normal sözlük

sırf o çalışanlar böyle davranıyor diye alışveriş yapmak istemiyorumdur. rahat bırak arkadaş ben zaten merak ettiğimi soracağım sana. bu danışmanlarin suçu değil yönetimin kota koyması ve prim vermesinden kaynaklıdır.

açıkçası takip ettiğim yazarlara seri iltifat olarak seri oy veriyorum ama mutlaka o verdiğim tanımı vaktimin bolluğuna göre yavaş veya hızlı bir şekilde okuyorum.
bu sözlüğe çok emek veren ve aralarında gerçekten kendi fikrini başlıkla olağanüstü şekilde birleştirerek -nüktedan ya da bilgi verici farketmez- tanımını okutan yazarlar var. muhteşem seçilmiş şiirler paylaşan yazarlar var. bazen onların da boşluğa savurdukları tanımlar oluyor elbette, hani bakıyorum laf ola beri gele diye yazılmamışsa yine artı oyluyorum.
dünyayı güzellik ve emek kurtaracak, artı oylamak da güzelliktir.

benimdir, dediğim başlık.

uzun zaman masa, kafkaokur, ot gibi birçok popüler dergiyi takip ettim ancak sonradan "dergi kültürünün ucu ucuna piyasada kaldığı ve yeni açılan dergilere katkı sağlama" fikrim nedeniyle rizom gibi henüz belirli bir kitlesi olmayan dergilere yöneldim. diğerlerini de bırakmadım elbette fakat en çok desteği yenilere veriyorum. sanırım iyi yapıyorum, vicdani olarak iyi hissediyorum kendimi.

sürekli endişe ve panik halindeyimdir. genel olarak dışa yansıtmam ama içimde çok yaşarım. sevdiklerim evlerinde olsalar bile başlarına bir şey gelecek diye ödüm kopuyor. ara sıra bu düşünceyi unutur gibi oluyorum ama sabah kalktığım da birisinin ölüm haberini göreceğim diye ödüm kopuyor.

bu şarkı onlardan birisidir...

beni hatırladın mı? *

jean paul sartre bu eserin de radikal bir insan özgürlüğü doktrin'ini savunmaktadır. kendi özgürlüğümüzün farkında olmamız endişe şekline dönüşmekte ve dolayısıyla bu farkında oluştan kaçmaya çabaladığımız için de sartre'ın deyimiyle " kötü kanaate " girmekteyiz.

ben regl agrisini ve onun verdigi acıyı cok seviyorum. tabi benim için küçük bi acı degil.. orasi ayri. ama o acıdan sonra bi rahatlama geliyo hani çok zor ve büyük işleri hallettikten sonra gelen rahatlamalar gibi ya da sınav için ss aldiginiz fotolari telefondan silerken ki rahatlik gibi. bayiliyorum işte o ana ve o acıya. tabi çok acı çekiyorum o ayrı ama seviyorumda..

takıntılarımız.
bazen farkında bile olmayız takıntılarımızın. ta ki bize zarar verene kadar.

milyonlarca insanın ölümüne neden olmuş, tarihte büyük etki bırakan bir salgın hastalığı. dünyayı etkisi altına alan bu ölümcül hastalık 4 yıl boyunca devam etmiş. gemilerde bulunan fareler, bu hastalığı taşıyıcısı olarak gösteriliyordu. 14. ve 16.yüzyıllarda avrupa nüfusunun üçte birini salgınlarıyla yok eden ölümcül bir enfeksiyon hastalığıdır.
papazlar, kara ölüm dedikleri bu salgından kurtuluş için halkı, kiliselerde toplu halde duaya çağırmışlar. doktorlar ise toplanmamalarını, ölenlerin cesetlerine ve eşyalarına dokunmamalarını, temiz su içmeye çalışmaları konusunda çağrıda bulunmuşlar. kiliselere toplananlar ölürken, doktorlara kulak verenler sağ kalıyorlar. bu vesileyle tıp doktorları halk nezdinde kilise kurumundan daha güvenilir oluyorlar, bu sayede modern tıbbın da önü açılıyor.
veba, tarihsel bir hastalık olduğu için o dönemin koşullarında alternatif tedaviler yoktu. özellikle gemilerde yapılan temizlik çalışmaları sonucu hastalık sonlanabilmiştir. o zamandaki sağlık ve hastane koşulları, günümüzdeki koşullara göre daha bir gerideymiş. ilk pandemi dönemi hıyarcıklı veba salgını olarak, ikinci pandemi dönemi de kara ölüm ismi verilen ikinci veba salgınıyla isimlendirilmişler.

