normal sözlük

kayhan civarında "acı dayı cantık salonu" ve "yeşil pideli köfte" mekanlarını, kent meydanında ",cemal cemil usta iskender döner" yemeyi tercih edebilirsiniz. bursa panaroma alanındaki sergiyi de tavsiye ederim. kalmak için çekirge' de polis evi hem uygun hem kaliteli bir tercih. karagoz hacivat müzesinde kukla tarihini örnekleri ile öğrenebilirsiniz ama dikkat edin, hemen yanında süleyman çelebi'nin mezarı da var. bonus olarak tofaş bursa anadolu arabaları müzesine de vakit ayırın ve yaz mevsimi ise bahcedeki ağaçtan dut toplayın.

güneşin boyuna batmasını istediğim anlardan biri.

çok tatlı bir tanımına -#826994- denk gelip okuduktan sonra kayıtsız kalamamış bu güzel tanım için mesaj atmıştım sevgili miko'ya.
öyle güzel bir enerjisi var ki sanki uzun yoldan çat kapı ziyaretine gitmişsiniz ama o sanki hep sizi bekliyor gibi açmış kapıyı ve "yorgunsun değil mi? haydi dinlen ben bir kahve yapıp geleyim." diye karşılıyor sizi.
yaptığı yayının da böyle olacağına eminim. dinleyicilerine sevgili dışımızdaki irlandalı ile "hoşgeldin" deyip misafir edecekler, güler yüzle ağırlayacaklar hepimizi.
görürsünüz anlattıklarımın fazlası olacak eksiği olmayacak.
hayırlı olsun canım miko ve sevgili dışımızdaki irlandalı. çok başarı bol dinleyici diliyorum, yerimi aldım beklemedeyim. *

gözlemlenebilir evrenin kıskandığı, dosta güven veren düşmana korku salan lebaleb dolu kongrelerin bedelini ödemeye hazır mısın türkiye?

bir gün çıkmasını umduğum şarkı. evet.

sevilene dikkat yalniz, ya cok mutlu eder ya da hayati zindan eder.

dalgakıranı olan liman anlamına gelmektedir. yunancada ''liman ağzına inşa edilen koruma suru'' anlamına gelen ''mandrakion'' kelimesinden türeyen sözcük, ilk defa 6. yüzyılda prokopios'un kartaca limanı'ndan bahsettiği eserde geçmiştir.

pek bilinmeyen bir fotoğraf.
nazım hikmet, abidin dino ve vera aynı karede. (paris, 1961)

gılgamış'ın başından geçen olayların anlatıldığı destandır.
başından ne geçtiğine değinecek olursak;
gılgamış, uruk şehrinde hüküm süren bir sümer süperman'ıdır. ülen demiş kendi kendine ben bu şehrin etrafını sur ile çevireceğim. halk çalışmayı sever mi? sevmez bu sebeple gılgamışı tanrılara şikayet ederler. tanrılar halkı dinler ve savaş ve aşk tanrıçası iştar ; halkı korumak için, enkidu‟yu görevlendirir. enkidu bir çeşit tarzandır. sedir ormanları içinde, vahşi hayvanlar arasında yaşamaktadır.
bu enkidu bir savaşta kötülük yapan bir devi öldürmüş mübarek bir insandır. endiku, gılgamışı görünce onunla kanka olur.
her iki mübarek kahraman , gılgamış ile enkidu, insanoğluna düşman olan yaratıkları yok ederek dünyayı düzenini kurmaya çalışırlar.

enkidu, kankası gılgamış‟ı tanrıça iştar‟ı görmeye götürür. aşüfte iştar; enkidu'nun gılgamış'a kankalık bağını bozmak ister. aşüfte iştar, gılgamış‟ı baştan çıkarmaya çalışır. gılgamış, aşüfte iştarı pek tekin bulmaz ve bu aşkı reddeder. aşüfte iştar senmisin beni reddeden diyip; endiku'yu cüzzamla lanetler. ve zavallı endiku cüzzamdan ölür. aşüfte iştar, gılgamış'ıda lanetlemek ister. bunun üzerine aşüfte iştardan yılmış vaziyette bari ölümsüz olayım diyerek atası utanapişti'ye danışır.

araki utanapişti'yi bulasın... gezerken, gezerken ....dünya üzerinde gezilmedik yer bırakmaz gılgamış...
en sonunda ölüm kıyılarında utanapişti'yi bulur. utanapişti gılgamış‟ı aşüfte iştar'ın şerrinden kurtarı, ancak ölümsüzlüğün sırrını vermez. gılgamış o kadar yol gelmiş boşta göndermemek adına kuvvet ve gençliğin sırrını verir.
gılgamış gerisin geri boynu bükük döner. çok yorulur ve uyur. rüyasında kankası enkidu'yu görür. enkidu ölülerin bulunduğu gölgeler vadisi‟nde, hiçbiri kendisini tanıyıp hatırlamayan yaratıkların arasında, tanrıların iyiliğini beklemektedir. gılgamış bu rüyadan anlar ki, ölümsüzlük; dünyada ulaşılabilecek en büyük mutluluk değildir. yeryüzünde gerçek mutluluk, tanrıların yardımıyla insanların hafızasından
silinmemektir.

