normal sözlük

amerika birleşik devletleri'nin massachusetts eyaletinde bulunan göl. webster gölü olarak da bilinir.

tabelası:

fotoğrafı:

ben bugün bir film izledim ve bir şey farkettim. başlıkla ne kadar alakalı bilmiyorum ama ağladım. oradan bir bağlantı yapabiliriz.

güneşi gördüm filmini herkes biliyordur çoğunuz izlemiştir. bugün denk geldim izleyeyim dedim daha önce de izlemiştim. filmde bir sahne var, çocukları devlet korumasına alıyorlar, görevliler gelip götürüyor çocukları. minibüs giderken mahsun dayanamıyor ve koşmaya başlıyor peşlerinden. yetişemeyeceğini anlayınca dizlerinin üzerine çöküp kalıyor ağlayarak.

ben bu sahnede ağladım. daha önce bu filmi izlediğimde bu sahne hiç bu kadar dokunmamıştı. ama şimdi bir fark var; ben de babayım, bir kızım var.

baba olunca anlarsın diye bir söz var ya hani, ağlarken aklıma o geldi. dedim o söz böyle durumlar için söylenmiş.
baba olunca anladım evlat ne demek.

hepsi yazılacak olsa destan olacak olan şeylerdir. birkaç tanesini yazayım:

1) tereyağı.

2) alkol ürünleri.

3) ev almak.

4) kredi ve nakit avans kullanmak.

5) araba almak.

6) iyi kalitede bir bilgisayar almak.

7) 'amiral gemisi' diye tabir edilen telefonlardan birini almak.

8) benzin, mazot gibi yakıtları almak.

9) giyim ürünleri almak.

10) dergi almak.

11) ciltli kitap almak.

12) orta kalitede bir parfüm almak.

13) iyi kalitede bir kulaklık almak.

14) deodorant, roll on gibi kozmetik ürünleri almak.

15) iyi bir markadan iyi bir diş macunu almak.

şimdilik aklıma gelenler bunlar sayın yazarlar.

dem'a-riz: ağlayan.
ahlam: rüya.
serzeniş: sitem.
malihülya: kara sevda.
güzeşte: zaman bakımından geçmiş, geride kalmış.

önünden kadın geçerken kadının mabadına düşmeleri. adam baya eğiliyor, gözleriyle kadının peşinden gidiyor. ensesine yapıştırasım geliyor böyle tiplerin.

iyi niyetli olup herkesi kendim gibi sanmam. ruha yük, başa bela, kalbe ağrı getirir bu erdem.

bencilsin.. havan kime?!?

dedemin ölmesine bir iki gün kala, evde yer yatağında yatarken bı akşam odada kısa süre baş başa kaldik. konusamayacak bir vaziyette olduğu için bana el sallayıp yanına çağırdı. halsizligi her zerresinde belliydi. yandaki ayrana bakış atıp gösterdi gozleriyle. ağzına bir kaşık döktüm. sonra bir kaşık daha. yeter diye eliyle işaret yaptı. koca bir sürahi ayranı içen dedem iki kaşığı zor içmişti..
ertesi gün okula gitmem gerekiyordu. gitmeden ondan hakkını helal etmesini istedim. o son nefeslerinde, ölümü bekler şekilde gözü açık etrafa bakarken bana kafa sallamisti. evet dercesine. bunu da unutamıyorum.
rüyalarda görüşüyoruz sadece artık.

nedense kadını vurunca öldürmüş hiç eli titrememiş, ama kendisini öldürmeye gelince becerememiş bir türlü. çok ilginç gerçekten. başkasının dünyaya getirdiği canı almakta sorun yok ama kendisini gebertmeye gelince korkmuş şer***sz umarım en kısa zamanda olması gereken *olur.

"bu işi yapabileceğine inanıyor musun?" *

hangimiz düşmedik kara sevdaya
hangimiz sevmedik çılgınlar gibi
hangimiz bir kuytu köşe başında
bir vefasız için yol gözlemedik mi(link: https://)

çorum’un alaca ilçesinde yer alan hititler'in önemli kültür ve sanat merkezidir. geçmişi hititlilerden de eskiye giden bu bölgede yapılan kazılar atatürk'ün emri ile 1935 yılında başlayarak ülkemizin ilk ulusal kazılarından biri olmuş ve kazılarda dört uygarlık katmanı açığa çıkarılmıştır.

kendi deneyimlerimden yola çıkarak aynı gün içinde hititler'in başkenti olan hatuşaş'ı gezdikten sonra arada yazılıkaya'yı da ziyaret ederek alaca höyük'e ulaşabilirsiniz. çok ilginç bir yerdir. hititler döneminden kalma ve hala kullanımda olan baraj bulunmaktadır. içindeki müzede buradan çıkarılan eşyaları görebilirsiniz. çevresi köy izlenimi vermektedir. yemek yiyecek bir yer bulamadığımızdan bizi evinde misafir edip, çay, tereyağı, yoğurt gibi şeyler ikram eden köylü çifte de buradan selam ederim. zamanınızı iyi planlarsanız buradan da çorum merkeze geçip oradaki büyük müzeyi de görebilirsiniz.

benim ukdelerime de bakar mısınız?

bir twitter mizahıdır. devamı da şöyle; sen bir de receb'i tersten oku da gör hakikati.

