çocuk yapmanın anlamsız olması

o çocuğun sarf ettiği bir kelime ile dağıldığım an hissettiğim duygu.

böyle düşünüp modumu yer ile yeksan etmişken, şu lafa denk geldim. birden mutlu oldum.


iyiki beni çocuğum dağıtmış ya saçma sapan biri olaydı. allah muhafaza. beni en kıymetlilerim üzebilir. başka kimse üzebilemez. o üzdüm sanabilir bana no problem.

yapın çocuk yani, anlamsız manlamsız değil.

"babadan dededen zengin değilsen, kirada malın mülkün, tarlan tapanın yoksa, her gün sabahın köründe kalkıp işe gitmek zorundaysan, bu sistemden yaka silktiysen, o yapabileceğin en güzel eylem çocuk sahibi olmaktan imtina etmektir. sistemi değiştiremiyorsan bari o sistemi ayakta tutacak yeni köleler doğurma. yaşadığın sefil hayata gelecek nesilleri ortak etme."

babadan zengin değilim. tarlam tapanım yok. yaşamak için herkes gibi çalışmak zorundayım. yaşadığım "sefil" hayatı nasıl yaşayacağım bu satırları yazanı ve bunu artılayan onlarca kişiyi de ilgilendirmez.

karşısındaki kişiyi aşağılayarak, yukarıdan bakar bir şekilde ne yapacağını söylemek kimsenin haddine düşmez. bu kafa yapısının ürememesini ben de desteklerim. anlamsız buluyorsan üreme. ama herkesi de kendin gibi sanma.

avcı - toplayıcı hayatına geri dönmek isteyen yazar beyanı.

ekleme: bütün hayatını çocuğa adamak, bu uğurda kendi hayatını feda etmek anlamsızdır. böyle yapanlar önce kendilerine sonra çocuklarına çok büyük zarar veriyor. çocuğum var diye hayatından vazgeçmek saçmadır.

anlamlısı mı anlamsız mı bilemem ama çok büyük bir sorumluluk. ayrıca garip bir şekilde hayatınızı berbat ederek cennete çeviriyorlar. anne baba olduktan sonra hayat bir daha asla aynı olmuyor.

yarın, sık sık olduğu gibi, biri ergen 4 çocuğun arasına dalacağım ve şimdiden en küçüğe gülüp en büyüğe sarılmak için sabırsızlanıyorum.

olabilir evet. hicbir manasi olmayan, tamamiyla ic gudusel bir ureme durtusuyle gerceklestirildigi dusunulebilir. ama tam tersi de olabilir.
bir cocuk yetistirmek; buyuk bir ciddiyet ve ozenle,
kendi ayaklari uzerinde saglam durabilecek,
kendine/topluma/yasadigi dunyaya yararli,
özü korunmus bir insan buyutmek,
bunun icin emek vermek, hayata bir anlam katabilir.
hatta akli basinda olan bir ebeveyn icin hayatinin en buyuk amaci da olabilir. neden olmasin-dı? kaldi ki hayati, sahiden en anlamli kilan detayin gercek bir aileye sahip olmak oldugu detayini da es geciyorum.

bir türlü kendimi bu tür aforizmalara inandiramiyorum.
gün sonunda ulen hiç yoktan bir tane yanımda bulunsun lazım olur vs. kafasindayim. arada çocukları sevmiyorum falan derim, kuru yalan ölüyorum bir tanesini tutayım da iki dakika oynayalım diye. zaten ben onları sevmesem onlar beni seviyor, ortamlarda paratoner gibi çekiyorum veledleri. aileleri utançtan bozarir normalde yamyam ama seni çok sevdiler lafı kulaklara aşina. alistigimi ve benim de onlara karşı boş olmadığımı anlatinca pişmanlık başlıyor, zira koluna yapışıp sınıftaki berkecan'dan tut yeni aldığı tutulu elbiseye kadar her şeyi eksiksik anlatır.

çocuk nesedir yaa çocuk berekettir ne anlasin bu atayizler??

bazıları çok anlamlı. onlar mümkünse hep üresin üretsin. ama diğerleri mümkünse kısırlaştırılsın.

düşünmeden gerçekten istemeden 5 dk lık zevk sonucu yapıldıysa anlamsızdır. sevgi anlamsız mı? değil. sevmeden, saçını oksamadan, masal anlatmadan, dinlemeden anlamadan çocuk büyütecekseniz yapmayin zaten. öylesine yapılmış çocuklara özlem duymuyor insanlık.

