normal sözlük

bu mevsimde en sevdiğim, eylemsiz eylemdir. genelin bilgisine göre plajda yahut havuz kenarında, güneş kremi sürülerek, yaz mevsiminde ve eylülün ilk iki haftası içerisinde yapılır. ardından serinlemek için denize veya havuza girilir. fakat bu doğru değildir. en azından doktorların tavsiyesine göre doğru değildir. esasında güneşlenmenin mevsimi yoktur. üstelik her an güneş kremi taşımak zorunda da değilsinizdir.
uygun ortam sağlandığında, kış ayında bile rahatlıkla güneşlenilebilir.

özellikle bu mevsimde çok sevdiğimi söylemiştim. çünkü; ne güneşin yakıcılığıyla kavrulur, ne teniniz renk atar. kıyafetle bile yapılabilecek harika bir eylemdir. ki çoğunlukla, öylesini tercih ederim*. deniz kenarında, şezlongta olmak zorunda da değilsinizdir.
canınız nerede istediyse, her an çıkıp d vitaminine ve ısıya doyarsınız.

balkon, bahçe, kış bahçesi, otobüste cam kenarı, sınıfta güneşli pencere, evin odası, odada güneşin süzüldüğü alan... hepsi.
şu ara kış bahçesinde kitap okuyarak, hatta yer yer elimden kitabı düşürüp, kırlentlere kafamı yaslayıp uyuklayarak siestaya dönüştürerek yapmaktan hayli keyif alıyorum. şimdi ohh keyfe bak diyecek arkadaşlar: eğer sizin de ömrünüz, yaşınızdan fazla ölümden dönmüşlükle dolu olsaydı, emin olun hayat sizi de ırgalamaz, en ufak mutluluğu*, yerlere göklere sığdıramazdınız...
sanırım önce zihnimizin gpneşlenmesi gerekiyor. ardından bedenimizin ve son olarak, ruhumuzun güneşe ihtiyacı var.

ne diyelim, son söz olarak; herkese güneşli günler.. .

alişan.

biten şampuanı, salçayı, reçeli, yoğurdu
vb. iyice çalkalamadan atmamak.

kelimeler adamın sesiyle huzur veriyor kalbe diyerek dinlemeyi sevdiğim için ilk onu bırakıyorum.


okumak isteyen için,


ömür hanımla güz konuşmaları

...ve güz geldi ömür hanım. dünya aydınlık sabahlarını
yitiriyor usul usul. insanın içini karartan bulutların seferi var
göğün maviliğinde. yağmur ha yağdı ha yağacak. in-
cecik bir çisenti yokluyor boşluğunu insan yüreğinin.
hüznün bütün koşulları hazır. nedenini bilmediğim bir
keder akıyor damarlarımdan. kalbimin üstünde binlerce
bıçak ağzı... ve yüzüm ömrümün atlası; düzlükleri bunaltı,
yükseklikleri korku, uçurumları yıkıntılarımla dolu bir
engebeler atlası. yaşamak bir can sıkıntısı mıdır ömür
hanım?


her şeyi iyi yanından görmeyi kim öğretti bize? acıyı
görmeyen insan, umutsuzluğu yaşamayan, iliklerine dek
kederin işleyip yaralamadığı bir insan, mutluluktan,
umuttan, sevinçten ne anlar? göğü görmeden, denizi gör-
meden maviyi anlamaya benzemez mi bu? bir güz dü-
şünün ki ömür hanım, ilkyazı olmamış, yazı yaşanmamış,
böyle bir güzün hüznü hüzün müdür? başlamanın bir
anlamı varsa bitişi göze almak, bitişin bir anlamı varsa
başlangıcı olmak değil midir? yaşamı düz bir çizgide tut-
mak tükenmektir. yaşamak zorunda olduğumuz şunca yılı
aykırı uçlar arasında gezdirip geçirmedikçe, alışkanlıkların
sınırlarını aşmadıkça zaman zaman, yaşamak nasıl yenilik
olur tükenmek değil de?


