normal sözlük

yazmak, konuşmak değildir. yani konuşur gibi yazmak, yazmak cinsinden değildir. yazmak, konuşurken yapamadığın gibi konuşmaktır. yazmak bir içebakıştır, dışavurumdur. başkalarını her zaman okuyabilirsiniz ama kendinizi okumak için yazmanız gerek.

yazmak kişisel bir eylem olmalı, kendi iç dünyanın kalbine doğru, yolculuğa çıkmak gibi olmalı yazmak. kurgulamadan yazmak boş konuşmaya benzer. kurgu tasarlamaktır, özenle seçip bir araya getirmektir, kafa yormak, hayal etmek üzerine düşünmektir. yazmak kendini keşfetme sürecidir.

zihinden doğruca sözcüklere ve sözcüklerden okuyanın doğruca zihnine akan bir enerjidir yazı. ağızdan çıkan sözler kalbin fltresinden geçmez çoğu zaman. seslerde kulaktan kalbe inmekte zorlanır. yazı ise zihinde yer bulur kendine okuyucu aklıyla konuşturur yazıyı zihninde kendi içinden geçen sözcükler kalbe sızan kolay bir yol bulur kendine.

kendime de yakıştırabileceğim bir unvandır.

edebiyat oburluğu basit bir durum değildir ve abartılır ve tedavi edilmezse eğer edebiyat obezitesine neden olabilir ki bu bir edebiyatsever için hiç de istenecek bir durum değildir.

edebiyat oburluğu belli bir süreç sonucunda gerçekleşir. uzunca bir süre kitap okumakla, dergilere düşmekle, kütüphane ve kitabevi gezmekle oburluk mertebesine erişmek mümkündür.

hastalığa dönüşmemesi için azami dikkat göstermek gerekir. bulduğu her şeyi okumak gibi bir alışkanlığa düşen insan edebiyat çöplüğünün zehirli yeşil dumanlarını soluyarak kişisel gelişim kitapları ve watpad kitapları arasında boğulup kalabilir.

edebiyat oburu iştahlı olduğu kadar seçicidir de. sadece iyi olduğunu düşündüğü her edebi eseri tüketir ve daha elindeki bitmeden bir sonraki eseri sıraya koymuştur bile.

oblomov gibi obur ve tembel değildir. yani oburdur ama tembel değildir. oburluğunu gidermek için ciddi bir mesai ve para harcar. gargantua gibi her bulduğunu yutmaz. eğer edebi bir karakter ile eşleştireceksek eğer edebiyat oburunu bu olsa olsa ignatius o’reilly olurdu.

afiyet olsun efendim.

anam miko'nun sesi ne muhteşem. tam da yol şarkısı.

artık su gibi içtiğim kahveye annemler laf edince "bende sıvı bağımlılığı varmış" diyerek kurtulacağım.
psikolojide böyle bir şey yoksa da ekleyiversinler lütfen.

günümüzde akıllı telefonların hayatımıza bu denli girmesinden sonra sosyal medya öğelerinin bir bir artması ve “online” olma sürelerimizin artmasıyla insanların birbirlerine daha kolay ulaşabilmesinin sonucu olarak, dünyanın küçülmesi ve daha rahat iletişim kurabilme gibi özelliklerin bir yan sonucudur.

şöyle ki, eskiden varlığından bile haberdar olamayacağınız bir kişi, kullandığınız sosyal medya uygulamasında karşınıza ortak yönleriniz sebebiyle çıkabilir, kendisine mesaj atabilir ve bundan sonra kendisiyle arkadaş olabilirsiniz.

bunun 20-25 yıl öncesine kadarki versiyonu mektup arkadaşlığı olup, günümüzde artık mektup kullanımının kalmaması sebebiyle tarihin tozlu raflarında yerini almıştır.

bu tarz arkadaşlıkların güzel yanları olabileceği gibi tehlikeli yanları da olabilmektedir.

özellikle karşınızdaki kişinin gerçek hayatını bilmediğinizden dolayı, size sunduğu kadarını tanıyabilirsiniz. bu bilgiler gerçek olabilir ya da tamamen hayali bir karakter üzerine inşa edilmiş de olabilir.

bu sebeple, bu tarz sosyal lişkiler beraberinde dolandırıcılık, taciz, şantaj gibi ek suçların da aktif olarak kullanılmasına sebep olmaktadır.

çoğunlukla bir kişiyle konuşurken, belirli bir güven ortamı sağlanmadan kişisel bilgilerin paylaşılmaması konusunda uzmanların da görüş birliği mevcuttur.

hep fesatsiniz hep. gayet de komik fotoğraf ve giftler için kullanmaya başladım. herkesin kullanış amacı kendine dostlar.

seni bir kere öpsem,ikinin hatrı kalıyordu.
iki kere öpeyim desem üçün boynu bükük...

-cemal süreya

beyle...

uzun uğraşlar ve pazarlıkların sonucunda, radyodan transfer etmeyi başardığım moderatörümüz, tekrar aramıza hoş geldi.

günaydın sözlük!

hem de alayınıza günaydın.

