okulumuzda konuşamayan ve otizmli olduğu için kimseyle göz teması kuramayan bir özel eğitim öğrencimiz var. okula yeni başladığı için yabancıları görünce huzursuz hissediyor ve ağlıyor.

birkaç kere onu rahatsız etmeden olduğu sınıfı ziyaret ettim, benden rahatsız olmasın diye hiç iletişime girmeye çalışmadım ama varlığımı hissettiğini hep biliyordum.

bugün yine şöyle bir uğrayayım diye sınıfıma girdim. her zamanki gibi beni görmezden gelir diye düşünerek öğretmen arkadaşla konuşmaya başladım. (hemen çıkarım diye kapıyı kapatmamıştım) tam o sırada kapıya doğru yürümeye başladı, ben de sınıftan çıkmasın diye kapıya yöneldim ve olanlar oldu. geldi, önümde durdu ve bacaklarıma sarıldı. sonra elimi tuttu, yere çekti beni. arkasını dönüp kucağıma oturdu. bana o an huzur nedir diye sorsanız bu derdim.

hayatımda çok ama çok az şey bu kadar etkilemiştir beni. bu satırları yazarken bile doluyor gözlerim. seni çok seviyorum minik, kalbime bu kadar güzel dokunduğun için teşekkür ederim!

neler yazmışım diye tanımlarıma baktıracak güzel bir haber. bu sese maruz kalırsınız umarım ya da kalmazsınız bilmiyorum.

malum şahsın covid pozitif olması.

2005 sonrasında yayınlanan dokuz sezonunu çok severek izledim. hâlâ da en sevdiğim dizi. araya yoğunluğun girmesiyle kadın doktoru izlemeyemedim henüz. umarım kadın-erkek eşitliği mesajı vermek isterken dizi yolundan sapmamıştır.

bunu bu başlığa yapmak istemezdim diyeceğim ama hayır istiyorum.
o kadar elit ki tüm çizimler... *
bu da benim çizimim. *
iki yıldır baktığım topal kargayı veterinere götürmeden önce veterinerin fikrini almak istedim. veteriner arkadaşım;
- elma kurdu, karganın fotoğrafını çekip atar misin?
+ çekemedim ben ya.
- çizsen, tam olarak neresi onu görsem?
+ tamam öyle olsun. deyip bunu attım.


bu başladı gülmeye baktım ki dalga geçiyor. bunu attım.



o kaşındı...

son dönemde görmekten illallah ettiğim hadise. bütün psikoloji öğrencileri koşarak yapışıyorlar. bir dünya para veren bdt eğitmenleri türedi. saçma sapan bir dernek kurup oranın üzerinden belge ile 4-5 bin liraya eğitim veriyorlar. buradan herkesi uyarıyorum. öncelikle psikologlar ve psi. öğrenileri. bdt almakla terapist olunmaz. klinik psikoloji yüksek lisansı sonrası bir ekol seçiniz. insanlara sesleniyorum. evet bdt sağlam ve başarılı bir ekoldür. ama klinik psikoloji yüksek lisansı yapmayan psikologlardan terapi almayın. bunun yaygınlaşmasını önleyin. aralarında illaki yüksek lisans yapmamış ama iyi arkadaşlar çıkacaktır. yüksek lisans yapmış ama kötü klinik psikolog da çıkabilir. ama kural nizam olmazsa ortalık karışır. bir düzen bir nizam oluşmaz.

not: zamanında yukarıdaki bilgileri yazmıştım. bilgileri değiştirmiyorum. zamanında bulduğum bulgular yukarıdaki gibi düşünmemi sağlıyordu ancak okuduğum yeni araştırmalara göre bdt pek de bir halta yaramıyor. bilimsel dedikleri makalelerinin çoğunda kontrol grupları ya kurgu ya da çok vahim durumda. yapılan yüzlerce araştırma içinden sadece 14 tane araştırma doğru düzgün kabul edilmiş durumda. bu 14 araştırma da hali hazırda "daha başarılı" olduğuna dair bir bulgu yok. konuyla ilgilenen arkadaşlar için ve kaynaklara ulaşım için şu videonun içinden bahsedilen yerlere ulaşabilirler: jonathan shedler - where is the evidence for evidence-based therapy?
videonun türkçe'ye çevrilmiş hali terapicaps sayfasında var. link buradan

üst edit: +18 görüntüler içeren linki aşağıya bırakıyorum, kaldıramam diyen izlemesin ben bile 45 dakikadır yeni kendime gelebildim.

samsun/terme'de kaza yapan araç sahibinin, masrafları maddi olarak karşılayamayacağını belirterek tüfekle kafasına sıkarak intihar etmesi olayıdır. psikolojimiz gerçekten çok bozuldu. kimse yaşamak istemiyor gibi.