yağmur yağıyor ömür hanım...gökten değil, yüreğimin
boşluğundan ömrümün ıssız toprağına...ve ben sonsuz
bir düzlükte bir küçücük, bir silik nokta gibi eriyip gi-
diyorum. seslensem kim duyar sesimi yalnızlıklar ka-
tından?


dönelim...dönmek yenilmektir biraz da, yarım kalmasıdır
çıkışlarımızın, korkaklıktır, alışkanlıkların güvenli küflü
kabuklarına sığınmaktır...olsun dönelim biz yine de. bi-
lincinde olmadan üstlendiğimiz sorumluluklarımız var.
evlere dönelim, sırtımızın kamburu evlere, cılızlığımızın
görkemli korunaklarına, yalnızlığımızın kalelerine dö-
nelim. ölçüsüz yaşamak bize göre değil ömür hanım.
büyürken geniş ufuklarımız olmadı bizim. küçücük
avuçlarımızla sınırlarımızı genişletmek istedikçe yaşamın
binlerce engeli yığıldı önümüze. hangi birini yenebilirdik
bunca olanaksızlık içinde. umutsuzluğu tanıdık, yenilgiyi
öğrendik böylece.

yaşama sevinci adına bir tutamağım kalmadı ömür hanım.
bir garip boşlukta çiviliyim günlerdir gözbebeklerimden.
sahi nedir yaşamın anlamı? geriye dönüyorum sık sık
yanıt aramak adına, yüreğimin silik izler bırakıp, ağır
yükler aldığı zamanın derin denizlerine. bakıyorum umut
karamsarlığın, sevinç acının azıcık soluk almasından başka
ne ki? yaşamsa gerçekle düşün umutsuz bir savaşı, her şeyi
içine alan kocaman bir yanılsama... değil mi yoksa?


öyle büyük umutlarım olmadı benim, büyük düşlerim,
özlemlerim, büyük beklentilerim olmadı. koşullarım beni
oluşturdu ben acılarımı buldum. herkes gibi yaşasaydım
eğer, yaşamı onlar gibi görebilseydim çarşılar yeterdi
avutmaya beni. bir gömlek, bir ayakkabı, bir elbise; bir
yemek lokantalarda; televizyon, halı, masa ve daha nice
eşya yeterdi yalnızlığı örtmeye, kendimi göstermeye, va-
rolmaya, 'dar çevre yitikleri'nde önem kazanmaya...


oysa ben bir akşamüstü oturup turuncu bir yangının
eteklerine, yüreği avuçlarımda atan bir can yoldaşıyla
dünyayı ve kendimi tüketmek isterdim. öyle bir tüketmek
ki, sonucu yepyeni bir "ben"e ulaştırırdı beni, kederli dal-
gınlığımdan her döndüğümde...bir ben ki tüm ilişkilerin
perde arkasını görür de gülerdim sessizce yapay ya-
kınlıklarına insanların. kim kimi ne kadar anlayabilir
ömür hanım?


susmak yalnızlığın ana dilidir, ömür hanım, şiiridir, beni
konuşmaya zorlama ne olur. sözün sularını tükettim ben,
kaynağını kuruttum. geriye bir büyük sessizlik kaldı yü-
reğimde, kalabalıklar, kalabalıklar kadar büyük...yalnızım
ömür hanım, geceler boyu akıp giden ırmaklar gibi ka-
ranlıklar içre, öyle yitik, öyle üzgün, yalnızım...sularım
toprağa sızıyor bak. yüzümü geceler örtüyor. binlerce taş
saklanıyor içimde. kim kimin derinliğini görebilir, hem
hangi gözle?


