çocuk yapmanın anlamsız olması

yapmayın, ben yaptım biliyorum
biri sarı öbürü arap, tanıyorum
ikisi de apaçi oldu çıktı başıma
her görüşümde sövüp sayıyorum

anaları diyor bunlar sana çekmiş, it
bişi diyemiyorum, sadece adım yiğit
yüce rappim hakkı hakedene veriyor
benim de bahtım bu, olduk evde 3 it

gideyim alayım oğullarımı dışardan
birini iddadan, birini alinin ocaktan
evde anaları bizi bekliyor 3 gündür
benden önce öfkesini çıkarsın onlardan

ben artık cocuk sesi duymaya bile katlanamıyorum ya hem kaldı ki böyle bir dünyaya çocuk mu bırakılır para yok ev yok gelecek yok susuzluk baş göstermiş savaş çıktı çıkacak en iyisi yalnız ölmek

o zaman kimse üremesin insan nesli 100 seneye tükensin.
(bkz: böyle saçmalık mı olur lan)

anlamsız mı? iyi ki herkes bunu düşünmemiş, çünkü şu an ne bu başlık açılmış olurdu ne de ben yazıyor olurdum.

günümüzde gerçekten dünyanın gidişatını ve toplumsal normların bölünmüşlüğünü baz alacak olursak anlamsızdan ziyade gereksiz demek mümkün. bir ırkın soyunu devam ettirmesi beşeri sisteme tamamen oturtulmuş/oturmuştur. fakat insan oğlunun bilişsel düzeydeki analiz yeteneği, yedi buçuk milyar nüfusa sahip ve her yıl ortalama 30 milyon nüfus artışı yaşayan bu dünyanın doğal nimetlerinin kendisine yetmeyeceğini; özellikle 20-21.yy’ da ki teknolojik geçişten sonra hiç bir şeyin iyiye gitmeyeceğini söylemeye yeter. dolayısı ile nüfusu arttırmak yerine nitelendirip bilinçlendirmek daha önemli.

yanlış önermedir. gen, anlam aramaz; devam etmek ister. onun anlamı budur.

bencillik duygusunun bir diğer ifadesidir.
başkalarının da dünyaya gelme hakkı var.
ne demişti tagore:

"her doğan çocuk, tanrı'nın insanoğlundan hala umut kesmediği mesajıyla gelir."

kazandığını, hayatını, zamanını başka biriyle paylaşmak istemeyen, sorumluluktan kaçan insanların düşüncesidir. çocuk yapmak aksine fazlasıyla anlamlı bir olaydır. özellikle de sevdiğiniz insanla beraberseniz. doğan şey ikinizin birleşiminden oluşmuş bir canlı. mucizevi bir olay bence. harika bir ilişkiniz varsa, birbirinizi deli gibi seviyorsanız bu en güzel bir çocukla taçlandırılabilir. iki ayrı parçanın arasına japon yapıştırıcısı sürmek gibi çocuk...

çoçuk yapmak ne kadar anlamlıysa çok yapmamak da o kadar anlamlıdır. bireysel tercihtir.
t: feci derecede yargı bildiren başlık.

anlamlı ya da anlamsız olması kişiden kişiye göre değişmektedir. mesela, ekonomik durumu yeteri kadar iyi olmayan bir anne ve babanın çocuğu ya da çocuklarının geleceğini düşünerek, çocuk getirmemesinin daha mantıklı olacağına karar verebilmesi beklenen bir davranıştır. diğer yandan, ekonomik durumu gayet iyi olan bir aile, çocuklarına kaliteli bir hayat sunabilirler. ilave olarak, kesinlikle coğrafyanın da etki ettiğini söylemek gerekiyor. çin’de bir aile en fazla bir çocuktan fazlasını istemezken, doğu anadolu bölgemizde bir anne ve baba 5’ten fazla çocuk sahibi olmanın daha mantıklı olduğunu savunabilir. özetle, çocuk sahibi olmanın anlamlı olup olmaması aileden aileye değişmektedir. benim şahsi fikrim ise, böyle bir dünyada çocuk sahibi falan olmak istemem. gerekirse çocuk esirgeme kurumundan bir evlat sahiplenirim.

kimine göre anlamlı kimine göre anlamsız,

kişi kendini bilip bir karar veriyorsa anlamlı olabilir karar yapmak yada yapmamak için konuşursak.

