söylemek isteyip söyleyemediğiniz sözler

ya bir sesini duyayım, yüzünü göreyim, özledim diyememek ne acı.

küfür ve beddua.
bi söylesem içim rahatlayacakmış gibi.

sevdiğim, sevdiğimdin.
sevip, saydığım, düşündüğüm.
bir boşluk aldı yerini, sessizlik doldurdu.
kalbin hep başkaları için çarpacak, hep başkaları için gözyaşları dökeceksin. uzun uzun dalıp kendin hakkında çok düşüneceksin. benden bir daha haberin olmayacak, beni hiç düşünmeyecek hiç merak etmeyeceksin.
doğrudur seni ben de unuttum.
sevdiğim. öyleydin.

25.09.2024 güncellemesi:

bu kişiyi tamamen unuttum. büyük büyük duygularla yazdığım şu yazıdan geriye hiçbir kırıntı kalmadı. öldü mü kaldı mı yaşıyor mu umrumda değil. ha arada aklıma geliyor ne yapıyor acaba diye düşündüğüm oluyor (3sn) sonra geçiyor.

acı çeken arkadaşlar varsa her şeyi zamana bırakma tavsiyesinin canlı örneği oldum. yüreğinizi yakan ateşin gün gelecek külü bile kalmayacak.
he senin duyguların benimki gibi coşkulu değildir ben candan seviyorum boş konuşma derseniz üstte yazdıklarımı tekrar okuyun.

ben hiçbir zaman sevgime karşılık bulamayacağım gerçeğine katlanarak yaşayabiliyorum ve merak ediyorum, sen, senin bana aşık olma ihtimaline dair düşlerime katlanarak yaşayabiliyor musun?!

üst üste koysam dağ olur. zaten söyleyemediğim için bu durumdayım.

söylemek isteyip de söyleyemediğim söz azdır. bu yüzden ikinci adım patavatsız.

önceden bir tek kilometreleri bilirdim. yaş arttıkça anlıyor insan bazı şeylerin farkını.
sözleridir efenim. insanınları birbirine uzaklaştıran da düşüren de sözleridir.
konuşmak için nasıl ağzını kullanıyorsan öncesinde de beynini kullanıp düşüneceksin; "acaba bu söylediğimle aramıza kanyonlar açar mıyım?" veyahut "aramız diyebileceğim bi yakınlık kalır mı?" diye.

o kadar çok ki!

o kadar çok ki.

t: anlaşılmayacağını biliyor olmaktan kaynaklanır.

seni özlüyorum. her zerrem ile seni özlüyorum. bizi bu hale getirdiğin için beni bu hale getirdiğin için üzgünüm ama gel desen yine gelirim çünkü bende karakter bırakmadın, bende gurur bırakmadın. kendime olan saygım artık yok denecek kadar az ama bu son olanlar senin için verdiğim savaşın son kırıntısıydı. her şey çok daha güzel olabilirdi. her seferinde sustum bilmediğimden ya da aptallığımdan değil seni kaybetmemek için sustum ama sen suskunluğumu kullandın beni yıllardır ilmek ilmek inşa ettiğim beni yerle bir ettin. tekrar toparlarım ama bu çok zaman alır biliyorum. ben bu gün hayatımın en zor sınavını verdim sen bunun farkına varamayacak kadar kördün. beni bu hale getirdiğin için bile üzgün değilim, çünkü seni hala seviyorum çünkü sana hala aşığım.

söylenmek istendiği hâlde birtakım gerekçelerden ötürü ilgili kişiye söylenemediğinden kişinin içinde ukte olarak kalan, yaralar açabilen veyahut kişiye acı veren sözlerdir. benim için bu sözler genelde "neden?" sorusuyla başlar, devamı kişi ve duruma göre değişiklik gösterir.

her ne kadar yokluğuna alışmış olsam da sesini duyma isteğim hiç bitmiyor. bazen o hiç olmadı diyorum kendi kendime. neden diye defalarca soruyorum, cevapsız sorularım birikiyor. olmayışın canımı yakıyor. beni sevmiyor oluşunu kabullenemiyorum.

söyleyemediklerimin hepsi genelde kendime. kabullenmeyi reddettiğim şeyler var ve bunları görmemezlikten gelmeyi tercih ediyorum ama neyin ne olduğunun gayet bilincindeyim. 2 haftadır psikolog randevumu da erteliyorum mesela. kaçacak yerim olmuyor mecbur çat çat yüzleşiyorum çünkü kendimle orada.

neyse kendime ayıp olmasın gece gece, yine susayım ben.

ben catır catır soyluyorum valla.
ben asla bir erkek bana sunu alsın, bunu yapsın demedim.
ben rahat edemiyorum kimsenin parasıyla.
belli bir birikimi olan, belli bir egitimi olan, bireyselligini ve ozgurlugunu kazanmıs hanımlarız cok sukur.
en sevdigim soz: kopekler gibi calısıyorum, kraliceler gibi harcıyorum.
bir adama "askım bu elbiseyi cok begendim, alır mısın bana?" diye agız bukmektense calısır, kazanır, istedigim elbiseyi kendim alırım.
aclıktan olecegimi bilsem hicbirinizden bir kurus almam.
bu kadın, para, erkek, iban muhabbetlerinizden tiskiniyorum.
tesekkurler.

dilimin ucundadır

yazarların söylemek istediği fakat utandığı veya kötü hissettiği için itiraf etmeye çekindikleridir.

sanki içimizde kalsa daha iyi olacak.