kitap okumak

her açıdan faydalıdır. ama tabii doğru kitaplar olması şartıyla...

aralık ayında çok güzel bir manyaklık yaparak okuma maratonumu şenlendireceğim eylem. çok güzel yazarlar seçtim. bakalım neler olacak?

fikirleriyle çarpışanlar masada türk edebiyatı kulvarında yer alacaklar.

yazar olsam "okusunlar" istemeyeceğim insanlara yazıyor olurdum.
daha ne diyim ?
bu yönüyle bir çeşit fırsatçılık bence...

ayrıca kendime hayran'ım evet . swh..

yeniden başlamak istiyorum. az önce radyocunun biri önündeki metni okurken beş kere hata yaptı. öyle bir insana dönüşmek en büyük korkum.

zor iştir kitap okumak, zor…aslında bu konuda bir başlık açamadığım için buraya yazdım. neyse…

nimettir.

dertsiz insanı keyiflendirir. dertli insanı sinirlendirir.

biraz abarttığım eylem.
günde bi tane yuvarlıyorum.
ha muhteşem bir insan olduğumdan mı? hayır anasını satayım yapacak başka bir şeyim olmadığından.
biri çağırsa koşarak çıkacağım da yok. okuyup duruyoruz mecbur.

eksikliğini bir an olsun hissetmediğim şey
allah hissettirmesin

iki ya da yüziki...
kitap okumakla insan olacağını zannedenler var.

bugün kendime dedim ki "hiç tiyatro okumuyorsun. git de biraz oku değişiklik olur"
kuşlar * diye bir kitaba başladım. konusu da güzel.
"x: al sana bir keklik.
y: bu da bir...
x: bu da bir bağırtlak.
y: bu da bir koca martı. martının arkasındaki ne? " diye bir konuşma geçti. aklıma rte'nin "al sana bir kürt. al sana bir kürt daha" açıklaması geldiği için dikkatim dağıldı. geri bıraktım.
ekran sürem fazla olmasa sevdiğim eylem.

çok okuyan insanlara çok saygı duyuyorum, zaten bu o insanların her şeylerine yansıyor. onlarla sohbet etmek de çok keyifli. tabii saçma sapan kitaplardan bahsetmiyorum ya da bu izlenimi vermek için uğraşan insanlardan.

gerçek hayatın tüm bktanlıklarından sıyrılıp kitapların dünyasına sığınmak...

işte gerçek terapi.

herşeyden vazgeçebilirim belki ama kitapsız asla.

maalesef eskisi kadar rağbet görmeyen bir aktivite. insanlar artık "nasıl da hiç kitap okumadıklarını" övünerek anlatabiliyorlar, gerçekten şaşırıyorum buna. eğer okuma alışkanlığınız azaldıysa bu büyük oranda üstesinden gelinebilecek ve düzeltilebilecek bir durum, bunda bir sorun yok tabii ki ama "yıllardır kitap okumuyorum, gerek de duymuyorum" denmesi ciddi anlamda abes geliyor bana. okumak, insanın soyut düşünme yeteneğini, hayal gücünü, edebi zevklerini ciddi anlamda olumlu etkiler ve hatta düzenli kitap okuduğunuzda kurduğunuz cümlelerin bile kalitesi, anlamı artmaya başlar. yani gerek duymuyorsanız, büyük ihtimalle gerek duyduğunuzun farkında bile olmayacak haldesiniz demektir.

müzik dinlemek, oyun oynamak ve dizi/film izlemekle birlikte kutsal dörtlümü oluşturan ibadetim. yalnız ben farklı bir mezheptenim zira e-kitap okuyorum ona göre.

sınava hazırlandığım için masmaalesef yapamadığım aktivite.

en son denemeler'i bitirip akıl ve tutku'ya başladım ama yarım kaldı, sanırım 1.5-2 aydır okuyamıyorum. ama kaldığım yer, karakterler ve olaylar dün gibi aklımda. çünkü jane austen mükemmel ötesi bir yazar. okutmuyor, yaşatıyor adeta. bu yüzden unutamıyorsunuz zaten. iyi ki de öyle.

yeni bir şeyler öğrenmeyi veya wilyım şekspir'in dizelerinde veya büyülü gerçekçilikle yazılan kitapların cümlelerindeki olduğu gibi kelimelerin dansını izlemeyi sevebilir ve bundan anlık hazlar duyabilirsiniz, benim gibi.

ancak kitap okumak orta ve uzun vadede -özellikle de pragmatist bir bakış açısıyla kitap okumak hiç bir şeyi değiştirmiyor ve değiştirmeyecek zannımca.

hala ülkemde kitap okuyan insanlar endişeye mahal yok sizi arkeologlar bulacaklar.

herkesin zevkine uygun bir sürü kitap var, sadece hangisini ben seviyorum kısmını halletmek.. sonrası geliyor..

deneyin..