bir ateistin iyilik yapmasının nedeni

çünkü erdemli olmak için illaki bir dine sahip olmak gerekmez. ve bütün ahlaki değerlerin dinlerin tekelinde olduğu kabul edilemez.

nedenini bilmem ama gösterdiği şey insan inanmakta zorlansa bile iyilik fıtratta olan bir şey. ama kötülük omicrondan daha bulaşıcı. o yüzden iyi kalmak her insan için çaba gerektiriyor.

bütün iyilikleri ateistler yapıyor bize iyilik kalmadı diyen müslüman ibadet için gittiği caminin lambasının ampulünü çalıyor. bu.

bir ateist bakış açısından, iyilik diye bir şey yoktur, olsa bile en tartışmalı kavramlardan biri olur. bir ateistin iyilik tanımı en tarafsız şekilde insanları mutlu etmek olabilir; fakat bu da uzun vadede çuvallayabilecek bir şeydir. maalesef ki din ile temellendirilmediği zaman iyi ve kötüden söz etmek çok zor çünkü ateistler için, iyi ve kötünün belirtildiği bir kitabı yok. iyilik kavramı döneme aittir, mutlak iyilikten söz etmek mümkün değildir. bir ateistin yaptığı şeyleri iyilik olarak görüyor olabilirsiniz, kendisi de böyle görüyor olabilir, yine de her insan çıkarları için iyilik yapar.

allah'a inanmamak ayrı şeydir. iyilik yapmak ayrı şeydir.

peygamberimizin huzuruna birgün bir müşrik gelir.

bu müşrik; çok mert, çok yardımsever, çok çalışkan, çok cesur ve çok adaletli biridir.

peygamberimiz(saa), müşriğin güzel hasletlerinin; allah'ın, müslümanlar üzerine farz kıldığı güzel hasletler olduğunu buyurunca, müşrik iman eder. müşriğin iman etme sebebi; allah'ın bu güzel hasletleri müslümanlar üzerine farz kılmasından başka birşey değildir.

iyilik yapmak genel manada insanlık görevidir. bunu yapmak inanmayan insanlara farz değildir. ancak allah'ın emri gereği müslümanlar üzerine farzdır.

yoktur.
aslında hiçbir şeyin net ve tek bir nedeni yoktur.
ateistlerin boş zamanı vardır, diğer insanlara nazaran yani. tanrı için kötülük yapmak gibi bir miktar zaman gerektiren davranışlara ayrılmamış zamanı iyilik yaparak doldurmak stratejiktir.

ahlaklı oluşundandır.

bir müslümanın iyilik yapma nedeniyle aynıdır. bundan çıkarı vardır.

örneğin bir müslüman ve ateisti ele alalım. ikisi de yaşlı bir teyzeye karşıdan karşıya geçmesi için yardım ediyor, müslüman bunu allah için yapar * yada toplum önünde daha saygılı görünmek için, ileride yaşlı teyzeye ihtiyacı olma ihtimali için belki de sadece mutlu olmak için. ateist birini ele aldığımıza aradaki fark sadece ateistin bunu diğer dünya için yapmamasıdır. o da toplumsal statüyü, yaşlı teyzeye ihtiyacı olabileceğini düşünür.

biz toplumsal geri bildirim almak için adeta programlanmış canlılarız. her yaptığımız eylemin ucunda bir çıkarımız var her ne kadar kendimize itiraf edemesekte.

çünkü iyiliğin dinle bir bağlantısı yok. hiçbir din iyilikle,güzellikle,hoşgörüyle kabul ettirilmemişken iyiliği dinle bağdaştırmak tamamen saçmalık.

bir dindarın kötülük yapması kadar ironik olmayan sebeplerdir.

bir davranışını ceza ve ödülle bağdaştırmıyordur. onun, iyilik yapması için ödüle ya da kötülük yapmaması için cezaya ihtiyacı olduğunu düşünmüyordur.

vicdanı hür olan her bilinçli insan iyilik yapabilir ve bu her inancın ve kavramın dışında kalır ve kalmalıdır. bir müslümanın kötülük yapması, blr zerdüştün iyilik yapması ne kadar normal ise bir ateistin de iyilik yapması gayet doğaldır.

birgün din ile ahlakı ayırt etmeyi öğrendiğiniz zaman insan olacaksınız dedirten başlık.

isteyen zırlayabilir ama dümdüz hayvani ilkel duygular ile iyilik yapar kötülük de aynı şekilde.

iman edenler cenneti kazanmak için, bir ödül karşılığında.

iman etmeyenler sadece içlerinden geldiği için...

hangisi daha iyi?

ateist de insandır. insan, aklını kullanabilir. o halde aklını kullanma yetisi diyebilirim.
saygılarımla.

inanan, inançlı bir insan olarak diyorum ki ahlaktır. hem de güzel olanından. inanan bir çok insan da olmayan ahlaktır hem de. kaldı ki yapılan iyiliği emreden islam dinidir.
nahl suresi 90. ayet;
"muhakkak ki allah adaleti, ihsanı, akrabaya karşı cömert olmayı emreder; hayâsızlığı, kötülüğü ve zorbalığı yasaklar. işte allah, aklınızı başınıza alasınız diye size böyle öğüt veriyor."
ama ne yazık ki günümüzde çevremizde gördüğümüz çoğu inanan insanın bundan haberi yok yada var ama yok gibi davranmakta.

yaşama hakkına veya yaşama saygı konusunu cezalandırma korkusu ile kabul etmemiş dolayısıyla var olan canlıların var olma biçimlerini ön yargısız bir şekilde kabul etmiş kişilerdir. bu yüzden olması gerekeni yaparlar ama iyilik yaptı zannedilirler.

“etik” kavramıyla doğrudan ilişkilidir. dolayısıyla vicdan ve insanca birlikte yaşama arzusu, eşitlik ve adalet ile de alakalıdır. ateist değilim ancak iyilik yapan ateist arkadaşlardan gözlemlediğim kadarıyla olay böyleydi.

ateist neden iyilik yapmasın yahu? iyiliğin sahibi mi var? doğru bir şeyi yapmak için illa cennet arzusu mu olması gerekiyor? ulan ne çıkarcısınız. dinin olmadiğına emin olsanız neler yapacaksınız kim bilir.