türkiye'de tartışma kültürü

eskiden savaş ay'la (bkz: a takımı), ali kırca'yla (bkz: siyaset meydanı) vardı. insanlar tartışır birbirini dinlerdi. şimdi monologlar var, siyasetçiler beğenmedikleri soruları duymamazlıktan gelip başka soru var mı diyebildikleri bir ortamda at koşturuyorlar.

açık ve net ad hominem dir.

iki tarafında daima haklı olduğunu iddia etmesi, uzun süren tartışmalar neticesinde gene iki tarafında haklılığını ispat ettiğini düşündüğü ancak bir neticeye varılmamış olan hadise.

olmayan kültürdür.

- başlarım böyle işe yaa
+ n'oldu lan
- yaa daha n'olsun bi başlık var sürekli karşıma çıkıyor, sinir oldum
+ hangi başlık ya
- ya yok mu şu türkiye'de tartışma kültürü başlığı, kim açtıysa artık
+ haa şu başlık, benim de her gün karşıma çıkıyor. n'olmuş ki o başlığa
- abi gıcık oldum her gün her gün karşıma çıkıyor, bu yazarlar da ne buluyorsa o başlıkta
+ sen de... ne var işte insanlar fikirlerini paylaşıyorlar
- paylaşmasınlar abi, hem sıkılmıyorlar mı aynı başlığı her gün hortlatmaktan
+ olum hasta mısın lan? salak salak konuşma! sen de her gördüğünde o başlığa yazmak istemiyor musun, hatta çok daha fazlasını istiyorsun hadi itiraf et
- şimdi orasını karıştırma
+ ne demek karıştırma, sen de işine gelmeyince orasını karıştırma diyorsun, olacak şey değil
- sen de başımıza rasyonel kesildin iyice, bi yürü git!
+ ne demek lan yürü git, aklını başına topla!
- ya sanki sen her zaman mantığınla hareket ediyormuşsun gibi, bi de kalkmış bana akıllı ol diyorsun. kabahat senle paylaşanda zaten
+ sen böyle değildin
- böyleydim tabi, her zaman da böyleydim, bir türlü kabullenemedin zaten. sen beni ne zannediyorsun ya
+ bu konuyu sonra konuşalım dostum olur mu?
- işine gelmedi mi yoksa!

bizimkiler hakaret etmeden tartışamadılar gördüğünüz gibi.

tdk'ya göre tartışmanın birinci anlamı karşıt düşüncelerin karşılıklı savunulması.
ikinci anlamı ise karşılıklı ağır sözlerle yapılan ağız dalaşı, münakaşa.

aslında kelimenin ikinci anlamıyla tam bir tartışma ülkesiyiz. fikirlerin savunulması ise çok gerilerde kaldı. hayal meyal bir şeyler hatırlıyor gibiyim.

bana sorarsanız tartışma kelimesi hepten kullanımdan kalkmalı.

kelime kökü tartmak.
siz bir fikri başka bir fikre karşı savunacaksanız, her iki fikri de iyi tartmalısınız. ağırlıklarını iyi hissetmelisiniz.
yani söz konusu fikirlere nüfuz etmeniz gerekir. aksi halde tartı yanlış şeyler gösterir.
diyelim nüfuz ettiniz ve gerçekten anladınız her iki fikri de ve diyelim ki çok iyi bir tartışma geçti ve haklı çıktınız.
tatmin oldunuz mu? evet. karşıt fikre galebe çalmış oldunuz. insansınız sonuçta haklı bir gurur yaşadınız falan.
ama ne değişti? koca bir hiç.
tüm türkiye artık sizin gibi mi düşünüyor? yoo. herkes kendi dalgasında, her zamanki gibi.

bu tartışmak dediğimiz şey tam manasıyla yapılmak istendiğinde zaten tarafgirlik hissi doğal olarak azalır.
çünkü bir fikre nüfuz edebilmeniz için bir kere önyargılarınızdan kurtulmanız, o fikir ve mensuplarıyla empati kurmanız falan lazım.
tanrısal bir bakış açısıyla yaklaşmanız lazım yani. yoksa başka türlü tartabileceğinizi zannetmiyorsunuz herhalde değil mi?

halbuki ne kadar da emindiniz tartışırken, hakikatin yılmaz bir savunucusuydunuz. ama hiç şüphe etmediniz kendinizden.

ihtiyacımız olan şey tartışmak değil, asırlardır tartışıyoruz bi halta yaramadı.
o yüzden allah belasını versin bu kelimenin.

bize başka bir şey lazım; ele almak gibi, fikir paylaşmak gibi saygı duymak gibi.

sadece belli seviyedeki insanlar arasında olan kültür. bunun böyle olması toplumun genel kültürsüzlüğü ile de doğru orantılıdır. misal
felsefe kitabı okuyana, hayırdır filozof mu olacaksın.
tarih kitabı okuyana, başımıza tarihçi mi kesileceksin.
şiir okuyana, aşık mı oldun sen diyen
roman okuyana, boş beleş işler diyen bir kültürden söz ediyoruz.

dayı amca katmadan olmayan tartışma biçimidir.

ınstagram ve youtube daki yabancı videoların comment kısmına bakarsanız türkiye dışından olanlarının hiç bjr farkı olmadığını göreceksiniz.
her boku ben biliyorumculuk fanboyluk fanatiklik dünyanın her yerinde aynıdır. ve karşı düşüncede herkes klavyesine roket atar takıp allah ne verdiyse giydiriyor.
adam evrensel olarak kabul görmüş bir terimin içeriğini kendi götunden ve holigan fan boyluğundan değiştirip doğrusu bu diye savunabiliyor yani bu kafadaki insanla nasıl tartısabilirsin ki?

türkiye cumhuriyeti toprakları üzerinde medenice tartışma diye bir şey söz konusu değildir. avrupa da işler farklı ama.

tartışma iletişim becerisi gelişmiş toplumlarda olur. bizde küfürlü kavga.

(bkz: milletvekilleri bunu beğendi)

+ sanatın kendi kendini var etmesi bile başlı başına ciddi bir olaydır, toplumsal gelişim göstermiyor olması farklı bir konu.
- yav ne alakası var hemşerim? sen git önce kardeşine sahip çık, pavyondan çıkmıyor. hem kılıştarıoğlunda liderlik vasfı yok.

(bkz: hö)

bizim kültür de tartışmak yoktur. kavga kıyamet vardır. satırlı sopalı ahkam kesme vardır. ben bilirim sen bilmezsin vardır. senin yaşın kaç vardır. birde sen kimsin vardır.

merdiven altı olup yerlerde sürünen kültür. dinlemesini bilmeyen toplumların tartışma kültürü yoktur ve olamaz. bas seslerin hücuma kalkıp toynaklaştığı bir yerde medeniyet yoktur. tartışma esasen bir konuyu enine boyuna tüm inceliği ile konuşmaktır ama gel gör ki insanlar küçük harflerini ceplerine doldurup büyük harflerini gürz kalkan yapıyor.

efendiler oturun;
oturun sıfır.

tartışma kültürü (mü?).

hani şu kufurlerin havada uçtuğu ,yumruklarin sopalarin konuştuğu tartışmalar mi?

sen kimsin ya? bak benimle sakın polemiğe girmem. bu kadar.

bu konu hakkında uzun uzun yorum yapmak saçmadır. çünkü bir tartışma kültürü yok. daha çok linç kültürü ve karşıdakini ezme girişimi vardır.

olduğu gün büyük bir devletiz