öyle yalap şalap ortaya bir günaydın değil ama.

teker teker, hepinize, ayrı ayrı günaydın…

eğer insan bunu sıkılmadan yapabiliyorsa kendini gerçekleştirme yolunda ciddi bir ilerleme kaybetmiş insan eylemidir.

#1675061 materpiece’in yaptığı alıntı tam da benim düşüncemi özetlemiş. kendi başınıza kaldığınızda, kendi kendinizle zaman geçirdiğiniz anlarda yalnız kalmış ya da yalnız bırakılmış hissi yaşıyorsa bir yerlerde doğru gitmeyen bir şeyler var demektir sizinle ilgili.

kendi başına zaman geçirirken eğlenemeyen insanların başkaları ile eğlenceli zaman geçirebileceklerine de inanmıyorum. siz bile kendinizden sıkılırken emin olun diğer insanlar sadece sizin varlığınıza katlanıyordur.

benim için resmî olan en yakın arkadaşım gördüğüm kişi benim. evet, erkek kardeşimi en yakın arkadaşım olarak görüyorum tabii ki ama ben kendimle daha uzun bir zamandır arkadaşım ve bu arkadaşlıktan da büyük bir keyif alıyorum.

en büyük hayallerimden ve korkularımdan biridir aslında bir gün herkesin beni dünyada yalnız bırakıp gitmesi ama bu olası eylemin çekici bir yanı da var. eğer gerçekten cehennem başkaları ise herkes gidip ben yalnız kaldığımda ve bu korkudan bir şekilde sıyrıldığımda kendi kişisel cennetimin inşasını başlayabilirim.

benim için kendimle vakit geçirmek korkak bir robinson crusoe olarak tek kişilik tamamen özgür bir dünyada yaşadığımın bir ütopya mı yoksa distopya mı oluğuna karar vermektir.

bir rivayete göre fazıl say ile arkadaş oldukları yıllarda müzikal yetenek anlamında oldukça göz önünde olan deli vahit, müzik otoritelerinin de ilgisini çekmeyi başarıyor. fazıl say batı müziğinde ilerlemek isterken deli vahit müziğe daha evrensel bir perspektiften bakmaktadır. bu durum onu, hocaları ve arkadaş çevresinden koparmış, haksızlıklara maruz kalmıştır. fazıl say bir yemek davetinde deli vahit'i zehirlemeye çalışmış ve başarısız olmuştur.
zamanla elektronik öğeleri müziğine ekleyen deli vahit klavye konusunda dünyadaki en özgün müzisyenlerden biri olmayı başarmıştır.

kalem olmak isterdim. hatta bir şairin en sevdiği kalem olmak isterdim. çok merak ederdim acaba bugün hangi güzel duyguların aktarılmasına vesile olacağım diye.

netflixin 2018’de yayınladığı 6 bölümlük almanya yapımlı bir dizi.

senaryosu eva krenenburg tarafından yazılmış, yönetmeni ise phillipp kadelbach.

gelin şimdi bu diziyi biraz inceleyelim. dizide ne ararsanız var; gerilim, drama, polisiye, suç, cinsellik her türlü konuyu içeriyor.

parfum, ter bezlerinin olduğu bölgelerin yani; saç, koltuk altı ve genital bölgesinin derisinin alındığı bir kadının cesedinin bulunmasıyla başlıyor.

cinayete kurban giden kadın yani katharina, yatılı okulda tanışmış beş arkadaşın ortak bir tanıdığı. beş farklı karakter hepsi birer cinayet şüphelisi.

dizi bu beş karakterin cinayetle olan bağını çözmeye çalışan dedektiflerle şekilleniyor.

dizide en çok ilgi çeken karakter moritz de vries. moritz’in koku duyusu öyle güçlü ki bir insanları koklayarak sağlık durumlarını, ruh hallerini dahi anlayabiliyor. moritz’in bu gücü dedektiflerin ona karşı olan şüphesini daha çok arttırıyor.

dizi yayınlandığı dönem yoğun bir ilgi gördü, ikinci sezonun çıkacağı söyleniyordu fakat sonradan iptal edildi diye biliyorum. artı olarak dizi uyarlanmadan önce yine aynı konuyu içeren bir film çekilmiş ben dizi izlemeyi sevmem derseniz böyle bir seçenek de mevcut.

buradan

bir türkü var, mamudo kurban niye doğdun, sözleri şöyle.
kurban gelir payın yoktur
haftan yoktur ayın yoktur
ankara'da dayin yoktur
mamudo kurban niye doğdun?
bu türkü sözleri ülkemizi gayet güzel anlatıyor.

en temiz ve en güzelidir. yok madalya yok puan listesi yok başka bir sürü zımbırtı. her yerde bir yarış mücadele burada rahat olalım bari. evet.

dahil olduğum yazarlardır. çok fazla yok ama. benim bildiğim üç kişi daha var. isimlerini vermek istemiyorum dilerlerse onlar da yazarlar.

ayrıca sözlüğe üye olmak için 18 yaş sınırı olduğu da hiçbir yerde yazmıyor.

“bir işi doğru yapmak neden yanlış yapıldığını açıklamaktan daha az zaman alır. “
henry wadsworth longfellow