kendilerinin olan tek sözcük yok dillerinde, öyle çok ko-
nuşuyorlar ki...bir söz insanın neresinden doğar dersiniz?
dilinden mi, yüreğinden mi, aklından mı? düşlerinden
mi yoksa gerçeğinden mi? ve kaç kapıdan geçip yerini
bulur bir başka insanda? yerini bulur mu gerçekten? sözü
yasaklamalı ömür hanım yasaklamalı...kimsenin kimseyi
anlamadığı bir dünyada söz boşluğu dövmekten başka ne
işe yarıyor ki? olanağı olsa da insanların yürekleri ko-
nuşabilseydi dilleri yerine, her şey daha yalansız, daha içten
olurdu. aklı silmeli diyorum insan ilişkilerinden. yanılıyor
muyum? olsun. yanıldığımı biliyorum ya...



yeni bir şeyler söyle bana ne olur, yeni bir şeyler. kurşun
aktı kulaklarıma hep aynı sözleri, aynı sesleri duymaktan.
belirsizlik güzeldir, de örneğin, kesinlik çirkin. sessizlik
sesten -hele de güncel ve kof- her zaman iyidir; düş gücü,
iç zenginliği verir insana. dünyanın usul usul ağaran o
puslu sabahları ve günün turuncu tülleriyle örtünen dingin
akşamları bu yüzden etkiler bizi, duygulandırır, de. anlık
izlenimler sürekli görünümlerden her zaman daha güçlü,
kalıcı ömürlüdür...alışkanlıklar öldürür güzelliğimizi,
bizi değişmek çirkinleştirir de.


kimse düşlerine yetişemez ve kimse geçemez gerçeğini bir
adım bile; bu yüzden sıkıntı verir zaman, kısa kalır, sonsuz
olur, insanın küçücük ömrünün karşısında. istemenin kuralı
yoktur, de, açıklaması sınırı suçu yoktur; istemek ya-
şamın kendiliğinden sonucudur, ne haklı ne haksız,
ne yerinde ne yersiz...


biz hepimiz dikenli tellerle sarılıyız, her ilişkide bir par-
çamız kalır ve bölüne bölüne biteriz de. en büyük hü-
nerimiz kendimize karşı olmak, aykırı yaşamaktır, acı
kaynaklarımızı ellerimizle yaratarak...kıyılarımız duy-
gularımızın boyunda, derinliğimiz aklımızın ölçüsündedir;
ufuklarımızsa sisler içinde...o kıyısız gökyüzü nasıl sığar
küçücük gözlerimize, bir bardak suya, demirli bir pen-
cereye...nasıl gizleriz ağız dil vermez bir geceye? ve nedir
ki gizi, daraldığımız her yerde bir genişlik duygusu verir
içimize. çözemeyiz, de, bu güdük bilinç, bu sığ yürek,
bu ezbere yaşamla.


dünya bir testidir, de, ömür hanım, ömür bir su...sızar
iğneucu gözeneklerinden zamanın, bir içim serinlik bir
yudum mutluluk için. ve bir gün ölümün balkonundan...
dökülür toprağa el içi kadar bir su. yerde birkaç damla
nem, bir avuç ıslaklık...ölümü bilerek nasıl yaşar insan,
geride dünyanın kalacağını bilerek nasıl ölür; bilmek bütün
acıların anasıdır, de...


sars aklımın cılız ayaklarını, kuşat beni. değişik şeyler
söyle ne olur, yeni bir şeyler söyle. yıldım ömrümün ka-
lıplarından. beni duy ve anla.


yağmur dindi ömür hanım. gökyüzü masmavi gülümsedi
yine. doğa aynı oyununu oynuyor bizimle. umudun
ucunu gösteriyor usulca, iyimserliğin ışığını süzüyor mavi
atlasından. ne aldanış! bulutların rengi mavi-beyaz mıdır,
kurşuni-külrengi mi yoksa?


gökyüzünü öpmek isterdim ömür hanım, gözlerimle değil
dudaklarımla. yoruldum bulutları kirpiklerimde taşı-
maktan. delilik mi dedin? kim bilir...belki de yerde sü-
rünmenin bir tepkisidir bu, ya da ne bileyim bilinçsiz bir
aykırı olmak duygusu. gökyüzü de olmak isteyebilirdim
değil mi? kim ne diyebilir ki?


