babamı kaybedeli daha 2 ay bile olmadı, hala ölmüş olduğunu kabullenemiyorum her an çıkıp geri gelicek gibi hissediyorum. keşke gelse diyorum tüm bunlar şaka olsa diyorum ama yok. babamdan rahmetli diye bahsettiklerinde tuhafıma gidiyor. kabrine gidince toprağın altında yatıyor olmasını babama konduramıyorum, yakıştıramıyorum. yağmur yağıyor düşünüyorum orada yağmurda ıslanır. babam daha 50 yaşında bile değildi çok ani bir şekilde kaybettik. sonra babama kızıyorum bizi neden bu kadar erken bıraktı diye. yaşı daha büyük olsaydı belki bu kadar canım yanmazdı çünkü biliyorsun ki yaşlı insanların zamanı azalmış gidecekler. ani ve genç ölümleri kabullenmek çok daha zor, o kişi babaysa daha da zor. en son gece üstümü örttü sonra da sabah işe gitti sonrası da yok. babamı bir daha asla göremeyeceğim, sarılamayacağım onunla derteleşemeyeceğim. bu kısmını daha kabullenemedim bile. babamın yokluğundan çok babamın genç yaşta ölmesine üzülüyorum giden genç canına üzülüyorum. çünkü görecek yaşayacak çok şeyi vardı ama o hiç birini göremeyecek artık. içimdeki o sızı hala ilk günki gibi geçmiyor. hem kendimi çok güçlü hem de çok güçsüz hissediyorum.babam ani öldüğü için annemi ve kardeşimi kaybetmekten artık daha çok korkuyorum. sonra düşünüyorum annem ve kardeşim dışında benim canımı ne yakabilir böyle? hiçbir şey. hayatta her şeyin bir çaresi var ama ne yazık ki ölümün çaresi yok.

depresyon.

beni merak ettiren ve neden gizli olduğunu anlayamadıgim bildirimdir.

(bkz: sessizce çekip giderken plastik ördeğe basmak)

(bkz: bundan bize ne olması)*

hayır cidden? suç teşkil etmediği müddetçe isteyen istediğini yapar da bunu tr gibi bir ülkenin sosyal medya platformlarında gündeme getirme amacını; daha doğrusu bunu dile getirdikten sonra ne tür bir karşılık beklendiğini anlamadım ben. neyle karşılaşacağınızı zaten biliyorsunuz. başlığı okumadım ama her türlü yersiz espri yapılmıştır eminim. ülkenin seviyesi belli ve onu geçtim bu bildiğin "ben deri ceket giymek zorunda değilim" gibi sıradan bir şey. bu karar tamamen kişinin kendisini ilgilendirdiği ve başkasının söz hakkı olmadığı halde bunun bildiğin kamuoyuna bir tartışma konusu olacak şekilde sunulması garip geldi bana. sadece bu başlık da değil bu tarz bir sürü "bilmem ne yapmak zorunda değiliz." başlığı var. ve ben cidden karşı taraftan ne beklendiğini idrak edemiyorum. beklenen şey sadece saygıysa (ki başlık bu amaçla açılmış bence.) bu ülkenin insanının kendisine bile saygısı yok ki başkasına olsun... saygı bu ülke topraklarında yetişmeyen bir bitki türü cidden. anca ordan burdan gıdım gıdım ithal ediyoruz; ona da "botonon ohloksozloğono noyo oloyoroz boz?" diyorlar alüminyum.

cidden basit şeyler gibi görünüyor ve öyle de aslında ancak böyle bir ülke için galaktik medeniyet seviyesinde kalır böyle şeyler. çok da zekice ve anlayışlı tepkiler beklememek lazım.

t: bir başlık.

hala esrarı çözülemeyen başlık.

