normal sözlük

cat stevens'in albümünde dinlediğimiz, hüznü hissettiren ve bence en sevilen şarkısıdır. bu kadar çok dokunan bir başka şarkı mı? henüz tanışmadım.

cat stevens'in, sevgilisi patti d’arbanville’in ölümü üzerine yazdığı bilinmekte, öyle anlatılır. işten eve döndüğü bir akşam yatakta uzanmış olan sevgilisinin yanına gidip saçlarını okşayarak konuşmaya başlayan ama cevap alamayan stevens'in yaşadığı inkarı, acıyı ve hüznünü dizelerinden iliklerinize kadar hissediyor olacaksınız.

şarkı için:

sözleri için:

ne kadar gerçekçi bir tasvir olduğu konusunda dinleyenler hemfikirdir. ama asıl ilginç olan, bu kadar gerçekçi bir anlatımın aslında bir fiziksel değil ruhsal bir yaşanmışlığa dayanmış olmasıdır. yani hikayemizin baş karakteri olan oyuncu patti d’arbanville aslında ölmemiştir; cat stevens yaşadığı ruhsal acıyı ne kadar derinden hissediyorsa o kadar gerçek yaşamış ve bize de bunu yaşatmıştır. şarkıyı dinleyenlerin tepkileri benim yazının başında verdiğim tepki gibi "ah, vah, tüh.." olunca ve türlü efsaneler dolanmaya başlayınca patti d’arbanville bir röportaj vermek durumunda kalmıştır:


sevdiğini kaybetmek mi? hiçbir formu kolay değil, bilemiyorum.. her şeye rağmen hala dünyanın en iyi şarkılarından biri benim için lady d’arbanville.

itiraf ettiği cinayetten ceza yememesi ayrı bir ironi. dün kendisini öldürmeye çalışan kocasını öldürdü diye hapse atıldı biri. gerçekten yazık. bu kadar kötü olmamalı adalet sistemimiz, bu kadar insaniyetimizi kaybetmiş olamayız.

bir akşam da içmeden gel bu mekana, nuh nebi aşkına.

benim için ince memeddir.

gücümü, içimdeki güçsüzlükle boğuşurken kaybettim.

çoğunluğun yakın zamanlarıyla ilişkilendirebileceğini düşündüğüm bir alıntı.

psikolojik falan değil de.

kimsenin doğum gününü kutlamasan onların umrunda bile değilsin. hediye almasan hediye alınmaz. vermessen verilmez. paylaşmasan paylaşılmazsın.

hayat böyle. çakma ilişkilerini kendine samimiyet diye yedirmeye çalışmayı kes. zira kimsenin umrunda değilsin.

her şey menfaat. sen kabul et ya da etme.

talat paşa hayranı olarak ben de içlerinde bulunmaktayım. bu adamlara da savaşa sürüklediler diye söylenenler de önce gidip araştırsınlar bir zahmet. ittihat terakki deyince akla enver paşa gelir; lakin ittihat terakki tamamen talat paşa'dan sorulur. balkanlardaki karışıklıklar ve ayyuka çıkan milliyetçilik, özgürlük gibi olay ve olguları yorumlayıp bu yönde önlem almaya, bir yol çizmeye çalışmıştır ittihat terakki. atatürk ile sonradan ne kadar ters düşmüş olsalar da atatürk onların bıraktıkları üzerine inşasını tamamlamıştır. tarih üzerine 'acaba' denmez ama ben demeden de edemiyorum. talat paşa gibi bir zekayı abdülhamit karşısına ciddi ciddi alsaydı neler olurdu kim bilir. terk etme işine gelince de enver paşa kaçma taraftarı olmayıp izmir valisi rahmi bey onu bu gidişe ikna etmeyi başarmıştır. talat paşa gittiği berlin'de bile eski ittihatçılarla hala anadolu için ne yapabiliriz derdinde iken kendisi ve cemal paşa ermeniler tarafından alçak bir suikastle şehit edilmişlerdir. bazı şeyleri bol keseden sallamak kolaydır ama yaşananlara tarihi perspektiften az da olsa objektif bir göz atınca ne kadar da farklı ve zor olduğu anlaşılır.

eller belde, hafif peltekleşerek söylenen animasyonlara dublajın nasıl yakıştığını gösteren cümle.

(bkz: tehlikeli oyunlar)

zevk almamak değil de hayat aynı ya. sabah kalk işe git, işten gel bir şeyler ye sonra yat tekrar işe git bu böyle devam edip gidiyor. bir de ülkenin durumu malum, onun da etkisi oluyor tabi. vallahi ne yapalım hayat mücadelesine devam, pes etmemek için çokça nedenim var. o yüzden durmak yok yola devam diyoruz gençler karamsar olmayı bırakalım derim.

belli bir seviyeye ulaşamamış olmakla birlikte kendinden bihaber yaşayan ahmaklara özgü bir tavırdır kanımca .

"1943 yılında kıbrıs'ın mağusa şehrinde ingiliz askerleri tarafından öldürülen arap ali için yakılan ağıt yıllarca halkın dilinde türkü olarak çalınıp söylenmiş ve gönüllerde yer etmiştir."
en sevdiğim yorum... *
serenad bağcan

daha aktif yazması gereken yazar. evet keşke değil, gerekli.
çok ciddili oldum birden nedense.*
ciddiyim ama yaz dostum.

konfor alanının dışına çıkma gerekliliği. rahat olunan konumdan çok daha fazlası, hayat.

hatta, her ne kadar gibi manalar yüklenen son dönemin ağza sakız bağlacı.
yusuf ziya özcan sözü olarak bilinir.

nickim nickim güzel nickim*
ahterbin ne demek diyenlere itafen.

yaşayamadık ve yaşayamıyoruz tabii ki, bu yüzden içinde bulunduğumuz yıla dava açmayı planlıyorum.

aslında doğduğum yıla açmayı düşündüm fakat ben doğum yılımdan memnunum, sorun göz açıp kapayıncaya kadar 2021 yılına girmiş olmamız. dava açıp 2018'e falan dönmek istiyorum. arkamda olanlar like atıp hesabıma abone olabilir.

beyaz atli prens sanmis kendini belki prensesini ariyordur.(bkz: swh)

(bkz: karabük)'lü rap müzik sanatçısı. hemşehrim, memleketlim. hatta oradaki evimin iki alt sokağında yaşamış kendisi senelerce.
(bkz: hayalet ıslığı) türkiye'de yapılmış en iyi rap albümlerinden olabilir. (bkz: 90 bpm) de güzeldi, farazi ile yaptıkları da. ama aklımda hep karabük'ün simgelerinden anneler parkı, amigo tuncay, saat kulesi, yenişehir sineması, 15 mayıs 1994 karabükspor-zeytinburnuspor maçları gibi nüansların yer aldığı
son kuşak ve anneler parkı
şarkısı ile kalacak çok çok güzel insan.

bunun haricinde;
farazi v kayra - mevsim olmayan mekanlar
kafamda cehennem
bir günlük öldürün beni
mesela yani
farazi v kayra - alt geçit
farazi v kayra - mertel kasetçilik ki tüm karabüklüler hepimiz oradaydık, o kasetçideydik be 2000'lerde.
farazi v kayra - çatımda radyolar ki şarkıdaki piyano ve kadın vokal şu şarkıdan sample'dır: andrea lindsay - demain des l'aube