tarikatçıları devletin en üst kademelerine getirirsen böyle saçma sapan kararlar alınır. devletin eğitime verdiği önem göz yaşartıyor.
devamını gör...

''çünkü oğuz atay'ı da okudum, seni de tanıdım..''

az'ı 3 yıl önce okudum, hatta geçen yıl sunumunu da yaptım. sunum yapmadan önce düşündüm, sabahattin ali'nin bir kitabını sunmak isterdim fakat ne kadar sevsem de kendimde o yeterliliği göremedim çünkü kitabın hakkını verememekten korktum ve pek bilinmeyen fakat hak ettiği değeri görmesi gerektiğini düşündüğüm bir kitabı sunmak istedim. o kitap hakan günday'ın az'ıydı.

hakan günday'la tanışma kitabım bu kitap oldu. beni kendisine çeken ise kitabın arka kapağındaki, mektuptan alıntı olarak seçilen yazıydı:

''diyebilirsin ki, bir insanı, fotoğraflarından ve hakkındaki haberlerden ne kadar tanıyabilirsin? haklısın. belki de çok az.. o zaman şöyle demeliyim: seni az tanıyorum, az.''

hayatta tanıdığımı sandığım fakat ismini bilmekten öteye gidemediğim ne çok insan vardı. öyle sosyal medyada bir kişinin fotoğraflarını görüp günümüz diliyle like atmakla olmuyordu ki tanımak. kendisini bana anlatmasıyla tanıyamazdım ki bir kişiyi, hatta itiraf edeyim, kendimi de tanıyamazdım. zaten tam manasıyla tanıyabildiğimi de hiç düşünmedim. işte beni bu düşüncelere sürüklediği için kitabı alıp hemen okumak istedim.

kitabın başında, yazarımızın yazmış olduğu kitabı nevzat çelik'e, nevzat çelik'in itirazın iki şartı adlı şiirinden alıntı yaparak ithaf ettiğini gördüm. meraklı benliğim elbet bunun da nedenini sorguladı ve araştırma yoluna gitti. öğrendim ki, hakan günday'ın ilk romanı kinyas ve kayra (kitap)'nın basılması gereken bir eser olduğunu söyleyen ilk kişi nevzat çelik olmuş, ve hakan günday, kendisinden yazı dünyasına dair çok şey öğrenmiş.
kullanıcı tarafından yüklenmiş görsel


kitabı okurken iki ana karakterimizin isminin de derda olduğunu gördüm, sadece birinin sonundaki a harfinde şapka vardı. yaşları da aynıydı. 11 yaşında, biri kız diğeri erkek çocuğu olan, iki derda! fakat sadece ''iki çocuk'' demek çok basit kaçıyor, 11 yaşında iki çocuk demek çok kolay. çocuk deyince insanlar şöyle sanıyor; okula giden, arkadaşlarıyla oynayan, belki yeri gelince kavga eden, düşüp bacağını kanatınca ağlayan iki çocuk. ama hayır, bu çocuklar ''iki çocuk'' diyerek genellenemeyecek çocuklar. bu çocuklar 11 yaşına gelene kadar birçok zorluk çekip bir de yıllar geçtikçe yanlış karar vermek zorunda bırakılmış çocuklar. bu çocuklar, o zorlukların arasında oğuz atay'ın tutunamayanlar (kitap)'ı sayesinde belki de hayata tutunmaya çalışmış ve yolları kesişmiş çocuklar.

bundan sonrası, ayrıntılı incelemeye girecek, sıkılan olursa burada okumayı kesebilir (tabii buraya kadar okuduysa) ama meraklıları elbet olacaktır, öyleyse iyi okumalar.

kişiler:
derdâ: güneydoğu'da babasının annesini terk ettiği bir köy ortamında doğan çocuk. ayrıca, annesinin kendisine bakamadığı için başta yatılı okula gönderse de sonra 11 yaşında tarikat şeyhinin oğluna sattığı kız çocuğu. satmak kelimesi çok çirkin fakat bir annenin 11 yaşındaki kızını satması kadar değil.

saniye: derdâ'nın ''sözde'' annesi. 11 yaşındaki kızını birkaç havyan parası karşılığında satan kişi.

