normal sözlük

"evlenmek zorunda mıyız?"

yabancı ama bir o kadar da yakın.

el vermek, elini tutmak. bunlar yabancı biri için yapılamaz eylemler. illa ki yakın olmalı, fiziksel olmasa bile gönül yakını olmalı.
elini uzattığın insanın o elden sonra bir daha asla eskisi gibi olamayacağını bilmeli uzatan, tutan da kadir kıymet bilmeli.

o iki el diğerinin ve bir olmanın sıcaklığını bilmeli, hiç unutmamalı.
bir el deyip geçmemeli insan, kendisini tekrar yola çıkaran o eli iyi tutmalı.

liyakat kelimesini telaffuz etmek için ucunun sana dokunması gerekiyormuş.

dobby artık özgür!

başta sıkça kürt kadınlarının kullandığı ancak bugün hangi ırk ve mezhepten olursa olsun tüm kadınlarımızın kullandığı kürtçe slogandır. anlamı; kadın, yaşam ve özgürlük olan bu üç kelimeyi sıklıkla emekçi kadın dayanışmalarında, kadınlar için yapılan tüm protestolarda sıklıkla duyabilirsiniz. zamanla feminist grupların dilinden herkese yayılın bu sloganı hem sempatizan bir slogan hem de erkek düşmanlığı sanan tek hücreli arkadaşlar için tekrar ediyorum jin jiyan azadi !.

131 yıl önce bu gün vincent van gogh öldü.

gayet güzel ve keyifle okuduğum tanımları olan yazar arkadaşımızdır kendileri.

normalde sevmediğim ama annemin bir yerden (kesin yemek programıdır) öğrendiği tarifle yaptığı şeklini bayılarak yediğim kızartma çeşidi.

tarife gelecek olursam; ince dilimlenmiş kabakları, kaynamış suya atıyoruz (ocağın altı yanıyor olacak) ve biraz karıştırıp çok bekletmeden (kabaklar kendini salmadan biraz yumuşayınca) alıyoruz. süzdükten sonra soğuk sudan geçirip pişme süresini durmasını sağlayıp iyice soğuması için bir köşede beklemeye bırakıyoruz. soğuyan kabak dilimlerini un ve su ile hazırladığımız bulamaça iyice buladıktan kızgın yağa atıp kızarınca alıyoruz. üzerine sos olarak ise, sarımsaklı yoğurt ve dereotunu karıştırıp ister üstüne dökerek ister banarak tüketiyoruz.


çıtır çıtır çok güzel oluyor ve undan dolayı da kabak yediğiniz pek anlaşılmıyor. sıcak ya da soğuk tüketmek mümkün. ikisi de ayrı güzel. sadece sıcakken çıtır, soğuyunca yumuşak oluyor. damak zevkinize göre artık.

kabak çiçeğini de (bilmeyenler için her kabağın çiçeği yenmiyor bu arada, dolma yapılan çiçekten yapılabilir) benzer şekilde kızartıp (bu sefer haşlamadan) aynı sosla tüketiyoruz. o da çok güzel oluyor. ikisi de kahvaltıda, yemek yanında garnitür ya da rakı mezesi olarak tüketmek mümkün.

son olarak zahmetli gibi gözükse de aslında çok kolay. anlatırken ve okurken öyle görünüyor sadece. kabak sevmeyenlere kesinlikle tavsiye ederim.

üç yaş buyukle evlendim.. yeri geldi analık yaptım.. keşke daha buyuk bir adamla evlenseydim.. belki kadir kıymet bilirdi..

bazen laf lafı açar bir türlü noktalayamazsınız ya böylelikle garip bir döngüye giren eylem.

aşırı önyargı ile yaklaştığım bir kitap çünkü çoğu kişi anlamadığını ve anlamadığı için de güzel olmadığını söylediler.

santiago nasar adındaki zengin bir arap gencin öldürülmesi ve aslında tüm yerel halk bunu bilmesine rağmen belki gerçekten onu öldürebileceklerini düşünmedikleri belki de içten içe ölmesini istedikleri için santiago'yu ölümden kurtarmak için hiçbir şey yapmayışları anlatılıyor kitapta.

bazı yerlerde kopuşlar yaşasam da geri dönüp tamamladım. yüz küsür sayfa maalesef veni beş yüz sayfa gibi oyaladı. bu kadar çok cinayetten bahsetmesi ise biraz rahatsız etti diyebilirim ve etraftaki insanların aşırı doğal karşılamaları bazılarının bilmezden gelmesi de aynı şekilde rahatsız etti ama yine de dikkat çekici ve sürükleyici bir kitaptı. tek yapılması gereken odaklanarak okumak olduğunu düşünüyorum.

gayet anlamlı olmuş, dışarıda da bu şekilde gezilir ise bazılarına bie mesaj olabilir. tabii vatan haini de diyebilirler.

kadının değil, insanın özünde vardır beğenilme arzusu. sen mağara adamı gibi mi dolaşıyorsun, hayır.

hani şey varya; canım yaa ben seni ilk gördüğümde soğuk havalı biri zannetmiştim aslında hiç öyle değilmişsin hah! iste o benim .

"özel bir şey göremezsin ben herhangi biriyim. boşuna gaza getirmek için pohpohlama ben kim olduğumun farkındayım ."

dün ilk dozu oldum. kolumu kaldırmadıkça herhangi bir ağrı veya başka herhangi yan etki olmadı. aşınızı çıktığınız gibi olunuz. haa çip mi? sabah tuvalette çıktı, bastım sifona!

mesele numara değil ki,
mesele, birilerinin istediği zaman, istediği durumda, istediği her türlü bilgi belgeye ulaşabilme ve bunlar üzerinde istediği şekilde değişiklik yapabilme gücüne sahip olabildiğini gösterme meselesi.

uzun zaman sonra dışarı çıktım. insanların yüzüne baktım. gökyüzüne baktım. kimsenin yüzü gülmüyordu. gözlerindeki karamsarlığı hissettim. ben zaten kötüyüm, insanlığın bu durumda olduğunu görmek gözlerimin dolmasına yol açtı.

hacı abimdir.*
iyi ki var, dediğim güzel insanlardandır.
radyo ekibine girmeden kısa bir süre önce başladı sohbetimiz kendisiyle. hayata bakış açısı dikkatimi epeyce çekmişti. ama ondan daha önemlisi konu sınırı olmaksızın, her an, her şeyle dalga geçebiliyor oluşu beni hayrete düşürdü. mutlaka bi yerden bi şey yakalayıp nokta atışı ile abluka altına alabiliyor karşısındaki kişiyi. bu sebeple beni sinir etmeyi başaran 2-3 insandan biridir kendileri. neyse, onu da öyle kabul ediyoruz; deyip geçiyorum ben de.

bir de eklemeden geçemeyeceğim, hem radyonun arka planında her türlü işte hem de kendi yayınımda her an desteğini gördüm ve görünen o ki daha da çok görecek gibiyim. her ne kadar özelden kedi köpek gibi didişip dursak da, bak milletin içinde, çok çok teşekkür ederim hacı ağabeyiim sana. ellerine sağlık verdiğin her bir uğraş için. nokta. yeter, gidiyom ben.

bir anda olan şeydir. şaşkınım ne yaptınız böyle? her yer her yerde.*
edit:bildirim paneli sizde de böyle mi? illa tek tek bildirimlere bakmam mı lazım?