insanlara sanat diye her şeyin yutturulabilmesi

hollanda kolonyal dönemin başlarında, ticari başarısının yansımalarından biri de tüccarlar evlerindeki abartılı süs ve tablolardır. parayı harcıyamıyorlardı, harcıyacak başka yerleri yoktu ya da... tıpkı tüketebileceklerinden daha büyük bir avla köyüne dönen hadza kabilesinin avcıları gibi...
elde var bir.
bağla o biri borsa ve lalalere.
mhp'nin 40. kuruluş yıl dönümü değil!
bu işin arkasında da hollanda var hollanda!

muz bile satıldı la siz düşünün

adam bokunu kutulamis zamaninda:

en.m.wikipedia.org/wiki/Art...

en son cinsel ilişki pozisyonları almış kadın ve erkeklerin ağız, vajina ve anüslerinde yanan mumların olduğu bir enstalasyon izledim.

bu durum bir realite. yani "sanattan anlamayanların boklaması" değil.

gerçekten de bir tarafından uydurdukları şeyleri sanat diye yutturma furyası var.

tabi buna prim veren kitle aslında "sanattan anlıyorum" imajı yaratmak isteyen kitle. zira bunlar adı sanat olan hiçbir şeyi sorgulamazlar ve takdir etmeye çalışırlar. sanatın öyküsü adlı kitapta da (ki bilen bilir) bu özenti zihniyetin saçmaladığından bahsedilir. işte böyle böyle sanat ettiniz bunları.

sanatçı eserini toplumun anlamasını bekleme gayesinde olmadan sanat için icra eder çünkü sanat sanat içindir görüşünü savunuyordur.
ilginç zevkleri olan yazarları tanımamızı sağlayan başlık.

o göte mum sokulan olay gayet sanat bu arada. sanat ne diye sorsak "ehehhe sanaaat güzel olan şeye sanat denir ehm" diyecek insanlar burada sanat profesörü kesiliyor ya yemin ederim şu telefonu eline alan herkesin fikri değerli ya ölmek istiyorum
benim beğenmediğim sanat sanat değildir
o zaman barış manço da sanatçı değil ölüp bitmediğim için şarkılarına? saçma sapan işler

sanatı sanat yapan şey, insanların o esere/eyleme biçtiği değer midir yoksa sanatçının yüklediği anlam mıdır? yada sanatçı ve eleştirmenlerden bağımsız olarak kendi hali ile mi sanattır? yoksa hiçbiri mi? peki sanat nedir?sanat doğası gereği öznel değil midir? demek istediğim sanat keskin çizgilerle belirlenebilir bir olgu değildir, bundan dolayı sanat felsefesi diye bir alan var zaten.

bir sanatçı gözüyle detayda anlam bulamayanlar ,onu güzellikle ve estetikle anlamlandırmayanlar veya hayatın renklerine kör nazarla bakanlar sanatı boş zaman aktivitesi veya gereksiz bir hobi gömemeye çokça müsaittir.

(bkz: dadaizm)

kimse duvara bantlanan muzun bir sanat şaheseri olduğunu iknaya zorlanmamalı, ama sanatsal bir çalışma olmadığına iknaya da...
gelişigüzel renkte fırça darbelerinden oluşan bir soyut yapıtı, sanatsal bir tablo bulan da olabilir, bulmayan da..
sanatsallık algısı, estetik döneme, topluma, kültüre, coğrafyaya, kişiye, statüye bağlı olarak değişir. van gogh yaşadığı yıllarda anlaşılamadı, satamadı da..(ki bu çoğu ressam için de geçerlidir.)
siz beğenilerinizin peşinden gideceksiniz o kadar. koleksiyonerlik, eleştirmenlik, apayrı alan ve işler. kayatuzunun mücevher/para gibi kullanılıp değer gördüğü yıllar/çağlar yaşanmıştır. dönüp onları toplumsal bir aptallıkla suçlayabilir miyiz.. bir dağbaşı köyünde picasso'nun guernica'sını bir tavukla değiştiremezsiniz size gülerler.. geri kalan dünyanın onlara güleceğini de anlatamazsınız..
sanatta yeni, değer, şaheserlik algıları, farklı zaman/boyut kavramlarıdır. eleştirilerinizde, beğenilerinizde, kişisel düşünce ve yaklaşımlarınızı belirtebilirsiniz ama neyin sanat neyin değil olduğuna dair iddialar hep olacak ve birileri mutlaka yanılacaktır.. bırakın sanat ve beğeni konusunu, insanlar tanrısının peygamberlerini taşladı, çarmıha çakıp gezdirdi sokaklarda.. şimdi onlar hakkında espri yapanları boğazlayıp diri diri yakıyorlar..
sanatsal değer algısı, maliyet, emek, ihtiyaç vs. ile belirlenmez.
konu hakkında kişisel yetkinliğimiz olmayan alanlarda entelektüel görünme uğruna anlamsız destek alkışları veya sıradan güncel popülist muhafazakarlıklar insanı bir öteki indinde sadece gülünç duruma sokar, sonuç vermez.
hayatınızda sanat olsun, sanat katın.. tablolar heykeller olsun evlerinizde. müzik dinleyin.. kendi beğeni ve algılarınıza denk bulduklarınız olsun, siz beğenin..yeter. insan ve insanlık böyle gelişir. böyle güzelleşir yaşam.