bezir: derdâ'nın tarikatçı kocası. derdâ'ya fiziksel ve cinsel şiddet uygulayan kişi.

derda: göz kanseri annesiyle, hapisteki babasının mezarlığın bitişiğine ördüğü evde yaşayan erkek çocuk. tüm dünyası mezarlık olan ve geçimini de mezar temizliğinden yapan çocuk ayrıca. ''çocuk dediğin ölümü öğrenince büyür... eğer ölümü öğrenince büyüyorsa, mezar temizleyip para kazanınca ne oluyordu?''

mekân:
yatırca: derdâ'nın doğup büyüyemediği yer. büyüyemediği diyorum çünkü annesinin zoruyla 11 yaşında bir tarikatçıyla evlendirilip londra'ya gönderiliyor.
londra
derdâ’nın londra’da yaşadığı apartman
rehabilitasyon merkezi
edirnekapı mezarlığı: kitabın ikinci karakteri derda'nın yaşadığı yer. ''mezarlıkta mı yaşıyor?'' diye sormayın. evet, mezarlıkta yaşıyor. derda'nın babası yoksul olduğundan, ''zaten mezarlığın duvarı var, çevresine 3 duvar daha örüp orada yaşayalım.'' diye düşünmüş.

kitabın konusundan bahsetmeyeceğim, iki çocuğun onlarca zorluktan geçip yollarının kesişmesi demek yeterli olacaktır çünkü ne desem tat kaçıran bir bilgi vermiş olacağım. bu kitap hayatınıza güzel şeyler katmayacak onu da belirteyim. kitabı elinizden bir an önce atmak isteyeceksiniz fakat asla yarım bırakamayacaksınız. elinizden atmak isteseniz de bir kere başladığınız taktirde atamazsınız. çünkü bu kitap size az değil, ''çok'' şey katacak.
devamını gör...

aslinda yanlis algidir bu. ezik erkekler kendini efendi sanmakta.

efendi adam kendini ezdirir mi? kim guzel ahlakli, iyi bir insan oldugu icin ezik olsun ki? sapla samani karistirmayin. tanidigim en efendi adamlar en kral adamlar ve hicte ezik degiller. bu sozlukte efendi en az 5 adam sayarim. yani ezikler kendini efendiden sayip aglamayi birakmali.
devamını gör...

hiçbir cinsel çağrışımı olmasa da buraya cinsel içerikli bir yazı okuyacağını düşünüp gelecek olanları hiç beklemedikleri bir alana sürükleyecek olan ve aslında seksten daha çok enerji gerektiren bir spor dalı olan futbol ile ilgili başlıktır.

17 mayıs 2000 tarihinde kopenhag’daki parken stadyumunda oynanan galatasaray - arsenal uefa finalinde georghe hagi’nin kırmızı kartla sonuçlanan pozisyonunda sunucu levent özçelik’in verdiği tepkidir.

basit bir kırmızı kart olayı değildir bu. öncesi ve sonrası vardır. öncesi şöyledir; maçın doksanıncı dakikasında galatasaray çok tehlikeli bir yerden serbest vuruş kazanır. topun başında hagi ve hakan şükür vardır. bütün dünya topa hagi’nin vuracağını düşünürken hakan şükür topa vurur ve dışarı atar. hakem de o an düdüğü çalar ve maçı uzatmalara götürür.

o an hagi’nin hakan şükür’e bir bakışı vardır ki asla unutmam. yıllar sonra hakan şükür hagi’nin kendisine sinirlendiği için atıldığını söyleyecektir.
kullanıcı tarafından yüklenmiş görsel
uzatmalar başladığı anda atak yönümüze göre sağ kanatta hagi ve tony adams’ın mücadelesinde tony adams’ın ısrarlı dirseklerine dayanamayan hagi rakibinin ensesine vurur. rakip kurşun yemiş gibi yere düşer ve ispanyol hakem antonio lopez nieto adams’a sarı, hagi’ye kırmızı kart gösterir.
kullanıcı tarafından yüklenmiş görsel
hagi’nin bu yumruğu sonrasında levent özçelik “oooo çok sert” diye bir tepki verdikten sonra “neden hagi?” diye sormadan da edemez. yorumcu ömer üründül ise “ devamlı vuruyor dirseğini diyerek adams’ı suçlar ve hagi’ye yapılan haksızlığı vurgular.

