ilkokuldan akılda kalanlar

kargalar sabunumuzu çalardı. napiyolardi hala merak ediyorum.

kargalar iyi büyü bilir, kapı üstüne trans yağı niyetine sürünce eşikten geçmek mümkün değildir. buna da beşikten mezara değil, eşikten hazala derler. kai boyu sağolsun, iwatari bizimdi. kinamio takao çok merhametli, bizimkisi anka kuşu alevden yaratıldı.

dantel yaka( benim hiç olmadı ama arkadaşlarımınkilere çok özenirdim.)

ilkokul öğretmenimizin para verip hafta sonu kursuna giden öğrencilere, hafta içi yaptığı sınavların sorularını söylediğini öğrendiğimde kalbimin ne kadar çok kırıldığını ve ne kadar kötü hissettiğimi hatırlıyorum. bunu da bana sıra arkadaşım söylemişti. yazık, bana sınavdan önce kopya kağıdı hazırlamıştı: "bize söyledi, bence sen de bilmelisin" falan demişti. ama sonra o arkadaşın yanında oturmak istemediğimi öğretmenimize söyledim ve bir daha da kendisiyle hiç konuşmamıştım. sanki dünya'yı ben kurtaracağım ağzına tüküreyim. ama çizgimi asla bozmadım ve neyse ki her daim vicdanım rahat, kafam da aşırı rahat. pisliği, çıkarı ya da hesabı-kitabı olmayanın, kimseye eyvallahı da olmuyormuş bu arada. müthiş bir şey.

neyse işte sınıf öğretmenimizi çok seviyordum ama bana/bize bence çok büyük kazık atmıştı/ayrımcılık yapmıştı ve vicdansız bir mahluktu. neyse ki; hayat bilgisi, fen bilgisi, resim, beden ve müzik öğretmenimiz asla böyle şeyler yapmadı. evet, okuduğum ilkokulda bazı alan öğretmenleri de derslere giriyordu. onların sayesinde halen; bilimi, sporu ve sanatı çok seviyorum. hatta meşhur bazı türkülerin sözlerini ta o zamanlar müzik hocamızdan öğrenmiştik. evet, herif bize bildiğin türk halk müziği parçalarını ezberletip koro olarak söyletmişti. o da mı bizi çocuk işçi olarak kullandı lan yoksa. neyse ne, bence hakları ödenmez.