çok büyük özgüven sahibi insanlar tarafından çocuk yapıldığını düşünürüm. kendini her bakımdan olumlu ve o çocuğun tüm ihtiyaçlarını karşılayabilecek kudrete sahip görüyorsun demektir çünkü. sevgi, saygı ve maddi tüm ihtiyaçlar bunlar. iyi insansan ve iyi yetiştireceksen çocuk yaparsın. ama sanırım bu özgüven gereksiz özgüven gördüğüm kadarıyla.

türkiye için doğru gibi görünen düşünce.

vebali vardır. allah hesabını sorar. üremeyin.

katıldığım önerme.

sevdiğim adamla gezmek tozmak, istediğimiz zaman istediğimizi yapabilmek fikri daha cazip geliyor.

annelik içgüdüsü denen şey her insanda yok.

her insan için değişir. benim için çok anlamlı. ama yalnızca bir tane. ikinci çocuğa bakacak gücüm olduğunu düşünmüyorum. o kadar deli değilim. kızımsa benim için dünyanın anlamı. ona bakınca tüm güzelliklerin anlamı onda toplanmış gibi hissediyorum. sevgim sürekli gözlerimi yaşartıyor. ona olan duygularım yüzünden boğazım düğümleniyor. dünyanın en büyük aşkı. dünyada insanın en sevdiği annesiyken annesinden bile çok sevdiği bir insan. benim için böyle.

anlamsız değil, dünya üzerinde yapılan hiçbir şey anlamsız değildir.
sadece çook büyük risktir.
allahtan hayırlısını dilemekteyim.

anlamsızdır ve ömür ziyanıdır. bunu anlamlı bulanların çoğunun söylediği şey " e dünyaya saygılı efendi nesiller yetiştirmek lazım " gibi düz mantık barındıran cümleler.

yani 2 şeyden eminler;

1- kendilerinin çok efendi saygılı süper zeki oldukları
2- çocuklarının da tıpa tıp böyle olacaklarını düşünmeleri.

kimse yapacağı çocuğun sosyopat olacağını aklına getirmek istemez ama oluyor.

yani insan durup bir " ben neyim ki çocuk yapıyorum " diyebilmeli. bu ilkel durum benim midemi bulandırıyor.

çocuk yapmak 10 dakika sürüyor. yetiştirmesi ise yıllar alıyor. sen o donanımda olduğuna nasıl ikna ediyorsun kendini ?

bunun cevabı basit aslında. araba için bile ehliyet alınan bu dünyada çocuk için bir ehliyet alınamıyor olması...

8 milyar civarı insan var. senin çocuğunun özel olma ihtimalini aklına getiren o özgüven nereden geliyor ?

insan kıtlığı yok dünyada. bu nedenle önemsiz insanların hele ki fakir insanların çocuk yapması zavallı bir durumdur. hem o doğan çocuğa hem de dünyaya hakarettir.

size ne ya zort zort doğurucam her sene bir tane. bence anlamsız değil.

antinatalizm bir gün anlaşılacak ve işte o zaman çok geç olacak. çok zeki insanlar boşuna üremiyor. idiocracy filminin içindeyiz.

sırf varoluş acısını dindirmek için dünyaya bir canlı getirmek bencillikten başka bir şey değil. 5 dakikalık zevk için başkasına acı çektirmeye gerek yok.

çocuk bahsi tümüyle farklı bir konu ve sorumluluk olayı da, yahu nedir bu hunharca her şeyde bir anlam arama, anlamsızlaştırma çabası..
hani saati sorsak anlam arayanla doldu ortalık..
onda anlam yok, aha şunda hiç yok, bunda var gibi ama yok... peki sizce bu kadarının da artık, bir anlamı olabilir mi ..anlam dedektörü pazarlama işine girdiniz de bizi dişinize göre mi sanıyorsunuz...

bu dünyaya bir çocuk getirmek net olarak çocuğu kötülüktür. aksini savunan silktir olup gidebilir dağa taşa savunabilir düşüncesini.

(bkz: öyle deme allah'ın gücüne gider)

insanlık alemine iyi ve doğru bir insan kazandırabilme sorumluluğu almaya cesaret ediyorsunuz. ki bu, biliyorsunuz ki sizi de artık yeniden biçimleyecek.. daha da, özverili biri olacaksınız.. bu o kadar anlamsız mı sizce.
(her çocuk yapan bu duyarlık ve sorumlulukta mı demeyin. tam aksine öyle olmadıkları için zaten sizin gibi anlamlı davranacaklar da olmalı.

çocuğu olamayacak,olamayan kişi beyanıdır.

bakabiliyorsanız,arkasında duraksanız mutlaka çocuk yapın.