ah şu linç girişimleri yok mu… ulan amma uzattınız be. ne var yani 29 oy aldıysa bir tanımda? kardeşim insanı dinden imandan çıkartmayın başlarım linç girişimlerinize sizin haa.. burada kol kadar entry girenlere de oy veriliyor ne çok duyar kastınız be. ulan var ya sizden adam olmaz, kendinize günlük bir kurban belirliyorsunuz onun üzerine gidip sözlükten soğuması için elinizden geleni yapıyorsunuz.

sorun oy ise size de verelim kardeşim çok büyütmeyin şu mevzuyu rica ediyorum ya.

salın lan insanları, onlar üzerinden baskı kurmayı bırakın kendi yazarlığınızı yapın anasını satıyım… yazara benden hep destek tam destek. hiçbir şey yıldırmasın seni yazar, sen yazmaya devam et. uslu uslu şimdi tanım girelim kaos oluşturmayalım rica ediyorum.

hindistan'da gerçekleşen bir acayip eylem.

gübre festivali diwali diyorlarmış buna.
son günlerinde halk toplanıp birbirlerine inek dışkısı atıyormuş.
festivalde bir de, eyalet valisi bhupesh baghel, devlete iyi şans getirmesi için kendini kırbaçlatmış.

sanırsam.
sanırım demek istemiştir büyük ihtimalle ama kulağa itici geliyor.

öyle bir olgunluk seviyesi yoktur, dedi kadın ama çabayı takdir etti.

yardım sever tavrı ile kendini sevdirmiş yazardır. ince düşünür, detaylara önem verir. sözlüğün güzel yazarlarındandır, kalemi baki olsun sözlüğümüzde.

sağ popülist bir adam amerika gibi bir demokrasiyi 4 yılda bu hale getirebildiyse, türkiye gibi hiçbir zaman tam bir demokrasi olamamış bir ülkeden geriye bunca yılın ardından nasıl bir enkaz kalacak düşünmek bile istemiyorum.

oooo çok iyi para, zengin olduk.

elektrik olmadığı ve elektrik kesintilerinin olduğu zamanlardaki tüp lambasıydı. halk arasında idare de denirdi.

yağmur sonrası toprak kokusu.

büyüklüktür. sanatçı olmaktır.

programı sonuna kadar izlemiştim. metin akpınar yapıcı eleştiri yapmak istedi sonuç olarak bu işin ustası. cem yılmaz ise teşekkür edip twit attı.

ben zaten cem yılmaz’ın twitinde bir problem olmadığını düşünüyordum. adam bir şey dememişti.
metin akpınar ise yanlış anlaşıldığını dile getirip özür dilemiş.

işte büyüklük böyle oluyor. bir eleştiri yapıyor ve karşıdaki üzülünce kendisi üzülüp özür diliyor.

metin akpınar çok büyüksün çok.

inanılmaz bir derya denizdir edebiyat, kolay da okunulan bir bölüm değildir. öyle işsiz kalacağım kaygısı ile de okunursa zaten kalırsınız! emektir edebiyat, yaşam biçiminiz olur gelir ve kurulur baş köşeye... dününüz yarınınız bugününüz hep kitaplar olur veeee inanın bu harika bir durumdur!!! kolay kolay öyle dört yılda alttan ders almadan ya da büte kalmadan da bitirebileni azdır. severek, kendinizi daima geliştirerek, derste öğrendiklerinizle yetinmeyip aşk ile okursanız bu bölümü bana inanın öyle işsiz kalacaksın diyenlere güzel bir kapak hediye edeceksiniz. evet kapak! zira kapak her türlü nesnenin üzerini örtmeye, ağzını ya da deliğini kapamaya yarayan bir nesne olduğu için (ağız kapanması adına) size lazım olacak.

bir şiir değil ancak,
bir alıntının içinde takılı kalıyorum.
diyor ki;
anlaşılmaz şeyleri,mucizeleri uzakta aramaya ne gerek var,
her gün gördüğümüz şeyler arasında öyle anlaşılmaz gariplikler var ki;
mucizeler oyuncak kalır onların yanında.

denemeler/syf:44

tövbe bismillah, bu nedirr?

madem böyle bir başlık açılıyor öyleyse bunu da açmalıyız. buyrun (bkz: avrupalı erkek ile türk erkeği arasındaki farklar).

