yazarların olmak istediği şiir

çok fazla olasılık var
hepsinde de birer boşluk
tıpkı rüyadan uyanmak gibiydi gidişin
bir vardı, bir yok oluş

quo fata ferunt/ yazarların şiirleri

ruh halime göre değişen şiirdir. bu aralar mona rosa.

birhan keskin-kışın bana yaptıkları

ali lidar - ismail'in kendi kendine delirmişliğine dair hikayat

ahmed arif - ay karanlık

atilla ilhan- aysel git başımdan

(bkz: allah akıl fikir versin)

haykırdı, ak tolgalı beylerbeyi "ilerle!"
bir yaz günü geçtik tuna'dan kafilelerle

soğuk ay öptü beyaz ensesini,
sardı her uzvunu bir ince sızı;
bu öpüş gül gibi soldurdu kızı.
soldu, günden güne sessiz, soldu!

saçları saman sarısı kirpikleri mavi

langur lungur
tarhana bulgur
bana gönül koyma
çay koy

"
acının vergisini verdik gülün harcını ödedik
hüznü demirbaş defterinden düşmeye geldi sıra
"
...hilmi yavuz

akşamüstüne doğru, kış vakti
bir hasta odasının penceresinde
yalnız bende değil yalnızlık hâli
deniz de karanlık, gökyüzü de
bir acayip, kuşların hâli

bakma fakirmişim, kimsesizmişim
akşamüstüne doğru, kış vakti
benim de sevdalar geçti başımdan
şöhretmiş, kadınmış, para hırsıymış
zamanla anlıyor insan dünyayı.

ölürüz diye üzülüyoruz
ne ettik, ne gördük şu fâni dünyada
kötülükten gayri?

ölünce kirlerimizden temizlenir
ölünce biz de iyi adam oluruz
şöhretmiş, kadınmış, para hırsıymış
hepsini unuturuz...

orhan veli

tel cambazının tel üstündeki
durumunu anlatır şiirdir

sizin alınız al inandım
morunuz mor inandım
tanrınız büyük âmenna
şiiriniz adamakıllı şiir
dumanı da caba
ama sizin adınız ne
benim dengemi bozmayınız
bütün ağaçlarla uyuşmuşum
kalabalık ha olmuş ha olmamış
sokaklarda yitirmiş cebimde bulmuşum
ama ağaçlar şöyleymiş
ama sokaklar böyleymiş
ama sizin adınız ne
benim dengemi bozmayınız
aşkım da değişebilir gerçeklerim de
pırılpırıl dalgalı bir denize karşı
yangelmişim dizboyu sulara
hepinize iyi niyetle gülümsüyorum
hiçbirinizle döğüşemem
siz ne derseniz deyiniz
benim bir gizli bildiğim var
sizin alınız al inandım
sizin morunuz mor inandım
ben tam dünyaya göre
ben tam kendime göre
ama sizin adınız ne
benim dengemi bozmayınız

turgut uyar.

(bkz: süleymaniye'de bayram sabahı)

bulut mu olsam, gemi mi yoksa, balık mı olsam, yosun mu yoksa?.. ne o, ne o, ne o. deniz olunmalı, oğlum, bulutuyla, gemisiyle, balığıyla, yosunuyla."

nazım

valla olmak istediğim değil de, bana yazılmış olmasını çok istediğim bi tanesi var:

sen misin yan yana gezemediğim?
ince sitemini sezemediğim,
sırrını bir türlü çözemediğim,
içimdeki çetin sual sen misin?

(bkz: laleli aksaray)

shakespeare'in herhangi bir sonesi.

two roads diverged in a yellow wood,
and sorry ı could not travel both
and be one traveler, long ı stood
and looked down one as far as ı could
to where it bent in the undergrowth;

then took the other, as just as fair,
and having perhaps the better claim,
because it was grassy and wanted wear;
though as for that the passing there
had worn them really about the same,

and both that morning equally lay
ın leaves no step had trodden black.
oh, ı kept the first for another day!
yet knowing how way leads on to way,
ı doubted if ı should ever come back.

ı shall be telling this with a sigh
somewhere ages and ages hence:
two roads diverged in a wood, and ı—
ı took the one less traveled by,
and that has made all the difference.

robert frost.

yıldızlardan derlemem vardığım yargıları,
oysa müneccimliği enikonu bilirim;
ama anlatmam iyi ve kötü yazgıları:
ne afet ve kıtlıklar, ne altüst olan mevsim.
anlara fal bakamam, geleceği gösteremem;
söylemem kime şimşek, yağmur ve rüzgar kısmet,
tahta geçeceklere ikbal müjdesi vermem
gök kubbede bulsam da türlü türlü alamet.
senin gözlerindedir bildiğim her ne varsa,
o değişmez yıldızlar kaynağıdır sanatın,
birlikte yaşar gerçek ve güzellik yaşarsa;
sen sürdür varlığını, sürüp gitsin kaç batın.
yoksa senin gelince sonun -bu falcı bilir-
gerçekle güzelliğin kıyamet günü gelir

william shakespeare

yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek - adnan yücel

şiirler doğacak kıvamda yine
duygular yeniden yağacak kıvamda.
ve yürek,
imgelerin en ulaşılmaz doruğunda.
ey her şey bitti diyenler
korkunun sofrasında yılgınlık yiyenler.
ne kırlarda direnen çiçekler
ne kentlerde devleşen öfkeler
henüz elveda demediler.
bitmedi daha sürüyor o kavga
ve sürecek
yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!