normal sözlük

ciddi mesele konuşsa da ciddiye asla alamıyorum özür dilerim.bir gülmedir
alıp gidiyor,çok tatlı.

şu tatlişlerin arasına girip sarılasım geldi.sonra da onlara döner; “oyşş tontişler boşverin atlayın denize keyfinize bakın” derdim.

ben de tatilde değilim. üzülmeyin.
tatilde bile evde kapalı kalanlar birliği olarak bu günleri de atlatacağız!!

kahvehaneler.

kimi ,kimden koruyacağız? inek öldü ,ortaklık bozuldu, çıkarlar çatıştı düşman olundu, şimdi oldu "tu kaka" herkes işine baksın, yarın onlar yine iyi olur , kaybeden yine halk olur.

modern ve zamana uygun görünme baskısı bizi uyum göstermeye zorlar. belki de farkında olmadan sizi sarıp sarmalayan kurallardan kurtulmanın ve istediğiniz kararları verebileceğinizi fark etmenin zamanı gelmiştir. başkalarına benzer kıyafetler giyeriz, sevmesek de kahve içmeden duramayacağımızı düşünürüz, arkadaşlarımızın çalma listelerine benzer müzikler dinleriz.sadece başkaları bizimle ilgili iyi düşünsün diye.
deneyde katılımcılardan birinin bildirdiği bir husus var. herkesin bir şeyi söylemesi bize genellikle yanlış olabileceğimizi hissettiriyor. bu da kendimizden şüphe duymamıza neden oluyor ve hissettiğimiz baskıyı artırıyor.kendimize haklı olduğumuza inanacak kadar güvenmiyoruz.

atatürk'ü partisi olmaktan çok uzak, ilkelerinin zıttına giden, yerinde sayarak kan kaybeden, muhalefet ederek iktidarı ayakta tutan ana muhalefet partisidir.

bırakın doğal seçilim işini yapsın.

inancı olanlarımıza inançları gereği iyi bayramlar, inancı olmayanlarımıza da iyi tatiller dilerim. sevdiklerinizle beraber güzel bir bayram geçirmenizi dilerim. aman ha, bayram deyip pandemi kurallarını göz ardı etmeyelim. sağlıklı, mutlu nice bayramlarınız olur inşallah. büyüklerimin ellerinden, küçüklerimin gözlerinden öperim.*

kendini çok bilmiş sanan insanlar.

bisiklet kullanmak.

hayatında hiç ıslak köpek kokusu koklamamış yazarları piste çıkaran koku.

şöyle huzurlu mutlu bir hayat sürekli arıyorum ama bulamıyorum

dirseğime dilimi değdirebiliyorum.

çok üzgünüm. ama böyle.

uzaktan yaklaşmakta olan minibüslere gözlerini kısarak derin derin bakmaktır. zaman duruyor o an her şey önemini yitiriyor. sadece o yazıyı okuyabilmek doğru araca binmek önemli. tabi araç iyice dibine gelince yazıyı okuyup hayatın keşmekeşine katılıyorsun tekrar.

wilfrid voynich (1865-1930)

1912 de bu kitabı italya’da bi papazdan satın alan yazar, kitabın şifresini çözmek için çalışmalara başlıyor.

113’e yakın tanınmayan bitkiler,
astronomi ve astroloji,
karnı şişik, banyo yapan çıplak kadınlar,
kozmolojik çizimler,
bitkisel ilaç resimleri ve
kimsenin bilmediği bi dilde yazılmış sayfalarca yazı barındıran, 240 sayfadan oluşan bu kitabın 15. yüzyıla ait olduğu düşünülüyor.

bazıları bunu voynich’in trollüğü zannederken, bazıları ise ölümsüzlüğün formülü var zannederek hayatlarını bu şifreleri çözmeye adıyor. bi ara voynichology diye akım bile çıkmış ortaya.

2018’ de yapay zeka’nın bile çözemediği bir dilde olan bu kitabı bi ele geçirsem, nasıl sevinçli olurdum biliyor musunuz? *

daha çok detay ver, daha çooook diyeni şöyle alayım.

bahsettiğim gibi merak ettiğim bir konu. vaktim olunca mutlaka izleyeceğim üstteki videoyu.

umarım gizem çözülmüştür. *

edit:

az önce izlemeye çalıştım fakat sadece yirmibeş dakikasına katlanabildim. şimdiye kadar düşündüğümden farklı bir kelime etmedi kitabı inceleyen şahıs. altı yılını* boşuna heba etmiş maalesef.

kitabın neyi anlattığına değil, anlatmadıklarına odaklanarak sırrını çözme yolunda, onun deyimi ile “çemberi daraltmış.” ben böyle göremedim.

kitaba ulaşmış ve bunun havasını atıyor gibi yansıdı bana. altı yüz yıldır çözülemeyen bu kitap, altı yüz yıl daha çözülemeyecek gibi.

çiçekleri açtığında çok mükemmel kokan, nemli, deniz kıyı semtlerinde bolca karşılaşabileceğiniz nadide ağaç. yaprakları zeytin dallaranı anımsatır.
anadolu insanının kutsal saydığı, gazi mustafa kemal paşa’nın çok sevdiği bir ağaçtır aynı zamanda.
nezihe araz’ın atatürk’ü ağlatan ağaç yazısı;

ankara kurtuluş savaşı’nın eşsiz önderine kollarını açtığı günlerde, çankaya’dan şehre inen yol üzerinde tek bir iğde ağacı varmış, ağaç olarak. mustafa kemal o ağacın yanından geçerken yanındakilere” bak dermiş, bu benim iğde ağacım” dermiş
bu sevgiden haberi olmayanlar, bir gün yolu genişletmek amacıyla iğde ağacını kesmişler.
mustafa kemal bu yoldan geçişi sarasında iğde ağacını selamlamak için başını çevirdiğinde ağacın yenini bom boş görmüş.”heyecanla sormuş, ne oldu benim ağacım” diye. ağacın kesildiğini öğrendiği zaman iki elini yüzüne kapatarak, ağlamaya başlamış.
koca bozkırda on binlerce ağacın yeşerip göverdiği bir ankara, gazi orman çiftliği varsa…
bunu mustafa kemal’in o günkü gözyaşlarına borçluyuz.
bir iğde ağacı yerine bir orman, on binlerce ağaç on binlerce sevgi” deniliyor.
-nezihe araz

birbirinden güzel kadınlar.

cidden bak. profil fotoğraflarına bakıyorum, hepsinin maşallahı var bence. fotoğraf koymayanlar içinde de kim bilir ne cevherler var.

gelin be, sarılıcam hepinize! duygulandım sözlüğün 1. yılı diye. üçgen şeklinde birbirimize takmayacağız tabii ki ama birer makas alırım yanaklarınızdan.

aniden ortaya çıkan yoğun korku, sıkıntı ve endişe nöbetidir. bu nöbet şiddetli olarak genellikle 10-30 dakika arası sürer ve sonra yavaş yavaş şiddeti düşer. düştükçe yerini bir zevk kaplar, bir süre panik atak hissinin uğramayacağını bilmenin getirdiği bir zevktir o.