ben şahsen yapmak istemiyorum sıçarım soyuma, soyum devam etsinmiş lan böyle boktan mazeret olabilir mi? sen nesin ki soyun devam etse ne olacak?

benim olayım ben hayatımın 30 senesini bir varlığa vermeyecek kadar hayatı seven bir adem evladıyım.

hatta şöyle söyleyeyim bir çocuk yapacağıma 1968 gt 500 ve corvette stingray alıp bunların motoruyla falan uğraşırım daha iyi en azından eğlenirim. çocuk agu diyecek baba diyecek diye ne çocuğun ne de kendimin 30 senesini çocuğun da muhtemelen hayatını mahvedemem.

ha ille çocuk istersem bir gün ki bu çok zor ailesi olmayan bir dünya çocuk var eşimle de konuşur evlat edinirim gene yapmam.

kime göre neye göre anlamsızdır, şahsi fikrim bütçeme göre çocuk yapmak, rahat yetiştiremeyeceksem dünyaya bir sürü çocuk getirip hayatlarını mahvetmeye hakkım yok, belki bir belki iki bu yüzden, en azından ben böyle düşünüyorum.

yapmayın abi çocuk felan işte. anlamsız. bu leş dünyaya niye bir can getirirsin anlamam ki. çok sorumsuzca. bencilce. yaşlandığında biri bana baksın diye. bırak bokunda boğul. dünyaya getireceğin çocuk benim gibi dünyadan hiç haz etmezse anlarsın.hiçbir şeyi sevmezse..kendini s*kt*ğ*m*n uzaylısı gibi hissederse.yaşamayı kimse sevmez. gerizekalı inançları olan insanlar inançlarının gereği kendini gebertmemeyi büyüklük olarak görürler sadece.sadece..
sinirliyim. belki bunu sonra okuduğumda ne abartmışım lan diyeceğim belki ama. bilmiyorum. boşver.her şey anlamsız zaten.

(bkz: gelecek nesiller)

ben okul öncesi öğretmenliği öğrencisi olduğum için döllenme anından başlayarak bir bebeğin dünyaya gelmesi sürecini ve sonrasını 1 yıl boyunca okudum.

çocuk sahibi olmak bilinçli bir şekilde karar verilerek yapılması gereken bir eylem. yani teknik ayrıntılara girmeye gerek yok ama şans eseri hamile kalan bir kadının sırf bu nedenle bir çok sorun yaşaması mümkün.

eğer bebek büyütmeye profesyonel bir merak duymuyorsanız hiç başlamayın derim.

eğer imkanın ve isteğin de varsa, aşık olduğun kişi ile ikinize ait minik parmaklı bir şeyin kokusu hiç de anlamsız gelmeyecektir. *

siyahi ve isyankar yönetici morpheus'a yapılan işkence sırasında bir program parçasının ettiği bir söz var. ney? siz insanlarla benzerlik içinde olan tek canlı türü var virüsler. ki virüsler organik değildirler ama çok doğru tek amaç var o da üremek biyolojik yapımızda bulunan anlamsız bir kod parçası.

kendim doğdum maalesef, bir de başkalarını yakamam açıkçası.

ülkemizde genelde "yarın bugün elden ayaktan düşersek bize baksın" diye yapıldığı için geçerli olabilecek sav.

çocuk yapanların bu eylemi duygusuzca yaptığını düşünen birilerinin açtığı başlık. dünyaca binlerce insan var hepsi aynı duygu ile bunu yapmıyordur tabi ama bu eyleme anlamsız demek dünyanın en saçma şeyi olmalı. dünyadaki çoğu canlıda üreme denen olay mevcuttur. hayatlarımızı aktararak devam ettirmemiz gerekliliği yüzünden bu özellik verilmiştir. yine de yapıp yapmama konusu bizlere kalır. dünyaya +1 tane daha bile iyi, saygılı, düzgün bir insan kazandırabilmek varken bu duygudan ve güzellikten neden kaçınılsın? ben her anne babanın birer öğretmen olduğunu düşünüyorum. bu hayata doğup büyüyüp ölmeye geldik. hayatımızı yaşarken neden sevdiğimiz bir insanla ortak bir bağımız olan canlıyı dünyaya getirip onu en iyi biçimde yetiştirebilmek için çabalamayalım?