kimseler görmedi ömür hanım, bu dünyadan ben geçtim.
içimde umudun kırk kilitli sandıkları, elimde bir avuç düş
ölüsü yüreğim -içinde senin ve benim ağırlığım- benim
olmayan bir garip gülümsemeyle yüzümde, incelik adına,
ben geçtim...yerini bulmamış bir içtenlik, yanılmış bir
saygı ve bir hüzün eğrisi olarak ilişkilerin gergefinde,
ördüm ömrümün dokusunu ilmek ilmek. beni cam kı-
rıklarıyla anımsasın insanlar, savrulan bir yaprak hüznü
ve dağınıklığı ile... yükümü yanlış bedestanlara çözdüm.


ezilmiş bir gül hüznü var yüreğimde. saatlerce dayak
yemiş bir sanığın çözülmesi içindeyim. ürperiyorum. bir
at kestanesi durmadan yaprak döküyor yalnızlığın so-
kaklarında, örtüyor ömrümün ilk yazını. içimde bir çocuk,
yalın ayak koşuyor yaşlılığa doğru, binlerce kez yenilmiş
umut ölülerini çiğneyerek. sahi yaşlılık, derin bir iç çekiş,
yanılmış bir çocukluk olmasın ömür hanım?

hem pahalı hemde online listesinde xenon far yakan araba gibi gözüküyor.
meraklısı için hoş olabilir neyse.

jülide özçelik tarafından seslendirilen 8 yıl falan dinlesem sıkılmam bir şarkı. çok acayip. söz ve müzik erhan gündem'e ait.

bugün neden gelmedin?
burası bomboş sensiz.
bugün neden gelmedin?
yalnızca hayalin kaldı bende.
sen şimdi benden habersiz uzaklarda
yollarımız belki kesişmez asla.
oysa gelseydin bu akşam gün battığında
bir umut vardı ama gelmedin.
bir gün elbet
sen ve ben
buluşuruz bir deniz kıyısında
belki de yıllar sonra
rastlarım sana mehtaplı bir yaz akşamında
ama bugün neden gelmedin?
bugün neden gelmedin?
yalnızca hayalin kaldı bende.
bugün neden gelmedin?
bugün neden gelmedin?
burası bomboş sensiz.
bugün neden gelmedin?
yalnızca hayalin kaldı bende.
sen şimdi benden habersiz uzaklarda
yollarımız belki kesişmez asla.
oysa gelseydin bu akşam gün battığında
bir umut vardı ama gelmedin.
bir gün elbet
sen ve ben
buluşuruz bir deniz kıyısında
belki de yıllar sonra
rastlarım sana mehtaplı bir yaz akşamında
ama bugün neden gelmedin?
bugün neden gelmedin?
yalnızca hayalin kaldı bende.
bugün neden gelmedin?
yalnızca hayalin kaldı bende.
bugün neden gelmedin?
yalnızca hayalin kaldı bende.
bugün neden gelmedin?

dövme insanoğlunun keşfetmiş olduğu en eski iletişim yollarından biridir aslında. dünyanın en eski dövmesi günümüzden tam 5270 yıl önce yaşamış olan buz adam ötzi'ye aittir. dolayısıyla tarihi bu kadar önceye dayanan bir eylemin birçok sebebi olabilir.

terapi: geçmişte yapılan yanlışları yinelememek, insanlara ve düşüncelere olan bağlılığı güçlendirmek ve olumsuz hisleri uzaklaştırmak için dövme yaptırılabilir. öte yandan hayatımızda dönüm noktası olan anılarımızı ve mutluluklarımızı da vücudumuzda dövme olarak taşımak isteyebiliriz.