erdoğanın iyi olmadığını biliyoruz da yiğenim daha iyisi mi var şuan? chp desen ataistler hdp terörist kötünün en iyisi erdoğan...

t:ateistlere ya sabır çektirecek cinsten dayılar

kekliğim, sözlüğün felsefi yazarı koruyunuz kendinizi. iyi bayramlar dilerim bu vesileyle.

tütün üretimiyle tanınan yunanistan şehri. bu sebeple, 1923 mübadelesinde daha çok samsunlu rumlarla buralı türkler değiş tokuş edilmiş. zaten mübadele sonrası çoğu nüfus geldikleri yerlere göre yerleştirilmiş, örneğin selanik vilayetinden gelenler iç ege taraflarına, adalılar ayvalık'a foça'ya... 2018 haziranının sonu temmuz başında balkan turu kapsamında ziyaret etmiştik bu şehri.

şehre girince önce su kemerleri göze çarpıyor.



ardından kiliseye çevrilmiş ibrahim paşa camisini gezmedik ama önünden geçtik.
aslında bu cami olduğu çok belli, sadece minarenin yuvarlak gövdeli kısmını kesip çan kulesi çıkmışlar.

eeee kavala'ya gelince mehmet ali paşa olmazsa olur mu? nitekim şehrin âyanından olan paşanın doğduğu ev ve babasının yaptırdığı imarethane ziyarete açık. imaret binası başka bir şey için kullanılıyor (buraya ne olduğunu bilmediğim için böyle yazdım), konak da müze. keza konağın avlusunda atlı bir heykeli var kavalalı'nın.

(mısır bayrağı var evet, sonuçta mısır'ı bizden koparan, 1952'de nâsır gelene kadar torunları mısır'ı yöneten mehmet ali paşa'ya vefa etmiş adamlar, yunanlılar da bunişten sahip çıkıyor olsa gerek).

selanik'e geçmeden önce (ki öğleden sonra oraya gittik, sonraki ayakta orayı anlatacağım) şehrin limandan bir manzarayı verelim:
bu manzarayı hep ayvalık'a benzetmişimdir nedense. ahşap evler, daha üst katta yeni binalar ve hepsi tepenin eteklerinde uzanıp gidiyor...

ağrıyan dişimin üzerine dilimle baskı yapmak...

ımmmm en sevdiğim...

o kadar güzel bir haber ki. gündemdeki haberleri takip etmek içimi karartıyor ama arada çıkan bu haberler iyi insanların varlığına olan inancımı kuvvetlendiriyor. iyi ki böyle insanlar var. kendisine sağlıklı, mutlu, huzurlu uzun bir ömür diliyorum. umarım hayatı hep güzelliklerle dolu olur.

"şehit vermekten daha acı bir şey varsa, şehit haberi almaya alıştırılmış bir toplum olmaktır." - muhsin yazıcıoğlu

balat

günaydın sözlükçüm, bu ne parlak gündür? perdeyi açınca şu moda mı gireceğim yoksa?

yıl olmuş 2021. nasıl olur da bu başlığa bir tanım girmem anlamıyorum. halbuki sudoku çözmeyi de severim*

yakin zamanda gerçekleştirdiği organizasyonu layıkıyla yerine getiren, ince ruhlu ve herkesin hayatında olması gereken tatli mi tatlı bir yazar. seviyorum, hem de çok.

(bkz: sezen aksu şarkısı)

(...)

giden gitmiştir zaten
kesemem kesemem yolunu
hani satın alınan sevgiye alıştırılmış
bir çocuğun her oyuncağa çabucak doyumu

ben de yoluma giderim
ezdirmem kendimi
ama gezdirmem de gönlümü
gider acımı çekerim

(...)

aile sistemiyle ilgili anlatımı oldukça basit olan kitaptır. birkaç sene önce öylesine denk gelmiştim ve tüm yaşama bakışımın değiştiği zamanlardı bazı sorularıma cevaplar da bulmuştum. ''ben'' olmayı fazla abartan ve koskoca insanlığı psikolojinizi düzelteceğiz diye ben merkezciliğe iten hastalıklı modern toplum psikolojisinin doğurduğu kişisel gelişim kitaplarından biri olduğunu düşünüp ön yargıyla yaklaştığım için de kızmıştım kendime. o zamandan beri denk gelen ve biraz olsun okuma isteği uyandıran her kitaba şans vermeyi öğrendim, nereden ne öğreneceğimiz hiç belli olmuyor ve hayat bize öğretmek istediğiyle ilgili ipuçlarını mutlaka sunuyor...

açıklayamadığınız ve döngü halini almış şeyler yaşıyorsanız bir göz atmanızda fayda olacağını düşündüğüm kitap.