öyle bir başlık ki modlar bile doğru formülü bulup düzeltemiyorlar.

programa katılmanın ön koşulu, anlamlı cümle kuramıyor olmak galiba. az önce şöyle bir cümle duydum "ablacım ben evli değilim, eşimi arayıp sorabilirsiniz"

doğaya olan ilgi, merak, sevgi ve özlem gittikçe çoğalıyor. iç mekan tasarımlarında yeşil bitkilerle süslenmiş büro veya ev ortamları günümüz yaşamının vazgeçilmez bir parçası. park, bahçe, meydanların yeşillere bürünmesi artık bizler için yeterli görülmüyor. çoğumuz yaşadığımız alanı yeşille donatmak, kendi tasarımlarımızı yansıtmak isteriz. bu noktada da doğa ve insanı bir arada buluşturan biyofilik tasarım akımı karşımıza çıkıyor.

doğayla olan bağın devam etmesi için, doğayı iç mekana adapte etmeyi amaç edinen bu tarz tasarımın, insanlarda hem bedenen hem de ruhsal açıdan rahatlatan bir tasarımlar olduğu belirtiliyor. yaşam alanlarımız kapalı olunca doğaya olan özlem, doğayla tekrar bağ kuracak alanlar meydana getirme gereksinimini hissettiriyor. şehir insanının, doğaya dönüşü anlamına geliyor. bu vesileyle yeşile karşı da bir farkındalık oluşurken, farklı tasarımlar da ön plana çıkıyor. yeşille yetinmeyenler yaşam bölgelerinde aynı zamanda çiçek de görmek istiyorlar.

rezidans ve avm ortam ve mekanlarında hem estetiksel hem de bakımı kolay bitkiler tercih ediliyor. bunlar mesela bambu, manolya, kartopu, alev çalısı gibi örnekler. villa bahçesine sahip olanlar da begonvil, bodrum papatyası, leylak, kamelya gibi aynı zamanda çiçekli bitkileri tercih ediyorlar.

yine kafa sözlük ve yine güzel bir düşünce. emeği geçenlere kocaman teşekkürler. içinde bulunmaktan mutluluk duyacağım bir proje.

doğrudur ama troll yazarların hiç biri sapık değildir.
yani şunu söylüyorum;
başlıklarda meme yazan, şöyle kadın böyle kadın yazan kişilerden korkmayın.
asıl normal gözüken kişilerden korkun.
bunun bir çok örneği bu sözlükte mevcut.
ve bu sözlüğe en çok zararı bu kişiler vermiştir.
haa yönetim tespit ettiğinde gereğini yapmıştır.

tanık istiyoruz
aynı zamanda
bilinmesin de
yapabilmek istiyoruz
güç olan şeyleri
aşabilmek dağ tepe
bitsin istiyoruz
istemediklerimiz
aynı zamanda başlasın da
neşe ve bol kahkahalar
sadelik istiyoruz
bulanmasın sular
durulsun iyice
dönmesin dünya
aynı zamanda bulalım
şansı ve yer verelim yaşamaya
sevecenlik durağında inelim
kokteyl gibi bir seremoni bekler bizi
cümbüş eyler
safi sevgiler
kan revan olmuş yerleri.

buradan
dava arkadaşımsın, yoluna taş koymazlar umarım.

ailedir.
aile bayramlarda olan kahvaltı sofrası bile insana güvende hissettirir.
yalnız olmadığın her an insan güvende hisseder.

edebiyatçıyım diye geçinenler kalemi yavaşça yere bırakırdı.

5 yediğim oldu dinlene dinlene kordonda.

edit: beyaz cikolata ve normal severim.

bu başlık altında 29 nisan 2021 saat 19:00 ile 17 mayıs 2021 saat 05:00 tarihleri arasında insanların evde sıkılmaması için yapabilecekleri aktiviteleri sıralıyoruz.
- tam kapanma boyunca hergün merak ettiği bir konu hakkında belgesel izleyebilirsiniz.
- günde 40-50 sayfa kitap okuyarak 18 günde neredeyse 720-900 sayfa kitap okuyabilirsiniz.

(bkz: şöyle koyayım böyle koyayım)

serin hava buldum.

ben de çok üşeniyorum. üşenmeyip uzun uzun* emek vererek kendi yorumuyla bilgi tanımı giren yazarları tebrik ediyorum gerçekten bazen bir onların profiline bakıyorum fizikten girip felsefeden çıkılmış bir de benimkine bakıyorum boş beleş günlük gibi kullandığım belli olan bir profil.

beğendiğim bilgi içerikli tanım giren bazı yazarlar var onları okuyorum mutlaka.