normal sözlük

küçükken etrafımda hep metin2 muhabbetleri dönerdi. bir gün ben de indireyim şu oyunu dedim bir türlü kayıt olamadım. hayatımı kurtarmışım...

bu gece keşfettiğim ve tarih ile ilgili dolu dolu tanımlar giren yazarımız.
böyle yazarlar görünce o kadar mutlu oluyorum ki hoş gelmiş diyorum kendisine.
yazmaları karmaları bol olsun.

siz bu zehirsiz yılandan değil, asıl iki ayaklı yılanlardan korkun, of of özelikle akraba olanlarından.
bende bir yılanlık yaptım :)

bu durum çevremizde çok yanlış anlaşılabiliyor. her dil başka kültürlerden etkilenebilir. bizim dilimizi baz alırsak, türkçe; arapça, farsça ve moğolca dillerinden etkilenmiştir. bunun çeşitli sebepleri var. din, kültür, coğrafya, ticaret vs. yani diller doğar, büyür ve gelişirler. tabii ki bunu yaparken özünü kaybetmemesi önemlidir. kastedilen budur. mümkünse tabi öz türkçe kelimeler tercih edilmelidir. yani kimse hadi göktürkçe konuşalım demiyor. dediğim gibi eğer mümkünse elbette öz türkçe tercih edilmeli eğer mevcut degilse zaten dilimize yerleşmiş ifadelerin kullanılmasında bir sorun olmaması gerekir. “türkçesi varken” uyarısı yapıldığında ee senin kullandığın kelimenin kökeni arapça demenin o yüzden anlamı yoktur. öyle olsa cevabı “ha öyle mi? o zaman likelamak, flash disk, destinasyon, informasyon kullanalım, hatta komple ingilizceye geçelim çünkü arapça, farsça kökenli kelimeler kullanıyoruz” şeklinde olmalıdır. buna da he olsun nolacak diyenler olabilir. bir milleti, millet yapan dilidir, kültürüdür. bugün çok gelişmiş addettiğimiz ingiltere ve abd’de gençler büyük bir yozlaşma içindedir. aile kavramı yok olmakta, uyusturucu batağına saplanmakta ve devlet bunu değiştirme mücadelesi vermektedir. o yüzden dil de kültür de bizi biz yapan değerlerdir. bu konuya dair oktay sinanoğlu’nun bye bye türkçe kitabını sizlere öneriyorum.

annemle dertleşirken 1-2 dakika sonra onu susturmaya calisiyorum aglarim diye. onun önünde aglamaktan cok korkuyorum. kimsenin önünde aglamak istemiyorum. baskasinin önünde aglamaktan nefret ediyorum.

oldukça melankolik bir pinhani şarkısı. antidotu 'dön bak dünyaya'dır bana göre.

"yağmur her yağdığında bakardım yola
evim bu geçidin altında bakardım insanlara
geçip gider içimden rengarenk arabalar
ama hiç kimse dönüp bakmaz beni yok sayar
bi gün ölür gidersem kaza kurşunuyla
beni vuran her kimse çıkar birkaç gün sonra
oysa ben hiç kimseyim hiç olmadım
bir hastahanede kadavrayım hiç ölmedim
bir dünya varsa ben orda yoksam ben nerdeyim
ben de çok sevdim benim de var kalbim
vurun beni, soyun beni, kesin beni, çözün beni
gerçekten
yağmur her yağdığında bakardım yola
evim bu geçidin altında bakardım insanlara"

machiavelli-prens.

valla dışlanma falan olmuyor. miss gibi gidiyor. ha bu aralar ikisinden birine fena sinirli ve kırgınım ama geçer. kendisine sorsanız hiçbir şey yoktur, ben her şeyi anlatıyorum der, sizinle konuşuyorum der ama bir bakarsın; hiçbir şey bilmiyorsun, mesaj atıyosun cevap alamıyosun, anlat diyosun anlatmıyor. çevresi çok kalabalık, meşgul bu aralar.** neyse bu kadar söylendiğim yeter. kendisi de buralarda zaten. yazımı görücektir. ha umursar mı? sanmam. neyse selam.***

kekinizi fırından çıkartır çıkartmaz kalıp altına 5 dakikacık ıslak bir bez koyarsanız hiç uğraşmadan kek kalıptan fık diye çıkacaktır.

en safi-sanatsal olanı karacaoğlan söylemiş olsa gerek. *
dilek-istek de diyebiliriz:

'koynunda beslemiş ayvayla narı
çözüp düğmeleri göresim gelir

ya da

'yaylanın karından ak beyaz döşün
uzanıp yanına ölesim gelir'

edit: ben olumsuzluk ekini görmemişim *

kaynak

şu lafın güzelliğine bakar mısınız...

arkadaslar, dostlar, romalilar! bir sakin olun demek istedigim basliktir.

sozlugumuzde her gun sizin haberiniz dahi olmayan alt yapisal calismalar ve guncellemeler yapiliyor. bu size yansiyan kisim kucuk bir sistemsel hata, yazilimcimiz sevgili iko en kisa zamanda bu sorunu halledecegini soyledi.

lutfen gemileri terk etmeyin, sakin olun ve sozlugun tadini cikarin. yine sorun yasarsaniz ozelden bana ve moderator diger arkadaslarima ulasin, gozlerinizden operim*.

1882 doğumlu yazarımız feminizm konulu kitaplar yazmaktadır. pek zeki bir insan olmadığımdan ağır dilini anlamakta biraz zorluk çektim ancak '' kendine ait bir oda '' isimli kitabını oldukça beğendim. yaşadığı yıllara göre oldukça ileri çağlara uygun görüşleri bulunmakta kendisinin. 1942 yılında da hayatını kaybetmiş.

haklı olarak şartları değerlendiren babadır. kızının fakirlik düzeyinde yaşamasını istemiyordur.

şimdi aza tamah etmek lazım vs. gibi konuşanları ben baba olduklarinda bir görmek isterim ne diyorlar. çünkü fikirler değişebiliyor.

aşık olduğum, son derece tatlı ve cana yakın köpek cinsidir. ölüyorum, bitiyorum kendilerine yahu. sabırsızlıkla yollarımızın kesişeceği günü bekliyorum. bekle beni annesinin kuzusu.

zaten almanyada türkler buldu. türkiyeliler bulsaydı ne olurdu daha doğru olurdu.

dağdan gelip bağdakini kovmacalar, siz çıkın burası bizim demeçleri, yazar öldürmeceler, aptal tanımlar, gereksiz taşlamalar, kuru hicivler, kimin ruhusun bilmiyorum. ama kaos çıkarmaya devam edersin zaten burada pek kalamazsın kekocum. bu arada nickiyle bu kadar benzeyen başka yazar görmedim... kendinin bile hatırlamadığın tanımlarında başarılar.