hayal kırıklığı

vakit kaybının sonunda yarattığı farkındalık.

bütün dünya yıkılmış altında kalmışsın gibi. çok ağır bir duygu başa çıkması gerçekten sağlam bir sinir sistemi gerektiriyor gibi benim için. zor. çok zor.

(bkz: nilgün marmara)

genel seçim sonucu

(bkz: kahramanımıza gerek kalmadı)

tanım: insanın en çok güvendiği yerden yara alıp, artık hiçbir şeye eskisi gibi inanamayacağını fark ettiği o soğuk ve geri dönüşsüz an.

insani ayakta tutan duygu umududur. umut hayal ettirir, azim verir ve en güzeli anımızı sakinleştirir. amaç doğurur. bu yuzden umut olmadan insan kaosa girer. hayal kırıklığı ile yaşanır ancak umut giderse yenı hayaller kurulamaz.

insan yok olur.

birsonraki hedef veya deneme için bizi güçlendirir

müzik zevkiyle ilgilidir...

benim o kadar çok kırıldı ki ben bu sefer hayali taze bir fidan gibi dikeyim dedim, kökünden söktüler her seferinde bir daha dikeceğime yemin ettim ve sonunda biraz filiz vermeye başladı.

kırılacak hayalimiz kalmamıştır. enayi olduğumuz için haftaya yeni hayaller gelecektir. takipte kalınız. fiyat bilgisi için dm.

ayrılan zamanın verilen emeğin bir sonuca varmaması belirtisi mide ağrısı gibi

teknoloji o kadar gelişti, şu hayallerin kırılmayanını bi türlü yapamadılar. özellikle şu sıralar zemin çok bozuk; hayallerimizi iyice sararak, hız yapmadan ve kasko yaptırarak taşımak zorunda kalıyoruz.

bir halay kırıklığı değildir. halaylar kırılmasın gerisi hallolur.

hayal kırıklığı dediğimiz şeyin önemli bir kısmını aslında biz kendimiz üretiriz. mesele çoğu zaman dış dünya değil, bizim o bitmek bilmeyen beklenti kurma alışkanlığımızdır. beynimiz resmen bir “beklenti makinesi” gibi çalışıyor; hormonlar, geçmiş deneyimler ve biraz da ego karışınca ortaya kaçınılmaz bir senaryo çıkıyor. sonra gerçeklik geliyor ve o senaryoyu sessizce yırtıp çöpe atıyor.

insan burada kendini biraz fazla merkeze koyuyor. biri geç cevap verince, bir cümleyi eksik kurunca, bir gün ilgisi azaldı diye hemen içerde mahkeme kuruluyor. saatlerce analiz, yorum, çıkarım… halbuki ortada çoğu zaman “bize yapılmış” özel bir şey yok. sadece karşımızdaki insanın kendi hali var. ama biz onu alıp kendimize yazıyoruz.

en klasik tuzak şu: “ben böyle düşündüm, o zaman bu böyle olacak.” çocukken mahallede “bu sefer ben kaleci olayım” diye tutturup olmayınca yaşanan hayal kırıklığıyla, yetişkinlikte birinin “farklı” olduğunu düşünüp sonra değiştiğini sanmak aslında aynı yerden çıkıyor. sadece oyunun adı değişiyor.

insanlara gelince iş daha da karışıyor. birkaç iyi an yaşayınca hemen içerden bir ses başlıyor: “bu sağlam”, “bu üzmez”, “bu kalıcı.” oysa kimse sana böyle bir garanti vermedi. ortada imzalanmış bir sözleşme yok. kimse “seni asla hayal kırıklığına uğratmayacağım” diye taahhüt etmedi. zaten edemez de. herkes kendi iç savaşıyla meşgul.

bizim yaptığımız şey, kendi çizdiğimiz resmi gerçek sanmak. sonra o resim bozulunca “ihanet” diye isim koymak. halbuki çoğu zaman ihanet falan yok, sadece yanlış okuma var.

çözüm beklentiyi sıfırlamak değil ama biraz aşağı çekmek. “bu da insan” diyerek başlamak. çünkü neyin ne kadar gerçek olduğunu baştan bilemezsin zaten. en azından o zaman bir şeyler ters gittiğinde dünya başına yıkılmıyor. sadece “beklediğim gibi olmadı” diyorsun ve devam ediyorsun.

hayal kırıklığı yaşamak normal. anormal olan, her seferinde onu büyütüp içimizde dev bir hikâyeye çevirmek. çocukken küçük şeylerde oluyordu, şimdi daha büyük konularda oluyor. ama hissin kendisi aynı kalıyor. sadece dekor değişiyor.

hayalleri sonuçtan ibaret görmek yerine bir yol olarak görüp o yolun tadını çıkarmak gerekiyormuş gibi geliyor bana. insan hayatı boyunca hayaller kurabilmeli.

benimkiler kırılmıyor
yıkılıyor
ama yeniden
yeniden kuruyorum
hayalsiz yaşanmıyor

hayatta iyi yapabildiğin tek şeyi de aslında iyi yapamadığını, hiç sevilmediğini ve sevmeyi unuttuğunu, yaşamaktan çok hayatta kaldığını, aynı cümleleri tekrar tekrar kurduğunu, yalnızlığını, kalabalığın anlamsızlığını fark edince hayaller kırılır.

üstüne söylenecek çok şey var ama yine de kalp kırıklığından iyidir.

çünkü, kişi burada kendi iç bilgeliğine ihanet ediyordur ve bu düzeltilebilir bir şey.
tamamen yanılmayı istememekle alakalı.

kırılır ama eğilmez hayallerimiz var. her seferinde yenisini yapıp en sert şekilde kırmaktan korkmadığımız.