geceye kendine ait bir şiir bırak

-insanlar için-
ben hep insanlar için sustum,
onlara olan nefreti kendi içime kustum.
kötülükten kaçtım, bencillikten kaçtım,
kendi dünyamı kurdum ve bir köşeye pustum.

zordu inandığım yoldan dönmek,
ne yaparsam yapayım değmeyeceğini bilmek.
adım başı hata, elbet bende de pay var,
benim en büyük hatam insanları bilip insanları sevmek

(bkz: şiir adam live)

ilk ve son denemem:

evlere tıkıldık,
beklemeye koyulduk.
ey korona senin yüzünden
kafaları sıyırdık.

şimdi pencereden bakıyoruz
dışarıdaki insanları sayıyoruz.
istesek de istemesek de
biz biraz ağlıyoruz.

önümüz karanlık
hastalanmamız anlık,
bununla yaşanır mı,
rabbim biraz ferahlık.

korona beni şair ettin.
ben acizim dedirttin.
tamam lan acizim,
şimdi çekilebilirsin.

olmayacak hayallerimi siliyorum yine
dokunmaya çalışırken
bir adamın ait olmadığım kalbine
yazgı diyorum buna
çizgi biraz da
ait olmak da
ait kalmak da
yazılmamış alnımda derinleşen çizgilere
karalanan çocuk yanlarıma istinaden bile
kader de kareli çarşaflarda yazılmıyor zaten
anladım
hele acemi tanrıların ellerinden hiç
çarşafların aklarıyla siliyorum
kaderimin dehlizlerinden damlayan kara gözyaşlarımı
dökülen terler içre ağlıyor
olmayacak tenlerde amini tutmayan dualarım
tek tek ellerimi açıp duları sayıyorum
kutsal kalbimin ışığında
en uzun duayı alıyorum avuçlarıma
ağzımda geceden kalma biraz fısıltı
bendim kalabalık şehrin serseri kızı
suretimde nüshası yazılmayan günahlardan kalan sızı
günahkar diyorum bana
lain biraz da
söylesenize hangi su yıkayacak bu arsızı
ipi kopuk iğneyle dikiş tutmuyor artık zaman
işinin ehli tanrının eteğinde dilesem de aman
söylesenize hangi yağmur arındıracak bu yüreği ıssızıkirpiklerimden şiirler sürüyorum
yastıkların unutulan köşelerine
artık çıkmıyor şiirin karası
kirpiklerimin ellerinden
cevizin lekesi tamam da
şiirin lekesi olur mu diyorlar
gülüyorum...itiş kakış bir valize sığdırıyorum
yarısı yarım hayallerimi
arta kalanları aynanın karşısında allayıp pulluyorum
olmaması gerektiğinden olmayanları da üzerine atıp
valizi mavi dolaba kapatıyorum
kendimi yorgan boğumlarına gizliyorum
böyle gecelerde daha çok çöküyor olmayanların ağırlığı üzerime
ağzıma kadar olmayacaklara gebeyim yine
şiir kusuyorum böyle zamanlarda
şiir üşüyorum
şiir aşeriyorum

cok mu delisin çok mu manyak
bırak bu işleri bırak bırak birak
alli pullu cafcafli
ince belli masrafli
kimdir bu drag drag drag.

bu kadar uzaksın diye mi seviyorum seni,
yada yasak olduğun için mi sana bu tutkunluğum...
seni neden sevdiğime cevap bulamadım sevdiğim..
yanımda olmasan bile var olduğunu
bir yerlerde iyi olduğunu düşünerek avutuyorum kendimi...
ama seni özlediğimde yüreğime hakim olamıyorum...

mutluluğum, herşeyim ol,
aldığım her nefesim ol,
sende iste beni benden,
sen benim ol,
ben de senin....

sen nasıl dersen
öyle olsun,
yeterki bu kalp
seni bulsun,
yirmi dört saatin
her dakikasında
dünyamın içinde
tepeden tırnağa
hep sen
dolusun....

döngüsel dönüşümler .
.
.
oralardan buralara
ileriden ötelere
dönüp dönüp yine kendime
konar göçer bir vaziyette
gelip, soluklanıp gidiyorum
.
.
sözlerime yükleniyorum
özne olsam da yapıyorum
belirttiğim nesneler aslında belirsiz
kaybolup bulunmaya çalışıyorum
cümlelerimin içinde

sevmek nedir ki bir eylem
sözelci değilim ki ben
hepsi eşit ağırlık
biraz sayısal biraz kaygısal
teoriyi sevmem
pratik adamıyım ben
problemin kendisiyim bazen

bazen biraz deli, az biraz halimden belli
aslında beyaz hep
gökkuşağımın renkleri

ötelere, uzaklara
esintiler... finarfin

"al beni incitmeden yeşil gözlerine sür
ve ağla... gözyaşınla beni hüznüne götür."

sabah güneş vardı
öğlen yağmur
şimdi kar var
tanrım ya mahsuz yapıyorsun
ya da benim gibi kararsızsın...

gece..
yine gece
uzun mu uzun bir gece
düşünceler yine canlı
dipdiri söylenemeyen sözler..
bu gecede düşünceler içinde kaldı kalacak…
uyku yok açık kalacak gözler…(bkz: geceye dair)

geceleri siz bunları mı yapıyorsunuz..

bir de gececi tayfa falan diye artisleniyorlar.. sfsdas off dayanamadım.

ülkem cennet vatandır
ayyıldızlı bayrağım dalgalanır
daima atamın izinde
uygarlık sonsuz yaşanır

bir a sınıfından münzevi gül

mamama mimimi maykrofon şov lkkjhhjkh

umduğumu
bulduğumda kaybedince
şiirle çıktım yola
çıktım yoldan şiirle

neyse boşver dedim sonra
ben de öyle yoluma baktım
kalabalık beni sevmedi hiç
ne yaptıysam başıma kaktı
ne yaptıysam olmadı hiç
ne yaptıysan yanına kaldı
zaman durdu bugün yine
son umudum yarına artık.

sahsima ait berbat bi siirin, yine sahsimin sevdigi son kismi.

ne yaptığımı bilmiyorum ne söylediğimi
hayallerim var biliyorum ama ne yapmam gerektiğini
bilmiyorum
deniyorum aslında tutunmayı
çabalıyorum ,
çabalamıyorum galiba biliyorum
ama olmak istiyorum var olmak , yok olmak ,değerli olmak
istediğim tek bir şey var
okumak
var olmak
güzel bir gelecek
ve son olmak
ama sor, iki gündür yatıyorum yarım yamalak
vicdan azabı bırakmıyor peşimi

artık gitmeliyim.
senden uzak,
kendime yakın...

henüz sahiplenmedim sahiplenince hemen de bırakmam

ve uçtu kuşlar
hüzünlü baykuşlar
hava soğuktu
biz gittik
bilmediğimiz yerlere
bilinmezlere
kaygısız el ele
her şey gelip geçicidir
biz ise mutlak
bilinemez her şey
birbirimizi bilsek yeter
ne geçmiş, ne gelecek
bize bir şey getirecek
ve kondu kuşlar
mutlu baykuşlar
hava soğuktu
ellerin ellerimde
sımsıcak ellerimiz
birbirinde gözlerimiz
sımsıcak yüreklerimiz
sadece sen ve ben, biz
geriye kalan her şey önemsiz