ilkokuldan akılda kalanlar

okulun ilk günü galiba mahalledeki komşumuzun oğlunun yanına oturmak için ağlamıştım. en yakın arkadaşımdı.

benim en yakın arkadaşlarım da hep erkek oldu zaten.

ilkokul yıllarım rize'de geçtiği için aklımda kalanlar hep saçma sapan anılar oldu.

üzerinden çok zaman geçmesine rağmen hatırladıklarımdan biri dünyanın en saçma ve en acil olmayan acil durumu mesajı idi.

sınıfın en yaramaz öğrencilerinden biri olan muhammed bir gün sosyal bilgiler dersinde sınıfın tamamına ulaşması gereken bir not yazmıştı. küme şeklinde oturduğumuz için önce sırayla küme içinde dolaşan bu muhteşem mantıklı not sonra diğer kümelere ulaşarak sahibine geri dönmüştü.

o an muhammed'e nasıl ilahi bir buyruk gelmişti bilemiyorum ama bir insan, hele de yedi yaşında bir insan durup dururken böyle bir not yazmazdı sanırım. bizim muhammed kendine bambaşka bir vahiy geldiği yanılsamasına kapılmış olabilirdi. mesela şöyle bir ses duymuş olabilirdi: "saçmala"

muhammed'in bize ulaşan notundan sonra hepimiz kendimizi huzura doğru yol alır gibi hissettik. sanki sırat köprüsünden tereyağından kıl çeker gibi geçip gidiyorduk. sanki göklerin hakimi, sanki cennetin sakini olmuştuk. sanki bir ney sesi ile çevrelenmiş şol cennetin ırmaklarında göllenmiştik.

notta şöyle yazıyordu: " her muhammed dediğinizde sallallahu aleyhi ve sellem demeniz gerektiği için bundan sonra bana mami deyin."

kendi içinde tutarlı ama bağlam açısından anlamsız bir notla buluştuğumuz bu dersi hiç unutmuyorum.

ilk başta bizler okula gittiğimizde okul ıssızdı sadece bizim gibi küçükler vardı,ana sınıfı gibi serbest kıyafet ve velilerimizle gitmiştik biraz durup gelmiştik sonraki hafta mı gün mü gün olsa gerek o zaman veliler dışarda bekliyordu biz sınıftaydık oyuncakla oynuyorduk bu oyuncakla ne yapıyorsun vs diye öğretmenimiz soruyordu vs sonra hatırladığım kadarıyla da veli seçiyorlardı o veli o gün sınıfta kalıyordu başkalarının annesiydi sonraki gün başkası kalıyordu gibi bişe hatırlıyorum işte bundan sonra da resmi okul açılıyordu formalarımızı giymiştik uzun gün ve uzun macera başlamıştı formalarımızı giydiğimiz gün tuhaftı resmi elbise dolu çanta okula gidiyorduk okul bahçesinde istiklal marşı için bekleyen bizimle aynı üniformayı paylaşan büyükler de olunca ben anladım ki macera başlamış hahahah sınıfa girdik oyun hamuruyla vs bişeler yapmıştık sonra resim şekil kılavuz defterlerle uğraşmıştık tenefüslerde herkes anne babasını aramak için tenefüse çıktığında göremeyince ağlamıştı sınıfın çoğu 6 dersten sonra kapı açılınca ailemizi görünce boşuna olduğunu anlamıştık ki bu da ilkokul 1.sınıf anım :)

solak olmama rağmen zorla sağ elimle yazı yazdırmaya çalışan reyhan karaca isimli öğretmen.

ilkşen diye bir sıra arkadaşım vardı, çok güzel bir kızdı tabi mony durur mu ? durmaz efendim. vurgunum ben kıza ama nasıl böyle hani çocuk aklı ile türlü saklabanliklar yapiyorum gülsün diye falan.

sonra hoca bir gün sıraları değiştirdi. ilk göz ağrım ilkşeni aldı itin birinin yanına verdi gel zaman git zaman ilkşen ile yollar ayrıldı, üniversite bitti iş güç sahibi olduk. bir arkadaşım resim kursuna gidiyordu sergileri varmis çağırdı gittik resimlere bakıyoruz falan bir resmin altında ismi yazıyor dedim yok o değildir falan derken bir geldi dumur oldum.

o dünyalar tatlısı, güzeller güzeli kız çökmüş, yok olmuş neyse konuştuk hemen de hatırladı sağolsun.
yıllar sonra ilkokulda olan aşkımı itiraf ettim, evlenmiş yurumemis ilişkisi hayat iyi davranmamış kendisine.

ilkokul denilince bir tek ilkşen gelirdi aklıma yıllar sonra konuşma fırsatı elde ettiğim için mutluyum arada görüyorum hala mucadele ediyor.

ilk yazı yazmaya defterin en altından ve sağdan sola başlamıştım. disleksi miydim acaba? malım demeye hicap ederim ama düşününce ihtimal vermiyor değilim.

bir olay hakkında 9 kişi yorum yapardı 5 kişi yalan söylerdi 4 kişi doğru öğretmen arkadaşlar demokrasi diyerek 5 kişiye göre hareket ederdi ama diyelim eşitse konuyu kapatırdı

kargalar sabunumuzu çalardı. napiyolardi hala merak ediyorum.

kargalar iyi büyü bilir, kapı üstüne trans yağı niyetine sürünce eşikten geçmek mümkün değildir. buna da beşikten mezara değil, eşikten hazala derler. kai boyu sağolsun, iwatari bizimdi. kinamio takao çok merhametli, bizimkisi anka kuşu alevden yaratıldı.

dantel yaka( benim hiç olmadı ama arkadaşlarımınkilere çok özenirdim.)