hayat

zehirli baldir. evet.

gerçekten çok garip. dün havalarda uçan bir arkadaşım bugün hiçbir şey yokken yapılanlar yüzünden yerde sürünüyor. bana da az i.nelik yapmıyor da konumuz bu değil...

çok güzel mahvettim tebrik ederim kendimi. her şey adına ancak bu kadar yanlış karar verilirdi gerçekten.

yaşamak ve ölmek aslında çok doğal bir temele dayanır. bu bilimsel temel kural entropidir.

" yaşam " ve " ölüm " arasındaki çizgiyi belirleyen şey , düzensizlik veya düzenlilik seviyesidir.

yani yaşamak düzenli moleküllerin birikimi , ölüm ise bu moleküllerin düzensiz hallerinden ibaret.

canlı organizmalar , termodinamiğin ikinci yasası’nın uygulamasını düzenli olarak ertelerler. bu süreç vücuttaki entropi seviyesini düşürüp , çevremizin entropi seviyesini artırarak gerçekleşir. canlılar yaşam ortamlarından enerji alırlar. bu enerjiyi vücut fonksiyonlarını gerçekleştirmede kullanır ve " harcanmış " entropiyi ortama geri salırlar.

sonuç olarak " hayat " olgusunu abartmamak gerekir. carl sagan'ın dediği gibi " hepimiz yıldız tozuyuz. "

enerji dönüşümlerinin sonucu olarak hayata geldik. enerjimiz bittiği gün , hiç doğmamış gibi olacağız...

hayatımı yazsam bir şiir bile etmez.
böyle bir hayatı yüz kere yaşasam yetmez;
doyurmaz bile.
hiçbir ezan ismimi duyurmaz bile.

hayat ve hadiseler gerçekten gariptir ve beklenmeyenler çok zaman beklenenlerin üzerinde taht kurarlar.

hayattaki en pahalı dersleri en ucuz insanlardan alırsın iyi öğretir hayat ve zaman ikilisi

hayat seni yere serer, burnunu yere sürter ki alçakgönüllü olmayı öğrenesin.

sonra seni yalnız bırakır, bırakır ki o yalnızlıkla seni şekillendirsin.

ve ne zaman hazır olursan her şeyi sana 10 katıyla geri iade eder.

böylece her şeyin tesadüf eseri olmadığını anlarsın, sürece güven direnç göstermen sana hiçbir fayda sağlamayacak aksine daha da beterini üzerine getirecektir.

edit: alıntıdır.

bitti

kiz kankilerim favlasin diye boyle zattiri zort bi entry girdim. normalde yapmam bilirsiniz

kimsenin kazanamadığı bir savaş.
herkes bir gün ölür.

koskocaman bir deney.
yöntem hep aynı. deneme, yanılma.

sen yaprakları süpürürken rüzgar estiren, tökezledim dediğinde yere doğru ittiren, sağalttım derken sol alttan vurandır.

demem o ki; zor...

#3730778, düşündüğünüz gibi değil sevgili charlotte ritter, diyebilirim ki; yaşımla muvazi diğer hatıralarım arasında pek ehemmiyeti olmayan bir dokuz yıldı.

cem adrian ın ahmet minguzzi için yaptığı şarkı.

bu aralar bir nasihat yerine, bin musibetle “bak, her şey öyle düşündüğün gibi değil” diyor bana. sağ olsun, durmayı da öğretti; onca zaman koştuktan sonra — ki koşarken fark etmiyor insan, arkasından kimsenin gelmediğini yahut eşlik bile etmediğini.

yaşayalım diye değil de, aydınlanalım diye varmış. bazı bilmeceler kaybolmak, bazı yokuşlar soluklanmak ve bazı insanlar zaten sadece bu iki sebep için geliyormuş ya dünyaya. bıraktım ben de.

bırakabilmek büyük nimet.

sakin'in pek güzel albümü. şurda uzunca anlattım, inceledim albümü. #3061757

sosyalleşme içinde insan devamlı yarışan bir canlıymış gibi geliyor.
okumak için yarış.
sevdiğin mesleği kazanmak için yarış.
para kazanmak için yarış
iş yerinde yarış.
sevdiğin kadını yada erkeği elde etmek için yarış.

ehhh
yorucu lan!

dünyaya kendi isteğim dışında geldim. hayretle yaşadım ve tiksinerek gidiyorum...

bu savaşı ben istedim. görünür olmak istedim. bilinir olmak. duyulur olmak. dokunulur olmak. ahmaklık girişimlerimin zirvesine varmak ve oradan usul usul düşmek istedim. ne geldiyse başıma o yüzden, hatta daha bile fazlası. ve ahmaklığımın sınırına varamadım bile. uçsuz bucaksız. ve manasız. ben verdim ona manayı.

şu yeşillikler güzeldir, mavilikler de öyle ve sarı bir güneş hepsini görünür kılıyor. içimde bir karanlık, hepsini yutmak isteyen. ışık aldatıcıdır, düştüğü yeri aydınlatır, düştüğü açıya göre görüntüler değişir, mavi sarıya dönüşür, sarı kırmızıya ve nihayetinde her şey birbirine ve hiçbir şey hiçbir şeye. gerçek karanlıktır, orada hiçbir şey hiçbir şeye dönüşmez.

ne istiyorum? aslında hiçbir şey ama istemek. kendi içinde sürekli döne döne kuyruğunu ısıran bir yalan. oldu bir kere. iş işten geçti. pişman mıyım? bunun ne önemi var ki? geçti artık. döne döne indim. pişmanlık düşkünlüğün başka bir versiyonu ve düşmekten sıkıldım artık.

nereye gidilebilir ki? buruk bir şarap tatlı bulunuyorsa, hayatta öyledir ve hayat nedir? istemektir. ama ne istemek? çılgınlık. çılgınlıkla dolup taşan bu yer kürede daha fazla çılgınlık üretmek demektir hayat. daha fazla dehşet. daha fazla korku. kendi korkuna tapmak ve daha fazlasını istemek.

benim ahmaklığım, onunki ve diğerininki, gösterilmeye değer mi? değer. değmeseydi eğer, neden çabalayalım ki? ve çabanın sonu nedir? daha fazla çaba, daha fazla hayat, daha fazla ahmaklık.

o kadar hayat dolu ki; başkasının hayatını da çalmalı. bizim olan yetmiyor. tek sebep bu. daha fazla hayat. daha fazla hırsızlık. nihayetine vardığında olan ne? seninkini de başkasının çalması. başkası elindekileri alsın diye daha fazla biriktirmek. ne ilahi saçmalık. cennete mi gidelim buradan? kalsın. istemem. bana yetti. fazla bile geldi.

maddenin canlı halden cansız hale gelinceye kadar geçen süre.
tabi canlılık ve cansızlık arasındaki fark ne bilmiyoruz.

sen doğru ol allah mı dersin evren mı dersın bilemem ama birşeyler gözlerine uzun farı yakar.saydığım bir dostum dostluktan çıkmıştır. para için çakallık bizim kitabımızda yok.

hayat öğretiyor bebişler.