kendini ifade etmek: her dövmenin bir anlamı vardır aslında. dövmeleri, konuşan çizimler olarak tanımlayabiliriz. söylemek istediklerimizi ve dünya görüşümüzü vücudumuza kazımak çok da tuhaf bir eylem olmasa gerek.

koleksiyon: bizim için bir anlam ifade eden dövmeleri vücudumuzda biriktirmek güzel bir tutku.

isyan: otoriteler, okullar, dinler hatta pek çok ebeveyn... tüm bunların dövme karşıtı olduğu bilinen bir gerçek. bu yüzden dövmelerin bireyler tarafından başkaldırışı ve farklılığı simgelemek amacıyla tercih edilmesi normal bir durum.

aidiyet: genel tanımıyla aidiyet duygusu, canlıların içinde yaşadıkları zorlu doğa koşullarında ayakta kalabilmesi için içgüdüsel olarak gösterdiği birlik ve beraberlik içinde yaşama dürtüsüdür. dövme, ait olduğumuz toplumu, kültürü, zümreyi ya da düşünce oluşumunu dışa vurmak ve ona olan aidiyetimizi simgelemek amacıyla da yapılabilir.

sadece öğrencileri değil eğitimcileri ya da evden çalışanları da tembelleştirmekte olduğunu düşündüğüm sistemdir. aslında tembelleşmek değil tam karşılığı. öğrenmek ve eğitmek için gerekli sakin ya da sessiz bir ortam yok. normalde olsa sınıfta iyi kötü ders ortamı sağlanabiliyorken online eğitimde etraftan gelen sesler, telefon, internet gibi dış uyaranlar mevcut. psikolojik olarak da herkes çok farklı duygular yaşıyor şu süreçte, yani iç uyaranlardan da hayır yok anlayacağımız. bizi motive edebilecek bir şeyler bulamadıkça verimli şekilde sistem işlemeyecektir herkes için.

(bkz: siya siyabend)

elindeki dosyayı teslim etmene 6 saatten az süre kalmışken nasıl bu kadar rahat olup halen boş işlerle uğraşabiliyorsun? *

alkol içmek zevklidir ve haramdır.
istediğini bolca yemek yasaktır ; çünkü obezite ve kalp hastalıklarına sebep olur.
sex zevklidir fakat karın dışındakilerle haramdır.
süratli araba kullanmak zevklidir fakat yasaktır.
çalıp çırpmak, rüşvet almak zevklidir fakat hem haram hemde kanunen yasaktır.

monoton günleriniz içinde ; size mutluluklar diliyorum.

dizimde bu arkadaş ile serviste eve dönüş yolundayım. bu kardeş de işten dönüyor herhalde yorgun bir hali var. (bkz: swh)

insan vücudunu istila eden parazit,mikroorganizma , bakteriler ve neoplazmaların (kanser hücresi) yaptığı hastalıkların tedavisi ile uğraşır.

otogar

beğenisini esirgemeyen ve cok cok sevdiğim yazardir kendileri:) tanımlarınızı da çok severek takip ediyorum efenim. yazılarınızın devamıni bekliyor, kaleminiz daim olsun diyorum.

herkesin içinde yapılan bütün evlilik teklifleri

arkadaşlarımla geçirdiğim dolu dolu zamanları,
çocukluğumda yediğim ekmek arası domatesi,
çocukluğumda erkenden uyanıp çizgi film izlemeyi,
sokakta sabahtan akşama kadar arkadaşlarla oynadıktan sonra eve koştur koştur gelip uyumayı.

bazen bilmediğiniz bir şehrin sokaklarını dolaşırken ansızın karşınıza çıkan, çok ilginç örneklerine rastlayabileceginiz sanat türü.
ben de floransa'da denk geldiğim, sanat eserlerini su altındaymış gibi çizen blub isimli sanatçıdan bir örnek ilistireyim.

(bkz: entry nick uyumu)

kendisine derhal yatak orucu verilmesi gerekir. ilkel tarım aracı kılıklı herif seni.