılan, kışın giyilen genelde bir kıyafet.

fotoğraf makinem, radyom, küçük kahve makinem, kitaplarım. 20 paket nescafe!

sürekli değişen solistlere sahip belçika harikası grup.
with orchestra live gibi bir albüme imza atmışlardır ki... ah diyorum.
bu albümle dünyaya mad about you, eden gibi süper ötesi performanslar kazandırmışlardır. hepsi baştan sona izlenesi dinlenesidir. birde bunları noemie wolfs'un eşsiz sesiyle, ortamın büyüleyici atmosferiyle dinlediğinizde oturduğunuz yerden bir kuş gibi kanatlanmanızı sağlarlar ki, sorarım kendime hep dünya üzerinde böyle bir asilik var mıdır ki?
(bkz: dünyada olmak istenilen yerler)

askere gitmeden önceki hayatımda başıma gelmesinden en korktuğum şeylerden biriydi. askere gitmeden kırk beş gün önce ben ayrıldım da neyse ki korktuğum başıma gelmedi.

mühendislik mezunu adama çaycılık teklif edersen tabi beğenmezler.

benim özgürlüğüm başka birinin özgürlüğüne giriyorsa, ona taciz diyorum. en azından benim açımdan böyle.
alkol içmekte de özgürüz, cami avlusunda içmeye çalışmak özgürlük değil, taciz oluyor gibi düşünebiliriz.

ülkemizin kanayan yarası olan çocuk gelinler gerçeğini anlatan harika bir film.

film, kuzey kıbrıs türk cumhuriyeti'nde medeniyetlerin iç içe geçtiği, birden fazla kültürün bir arada yaşadığı köylerden biri olan, akıncılar’da yaşayan diyarbakırlı ve henüz 13 yaşındaki üç genç kızın hazin öyküsünden bahsediyor.

izlemek isteyenler için,

senaryosunu sinemanın çirkin kralı yılmaz güney, yönetmenliğini ise büyük yönetmen şerif gören yapmıştır.

film yılmaz güney’in siyasi olmayan, tamamen maceraya ve polisiyeye dayalı, biraz amerikan macera filmleri özentisi olan gangster filmlerinden biridir. güzel ve izlenebilir bir film olmasına rağmen izlemeye başlamadan önce büyük bir beklenti içinde olmamanızı öneririm.

başrollerde yılmaz güney, fikret hakan, orhan günşiray, hayati hamzaoğlu, bilal inci gibi oyuncular bulunurken türk sinemasında karakter oyuncusu olarak boy gösteren birçok kötü adamı da görmek mümkündür.

filmde iki yakın arkadaş robin hood benzeri bir hikayenin kahramanıdırlar ancak mafya ile başları derde girer. sonrası zaten ateş ve barut, kan ter ve gözyaşı. eğlenceli bir film olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim.

film aynı zamanda yılmaz erdoğan’ın yazıp yönettiği vizontele’de babasına sürekli o işin ne olduğunu soran veli’nin arabayla dolaşarak yaptığı anonstan da hatırlanabilir. lale sinemasında gösterilen o film 2001 yılında gösterime giren vizontele’den tam otuz sene önce yayınlanmıştır.

hatırladınız mı? baba akü yok.

göğüs, bacak, dudak ve daha nice popüler kültür vücut parçası... bu saydıklarımın hepsi, aslında cinsellik ile alakası olmamasına rağmen, "cinsellik" kavramı içerisinde rahatça değerlendirliyor, arkadaş ortamında bahsi açıldığında ortamı şenlendiriyor. peki ya ayaktan bahsedildiğinde neden farklı gözle bakılıyor insana? e ayak pis kokan, çokça kirlenebilen bir vücut parçası da ondan dediğinizi duyar gibiyim ancak gerekli bakımı yapılmadığına yukarıda saydığım vücut parçaları da çok rahat bir şekilde kirlenip kokabiliyor. yani demem şudur aslında; göğüs, bacak, dudak, kalça ve diğerleri, şuan her ne kadar popüler olsalar da bir zamanlar belirli bir kitlenin takipçisi olduğu fetişizm türüydü. o yüzden herhangi bir fetişizme sahip bir inanı yargılamadan önce kendinizin hoşuna giden "vücut parçaları" nın da zamanında bir fetişizm türü olduğunu unutmayın:)

ilişkinin türü farketmeksizin sizin karşı tarafla olan diyaloğunuzun oturduğunu gösteren bir olgudur. anne ile, arkadaş ile, sevgili ile konuşmadan sadece bakışarak anlaşmak.. tadından yenmez..

sinirlendirirsen seni de yerim ehe.

babamla olan resmim de sayılır herhalde doğal olarak. ana ekranda ama, kilit ekranında değil.

narsist falan da değilim.

her şeye burnunuzu sokmayın.

telefon benim, resim benim.

ünlü düşünürün de dediği gibi herkesin hayatına kimse karışamaz.

yılda en az bir kere yapmakta fayda vardır. tüm kontrölü bırakıp, dünya yansa umursamam moduna geçilir. günlük hayatımızın büyük bölümünü kontrol altında yaşıyoruz zaten. abartılan günler, abartılmayan günlerden az olduğu sürece sorun yoktur. yoksa alkolizm konusuna dikkat etmek gerekir.
içince hayatı çevrenizdekilere zehir ediyorsanız, sorun alkolün çözülemeyen problemlerle birleşmesindedir. alkolden uzak durun ve psikologdan yardım alın.

hayatımdaki en büyük değişime şarkı yazan adamların bu akşam mevzu bahis olduğu yayın. pinhani'nin müziğini, çok daha uzun zaman önce tanışmış olmama rağmen, 28 yılımın geçtiği evimden taşınmak üzere toparlanır, her şeyi kutularken beni sen inandır'la yeniden keşfetmiştim. küçükken çok inanmıştım, eğer çok istersen her şey mümkün, inanmak zor değil...inandığının çok uzağına düşünce yerimsemek zor.