bu olayın sonrası ise şöyle özetlenebilir. popescu son penaltıyı atar ve galatasaray türkiye’ye futboldaki ilk avrupa kupasını getirir.
devamını gör...

milattan önce 4'üncü yüzyılda yaşamış olan yunan filozofu. tanınmış ilk zooloji bilginidir. kendisine zoolojinin babası da denmiştir. hayvanları ilmi bir sınıflandırmaya tabi tutan ilk bilim adamıdır.
devamını gör...

son gelişmelere dair bizim de bir kaç kelam etmemiz elzem oldu. sözlüğün içinde bulunduğu çalkantılı durum bir türlü sona ermiyor. kızıl öfke benjamin'in park ve bahçeler müdürlüğünde işe başlamasıyla birlikte olaylar iyice içinden çıkılmaz bir hal almaya başladı. adam sözlük yüzünden, yakın bir zaman diliminde, izbe bir parkın kıyıda köşede kalmış bir bankında köpek öldüren içmeye başlayacak haberiniz olsun. aldığımız bilgilere göre benjamin babasından kalan tüm parayı sözlüğe gömmüş ve en nihayetinde musluğun vanaları kısılmış. durum akmasa da damlıyor kritik eşiğini bile geçmiş. biz zamanında kendisine söylemiştik, hazıra dağ dayanmaz benjamin demiştik ama kendisine dinletememiştik. o hafiye örgütlerine, maaşlı trollere, canım cicim terör örgütlerine kamyonlarla giden karma puanlar yoldaşın resmen ipini çekti. o kadar masrafa can mı dayanır? an itibarıyla altına çekecek doğru düzgün bir sandalye bile bulamamış bir kurucu liderden bahsediyoruz. gitmiş ikinci el aldığı sandalyelerle poz vermek zorunda kalmış. işin daha acı tarafı sözlüğün tüm iplerini elinde tuttuğunu düşündüğümüz nükleer güdümlü füze benjamin'in birasını bile eyluling'in ısmarlamış olması. yani koskoca tek adamın son kertede geldiği nokta ne yazık ki bu oldu. aylar süren istibdat rejiminin sonunda yazarlara müjde vereceğim diyerek havaların neden sıcak olduğu konusunda başlık açması da her şeyin üzerine tuz biber oldu.

bu bir dramdır sayın okuyucular. muhabirimizin klasik koşullanma metodu ile pavlov'un göbeğinden aldığı bilgiler cidden çok sağlam. o göbekte daha ne gurultular var bir bilseniz. duysanız şokları yaşarsınız. ama muhabirimizin baskılarına dayanamayan pavlov'un göbeği 4-5 şişe sodayı hızlıca yuvarlayıp, ser veririm daha da sır vermem diyerek olay yerinden uzaklaşmış. muhabirimizin söylediğine göre sorulan soruların can alıcılığı karşısında rengi sararmış. sapsarı olmuş adam. ayrıca yine söylentilere göre yoldaş aylık internet ücretini ödeyemediği için sitede iki moderatörü nöbetçi moderatör sıfatı ile görevlendirmiş. bu moderatörlerden senpolitbaskıcıbizmutsuz'un radyo programını bırakmasının sebebi de tam olarak buymuş. yoldaş siteye ancak internet kafeden girebildiği için modları daha uyanık olması için uyarmış. haklı da olsam haksız da olsam mutlu olamıyorum bu angarya görev sonrası hiç mutlu olmadığını dile getirmiş. aramızda para toplayalım yoldaşın internetini açtıralım demiş. ama bizim kızıl öfke onurlu adam olduğu için bu teklifi kabul etmemiş ve cağnım iki modu yerel salatalığımızın önüne atmış. yerel salatalığımız da bu fırsatı kaçırmayacak 7/24 kendilerine çengelköy işkencesi uygulamaya başlamış.

