eski fotoğraflara bakarken hissedilenler

birtakım gereksiz fazlalık yapan fotoğraflar bütünüdür. hiçbir hissiyatı yoktur.

eski sevgilimi merak eden bir arkadaş için fotoğraf albümlerini çıkardım. şimdilerde fotoğrafları telefonda bulutta veya pc lerde tutuyoruz ama doksanların sonunda baskı alıyorduk bu nesil bilmez.

işte baskı aldığım fotoğrafları çıkardım ve 20 yıl önceki kendime baktım. resmen ben değilim gibi. aynaya bakınca insan değişmiyorum sanıyor ama ben resmen ölmüşüm de boş mezar arıyorum sanki.

şaka bir yana yaşlanmışım. daha kötüsü 20 yıl önce ölüp bittiğim kız şimdi bana bir yabancı.

yani yabancı biri gibi. bilmesem bu kim diyeceğim o derece. gerçekten aşk eski bir yalan ademle havvadan kalan.

bir sahaf fuarında birbuçuk sigara paketi boyunda, koyu lacivert ciltli ince bir not defteri buldum. nedir diye açtım. birisi, dolmakalemle, inci gibi bir yazıyla "2 ocak 1943" diye tarih atmış. altına yazmış sonra: "bugün yılın ilk karı yağıyor istanbul'a ve ben pencereden bakıyorum, yapayalnız"
devamını okumadım. 70 yıl geride kalmış birisinin içini dökmesi. gözlerim yaşardı.
şimdi anımsadığımda da gözlerim aynı şekilde yaşarıyor.
çoğu eski fotoğraflar bende aynı hissi uyandırıyor. oradaki insanların artık var olmadıklarını düşünüyorum. gözlerim yaşarıyor.

bazı fotoğraflarda bana meraklı ve geleceğimi soran gözlerle bakan çocukluğumla karşılaşıyorum. konuşmamızı engelleyen tüm kavramlardan kurtuluyorum ve sohbet ediyorum onunla. tüm merakını, tatlı bir tebessüme çevirecek şeyleri anlatıyorum ''meraklanma çocuk. dolu dolu bir hayat geçirdin ve geleceğinin de böyle olması için hala çabalıyorum. hissettiğin tüm şeyleri korkmadan, en yoğun şekilde yaşadın ve bu hiç bir zaman pişman olmayacağın bir şeydi. seni hep en huzurlu hissettiren şehirlerde bulundun. zararlı bir tümör gibi içten içe ve sinsice mutluluğunu öldürmek isteyen herkes birer birer gittiler. ege sahillerinde sarhoş olup en sevdiğin şarkıları söylerken danslar ettin. sana aşkla bakan kadınlar, defalarca hatırlayıp kahkahalara boğulduğun anılar ve daha bir çoğu...'' umarım tüm bu sözleri ve fazlasını yirmi bir yaşındaki fotoğrafıma bakıp anlatacak adam, aradığı şeyi bulmuştur.

bu aciz insan bir zamanlar kahramandı..

fiziken kalbinin acıdığını hissedersin. o anı, o andaki seni, o anın hislerini tekrar yaşamak ve yolunda gitmeyen neyse müdahale etmek istersin. dipnot: her ne kadar üzüntü barındıran duygular hissetmene neden olsa da bir zamanlar mutlu olduğunu görmeyi reddetmezsin.

o anları hayal ederken yüzde bir tebessüm akabinde geçmişte kalmış olduğunu akla gelmesiyle hayıflanma ve devam edip unutmak

heleki eski dostlarınızın fotoğrafıysa, bu duyguyu tarif edecek kelimeleri ben henüz keşfetmedim. fakat şu kadarını diyebilirim her halde.

tamamen bir nostalji, özlem ve acı.

bakmak gereksizdir anı yaşamalıyız.

ben fotoğraf çektiren bir insan değilim. özellikle ergenlik dönemimden hiç fotoğrafım yok. ilkokul 3 gibi fotoğraf konusunu kapattım. 18 yaşından beri de her doğum günümde bir fotoğraf çekiyorum yalnızca. ara ara çekilen bazı fotoğrafları da siliyorum. geçenlerde 1000 fotoğraf sildim, çoğu liseden... geçmiş, hatırlamak istemediğim anıları taşıyor çoğunlukla.

tam buraya huzur, mutluluk gibi güzel şeyler yazacaktım ki eski tanımımı gördüm #858660. beni güzel bulan biri görecek diye korkuyormuşum*. arsızlığımı da alıp gidiyorum ben.

#2452799

çok hızlı aktığını düşündüğüm zamanın kısa bir süreliğine de olsa durduğunu hissediyorum. felaketin içerisine doğmuş ufak bir güzellik gibi geliyor. iyi veya kötü, ben bir zamanlar yaşadım. şimdi nefes bile almayayım ki bu ihtimal bozulmasın.
gelecek var mı yok mu boşver, bir zamanlar yaşamışsın.
bak o gömleği hatırlar mısın? onu sana hediye etmişlerdi, çanakkale gezisinden döndüklerinde getirmişlerdi. önce çok sevmiş, zamanla hoşlanmamıştın. şimdi evin bir yerinde duruyor.
bak o pantolonu hatırladın mı? ananen dikmişti onu. başta sevmemiştin, sen o zamanlar hiçbir şeyi sevmezdin-hatırladın değil mi?
bak o insanı hatırladın mı? zihninde neler vardı? neden fotoğrafta güldüğünü sanıyor ancak gülmüyor bunu görebiliyor musun? bunu görebiliyorsun. bunun değişeceğini düşündün bir süre sonra ancak o zaman imkansız gelmişti değil mi? hardal renkli şalın da etkisi var fakat her şeyin her şeye etkisi yok mu?
şuan nelerin sana etkisi var desem kaç kalem sayarsın bana, biliyorum seni biliyorum. tanıyor ve yanılıyorum ancak az buçuk kestirebiliyorum. en azından ihtimallerine hakimim... yok değilim, ona da değilim.
yahu sen kimsin?
*

"çok güzel yaşadım be" hissi.
güzel insanlar tanıdım, güzel ilişkiler kurdum.
hepsine tekrar teşekkür ediyorum.

ne çabuk geçtin be zaman. en güzel zamanlar olduğunu bilseydim her bir karesini daha çok kaçırdım hafızama. her anına değmiş o günlerin. acısıyla tatlısıyla.

ne çabuk geçtin be zaman? iyice yaşlanmışım.

ben fotoğrafların genelde ne zaman çekildiğini bile hatırlamam. zaten fotoğraf sevmiyorum ki. ne işim var burda.

yaşlandığımı hissediyorum...*

erol evgin' in dediği gibi:
hani eski bir resme bakarken, hani yılları sayar da insan, hani gözleri dolar ya birden. işte öyle bişey.

yaşlandık be yaaa..