eski fotoğraflara bakarken hissedilenler

huzunleniyor tabiki insan. gençlik fotoğrafları bana eski güzel günleri hatırlatıyor. eski güzel mutlu ve huzurlu günler. yüzümde istemsizce bir tebessüm oluşuyor her seferinde.

fotoğraflar anıları hatırlatmak konusunda fazlasıyla yetenekli. bu yüzden pek çok an'ı fotoğraflayıp kendime bir arşiv bırakmaya gayret ediyorum. geçmişe dönüp baktığımda fotoğrafını çektiğim pek çok karede adeta bir zaman makinesindeymişcesine seyahat ediyorum.
ailem, kardeşlerim, iki çocuğum, çocukluğum, ilk gençlik yıllarım, okul anılarım, arkadaşlarım, tüm sevdiklerim, artık sevmediklerim, var olanlar, şimdi toprak altında olanlar derken eski fotoğraflara bakarken beni dönüştüren ve değiştiren diğer şeylere bir de bugünkü gözle bakmaya gayret ediyorum ve tüm bu hisleri anlarken maziyi geçiştirmiyor hiç de küçümsemiyorum.
bilakis zamanın hızı ve nobranca dönüşümünü anlamlı buluyor ve fırsatları kaçırmak istemiyorum.
bu yüzden eski fotoğraflar benim nezdimde oldukça önemli. acı tatlı pek çok anıya eşlik etmenin hazzını yaşatıyor ve tüm ponçikliğimle gelmişimi geçmişimi sevgiyle kucaklatıyor. *

acı ve umut...

o eski güzel günlerin bir daha gelmeyeceğini düşünüp hüzünleniyorum. hüzünlenmem yitip giden gençliğime ya da hayatıma değil bundan sonra ülkenin asla o eski günlerdeki gibi olmayacağına.

eskiden çirkinmişim, şimdi at hırsızı gibi olmuşum, pozitif bir gelişme var bence.

travma travma travma.

3 yıldır neredeyse hiç fotoğraf silmedim.
2 gündür temizlemeye çalışıyorum, neler birikmiş.
hüzünlendiğim bir şeyle karşılaşmadım da henüz sövdüğüm çok oldu.

belim şu kadardı

"boş boş gülüyorsun ama (atıyorum) iki seneye kalmaz hayatının -sevileceğini- bilmiyorsun.. safım benim".

albümün en güzel yerinde duran insanların artık hayatta olmayışı ve onları gördüğünde gülümsemek.
keske beraber bakabilseydik fotoğraflara diye üzülmek.

sürdüğümüz hayat zaten yeteri kadar dramatik. yeni dramlara ihtiyacım yok. eski fotoğraflar ait oldukları yerde, eskide kalmaya devam edebilir.

(bkz: panik)

(bkz: ölecez lan boru değil)

yaaaa ne güzel geçmiş zaman diyorum.. yeğenimi görüyorum mesela ne güzel büyüdü.. kendimi görüyorum ne güzel eğlenmişim..

eski fotolara bakmak beni nedense mutlu ediyor beni.. keşke daha çok çeksem hatta hafızamda olan her anın fotosu olsa...

hissetmemek için bakmıyorum.
mükemmel bir çözüm üreticisiyimdir.