yutmayın hocam elinde salatalıkla tuzluk peşinde koşan insanlar gibi. insanlar insanlar dediğiniz de ben sen o yani

(bkz: tr ortalamasından 1 cm kısa isimli tablo) böyle bir eser olsaydı eğer alıcısı da olurdu.
(bkz: sanat bok için midir sorunsalı)

sanat bi nevi insanın içini dışarı yansıtması olayıdır.
ve içini sadece o insan bilir, neyi nasıl ne derecede hissettiğini sadece o insan bilir.
dolayısıyla birinin eseri bir diğeri için bir anlam ifade etmeyebilir.
bence sanatın tanımı şudur; duyu organları ile algılanabilen ve sanatçının kendisi de dahil en az bir kişinin ondan yola çıkarak bir şeyler hissedebildiği her olay sanattır.
evet, bedri baykam’ın attırdığı mendil de sanattır bence. ha benim hayranı olduğum, bana hitap eden bi şey mi? değil ama sanattır.
ben beğenmem sen beğenmezsin ama bedri efendi boş da olsa bir şey anlatmak istemiştir.

her şeyi sanat diye yutabilecek insanlar varsa, onlarla ilgilenenler de olacaktır. ama bunun sanat, sanatçı veya insanla ilgisi var mı tartışılır.

sanat dediğin dört çizgi çekip biri bunu yansıtıyor oteki bunu taşıyor demek değildir .

bana göre sanat yetenekten ibarettir , yapılan ürün bir çok insan tarafından anlaşılabilmeli , mantığa sığabilir şekilde ölçülendirilmeli .

insanların tümüne değil belki ama fularlı entellere yutturulabildiği çok açık ve net ortada.

o yutturma falan değil beyler bayanlar.
o bir kara para aklama yöntemi.*

bilim ve sanattan anlamayan insanimsilarin dusuruldugu tuzak.

üzerinde ciddi tartışmaların yapıldığı bir husus. hatta geçenlerde eski bayan arkadaşımla (bkz: lars von trier) hakkında eğlenceli bir tartışmaya girdik. evet bana neden adana burma bilezik almadın değil lars von trier üzerine, haşa huzurdan biraz entelim hatta onun iddiasına göre beyaz türkmüşüm ama değilim. belki de entel bir sapık olduğum için terk etti beni. neyse.

modern sanat, klasik sanat anlayışının tüketildiği bir noktada ortaya çıkmıştır. yani 15 sene önce videosu viral olan köylü ekrem'in dediği gibi, pencerenin dört köşesi varsa, bunu dört köşe çizemezsiniz. herkes modern resmin kubizm ile başladığını zanneder ama afrika sanatı ve onu avrupai bakış açısıyla ele alan (bkz: henri matisse) kubizmin habercisidir.

bunu diğer sanat dallarına uyguladığımızda edebiyatın düz yazı ve nazım örnekleri, fotoğrafçılık, müzik ve 20. yy'ın ilk çeyreğinden sonra 7. sanat olarak kabul edilmeye başlanmış sinemada bir noktadan sonra geleneksel ifade tarzları ve kalıpların yerlerinin değiştiğini hatta baş aşağı edilmiş olduğunu görürüz. rodrigo muydu elektro gitar için iğrençliktir diyen ? sanatın ağırlık merkezi değişir, kötüler ana karakter olur, çirkinler değişen güzellik kriterlerine göre seks sembolü olarak kabul edilir. ancak bu sanat algısında yaşanan değişiklik öyle kaygan bir zemin oluşturur ki, güzel ve çirkin mefhumları ortadan kalktığında elimizde herhangi bir değerlendirme ölçütü kalmaz. değerler ters yüz edilmiştir. adolf hitler, kubizm ekseninde modern sanata savaş açtığında yaklaşan tehlikenin farkında mıydı ne ?

dolayısıyla bugün yaşadığımız woke ve sjw ideolojisinin temelinde de doğruluk-eğrilik, güzel-çirkin, iyi-kötü kavramları yok. geçmişte yaşanmış lineer ve merkezce muteber kabul edilen değerleri aşağılama, çevreyi merkeze itme hususu var. hayata buradan bakarsanız bu, sizi liberal bir solcu yapar. o andan itibaren duvara b.kunu fırlatıp sıvamış bir şempanzenin üzerine modern resim analizleri yaparsınız, mabel matiz'i sanatçı zannetmeye başlarsınız, mattia ahmet minguzzi'nin katilleri için barolar birliği olarak savunma amaçlı bildiri yayınlarsınız.

meraklısı için lars von trier dallaması hakkında yazdıklarım da burada #3268314