söylemek isteyip söyleyemediğiniz sözler

buradan almanya'ya yol olur...

seni özlüyorum. her zerrem ile seni özlüyorum. bizi bu hale getirdiğin için beni bu hale getirdiğin için üzgünüm ama gel desen yine gelirim çünkü bende karakter bırakmadın, bende gurur bırakmadın. kendime olan saygım artık yok denecek kadar az ama bu son olanlar senin için verdiğim savaşın son kırıntısıydı. her şey çok daha güzel olabilirdi. her seferinde sustum bilmediğimden ya da aptallığımdan değil seni kaybetmemek için sustum ama sen suskunluğumu kullandın beni yıllardır ilmek ilmek inşa ettiğim beni yerle bir ettin. tekrar toparlarım ama bu çok zaman alır biliyorum. ben bu gün hayatımın en zor sınavını verdim sen bunun farkına varamayacak kadar kördün. beni bu hale getirdiğin için bile üzgün değilim, çünkü seni hala seviyorum çünkü sana hala aşığım.

söylenmek istendiği hâlde birtakım gerekçelerden ötürü ilgili kişiye söylenemediğinden kişinin içinde ukte olarak kalan, yaralar açabilen veyahut kişiye acı veren sözlerdir. benim için bu sözler genelde "neden?" sorusuyla başlar, devamı kişi ve duruma göre değişiklik gösterir.

her ne kadar yokluğuna alışmış olsam da sesini duyma isteğim hiç bitmiyor. bazen o hiç olmadı diyorum kendi kendime. neden diye defalarca soruyorum, cevapsız sorularım birikiyor. olmayışın canımı yakıyor. beni sevmiyor oluşunu kabullenemiyorum.

söyleyemediklerimin hepsi genelde kendime. kabullenmeyi reddettiğim şeyler var ve bunları görmemezlikten gelmeyi tercih ediyorum ama neyin ne olduğunun gayet bilincindeyim. 2 haftadır psikolog randevumu da erteliyorum mesela. kaçacak yerim olmuyor mecbur çat çat yüzleşiyorum çünkü kendimle orada.

neyse kendime ayıp olmasın gece gece, yine susayım ben.

ben catır catır soyluyorum valla.
ben asla bir erkek bana sunu alsın, bunu yapsın demedim.
ben rahat edemiyorum kimsenin parasıyla.
belli bir birikimi olan, belli bir egitimi olan, bireyselligini ve ozgurlugunu kazanmıs hanımlarız cok sukur.
en sevdigim soz: kopekler gibi calısıyorum, kraliceler gibi harcıyorum.
bir adama "askım bu elbiseyi cok begendim, alır mısın bana?" diye agız bukmektense calısır, kazanır, istedigim elbiseyi kendim alırım.
aclıktan olecegimi bilsem hicbirinizden bir kurus almam.
bu kadın, para, erkek, iban muhabbetlerinizden tiskiniyorum.
tesekkurler.

dilimin ucundadır

yazarların söylemek istediği fakat utandığı veya kötü hissettiği için itiraf etmeye çekindikleridir.

sanki içimizde kalsa daha iyi olacak.

nereye , kime ?

burası için mi düşünülmüş bir durum ?

o kadar yüksek potansiyel enerji yapıyor ki bütün hücrelerime yayıldı iyice. farklı şeylere kanalize ederek kinetik enerjiye çevirip çevirip başka şeyler söylüyorum sözlüğe. bir de iş de yok artık, ablamın evinde yayılıyor, bir yandan da kulağımı kızıl goncalar'a vererekten aklimdakileri zarif bir el hareketiyle dağıtmaya çalışıyorum.

bu gidişle vapuru geçerim, kedi yiyen fare'nin hiç uyumaması gerekir.

iletirsiniz ümmeti muhammed aşkına.

sol göğsümde ağrı var.
stress stress
ölümm ölüüm
huzursuzluk
yalnızlık

bir dakika
yalnızlık iyi
yalnızlık güzel.

öyle bir şey yok. içimde kalıp bana dert olacağına söyleyeyim ona dert olsun.

çok hızlı ingilizce rap şarkılarını söylemek istiyorum ancak asla söyleyemiyorum

radyo yayıncıları ve yakın takipçilerinde son bir haftadır gözlediğim durum

söyleyemiyorlar ama söylemek istemiyorlar mı? istiyorlar! hem de it gibi istiyorlar. susuyorlar.

ne demiş tolstoy: önemli olan zorba değil, zorbalıktır!*

demokrasi kalkmali.

soylersem tutuklanirim diye soylemiyodum ama sahsi gorus.

benzememeye çalıştıkça daha mı çok benziyorum acaba ya da aslında kendimden mi kaçıyorum?

bu kadar üstü açık üstü kapatılmaz.
kapanmamış ki zaten. neeee? üstü kapalı üstünü mü açmakmış niyet neee??? abbooo..

kaç kaç.

bu gece her şeyi zırlayarak günlüğüme yazacağım için sizi söyleyemediğim saçmalıklarımla boğmayacağım.

yaşasın beni her halimle kabul edebilen günlüklerim, her daim beni dinleyebiliyorlar.
üstelik cansız olduğu ve ona anlattığım şeylerin saçmalıklarının da farkına varamadığı için beni yargılayamıyor.
bir de beleş.

bazen gece uyumadan önce gözlerimi kapatıp bir kuş olup uçtuğumu düşünüyorum. dağların, ovaların, tepelerin ve teletabilerin üstünden geçerken bir türbülansa giriyorum ve o an yataktan düşeceğimi zannedip kendimi topluyorum. hayal gücüne bak anasını satanzi.