berbat bir yılın son gününden hepinize günaydın arkadaşlar.

şahsım adına konuşacak olursam allah tekrarını yaşatmasın diyebileceğim bir sene oldu, geçti gitti tabi ama sorun şu ki önümüzdeki yıldan da pek umutlu değilim.

haziran ayından beri buradayım dolu dolu 6 ay geçirdim. kâh ağladık ama daha çok güldük. aslında çok da gülecek şeyimiz yoktu, kendimizi gırgıra vurduk.

işte böyle bir seneydi benim için, simülasyon da 2021 levelini bitirdik, gel bakalım 2022.

bu da günlük dozumuz;

daha çok uykumun gelmesine neden olan durum. hele bide kışsa kesin tekrar yatağa dönmeyi gerektirir.

benim kulaklarım keskin, gözler miyop legolas. *

çok usta bir yalancı ve usta bir propagandacıdır. hitler döneminde propaganda bakanlığı görevini üstlenmiştir.

insan olarak evimdeki çamaşır makinesiyle bile duygusal bir bağım var. başına bir şey gelse bozulsa filan üzülürüm. zıplaya zıplaya salonun ortasına gelmediği sürece severim sayarım. kaldı ki bir canlıyla bağ kurmamak imkansız.

ahmet ümit'in 2004 yılında yayınlanan bir çok öyküden oluşan kitabıdır.

kitap hacim olarak diğer ahmet ümit kitaplarına benzemiyor 190 sayfadan oluşan bu eser bir kaç oturuşta okunabiliyor. hızlı bir okuma sunuyor okuyucuya bunun sebebi ise bazı hikayelerin merak ettiren bir tarafı olması.
bazı hikayeler cidden merak ettirse de bazı hikayeler gerçekten çok kötüydü. amatör ve basit hikayeler gerçekçilikten uzak kurgular insanın canını sıkabiliyor.
okurken ahmet ümit'in 2004 yılında amatör bir yazar olduğunu hissediyorsunuz.
kitapta bulunan öyküler şunlar.

önsöz yerine ya da aşk rüzgarın söylediği bir şarkıdır.
aşk bir mucizedir.
kafi delidir aşk.
aşk çözümsüz bir problemdir.
aşk bir cinayettir.
aşk bir düellodur.
aşk bir yanılsamadır.
aşk bir özentidir.
aşk bir ütopyadır.
aşk köpekliktir.

bazılarına katılıyorum ama en çok kitaba ismini veren aşk köpekliktir söylemine katılıyorum. evet aşk köpekliktir.

yazar sanki aşk köpekliktir hikayesini yazmış ve çok kısa olduğu için yanına bir kaç farklı hikaye ekleyip kitap oluşturmak istemiş. hatta bir okuyucu olarak bunun böyle olduğuna eminim.
en uzun ve en detaylı ve en güzel hikaye aşk köpekliktir hikayesiydi , diğer hikayeler bana biraz zorlama ve basit geldi. yazar bunu daha aşkımız eski bir roman kitabında da yapmıştı.
sağlam bir hikaye ve yanına özenilmemiş basit hikayeler. bu bence kötü bir şey keşke bu tarz bir yaklaşım sergilemeseydi. okurken keyif aldım o ayrı.

mesela bazı hikayelerde yazar ters köşe yapmak için baya saçmalamış. okurken ya hadi abicim falan diyorsunuz. bazı hikayelerde ise ımm güzelmiş diye söyleniyorsunuz.
şimdi bazı hikayeleri güzel yazan bazı hikayeleri berbat yazıyorsa sorun yazdığı hikayeye özenme mevzusudur. bazılarının üstüne düşmüş bazılarına özenmemiş.
ben okurken öyle hissettim. tavsiye ederim. tabi okumazsanız bir şey kaybetmezsiniz.

çoğu yazarın düşünceleriyle, fikirleriyle, espiri anlayışlarıyla ve hayata bakış açılarıyla zaten görüyorum. en anlamlı halidir bu görüş. ruha dokunan cinsten.

can evinden vurmak tabiri durumu özetliyor. çocuklar geleceğimiz, çocuklar bizim her şeyimiz. emeklerinize sağlık. maddi durumu yeten tüm yazarlarımızdan destek bekliyorum. o çocukların yüzündeki gülümsemenin sebebi olmak... işte bunu dünyada satın alabilecek para yok.

kısacası; pamuk eller cebe millet.

ayrılık ne biliyor musun?
ne araya yolların girmesi,
ne kapanan kapılar,
ne yıldız kayması gecede,
ne ceplerde tren tarifesi,
ne de turna katarı gökte.

insanın içini dökmekten vazgeçmesi ayrılık!

basketbolda bir kuraldır. bir oyuncu bu süre zarfında pas vermeli, şut atmalı ya da topu yere vurmalıdır. ayrıca top oyuna sokulduğu sırada topu oyuna sokacak oyuncu bu süre zarfında topu elinden çıkarmalıdır.

bahsi geçenler yapılmadığı takdirde 5 saniye kuralı ihlal edilmiş olur ve top karşı takıma geçer.

(bkz: bu ekiple bakkala gidilir.)

insanların sizin şeytan olduğunuzu düşünmesi, sağ elini kullanmak zorundasın denilip resmen sol elin okulda dövülmesi. haram yerken o kadar da önemli görmüyorlar ama sağ sol farketmiyor.

hatırlar mısınız bilmem…

pandemi başlarında, umre’den dönen 20 küsür bin kişinin anca 5000 kişilik son kafilesini karantinaya almışlardı…

hani şu, kendi çocuklarının, komşu çocuklarının, akrabalarının çocuklarının yıllarca kaldıkları öğrenci yurtlarında kalmışlardı da; “domuz bağlasan durmaz” diye diye isyan ederek, yurdun dışında bulunan polis barikatındaki polislere ‘tükürerek’(!) “bende varsa sen de hasta ol” diyerek hastalık bulaştırmakla tehdit etmişlerdi…

söyleyeceklerim bu kadar….

din temelli bir ahlak, ahlaksızlıktan öteye gidemez benim için… tövbe ederek günahlarından arınmayı vadeden hiçbir din, ahlaklı insan yetiştirmek gibi bir iddiada bulunamaz. hiçbir şey olmasa, kendi dinine mensup olmayanlara hakettikleri ölçüde ahlaklı davranamaz…

ha, hiç mesaj kutumu “din iyidir, kötü olan insanlardır” hötorofliği ile turunculandırmadan siz, söyleyeyim. uçaktan inişte umreden dönenlere termal kameralarda yakalanmasınlar diye “parasetamol” dağıtan diyanet görevlilerini gördü bu gözler. ne ahlakından bahsediyorsunuz yahu siz?

akp ısparta milletvekili recep özel, bu olaydan 15 gün sonra tivit atıp, attığı tiviti silmek zorunda kaldı… neden biliyor musunuz, çünkü bir itiraftı. ısparta’daki 268 vakanın 243’ü umreden dönen vatandaşlardı…

dindarlar ahlaklıymış…
evet, çok ahlaklılar…

siesta..

sen sahiden hayatımda gördüğüm en güzel çirkinsin...
ne güzel kitaptın nasıl okuttun.

aklıma gelmişken bırakayım.

duymak isteyene iyi geceler.

ali kıran baş kesen elma kurdu

yorgunluk.

iki adet istek şarkı isteyeceğim başlık.
- şebnem ferah/ deli kızım uyan
- musa eroğlu/ mihriban
teşekkürler.