şiir alıntıları

dilerim tanrı'dan ki,sana açık kucaklar
bir daha kapanmadan kara toprakla dolsun,
kan tükürsün adını candan anan dudaklar,
sana benim gözümle bakan gözler kör olsun!

faruk nafiz çamlıbel

peki seni sevmeden edebilecek miyim sevilmeyi sen bu kadar hakediyorken

yapıştırsam da parçalarını hayatımın
su sızdırıyordu çatlaklarından.

benim doğduğum köylerde
kuzey rüzgârları eserdi,
ve bu yüzden dudaklarım çatlaktır
öp biraz!

kardeşim sevgilime mektup yazdı
bir yıldız gibi kayıp gitmesinden korkuyorum diye
yıldızımın sivri uçlarını törpülüyordum ben o sıra
kullanılmayan bir tabut kapaklarıyla.
-didem madak....

"
yasadır anımsatalım:
tohum ekenlerin, fide dikenlerin
kimse durduramaz yağmurunu
güneşini kimse kesemez
........
ne güzel ne güzel ne güzel tanrım
fesleğen ekiyor, sardunya dikiyorum
bitiyorum arsızlığına çimenin çiçeğin
arsızlık bugünden geri
umut ve direnç demektir
sokulmak demektir yaşamın koynuna
özdeşlik demektir yaşamla"
.......
gülten akın

arkadaş olmanın bir tık üstü
sevgili olmanın bir tık altı
evin koridoru gibi
gereksiz, geçiş için kullanılan...

ciğerleri küçük, elleri büyük
nefesleri yetmez avuçlarına
-ilkokul çağında hepsi-
kenar çocukları,
kar altındadır.

bırak ayrılık ateşine odun atmayı.
yeni fidanlar ek toprağa.
cevheri taş edip baş yaran,
işleyip taç yapan kudret sendedir.

bütün iyi kitapların sonunda
bütün gündüzlerin, bütün gecelerin sonunda
meltemi senden esen
soluğu sende olan
yeni bir başlangıç vardır

onu, sevebileceğinin en yücesiyle sevdin.
titreme daha fazla kalbim.
bağışla kendini artık onu da
bırak gitsin.
bırak gitsin.
o senin ezel gününden kaderin
sen onu nasılsa bin kere daha
seveceksin.

(bkz: birhan keskin)
(bkz: y’ol)

"bunu öğrenmek büsbütün itiyor beni sana
ne mutlu bana, ne güzel bensiz olamadığın"
turgut uyar

ben sana mecburum bilemezsin
adını mıh gibi aklımda tutuyorum
büyüdükçe büyüyor gözlerin
ben sana mecburum bilemezsin
içimi seninle ısıtıyorum

“yenilirsem yenilirim, ne çıkar yenilmekten?
seninle çarpışmak kişiliğimi pekiştirir benim.”

"hani kurşun sıksan geçmez geceden."

"vurun ulan,
vurun,
ben kolay ölmem.
ocakta küllenmiş közüm,
karnımda sözüm var
haldan bilene.
babam gözlerini verdi urfa önünde
üç de kardaşını
üç nazlı selvi,
ömrüne doymamış üç dağ parçası.
burçlardan, tepelerden, minarelerden
kirve, hısım, dağların çocukları
fransız kuşatmasına karşı koyanda

bıyıkları yeni terlemiş daha
benim küçük dayım nazif
yakışıklı,
hafif,
iyi süvari
vurun kardaş demiş
namus günüdür
ve şaha kaldırmış atını.

kirvem hallarımı aynı böyle yaz
rivayet sanılır belki
gül memeler değil
domdom kurşunu
paramparça ağzımdaki"

-33 kurşun

sana gitme demeyeceğim .
üşüyorsun ceketimi al.
günün en güzel saatleri bunlar.
yanımda kal.
sana gitme demeyeceğim.
gene de sen bilirsin.
yalanlar istiyorsanyalanlar söyleyeyim,
incinirsin.
sana gitme demeyeceğim,
ama gitme,
lavinia.
adını gizleyecegim,
sen de bilme ,
lavinia.

sesinin kuşları susunca

öyle yorgun düşmüşüm ki
acının mavzerini taşımaktan
bulanık sular basıyor birden
bütün mevzilerimi
sonra çöle kesiyor içim

bu alaturka şarkılarda
fena kanıtıyor bazen
anıların ve acıların kabuğunu
gagalıyor kanatırcasına yarayı
susamış bir kerkenez

sesimin pınarı kuruyor
susunca sesinin kuşları
uzayıp giden bir bozkır
kesiliyor dudaklarım
kavruluyor yalım yalım

sesini ver bana dinle
su verir gibi yaralı bir hayvana
sesinin bütün gözlerini
çevir dudaklarımın bozkırına
yoksa dilim dilim edecek acılar beni

acının her gözeneğinden
hüznün ilmiklerini geçirip
dokudum şiirin kilimini
şimdi nakışlamak istiyorum
yanlızlığın dört duvarında sesini
ahmet telli

konuşsam dilim yanar, sussam kalbim
önce duruyorum… sonra susuyorum…
içimden çıkan lafların etrafı ,yangın yerine çevireceğini düşününce kilit vuruyorum dilime..

sonra yan! diyorum içime! .sadece sen yan!
ve dayan! diyorum gönlüme!
dayan be gönlüm! dayan ki , elbet birgün görecektir sevgili arşa yükselen alevlerini…

dayan ki, elbet bir gün sende açan alev kırmızısı güllerin kokusu yâre ulaşacaktır…
dayan ki bir gün alevlerin, sevgilinin gözyaşıyla buluşacaktır…

dayan gönlüm!  seni de elbet bir anlayan olacaktır!…
dayan be gönlüm! içine akıttığın gözyaşınla bile sitem etme sevgiliye!

derdini başına tac et “sevgiliden geldi.” diye…
ve dayan, sorma “içime bu yangını salıp da nereye gitti?” diye!
sen sevgine sadık ol, o seni sevmese bile!

dayan be gönlüm! bîçâre değilsin yaradan sana yâr…
kimsesiz değilsin, yanında “kimsesizler kimsesi” var!
biliyorum! sığmazsın hiç bir yere bu sevdayla, dünya sana dar!

ama dayan gönlüm! dayan ki her gecenin mutlaka bir sabahı var!
dayan be gönlüm!…içindeki aleve attığın tohumları gözyaşınla yeşert!

dayan ki her şey bitecek bir gün, kalmayacak ne gam ne dert!…
alev kırmızısı güllerden der demet demet…
bil ki! bil ki bir gün mutlaka bitecek bu hasret!

mevlana celaleddin rumi