başlık sahibi için bazı eklemeler yapmak istedim.
türk kızlarını hobisi olmayan evlilik düşkünü olarak görmüş ama kendisinin dünya görüşü sanki çok geniştir.
türkiyede adım başı üniversite olmasından mütevellit üniversite okusa dahi ilkokul mezunu annesinden farkı olmayan kızlar vardır ama kendisi galiba oxford ya da harvard mezunudur.
türk kızı bayramda ailesiyle köye gidiyor da kendisi sanki bana dünya turuna çıkıyor.
belli ki başlık sahibini annecim diye seven kızlar varmış.
türk kızı kendini eşya gibi görür ne demektir dangoloz.
başlık sahibinin türkçe bilgisinin benimkinin yanında bebeklerin babıldama dönemi gibi kalacağına her türlü iddiasına girebilirim.
ayrıca en az bir yabancı dil değil atalarını ayrıntılıca tarif edebileceğim 4 dil bildiğimi de ifade etmek isterim.

gün aydın mı hiç umrumda değil sözlük.

neden insanları kendiniz gibi yapmaya çalışıyosunuz ya bırakın kim neye inanıyosa inanasın kim inanmak istemiyosa inanmasın. cidden salın artık ya bık-tık!!

edit: yok öyle şaka yaparız sandım diyip kaçmak. sen orda kaç milyon insan için kendince çıkarımlarda bulunmuşsun sonra şaka yaptım. oldu canım biz de yedik çok masum.

mide içeriğinin patolojik şekilde mideden özefagusa doğru geri kaçışı gastroözefageal reflü'dür. hastalar göğüs kafesinin arkasında yanma şikayeti ile başvurabilirler. reflü bazen yemek borusunun arkasındaki yanmanın yanı sıra ağza gıdaların ve acı suyun gelmesidir.

nurullah ataç "deneme benin ülkesidir." der tanımlamak için.
bugün biraz benden olsun. uzun zamandır dökmedim içimi birazcık saçılayım, belki huzur da gelir.
garip günler yaşıyorum. birçok insan hayatın akışına devam etmek zorunda kalırken ben yeni bir hayat yarattım kendime bu pandemi süreciyle birlikte. ve anladım hayatımda insanın ne denli kıymetli olduğunu, sanal bir hayatı yaşamaya başlayınca.
mutsuz muyum? hayır değilim elbette. uyum yaşamımın mottosudur. birçok şehir değiştirme, birçok insanı hayatına almak durumunda kalmam sebebiyle de kolayca adapte olmayı öğrendim. ya da zaten bu, bana bağışlanmış bir hediyeydi doğumla. çünkü hiçbir zaman yalnızlık nedir bilmedim. etrafımda hep bir kalabalık vardı ve genel olarak da sohbetlerin içindeydim.
şimdiyse biraz bükük hissediyorum. paylaştıklarım sesin tonunu, vurgusunu kullanmadan bir platforma gidiyor ya da bir kameranın ardından sevdiğim insanlarla bir aradaymış gibi vakit geçirmeye çalışıyorum. uzun saatler evde yalnız başıma kalıyorum. bir ekrana, bir kitaba ya da camdan dışarıya dönük bir yüzle bir günü daha geceye tek başıma bağlamaya çalışıyorum.
akşam olunca yalnızlık gidiyor da günün üçte biri biraz çok gelmeye başladı sanki artık bana.
hayat yavaş yavaş normale dönse de bende kavuşsam eski hayatıma diyorum. sonra birden bu yaşam biçiminin konforu aklıma geliyor. işe gidip gelmek için harcadığım üç saatin olmaması bir tek can evimden vuruyor.
yine de insanın insana ihtiyacı varmış. uzun zamandır görmediğin dostu karşında bulunca sıkı sıkı sarılıp öpmek istiyormuş insan. ve bunun kıymetini hiç de bilmiyormuşuz.
evde spor da yapılıyormuş ama salona gidince üç beş hasbihal etmek farklı bir tat veriyormuş.
çok sevdiğim müzikleri kalabalıkların içinde dans ede ede dinlemek de daha güzelmiş.
hele ki bir masaya dostlar ile toplanıp güle oynaya yemek yemek, içtiğin kadehi tokuşturup birilerine kaldırmak yemeğin de muhabbetin de tadını arttırıyormuş.
bu yüzdendir ki mutluyum ama özlemişim de çokça.