inanın bu dramatik gelişmeler sonrasında sözlükte işler ne noktaya gidecek biz de kestiremiyoruz. ama kesin olan bir şey varsa o da şu; yoldaş'ı bu sıkıntının içinden kurtarmamız lazım. bu sebeple de kurban derilerinizi yoldaşa bağışlamanız yönünde bir kampanya başlatmaya karar verdik. belki bu sefer yazarlarım beni affetsin diyerek daha demokratik bir yönetim şekline doğru evrilir. ya da kurban derilerini bulunca yine demir yumruk olup tepemize biner. belki de yazarlarım demekten vazgeçer yazarlar der. tüm bunlar muamma. ama her ne olursa olsun biz iyilik yapalım denize atalım arkadaşlar. her ne olursa olsun bu siteye can vermiş bu adama destek olalım. evet muhalif bir yayın organıyız ama düşene bir tekme de biz vuralım mantığı bize ters.

şimdilik bizden bu kadar. kurban derileri yoldaşa. bu kısım mühim. bu kısmı unutmuyoruz. zaten havalar da sıcak. sorunsal dediğin böyle olur.

açık mert korkusuz kafa sözlük haber ajansı bilgilendirme servisini okudunuz.

sürç-i lisan ettiysek af ola!
devamını gör...

e.a'ya ithafen...


sen, i̇stemsiz olarak yaptiğim her şeyin intikamını aldın benden. hem de bunu, beni en zayıf noktamdan vurarak yaptın. öldürerek değil ama süründürerek yaptın. benden sevgini esirgeyerek yaptın. benim seni bir insanın bir insanı sevebileceği kadar çok sevdiğimi bilerek ve sirf bu yüzden, buna yaslanarak: beni bir insanın bir insanı sevebileceği kadar sevmeyerek yaptın. eksik bırakarak, beni böyle cezalandırarak yaptın.

bense eksik sevildikçe hırçınlaştım. zaman zaman neyin yolunda gitmedigini anlamlandiramaz ve tüm hatayı kendimde ararken zaman zamansa verdiğim tavizlerin ve istemeden yaptığım hatalarin farkına varamaz oldum. tüm bu her şeyin yükünü kaldırmak zorunda kaldığım için yoruldum.

sense ne kendi eksiklerini kapattın, ne benim yanlışlarımı düzeltmek zahmetinde bulundun ne de beni kaybetmemek adına bir çaba gösterdin. oysa böyle belirsizlik yaratmak yerine beni sevdiysen bunun sorumluluğunu alsaydın veya sevmiyordunsa da bu hususta bana karşı dürüst olsaydın ve benden kopmaya hazır hissedene değin benimle olan bağını sürdürmeye devam etmeseydin, bu kadar yıpranmazdım.

benden kopmaya hazır hissetmeyi bekledin ve daha sonra da beni gitmeye mecbur bırakana değin çaba sarfettin. birini sevince çok zor pes eden ve nadiren ondan vazgeçen biri olduğumu bildiğin için, senden kopana değin beni acıdan acıya, psikolojik işkencelere sürükledin. tüm bunları bildiğim halde, umut ettigimden değil, senden vazgeçeceksem bile ardıma bir kez olsun bakmadan gidebilmek için, verdiğin tüm acılara katlandim, kahrına da lütfuna da itaat ettim. bedenimin, ruhumun,kalbimin... (buna bir { dur! } diyebileceğim halde) "göz yumdum çektikleri eziyete!"

sonra seni özgür bıraktım... şaşırdın. çünkü yapmamı deli gibi istediğin halde, bir yandan da bunu yapma gücünü kendimde bulacagimi düşünmüyordun. oysa ben, vazgeçme kabiliyetim olmadığından değil; her ne yapmış olursan ol henüz senden vazgeçme eşiğine gelmedigim icin bunu yapmiyordum. sense bunu vazgeçilmezlik sanip bu kadar çok değer veriyor olmamı zayıflık saydin. çünkü hiç böylesine cikarsiz, böylesine karsiliksiz, bir sevgiyle karsilasmamistin. çünkü henüz sevmenin ne kadar yüce, değer verdiğini gösteriyor olmanın ne kadar büyük bir şey olduğunu bilmiyordun. saklı sevgilerin insanıydın. çocuk değildin ama olgunlasmamısti henüz sevgin ve kederin.


