charles bukowski

"bir odanın kapısını kapatıp yalnız kalmak, her zaman hayatımın en güzel şeylerinden biri olmuştur."

charles bukowski

"kaldığın yerden devam etmek diye bir şey yoktur. ya bıraktığın orada değildir, ya da bıraktığın gibi değildir."

#3297441 ne kadar doğru söylemiş. bir de "bıraktığın gibi değil ama daha iyi olmuş" da demiş yazar.

iyidir, kötüdür, ayyaştır, sapıktır orasını bilmem ama adamın kadınlarla ilgili söylediği sözlerin tamamını kutsal metin gibi doğru kabul edip dikkate alırsanız, hiçbir şekilde tongaya basmaz ve üzülmezsiniz. zira bu konuda yanlış tek bir sözü yok.

ulu önder.

zavallıdır.

rezil herifin teki gerçekten ya bukowski.
amerikalı bir yazardır.

hayatı şiddetle geçmiş, babası dövmüş durmuş bunu kemerle. *eski zamanın inceli olduğundan şüpheleniyorum :d. sonradan yazar mazar olunca ıssız adam olmuş ama eminim gençliğinde inceldi. yemin edebilirim ama kanıtlayamam.

yine de var çarpıcı eserleri. ekmek arası herkes gibi benim de net bir şekilde en iyi kitabı diyebileceğim bir kitap.

çeviri şiir olayı kötü ama ana* diye bi şiiri var çok severim, şöyle bir kısmı var:


mizantrop bi dayı. sürekli kadınlarla derdi var, erkeklerle derdi var, e tamam bi başına otur desen ona da yanaşmaz. karın ağrısı bir tip.

yazdıklarını karıştırmak yine biraz iyi de karşılıklı bira içsek kesin bardağı kafasında kırarım adamın.

adamım...

bir yeraltı düşünürü.. hatta antikahraman.. erilegemen düşünceleri -katılmamakla birlikte- belki onu var eden ortam ve yaşam koşullarından kaynaklı.. ama o kadar sahici, gerçek ve doğal ki, hiçbiri onun bir bukowski olmasını engellemiyor..

çükovski.

"bir düş,bir karabasan,
generalin düşü,
başkanın düşü,
diktatörün düşü...
uyanmayacak mıyız?
yoksa yaşamın güçleri bizlerden daha mı kuvvetli?
uyanmayacak mıyız?
sonsuza dek değerli dostlarım, uykumuzda mı öleceğiz?"

mezar taşında şöyle yazar: “don’t try” (çabalamayın)

çünkü bukowski’nin düşünce yapısına göre gerçek sanat, çabayla değil de içsellikle-dürüstlükle oluşabilirdi.

en sevdiğim yabancı şair.

üzülme evlat, kaybettiğini sandıkların, kurtulduklarındır belki.
böyle güzel bir söze imza atmış yazardır.

edebiyatın kirli arka sokaklarından konuşan, alkol, yalnızlık, kaybedenler ve çıplak gerçeklik üzerine yazan adam. süslü cümlelerden çok dürüstlüğe yaslanır. dili serttir ama yapmacık değildir. zira hayatta kalmanın edebiyatını yapmaktadır kendisi.

gerçekleri tokat gibi yüzüne vurur insanın
o bakımdan biraz kendime benzetiyorum hergeleyi

"hayat ile sanat arasındaki fark : sanatın daha katlanabilir oluşundadır."
c. bukowski