çılgın mısın be kardeşiiiimmm :)

az önce şöminemin karşısında blue label viskimi yudumlayıp bir yandan da entel entel a2'yi izlerken aklımda birdenbire çakan düşünce. kimse bahsetmemiş bundan sanırım sözlükte aradım, yine yok.

bakın sürekli ingilizce konuşuyor, benim buna ben her türlü saygım var ancak şirketteki herkesin ingilizce konuşmasını istediğini gördüm bölümü izlerken,

neden arkadaşım? sömürgeleştirme içgüdünüz bitmedi mi yoksa?

burası türkiye ve hiçbir işveren, işçisine "ingilizce öğrenceksin" diye mobbing yapmıyor. mesela haluk ya da selami'nin ingilizce bilmediğini görüyoruz. adamlar bu firmaya başvururken cv'sinde yazıyor şu kadar ingilizce bilgimiz var ya da proficiency yok diye ibare düşüyor. zaten ingilizce bilmiyorlar, bunu zorlamaya hakkın var mı mary hanım? soruyorum, yok sanırım.

aynı şekilde iş yerine abuk sabuk eğitmenler getiriyor. neymiş efendim enstrüman öğrenilecekmiş, neymiş efendim aerobik yapılacakmış da bilmem ne? madem o kadar kişisel gelişime önem veriyorsun, haftaiçi bir günü off-day yaparsın ve işçilerini eğitirsin, iş esnasında bu adamları yormanın maksadı nedir?

ben söyleyeyim, işçiyi daha fazla yormak, verdiğiniz iki kuruş maaşı zehir lokma etmek...

bir de ayrıyeten duygusuzsun. fısfıs ismail kadar entelektüel bir karadeniz erkeğinin kendisine yaptığı bütün nezaketleri, incelikleri görmeyecek kadar batıcısın, sebebi bu... fısfıs anadolu erkeği çünkü, senin meşrebine uymuyor.

çok sinirlendim sözlük. yönetmen birol güven'le konuştum şimdi, "abi cahildik yaptık bir şeyler gençken..." diyor. yayın hakları bitince satın alıp bir depoda yakmak istiyorum mary hanımlı bölümleri.

/ limon ağaçlarından bahsetmek istiyorum son bir kez daha
beni masalların ortasında bırakıp giden ruhuma. /

günaydın didoş,
geçen gün yine uğramıştım sana, o zaman çok daha fazla umudum vardı limon ağaçlarına ve tam otomatik kahve makinelerine. hâlâ da var gerçi ama? ne biliym ya işte, sen anla benim adını yazamadıklarımı, sen söyle her sabaha onunla ve onsuz uyanmanın küfrünün ne kadar zor olduğunu.

ha bi de didoş ;

mutsuza kimse bakmıyor..

gelirim ben sonra tekrar, şimdi çok canım sıkılıyor ve benim canım o şımarık sarı kediden bin kat daha etkili bu günlerde.

bugün o gün, gittiğin gün..
ayak ucuna değil, can ucuna ;

alternatif 1: "romantik bir arkadaştır. sevdiceğini kontrol etmeye gidiyordur, kafasına bir şeyleri takıp sabaha kadar oturmasın diye " *

alternatif 2: "çok sevdiği bir arkadaşından kendisine şöyle bir mesaj gelmiş olabilir - bu gece hiç uykum tek başıma sıkılıyorum evde konuşacak kimse de yok pfff- "

alternatif 3: "şeytan çıkarmak için eve çağrılan koca yürekli alternatif ilim adamıdır."

alternatifler çok ama diğer yazar arkadaşlara saygısızlık olmasın diye bu kadarı yeterli dediğim başlıktır.

interin hiç ama hiç beğenmediğim yeni bir logoya geçmesi olayıdır. zaten inter birkaç yıl aralıklarla logosunu bozmayı kendine artık görev edinmiş gibi.

2007'ye kadar:

2021'e kadar :

yeni hali:

türk'ün bağımsızlık yolunda attığı ilk adımın 102. yıl dönümünde; başta mukaddes şehitlerimiz ve gazilerimiz olmak üzere istiklal savaşında bulunmuş tüm mehmetçiğimizi ve sınıflarda, cephelerde ve savaş meydanlarında yalnız bedeniyle değil inanç ve fikirleriyle de ilelebet gençlerle bir arada olmuş büyük başbuğumuzu saygı ve rahmetle anıyorum.