sen olgunlasirken ben yandım. dört bir yanımı sardı yangınım. sonra kül oldum ve küllerimden yeniden doğdum. dedim ki, demek ki yanmak ve küllerimden yeniden doğmakmış yazgım. sonra ayağa kalktım. artık sevgim değil tecrübemdi taptığım kendi acımla kendi ruhumda kavrulurken, piştiğimi anladım. sonra git gide kendimi onarirken kendim, yer degistirdi bir gün tecrübem ve sevgim. ben de kalmak için verdiğim savaştan ve gitmek için verdiğin çabaya engel olmaya çalışmaktan vazgeçtim. i̇şte böylesine bir anda, böylesine birden, akıntıya kürek sallamaktan vazgectim!


aynı ülkede yaşıyor, aynı şehirde nefes alıyor ve hatta aynı yerde çalışıyorduk. ve her çıkış saatinde denk gelip durduk. i̇lk hafta umursuzca bakan gözlerin ilerleyen vakitlerde bir umut merhamet dinlenip durdu. benim sana gelmeyisime, bu kadar güçlü bir şekilde karşında duruyor oluşuma, senin bana gelmek isteyisin karşısında gösterdiğim gaddarlik ve istikrara şaştın. i̇lk hafta özgürlüğün hazzını derinlemesine yaşayan ve mağrur bir duruşla geleceğimden emin bir şekilde bakan gözlerde, ben gelmedikçe hayat ışığı sönen ve sen gelmek istesen bile seni kabul etmeyeceğimi bildiginden, yuruyen bir cesedin ruhsuzlugunu, kabahatinden ötürü mahcup ama özre yüzü olmayan bir insanın derin pişmanlığını sezdim.

ama senin çektiğin acıdan ya da kivranislarindan ötürü zevk almadım. çünkü ben aci çeken bir insan karşısında kahkaha atmazdim! çünkü sen değildim. cunku senin aksine, acı çeken bir insan karşısında gülüp eglenseydim, insan yanlarim acirdi benim. çünkü ben senin gibi bir insan bana eğilsin diye yapmadığım şeyi bırakmayıp insan yanlarımı kaybetmedim. sadece senin mutluluğuna da mutsuzluguna da kayıtsız kalmakti yaptığım... hem de bunu seni senin silahinla vurarak yaptım! seni gaddarligimdan da merhametimden de mahrum bırakarak yaptım! hem de senin gibi arkadan vurarak degil; gözünün içine bakarak, tüm dürüstlüğüm, tüm mertligimle yaptım.


senin gibi yaptığım başka yapmak istediğim başka olarak yapmadım. senden gerçekten vazgectigim ve tüm bu yaşadıklarımıza dönüp baktığımda, senin aksine, yaptığım seyleri senin canını yakmak için değil; artık kendi canım yanmasın diye yaptım. yani seni hür bırakırken, kendimi de azat ettim. senin gibi yaralı bırakmadım, toparlanamasin diye kanatlarını koparmadim ardimdakinin. üzmüş olabilirim ama yipratmadim. her zaman mükemmel olamamış olabilirim, ama nahif sevdim. ve bir zamanlar sevmiş olduğum insana karşı cirkinlesmedim hiçbir zaman.

geçen gün tasinirken, taşları çok sevdiğimden doğum gunumde benim için yaptigin ve birçok şeyi atmama rağmen atmaya kiyamadigim bir hediyenle karsilastim. babam yanlışlıkla eşyaları taşırken taşlardan bir tanesinin üzerine basıp kırdı. her şeye karşın kalbim öyle çok acıdı öyle çok acıdı ki, taa derinlerden gelen bir yaranın sizlamasini o yaranın tam üstünde hissettim. sonra o taşı yine atmaya kıyamadım ve yerden alıp kitaplığımın en üst rafina yerleştirdim.
ama senin hatrına değil; "acemiligim, safliğım, incinmisliğim adına"

(...)
devamını gör...

doğrudan yazar olmaz, kitap yazan bir bilim insanı olurdum.

uzun ve detaylı yazmayı sevdiğim için de muhtemelen roger penrose olurdum.
devamını gör...

sürekli negatif olan insanlar.
devamını gör...

ben kendime bile tahammül edemezken bana neden birisi tahammül etsin ki.. hayır insanlar uyuyunca dinlenir ben yataktan bile yorgun kalkıyorum.. sanki uykuda bile düşünmeye devam ediyorum.kafamın içi uçak pisti..
devamını gör...

