evet karakterli.. ahlaklı olsun.. ama poposu güzel ve ince belli olsun..

birden bire gerçekleşen, bir anda içine düşülen, bazen hayatın dönüm noktalarını barındıran.
başımıza gelen beklenmedik durumlar.
çıkılan bir yolculuk.

gıda sektöründe faaliyet gösteriyorum. turistik bir belde de bir restoran açma planımız var.
sarı siteye girilir, ilanlar tek tek kontrol edilir.en sonunda uygun bir ilan bulunur.
ilan sahibiyle iletişime geçtim biraz yaşlıca biri, restoran , gazino ve pansiyonu aynı anda kiraya verecek kira da uygun sayılır. ruhsat problemi var mı? v.s bir çok bilgi alınır ve yola çıkılır.
yüzlerce km yol yaptıktan sonra tarif edilen yere gittim, bahsedilen hiç bir şey yok, neyse biz amcayı bulduk
- amca bahsettiğin yer neresi
* burası oğlum
-amca orada bir taş var
* heh orası gazino
- restoran,pansiyon nerede
* (yıkık bir dam gösterip) burası , şuraya uzanıp yatarsın şurada duş alırsın, ben de çatıya taşınırım(çatı yok)
beynin 15 dk lığına kendini kapadı.
amca bize bir şiir okudu.1992 yılında basılmış kendi şiir kitabını imzalayıp verdi.
şizofren bir amcamız bizi dumura uğratıp yüzlerce km yol yaptırdı.
işin garibi o kadar ciddi anlatıyorki telefonda anlamak imkansız.
her işte bir hayır varmış diyip geri döndük, şiir kitabını da okudum.yaklaşık 30 yılda yazmış.

“gönlüm uçmak dilerken semavi ülkelere;
ayağım takılıyor yerdeki gölgelere…”

necip fazıl kısakürek şiiri.

bana en iyi gelen, ramazan dolayısı ile 4+4 şeklinde uyguladığım biyolojik eylem.
iyileştiriyor, dinlendiriyor, mutlu ediyor.
o vakit, herkese allah rahatlık versin.
ben uyuyayım.

hastam kullandığı ilaçları masaya dökünce bende içimden bu nakaratı söylüyorum.
"gözümu açtım gördüğüme inanmadım, sanki bir kötü rüya korkarım aman allah."

yazar olayım dursun köşede diye düşünen kullanıcılardır. bir akıllı sizsiniz.

ileride kafa sözlük türkiye’nin en iyi sözlüğü olunca geri dönecek çakkaalll.

mona finden adlı sanatçının çizimi

ben sadece incelemiyorum, uzun uzun konuşup kendimle dertleşiyorum. bana en iyi ben iyi gelirim.

beni derinden üzen olaydır. evet bir süre esprisi döndü birçok yerde hatta aynı zamanda herkes sinirlendi fakat bu olaylarda en derin duyduğum his üzüntüydü. küçücük çocuğa içinde cin var diyerek ispirto içirilmesi nasıl bir caniliktir? koskoca ailenin gözlerini kör ederek bir kişiye karşı gerçekleştirdikleri itaatini saymıyorum bile. cezalarını en ağır şekilde çekmelerini diliyorum, özellikle o enişte bozuntusunun.

şeyma'yı günahım kadar sevmem ama sormak lazım şimdi: "taktırması" ne demek? çocuğu olanlar bilir, çocuklar taklitçidir ve tutturunca da tuttururlar. bana göre de hoş bir görüntü değil elbette ama ben ne yapıp etsem 4 yaşındaki kızımın zaman zaman oje sürmesine engel olamıyorum. neden, çünkü çevresinde; örnek alacağı insanlarda bunu görüyor. sokakta absürt giyinmiş bir çocuk gördüğünüzde de "aaa annesine bak, nasıl giydirmiş?" mi diyorsunuz? linç etmek kolay, farklı yönden bakmak gerek azıcık.

bir anton çehov öyküsüdür.

ivan dimitriç çerviyakov yazı işlerinden düşük dereceli bir memurdur. yeterince saygılı, fazlasıyla görgülü, oldukça modern bir adam olan çerviyakov memuriyet derecesi düşük olsa da çağdaşlık seviyesi yüksek olduğu için bir tiyatro salonunda ikinci sıradan dürbünüyle kornevil’in çanlarını izlemektedir.

klasik rus edebiyatında görmeye en alışkın olduğumuz düşük seviyeli memur tiplerinden biri olan çerviyakov’un hayatı çok insani bir şey olmasına rağmen bir hapşırık ile mahvolur. çünkü ön sırada oturan yüksek dereceli bir memurun üzerine üzerine hapşırır zavallı çerviyakov.

hikayenin gerisi spoiler olacağı için anlatmayacağım ama burdan hemen yeşilçam’a bir selam sarkıtmamız gerekiyor. başar sabuncu’nun senaryosunu yazdığı ertem eğilmez’in yönettiği ve şener şen’in ilk kez başrol oynadığı 1985 yapımı namuslu filmine bir göz atalım.

filmin hemen başlarında genel müdür binaya girdiğinde mutemet ali rıza asansörün önünde genel müdürün yüzüne hapşırır ve peş peşe özürler dilemeye başlar. işte bu sahne memurun ölümü öyküsünün yeşilçam tarafından araklanmış halidir.