catana chetwynd tarafından sevgilisiyle gündelik hayatlarından kesitleri catana karikatürleri adıyla sevgilisinin ısrarıyla paylaşmaya başlamasıyla oluşan ve sonrasında da kitaplaşan mini karikatür kitabı. türkiye’de yabancı yayınlarından çıktı. kitap 142 sayfadan oluşuyor ama 15 -20 dakika da okunabilir.

adı gibi ufak tefek aşk hallerini yansıtıyor. şıpsevdi sakızlarındaki aşk bazen.. ile başlayan sözlü çizimleri anımsattı. *

kitaptan kendi çekimim bir kaç sayfa da amme hizmeti olsun. *

benimle aynı kafada olan hemcins.

düğün;

- en az yarısını tanımadığınız insanların ve büyük ihtimalle cırtlak olan çocuklarının ortalıkta cirit attığı,

- takı merasiminin daha sonradan "o bizim oğlana şunu takmıştı, daha fazlasını takmayalım" gibi küçük hesaplara dönüştüğü,

- "bilmem kim düğünüme bile gelmedi" ile başlayıp "beni kıskanıyor"a kadar varabilecek bir düşünce yelpazesine yol açan,

- gelini ve damadı, kendi yaygın ifadeleriyle "en mutlu günlerinde" strese sokan,

- yapsanız da yapmasanız da, akrabalar tarafından hakkında dedikodu yapılacağı belli olan,

- bazı durumlarda gelinin kaprisi ile ayyuka çıkan ve kendinizden çok başkalarının yiyip içip eğlenmesine neden olan, bana göre gereksiz, tüm bunlara rağmen bazılarına göre çok gerekli bir aktivite.

hayata ilişkin öncelikli hedeflerim arasında hiçbir zaman evlenmek bulunmadığından, eğer sizin yerinizde olsaydım bunu yapmazdım diyebilirim sadece. yok o ne demiş, yok bu dedikodu yapmış... bırakın o işleri. dedikodunuzu yapacak kişilere zaten asla yaranamayacaksınız.

aile arasında, belki çok yakın 1-2 arkadaşı da çağırarak yiyeceğiniz bir yemekle yapacağınız kutlamada daha çok eğleneceğinizden emin olun.

48 saat süre ile cezalandırılmıştır.

döşünüze kadar inen bir sakalınız varsa nasıl kullanırsanız kullanın. daima etkili bir izlenim bırakırsınız.

-kedi
-kaliteli ışık
-geniş mutfak

yine sevenimizin olmadığını gördüğümüz bir etkinlik oldu hamdolsun.

edit: bu sevgi olayını hep aşk meşk sanıyorsunuz galiba ya siz.

saçma sapan geyiklerinizi keşke ekşide bıraksaydınız dediğim başlık. *

ansızın olmuş gibi davranıyoruz ya her seferinde, en korkuncu o. şeriat ilan edilse kim bilir nasıl şaşırırız?

ateistlerin yaşam amacını bulması diğer inanışlara göre daha zor. ateizme göre cennet, cehennem, ruh, tanrı, ahiret, kader, kaza gibi kavramlar yok. diğer inanışlarda-çoğunda- bu gibi kavramlar insanın yaşam amacının başlıca sebebini oluşturur. iyi bir insan olursan cennete gidersin, kötü olursan cehenneme gidersin. bu nedenle "iyi biri olmalıyım ve dünyada yaşadığım sıkıntılara katlanmalıyım böylece tanrı beni mükâfatlandırır ve öbür dünyada sonsuz mutluluğa ulaşırım". diye düşünürler. böylece hayat katlanılabilir olur. atesitler için ise kişinden kişiye değişir bence. kısa zaman önce ateist oldum ve çok düşündüm ben niçin yaşıyorum diye. sonunda bir sonuca vardım. ben kendim için yaşıyorum. kendimi bulmak, keşfetmek, tanımak, neler yapabileceğimi ve ne kadar ileri gidebileceğimi görmek için yaşıyorum. sonumum geleceği zamana kadar kendi kimliğimi bulmak için yaşıyorum. evreni ve doğayı anlamak için yaşıyorum. bunlar benim sebeplerim, dediğim gibi kişinden kişiye çok farklılık gösterebilir.

“insan tuhaf davranabilirdi.”

kayıp tanrılar ülkesi / ahmet ümit

1500 karma puanla aktivite edilen kafa store takipçileri gör özelliğiyle erişilen sözlük içi ayrıcalık. bastırdım parayı aldım özelliği ve bir süredir görüyorum, mutlu muyum? off hem de nasıl. hepinizi görüyorum, gözüm üzerinizde. *