günaydıın sözlük. hava çok güzel ve yılın en sevdiğim zamanları yaklaşıyor. uyanıp yataktan çıkmadan sözlükte gezinmek adlı görevimi de yerine getirdim her zamanki gibi*. kulaklığımı taktım ve dışarıdaki güzel havayı izliyorum. benim için gerçekten güzel başlayan ve öyle devam edeceğine inandığım bugün için hep mutlu olmanızı, sokağa çıkma yasağından dolayı evinizde kaldığınız ama kendinize zaman ayırdığınız çok güzel ve verimli bi gün geçirmenizi dilerim. tekrardan*.

bir çağatay ulusoy bir kıvanç tatlıtuğ olmak isteyen, kendini beğenen genç hemşerimin, kabul edilen başvurusunun haberi.
ben anası olsam demek aya gitmek istesen de yapacakmışsın derdim.
tipik genç olmak halleri.
onun hayatı kendi bilir.
allah gönlüne göre versin.

madde ile dolu bir ortamda, moleküllerin titreşim hareketleri aracılığı ile ortaya çıkan, kulak zarı aracılığı ile beynimize ulaşarak ses olarak algılanan mekanik dalga. ses dalgalarının ilerleme ve yayılma doğrultuları birbirine paraleldir. bu özellikleri dolayısıyla boyuna dalga olarak da bilinirler.

***

ses dalgasının yayılma hızı, içinde bulunduğu ortamın yoğunluğuna, sıcaklığına ve cinsine bağlı olduğundan, yüksek yoğunluktaki ortamlarda, sıcak ortamlarda ve katı cisimler içerisinde bu dalgalar daha hızlı yayılır.

ses dalgasının havadaki yayılma hızı 343,2 m/s'dir.

buna şahit olmanın, insanın midesini bulandırdığı, insan davranışı.
midemin bulantısı hala geçmemişken, bu insanların benim tahminimden fazla olduğunu düşünerek yazıyorum.
ucu da açık bir başlık gerçi. belki çok olumsuz olmayan örnekleri mevcuttur. ama, çok kolay yalan söyleyen ve yalanları ortaya çıkınca hiç utanmayan bir insanın, yalanın kötü bir şey olmasına dair ahkam kestiğini görmek yeterince mide bulandırıcı oldu benim için.

severim güzel izmir'i.

neden ismimi yazmadınız?

ahahahah güzel başlık dediğim,
bugün twitter da gördüm, watsup mesajları gizlilik olayı için birşey yazmış demet akalın, merak etme demiş birisi senlik bişey yok zaten biz zor anlıyoruz.

sözlük, bir başka değerli yazarını kaybetmiş olup, evrensel yasalar gereğince önemsiz gibi görülen hadiselerin çevrimiçi zaman sahnesinde, kıvrılan burunların, bükülen dudakların, mane necilerin, cevap veremeyecek durumda olan birinin ardından oyuncak ettiği kelimelerini oraya buraya fırlatan sevimsiz çocukların ucuz söylemleri ve bu yazıyı anlamaktan yoksun nöronlarının beyhude kimyasal reaksiyonlarının süreğenliğinde olan olacak, yine biz, aaa biliyorduk böyle olacağını diyeceğizdir. kanımca kötülük insanla ilgili değildir ama insan kötülüğe aşinadir sevgili seyirciler.

oysa ben mitosfer ile ilgili geçmişte yazdığım şu sözümü daima anımsayacağım.

"sözlüğü taşıyan kolonlardan biri olan edebiyat onun kanatları altında huzura erebilir. kelimeleri bereketli olsun."

şey mi dost'um

bizimkiler gariban değildi..
ama bizi gariban eylediler..

sabahları çorba içmek bana hep rahmetli dedemi hatırlatıyor.

dedem her sabah saat 6 gibi uyanır, bir güzel tıraşını olur ve anneannemin ona çorba pişirmesini beklerdi. bu dediğim yaklaşık 18 sene evvel oluyor tabii, ben de küçük olduğum için onlarla birlikte uyanırdım, oturup karşılıklı çorba içerdik. karşılıklı dediysem de yere otururduk.

tıraşını olurken onu izlemeyi çok severdim. yere gazete serip bir tane minderin üzerine otururdu. tıraş sabunu vardı bir tane, arko idi sanırım markası ama belki de başkadır, anımsayamıyorum şimdi. metal bir tas vardı, içine sıcak suyunu anneannem çaydanlıkla getirip doldururdu. küçük bir aynanın karşısına oturup güzel güzel tıraş olurdu. tıraş bittikten sonra o gazete toplanır, yerine yer sofrası serilir ve metal kaselerin içinde çorbalar gelirdi. öyle severdim ki onlarla birlikte sabahın köründe çorba ile kahvaltı yapmayı. zaman çok hızlı geçiyor gerçekten.

kısmet değilmiş, üzülme. vardır elbette bir hayır.