çok yaşayın.

yaz dostum, güzel sevmeyene adam denir mi?
yaz dostum, selam almayana yiğit denir mi?
yaz dostum, altı üstü beş metrelik bez için
yaz dostum, boşa geçmiş ömre yaşam denir mi?
yaz tahtaya bir daha, tut defteri kitabı
sarı çizmeli mehmet ağa, bir gün öder hesabı
yaz tahtaya bir daha, tut defteri kitabı
sarı çizmeli mehmet ağa, bir gün öder hesabı
yaz dostum, yoksul görsen besle kaymak bal ile
yaz dostum, garipleri giydir ipek şal ile
yaz dostum, öksüz görsen sar kanadın kolunu
yaz dostum, kimse göçmez bu dünyadan mal ile..

dostlar beni anlamak ve anlaşılmak etkiliyor, aynı zamanda da incelik ve nahiflik. eğer bir kişi "gerçekten" beni, yaşadığım şeyleri ve düşüncelerimi anlıyorsa ve ben de o kişiyi ayni sekilde anlıyorsam benim için zaman durmuş demektir. aynı şekilde küçük detaylar ve incelikler beni benden alıyor. mesela gidip bir demet gül almak yerine; her gün bakabilecegim, can verecegim canlı bir çiçek alması.
küçük detaylari hatırlaması,
güzel bir şiir okumasi bile yetiyor insana. kendiniz oldugunuz sürece ve karşındaki kişiyi gerçekten sevdiğiniz sürece etkilenmesi büyük muhtemeldir. girmeyin öyle oyunlara, kendiniz olun yeter dostlar.

hayatımızda yeni bir şeye adım atmak istiyorsak onu gerçekleştirecek tek kişi biziz. insanların bizden pek hoşlanmayacağı veya bizi reddedeceği zamanlar olacaktır. kendimizi kabul etmek, sevmek hayatımızda yeni bir şeylere adım atmakta bize yardımcı olur. eğer istediğimiz şey bize iyi hissettiriyorsa bunu yapalım ve istediklerimize kavuşalım.

izlediğim bir filmde* şöyle bir replik geçiyordu:

"bu dünyada ne bir insan ne de bir nesne sonsuza dek yaşar. fakat öleceğimiz bilgisi yalnızca bize bahşedilmiştir. ve bu dünyadaki en değerli lütuftur. ızdırabımız ve hazinemiz olan bu hayatın sürekliliği yoktur. bu sadece denizde bir dalga. bir dalgayı kurtarmak için tüm dalgaları dindirebilir misin?"

hayat bir bütün ve ölüm de bunun bir parçası. sonun geleceği bilgisi ise insana mahsus. insan ölümü inkâr etmemeli ve kabullenmeli. aydınlığa yüz çevirip sadece karanlıkta karamsar bir şekilde yaşamamalı. ancak bu şekilde ölüm bilgisini hazineye çevirebilir. ölümden korkmak abes. fakat ömrüm boyunca arkamda bir eser bir fikir insanları etkileyecek herhangi bir örnek teşkil edecek kişilik ve duruş bırakmadan veya bırakamadan bir hayvan veya sıradan bir vatandaş gibi ölmek ölümden korkmama sebebiyet verir.

günaydın sözlük.
hayat öğrenmek isteyene de istemeyene de öğretiyor kendini.
kuş gibi mutlu olalım kuş gibi mutlu edelim o vakit.

"aşk nedir? yapay zeka nedir? babam böyle robot yapmayı nereden öğrendi?"* gibi cevabı zor soruları kendimizce yorumladığımız, eğip büküp ortaya güzel bir eser çıkarmaya çalıştığımız bir yayın. bu arada konuyla alakalı filmlerden de bahsetmeyi ihmal etmedik tabii ki. ilgilenenler için yapay zeka ve aşk ilişkisine dair filmlerin listesi:

1) her (film) (2013) --> imdb
2) the machine (film) (2013) --> imdb
3) ex machina (film) (2014) --> imdb
4) uncanny (film) (2015) --> imdb

bonus olarak: japon işi (1975) --> filmin tamamı

ahh en sevdiğim konu gelmiş *sennheiser tabiki en güzeli fakat azcık tuzlu. ben şu an jbl kullanıyorum, şükürler olsun bozulma olmadı fakat garanti sistemleri çok iyi çalışıyo, sorun olduğu anda değişim veya para iadesi yapıyolar. dışarıdan ses almıyo ancak ses ayarlamaları sonrasında bile o coşkulu havayı alamıyorum canım sıkılıyo. sennheiser ın dış kulaklığını denedim, asla ve asla dışarıdan ses almamakla birlikte, sanki beş altı hoparlör aynı anda açılmış gibi çok temiz bir ses vermekte. biraz pahalı ama güzel kullanımda ömürlük.

cinci hocaların yanında part time cin olarak çalışırdım.