normal sözlük

gelen kutusu denen şer yuvasından uzak duran yazarların, sözlüğü asıl amacına uygun bir şekilde kullanması olayıdır.

kafa sözlük'ü yuva bellemiş junkielerde görülen bir rahatsızlık. sözlükte olunmadığı anlarda herkesin hunharca eğlendiği, eğlenceli başlıklarda dostlukların başladığı hissi minnoş kalbime ağır geliyor. ben yokken eğlenmeyin bir daha.

40. takipçisi olmayı başardığım, yüce gönüllü yazar dostum. *

eksik olmasın.

olaya sonradan müdahil olanlar genelde suçlu bulunuyor. "o benim kocam, sever de döver de sana ne?" diyebilen insanların olduğu bu ülkede kimseye yardım etmemek lazım bence. durduk yere insanlardan laf işitmeye niyetim olmadığından müdahale etmem, kolluk kuvvetlerine haber veririm.

haklıyım ama mutlu değilim ve ölmedim ama hafif sürünüyorum nedendir bilmem çok karışıyor bende.

oldukça kaliteli mühendisler, dünyanın en kalabalık başkenti olan tokyo ve teknoloji aklıma geliyor en başta.


tanım: japonya denilince aklımıza gelenleri paylaştığımız başlıktır.

bu nasıl bir ihtiyaçtır şaşarım. ömrüm gitti yalnızlıktan, ben istemem ama kader işte.

arkadaşlarımın sevgililerine hediye, sürpriz hazırlarken onlara fikir verdiğim, yardım ettiğim andır. hep o gruplarda yalnız oturuyorum ve bu çok koyuyor bana. çünkü bu zamana kadar başkalarını düşündüğüm gibi kimse düşünmedi beni. kimse sürpriz yapmadı onlara hazırladığım gibi..

bihter ziyagil'in : "gözlerimin önünde birbirlerini seviyorlar" repliği canlanıyor zihnimde..

1- dune
2- the white tiger
3- the dig
4- french exit
5- cherry
6- chaos walking
7- my salinger year
8- fatherhood
9- infinite
10- the green knight
11- deep water
12- death on the nile
13- gucci

çok değil, çoktan çok sevdiğim şarkıcı.
dili tatlı dönük, kavruk, kıvırcıkların şahı sevimli abimiz, amcamız....*

ben başka link atıyorum başkası, diğerini atsın değiş tokuş olsun tık tık

saksı değilim ben!! 7400 tanımım var diye atar yapacağım eylemdir. sonu tabii ki nezaret cınım!

kek.

patates köfte. evet evet çocuk menüsü ama her türlü gideri var.

(bkz: oglalalakota)

en çok da sokakta denk gelinen ilk okul arkadaşına söylenir.

siz kendinizin ne dediğini anlamazken o şıp diye sizi anlar.

+burası mı ağrıyor?
-hhhığğğr oğğğn yağndahii.
+hmm tamam bu mu?
-eeğğt.

bağımsız ve yalnızlığı seven insan için bir tür intihar etme şeklidir.

çünkü türkiye'de biriyle evlenince ailesi ile de evleniyorsun. parası onlardan çıkmasa bile mesela gelinlik alırken orada oluyorlar. iç çamaşırı alışverişi sırasında bile oradalar. kız arkadaşların ile bu alışverişe çıkmak istersen anında kötü gelin ilan ediliyorsun. eşya alışverişi sırasında yine gelmek isterler çünkü sen onların gözünde adamın eşi değilsin, adamın parasını sonuna kadar harcamaya gayret eden birisin. pahalı şeyler seçmemen için başında beklemeyi uyanıklık zanneden tipler çoğu. kendi eşyalarına bile sen karar veremiyorsun. kendi paranla alabildiğin eşyalar konusunda söz sahibisin bi. onu da bak bak ucuzuna kaçmış diyip dedikodu malzemesi yaparlar.

düğün istemezsen ve diretirsen sırf bunca zamandır düğün düğün gezip taktıkları altınlar ve paralar geri gelmeyecek diye bir şekilde oğullarını doldurup sizi ayırma hakkını kendilerinde bulabilirler mesela. çünkü sen onlara göre 30 bin değerinde bile değilsin. 30 bin daha önemli. aşk, sevgi, doğmamış çocuklar falan öyle çok önemli değil onlar için. evlilik eşittir para. hatta düğün günü bile damadın parasından kapmaya çalışır çoğu. gelini evden çıkarmak ve pasta yedirmek için bile para vermek zorundadır damat.

evlenmeyi bir şekilde başarabilirsen geçmiş olsun. o güne kadar anasından teyzesine kadar söz hakkı olduğunu düşünen bunca insan beraber yaşamaya başlıyorsunuz çünkü. en ufak ses çıkarıp dişlerini gösterirsen işleri çok korkunç noktalara götürüp oraya baba evinden tatile gelmişsin gibi rahatça seni boşanmaya bile zorlayabilirler.

ha tabii çoğunluk islerin bu kadar korkunç olmadığını iddia edecektir. ben görüyorum mesela arkadaşları, 40 kişiyle takı, gelinlik ve eşya alışverişine gidiyor, ses çıkarmıyor, sorun haliyle yaşamıyor. ama benim gibi arkadaş siz kimsiniz de bu kadar benim hayatımın içindesiniz ben anlamıyorum diye en başta noktayı koyan insanlar çok rahat görüyor evlilik denen kabusu. evlilik türkiye şartlarında bireysel algılanmıyor, hatta iki kişilik yine yaşanmıyor.

daha fenası iyi bir meslek sahibi olan, iyi okullarda eğitim almış, maaşı ile gurur duyan tipler ne zaman işler evlilik yoluna gitse ortadoğulu tarafını ortaya çıkarıyor. benim annem o tabii alışverişe gelecek seninle diyor. kayınvalidenin yanında kırmızı ipli don falan bakarken buluyorsun kendini. kayınpeder oturup koltuk rahat mı falan bakıyor, yoh diyor bunu alma, şu daha iyi.

bu yüzden civciv evlensek mi denildiği zaman saçma saçma konuşma diyorum. çünkü saçma.

o pembe bisikleti bana alacaktınız...

çok biliyorsan çık kendin anlat
sınava girecek olan ben değilim
sınavda da öyle cevaplarsın o zaman
ben sizin ananız babanız değilim beni alakadar etmez
ben dersi anlatır çıkarım