normal sözlük

açıklayabilirim.

deneyimlemeyenlerin "elinde oltayla o kadar saat beklenir mi ya?" şeklinde tepki verdikleri; oysa çok eğlenceli olan bir aktivite.
size zimmetli olan oltaların mantarlarını bi sağ baştan sola kısa bir süre sonra sol baştan sağa tekrar tekrar saymak anlatılmaz yaşanır. hele o arada mantarlardan birinin suya gömülmesi ve sizin hemen oltaya sarılmanızı anlatmıyorum bile.
su kenarına geçersiniz, elinize semaverde demlenmiş çayınızdan alırsınız. yanınızda varlığından memnun olacağınız biriyle sohbet edersiniz. bu durum sizi kısa bir süreliğine de olsa "yaşıyorum ulan bu hayatı galiba" hissi yaşatır.

'kuzguncutaki vişneye' katılıyorum. gerçektende oyladığı tanımları okuduğuna eminim. benim için de değerlidir beğenileri.
sözlükte sevdiğim, saydığım yazarlar arasında kendileri de vardır.
çiçek ve hayvan sevgisi doludur kalbi.

kitap okumayı çok sevmeme rağmen bir süredir içinde bulunduğum okuyamama/tıkanma durumu. hangi kitaba elinizi atarsanız atın beş sayfadan fazla okuyamazsınız. okurken dikkatinizi asla toplayamazsınız. kitabı bir kenara bırakıp dakikalarca duvara boş boş bakmaya, başka şeyler düşünmeye başlarsınız. en sevdiğiniz yazarın çok beklediğiniz bir kitabı bile olsa içine almaz sizi bir türlü.

o gün yaptığı çizimlerin hepsini atıp bunu unutan non-iq gandalfgillerden...

sözlüğün en renkli, en sevimli, en iyi, en zeki, en dürüst ve sayamadığım bir sürü 'en'i olan yazar.

onca yoğunluğunun arasında hal hatır sorar, dert tasa dinler, senin laf arasında söylediğin üstün körü bişeyi aklında tutup, saatler günler sonra 'sen bişey diyecektin' diye hatırlatır ilgi gösterir, canının sıkıldığını düşünüp sanalda da olsa gel şunu beraber yapalım deyip yanında olmaya çalışır, date tipi zirveye davet eder*, yayın yapalım beraber der ilgi alanlarında yanında olur, destek atar. beğendiği oyunları paylaşır beraber oynamaya çağırır ki ilgilendiği şeyler gerçekten güzel şeyler rafine zevkleri vardır.

kara listesindeki bir çok yazarı çok severim ve hating durumuna üzülsem de vardır bi bildiği diyorum.
kısacası sözlükte tanıdığım uzak ara en kıymetli üç kişiden biri.
bir de ortak dövme yaptırma hayalimiz var; umarım bir an önce boyun uzar da bi kanadı senin, bi kanadı benim sırtımda olan o kelebek dövmesini yaptırabiliriz dosti.
kendine çok iyi bakıyosun, öpüyosun, seviyosun hadi bakalım.

herkes gibi acını ve üzüntünü paylaşmak isteyip kimseyi bulamadığın an demek isterdim ama ben çay ve kahveden dert yanmak istiyorum size. bir kahveyi tek başınıza çok rahat içersiniz ve o yalnızlık size muhteşem bir huzur verir fakat çay öylemi, en küçük demlikte bile demlesen ince belli bardakla içiyorsan tek başına demliğin dibini göremiyorsun. o demlikte kalan çayı çöpe döktüğüm an yalnızlığın bana en çok dokunduğu andır...

bazen ne yaparsan yap olmayınca olmuyor.

deprem anında gerçekten çok soğukkanlı kalabilen bir insandım fakat 30 ekimden sonra bir de direkt yıkımların olduğu yerde oturmanın vermiş olduğu tedirginlikle, yıkılan binaların görüntüleriyle, yakınlarımızın tanıdıklarının enkaz altında can vermesi sebebiyle o kadar panik oluyorum ki anlatamam. binamız adeta çatırdıyor bu sabahtan beri de art arda deprem olmaya başladı. umarım zararsız bir şekilde atlatmaya devam ederiz. gerçekten bu kadar yakın yaşadıktan sonra olayın ciddiyeti çok daha farklı bir boyuta geçti.

benim bu savaşla alakalı en iyi gözlemim, yıldırım bayezid'e ihanet etmeyen birliklerin, rumeli'den gelen çoğunluğu yabancı uyruklu askerlerin oluşturduğu birlikler. isteyenler araştırabilir.

tanıtım videosu güzel olmuş. seslendirmeyi pek başarılı bulmadım. hızlı konuşmuş ve harfler yutulmuş. yine de başarılar.

salı akşamları krt'de siyaset meydanı* izleme alışkanlığım yüzünden uzun zamandır uğrayıp maşallah diyemediğim için özür dilediğim,* yayıncılarımızın morallerinin her daim yüksek ve keyiflerinin yerinde olmasını yürekten dilediğim, merakla beklediğim yayın.**

1. sınıftan 6. sınıfa kadar aynı kişiyi sevmiştim. belki de isminin yanında "can" ismi olan kişiler bu yüzden bana çok tatlı geliyordur. kaç yaşında olursa olsun ister 5 ister 40 o "can" ismi çok tatlı gelir bana. içim hemen yumuşacık oluyor. o kişiye o "can" ismi ile hitap etmeyi severim. hatta onun çantasına gizlice onu sevdiğime dair mektup atardım, kimse kim attı bu mektubu bilemezdi. o kadar çaktırmadan sevdim yani. murat boz'a benziyordu, tatlı çocuktu. sonra ergenliğin etkisiyle değişk bir şey oldu amannn. küçükken daha iyiydi. ne hayaller kurmuştum bee o minik halimle. kopyacıydı. benden az istemedi kopya, vermedim. içimde hiç sızlamadı. kendisi fırsat buldukça çekerdi zaten. sonra ortaokul bitinceye kadar kimseyi sevmedim.

telvesi ile ikram edilen tek kahve, bol köpüklü, orta şekerlisi makbuldür. her gün bir fincan olmazsa olmazımdır. saat fark etmeksizin içebildiğim, uykumu asla etkilemeyen, deşarj olabildiğim içecek türü.

babanın nasıl bir insan olduğuna göre değişiklik gösteren bir durumdur.

namaz kılan cumhurbaşkanı var diye kudurduğumu düşünen cihatçı. sizin sorununuz, anlamakta sıkıntı yaşadığınız da bu: dine karşı değiliz, dinciye karşıyız.

edit: ciddi sorunlu lan.

gençler beğenmiş, birbirlerini favorilemiş, mesajlaşmıştırlar. bizlere hayırlı olsun demek düşer.

çok garip. siyasal islam fakültesi bekliyordum.

sondaj isimli yazar arkadaşımızın ukdesi.

''yay'' isimli aleti kullanarak ''ok'' fırlatan kişidir.