+18 link

din felsefesinde ezelden sorgulanan, tanrı ile iyiliği-kötülüğü bağdaştırıp kıyaslayan ikilemlerle dolu problem.

birçok ünlü düşünürün sorguladığı, formüller ortaya attığı problemin ilki ve en meşhuru epiküros'undur:





--! spoiler !--

"tanrı, ya kötülükleri ortadan kaldırmak ister de kaldıramaz; veya kaldırabilir, ama kaldırmak istemez; ya da ne kaldırmak ister, ne de kaldırabilir; yahut da hem kaldırmayı ister hem de kaldırabilir. eğer ortadan kaldırmak istiyor da kaldıramıyorsa, o her şeye kadir değildir; ki bu durum tanrı’nın karakteriyle uyuşmaz; eğer ortadan kaldırabiliyor, fakat kaldırmak istemiyorsa, o kötü niyetlidir; ki bu da aynı şekilde tanrı ile uyuşmaz; eğer o ne ortadan kaldırmayı istiyor, ne de kaldırabiliyorsa, hem kötü niyetlidir hem de her şeye kadir değildir; bu durumda da tanrı değildir; eğer hem ortadan kaldırmayı istiyor, hem de kaldırabiliyorsa – ki yalnızca bu tanrı’ya uygundur–, o zaman kötülüklerin kaynağı nedir? ya da o kötülükleri niçin ortadan kaldırmamaktadır?"

--! spoiler !--

justin bieber, ariana grande çağında black sabbath, pink floydu anlatmak gibidir. maalesef trend bu. çağ fast food çağı, üç kelimelik tanım bakıyorsunuz 20 beğeni alıyor.

yılmadan devam edin sevgili arkadaşlar, aslolan bilgidir.

efsane bir gruptur. şarkıları o kadar etkileyici ki kendinizi sürekli dinlemek zorundaymışsınız gibi hissettiriyor. böyle insanlar varken bizim gündemde olan şarkıcılar ne iş yapıyor merak ediyorum doğrusu.

biraz sakarsanız malzemeyi koyayım derken elinizden kayıp yere düşmesi, bütün tadınızın kaçmasıyla birlikte yeri temizlemek zorunda kalmak.

ailenin bir yaştan sonra seni yük olarak görüyor olmasından kaynaklanan bir utanma hissi.

gemilerle yarışan yunuslar gibi, çatlamasa bari yazarıdır.
(bkz: hele bir otur da soluklan yeğenim)

ben de bebek sesine dayanamayan terör örgütünün eski mensuplarındanım. bir uçak yolculuğunda bebekli bir aileye yapılan ayrımcı davranışlar neticesinde annenin gözyaşları ile kendileri ile empati kurarak bu terör örgütünden ayrıldım. pişmanlık yasasına sığınıp doğruluğa teslim oldum.

dünya hepimizin ve bebekler ağlar. rahatsız olan kendi konforunu sağlamak zorundadır. kulaklık iyi fikir.

iki sigaram kaldı bu gece için
yüzyıl yetecek çocukluğum,
iki muhabbet kuşum,
biraz da ateşim var.
dua ediyorum ateşe
vazgeçsin diye beni yakmaktan bu gece
dünyanın bütün sabahları için iki bilet al maviş anne
aman umutsuz bir yer olmasın!
didem madak

"yıl 2046. nerdesin ve ne yapıyorsun?" temalı açtığım başlıktır. 2046 yılında 45 yaşında olacağım ve annemin babamın 70 yaşında olacağı gerçeğini kabullenemedim anlık.

kim mutlu edebilir seni,sen hazır değilsen.

artık nasıl anlatayım bilmiyor
neyi düşüneceğimi bilmiyor
hangi yolda olduğumu şaşırmış
gideceğim yer bilinmezde belki
sensizliği gözüm kesmiyor belki
varsa yoksa seninle abı hayat
yokluğunsa yüreğimde cahim'dir

yukarıdaki arkadaşın bahsettiği meşhur postacı adam fotoğrafı,