en az kafa sözlük kadar kötü bi isim seçilmiş ama pek bi önemi yok ya, umarım normal sözlük olarak devam eder iken, kafa sözlük olarak yükseldiği kalitesinden ödün vermez.

ama daha farklı bir şey bekliyordum ne yalan söyleyeyim.
devamını gör...

yakın zamanda arazisinden tren yolu geçmiş ve devlet demiryolları ile mahkemelik olmuş biri olarak, ben tercihimi mülkiyet hakkının kutsal olmasından yana kullanıyorum. avrupa'da devlet senin bir malını alacaksa ya da içinden geçecekse fiyatı sen belirliyorsun..

ama türkiye'de öyle mi? satılmış bilirkişiler ve sonucu önceden belli mahkemelerle malını ederinden aşağı kapatmaya çalışan bir devlet buluyorsun karşında. kamu yararı dediler mi kalıyorsun öyle. sesini çıkaramıyorsun.
devamını gör...

... arkadaşımın çizimine baksın. (beni çizdi ama bir tık zayıf halimi). *
kullanıcı tarafından yüklenmiş görsel
devamını gör...

küçükken bizim sokağa da gelirdi. macun şekeri satardı.
geldiği an anneme seslenirdim, aşağı para atardı. ne güzel günlerdi. arada bir salıncakçı amca da gelirdi. bir de mısırcı amca versiyonu vardı bunların. ah ah, özlenen günler....

tanım: malını sokak sokak gezerek ve bazen yüksek ses kullanarak satan kimseler.
devamını gör...

kordon günbatımı.
kullanıcı tarafından yüklenmiş görsel
devamını gör...

kullanıcı tarafından yüklenmiş görsel
devamını gör...

kullanıcı tarafından yüklenmiş görsel
devamını gör...

(bkz: öyle mi peki)

lutfen bu dusuncelerinizi bir gun yaz kis demeden; ailesinden, sevdiginden, hayatindan feragat edip siz ve sizin gibileri ve dahi vatan topraklarini koruma adina, canini hice sayan mehmetciklerden birinin, yuzune yuzune söyleyin. söyleyin ki omurlerini, canlarini, gencliklerini kimler icin heba ettiklerini bilsinler.

milliyetcilik vatanini ve milletini ekstra sevme ve cikarlarini gozetme ideolojisidir. genel ilkesi de her acidan ulusal bagimsizligi koruma ve kollama uzerine kuruludur. kisinin kendi ailesini daha fazla sevme ve dusunmesi kadar tabii bir dusunce yapisidir bu. hastalikli dusunce yapisi ideolojinin kendisi degildir. ıdeolojiyi cok baska alanlarda ve uclarda yasayan kesimdedir.
devamını gör...

sorumluluk alamayacak ya da kendinden ödün veremeyecek insan için doğru bir önermedir sanırım bende böyle düşünenlerdenim
devamını gör...

ben kuleli de öğrenciyken (90' lı yıllar) zaten fetöcü subaylar "onlardan" olmadığımız için canımıza ot tıkamıştı.

asker dediğinin dini,ideolojisi olmaz asker askerdir bize öğretilen buydu. 25 yılda orduyu ne hale getirdiler...

şimdi birileri başlayacak şanlı türk ordusu diye. bir ordunun gücü caydırıcılığından gelir tarihinden gelmez. en güçlü ordu hiç savaşmadan bürokrasi tarafından sopa olarak kullanabilen ordudur. eğer ordu sahaya inmek zorunda kalıyorsa bürokrasin dolayısı ile ordun da caydırıcı değildir.

edit: kuleliden atıldım. asker falan değilim yani.
devamını gör...

normal sözlük'ü kullanarak 3. parti dahil tarayıcı çerezlerinin kullanımına izin vermektesiniz. Daha detaylı bilgi için çerez ve gizlilik politikamıza bakabilirsiniz.

online yazar listesini görmek için lütfen giriş yapın.
zaman tüneli köftehor rehberi portakal normal radyo kütüphane kulüpler renk modu online yazarlar puan tablosu yönetim kadrosu istatistikler iletişim