merhaba tehlikeli zihinlerin uçsuz bucaksız deryasında kaybolmak isteyenler, psikoloji biliminin en derinliklerinde yüzmek isteyenler ve sevgili yazarlar..

ben ve birkaç yazar arkadaşımız normal sözlük bünyesinde psikoloji ve kriminoloji kulübü kurmaya karar verdik. işi ehlinden öğreneceğinizi ve bizzat yaşanmış ve yaşanması muhtemel olaylara değineceğimizi eklemek isterim. hukuk fakültesini bitirdikten sonra bir dönem adli tıp kurumunda çalıştım. birçok vaka ve kriminal olaya denk geldim ve günlüklerime düştüm bu olayları. şu an ise ruh ve sinir hastalıkları hastanesinde görevliyim. birçok “suçlu” ile geçirdiğim zaman zarfında öğrendiğim bir şey var ise psikolojinin önemi. he “ne alaka psikoloji ve kriminoloji” dediğinizi duyar gibiyim. aslında farklı gibi görünseler de ikisi de birbirinden ayrılamaz. her “suçlu” emin olun geçmişinde psikolojik bir travma ya da nevrotik bir dönem yaşamıştır. bizim önceliğimiz ise psikoloji bilimi ve kriminoloji bilimine hakim olmakla birlikte tarihte ünlü vakaları ve olayları, günümüzdeki vaka ve olayları beraber ele almak. elbette ki sevil atasoy gibi isimleri de ayda bir de olsa konuk alacağız ve beraber küçük de olsa seminerler düzenleyeceğiz. konuklarımız olacak, sizler konuk olacaksınız, bazen bizler konuk olacağız.. yalnız bir durum var.. kulübü kurabilmemiz için 10 üye şartı var. eğer katılmak isteyen ve destek olmak isteyen olursa dm kutum açık. oğuz atay’ın dediği gibi “iz bırakmamış bir suçlu kriminoloji tarihinde görülmemiştir.” gelin beraber düşelim izlerin peşine! şimdiden teşekkür ederim.

ağır otur da molla desinler gibi bir havası var yurdum insanının. kaba olmayı, gülmemeyi, şakalaşmamayı ya da ne bileyim en ufak ''teşekkür ederim''i bile söylememeyi ağırlık, hatta onların gözüyle ''erkek adamlık'' olarak görüyor çoğu kişi. gerçi yanlış anlaşılmasın, nezaketsizlik erkeklere özgü değil, kadınlarda da çok fazla görülüyor, dediğim gibi yurdum insanının yaygın özelliği bu.

ülkedeki kaba hareketlere, saygısızlığa, sıramın alınmasına falan o kadar alışmışım ki, en ufak teşekkür ederim sözü ya da ne bileyim gülümseyerek söylenen günaydın sözü bile içimi sıcacık yapıyor, tüm gün o olayı düşünüyorum. mesela bir keresinde aldığım kıyafeti yerine koyunca oradaki personel bana teşekkür etmişti. teşekkür edilecek bir şey yapmamıştım halbuki fakat belki de o personel o kadar kaba ve düşüncesiz hareketlerle karşılaşıyor ki, benim zaten yapmam gereken şeyi yaptığımı gördüğünde bunu bir kibarlık olarak algıladı ve teşekkür etme gereği duydu.

bu sayede sözlük ortamına yeni bir kalite çıtası konularak başka sözlüklere de ufuk kazandırılmış oldu. edebiyat, kültür, sanat ve bilim dünyasına olumlu katkıları olacaktır. elbette katkıda bulunuruz.

ispanya ve portekizce bulunan ve nesli tükenmekte olan bir vaşak türü.iber vaşakları görümüm olarak avrasya vaşağına çok benzerler ama önemli ölçüde daha küçüktürler. 12 kg vücut ağırlıklarıyla bir avrasya vaşağı ağırlığının üçte ikisinden biraz daha hafiftirler. postları kuzeydeki akrabasından genelde daha belirgin ve güçlü şekilde lekelidir. bunların dışında iber vaşağı, tüm tipik vaşak özelliklerine sahiptir. kısa kuyruk, fırça tüylü kulaklar, kısa güçlü vücut ve uzun bacakları vardır.

dünya üzerinde sayıları 300'den daha az kalan iber vaşakları'nın soyu tehlike altında olup, soyları en hızlı tükenen kedi türüdür.1960'larda 3000'in üzerinde olan iber vaşakları genel olarak tavşanla beslendikleri için onlardan kaptıkları bir enfeksiyon ve insan kaynaklı kaçak avlanma sonucu günümüzde 300'ün altına düşmüş durumdadır. avrpa birliği iber vaşakları için özel bütçe ayırmıştır. bu bütçe ise yaklaşık 6.5 milyon euro civarındadır.

edit: şaka maka adamlar 6.5 milyon euro bütçe ayırmışlar. bizim ülkemizde falan olsa herhalde hükümet bunların üzerinden para kazanmak için av ihalesi falan açardı.

her duyduğumda bana şu güzel sözü hatırlatan bir kelimedir.
"-keşke nedir olric?
+hatalarımız efendimiz.
-çok mu hata yaptık?
+keşke diyecek kadar efendimiz."
oğuz atay