mutluluktan şöyle olmak dileğiyleeeeeee

"yaşamak görevdir bu yangın yerinde
yaşamak, insan kalarak"

yitirdiğimiz canlara saygıyla...

holokost üzerine çekilmiş en iyi film bu sanırım. tekrar izledim de, yapım yılına göre görüntü, müzik, oyunculuklar gerçekten harika.

hayat güzeldir ve piyanist'i ayrı tutarak söylemek gerekirse; bundan daha iyisi gelmeyecekse ki öyle görünüyor, almanları artık rahat bırakmak gerek fikrimce.

2009 yapımı 2010 vizyon yıllı yönetmenliğini ve senaristliğini yavuz turgul'un yaptığı polisiye filmi.

özellikle iki efsane ismi çetin tekindor ve şener şen'in kadrosunda barındıran filmi ilk gördüğümde çok büyük heyecanla izlemeye başlamıştım. hele ki şener şen usta oyuncu hayranlık ötesinde bir sevgim var kendilerine. bu iki aktörün büyük oyunculuğuna rağmen tam saramadı film beni. izlenmez mi izlenir ama ustalara saygıdan. şener şen'in neredeyse tüm filmlerini defalarca izleyen ben bu filmde bir kere yetti diyeyim siz düşünün işte.

oyuncular,
şener şen
cem yılmaz
çetin tekindor
melisa sözen
okan yalabık

tüm olayları iç güdüleri ve üstün yetenekleriyle çözen avcı lakaplı ferman (şener şen) herhaliyle tırlatmış olduğunu açığa vuran deli idris (cem yılmaz) cinayet masasında sadece ast üst değil aile gibi olan iki polis ve antropoloji mezunu hasan (okan yalabık) ekibe yeni dahil olan acemi bir polis lakabıda çömez tabi.

bir vakada yolları battal çolakzade ile (çetin tekindor) kesişir. aralarındaki bazı diyalogları nefes almadan dinlemiştim. böyle devler her zaman bir araya gelmez malumunuz.

bir de asiye (melisa sözen) karakteri var filmde. idris'in eski eşi ve çocuğunun annesi. hayata tutunmaya çalışan yıpranmış bir kadın. idris ile zaman zaman yaşadığı tartışmalar yansıyor ekrana. idris ona hala aşık o kararını vermiş falan filan. aşk bu mı dedirtiyor bana, aşk bu mu?

efem filmin ekibi bayağı sağlam filmde idare eder. beğenip güzel yorum yapan bir çok insan olmuş ama beni derinden yakalayamadı. bir şans verilebilir belki.

iyi seyirler...

kesinlikle öncesinde öylesine bile söylemiş olduğun bir şeyi hatırladığını göstermek.

su perisi olan daphne, evlenmemeye ant içmiştir. apollon, peneus ırmağı’nın kıyısında daphne’yi görür ve aşka tutulur. umutsuzca, kör kütük aşık olan apollon daphne’nin peşini bırakmaz. daphne kaçar, apollon kovalar. gücünün bittiği yerde daphne toprak ana’ya onu saklaması için yalvarır ve toprak ana yakarışını duyar; daphne toprakla bütünleşir ve bir ağaca dönüşür. defne ağacının ismi de buradan gelmektedir.

hareket hastalığından muzdarip değilseniz keyifli olan, aksi durumda işkenceye dönüşen eylem.

kitap okuyanların %90'dan fazlası şov peşinde falan değil. okumayı seven insan gittiği her ortamda okur. insanların ne dediği ve düşündüğü umurunda değildir. piknik boyunca, millet hoplayıp zıplarken kitap okuduğumu bilirim. sizi fark bile etmez kitaba dalan kişi. ayrıca günümüzde toplu taşıma ile yapılan yolculuklar, en azılı zaman katillerinden biri olduğundan, bomboş geçen o saatleri kitapla doldurmak, yapılacak en akıllıca işlerden biri.

keşke midem bulanmasa da okuyabilsem. şimdi sırada bekleyen kitap kalmamış olurdu kütüphanemde.

akşamlar akşamlar gelmeyin üstüme...

kuaför koltuğuna oturduğu zaman en son hangi kuaföre gittin sorusu karşısında hızlıca bir yalan bulmayı da hesaba katmak gerek bu işi yaparken

gayet samimi bir ortam var. herkes göremez ama görenler mutlaka farkındadır ortamın samimiyetinin, şükür ben gören taraftayım. *

10 metre menzilli, hedef güdümlü, attığını vuran terliktir.

(bkz: turistin görebileceği herkesi aşılayacağız)

yazdıklarını değerli ve dikkate alınası bulduğum yazar. çoğunluğun üç maymunu oynadığı bir zamanda cesaretiyle gönlümde taht kurmuştur.

daha 4 gün önce oslo'daki ünlü kunstnernes hus'taydım.

kısa oslo seyahatimde dışavurumculuk konusunda nam salmış ünlü bir ressamın sergisine katılma imkanım oldu. şarap ikramı nedeniyle ismini hatırlayamıyorum.

en çok ilgi gören tablolardan birine dikkat kesilmişken, birden dikkatim 60'larındaki danimarkalı çiftin sohbetiyle bölündü.

"inanılmaz güzel bir tablo, ancak bir "kafa sözlük diye bir yer varmış üye olucam lan" tanımı kadar değil." dedi yaşlı kadın.
eşi şarabından ufak bir yudum aldıktan sonra alaycı bir şekilde gülümsedi; "onun gibisi bir daha gelecek değil ya."

hemen spotify'dan türk marşı açıp airpods pro'ma yönlendirdim. gözlerimden süzülen iki damla gurur gözyaşı.

sağ ol, var ol.

(bkz: kadın dediğin kadındır erkek dediğin erkektir) diye haykırma isteği uyandıran cümleler.

kitle psikolojisi en iyi şekilde propaganda aracılığıyla kontrol altına alınır. bu propagandayı bazen din adamları, bazen devlet adamları, bazen büyük şirketler, çoğunlukla da hepsi birlikte yapar.

hemen bir örnekle açıklayayım. sene 2004'te ingiltere; abd-ırak savaşına asker gönderme kararı alıyor. ingiliz halkı bu karara, yapılan anketlerde %70'in üzerinde olumsuz görüş belirtiyor, asker gönderilmesini istemiyor. daha sonra ırak'ta bulunan resmi bir belgede ırak'ın yani saddam hüseyin'in ingiltere'ye nükleer başlıklı füzeyle saldırı planladığı ortaya çıkıyor. bu belge bir anda ingiltere'deki bütün televizyon ve radyo kanallarında hızla yayılıyor. ingiliz halkı çok kısa bir süre içerisinde asker gönderme kararına %70'in üzerinde olumlu bakıyor bu sefer. ingiltere hükümeti asker gönderiyor, savaşta etkin rol alıyor ve sonra bu belgenin sahte olduğu ortaya çıkıyor.

tarih boyunca kitleyi etkilemek, teker teker bireyleri etkilemekten her zaman daha kolay olmuştur. bunun için örnekte gördüğümüz gibi küçücük bir kağıt parçası yeterli olmuştur. sahte de olsa.

din sıradan insanlar için gerçek, aydınlar için yalan, iktidarlar içinse kullanışlıdır.

seneca

korkmamalı insan, her seferinde iyi niyet ve naiflik* kaybettiriyor.
kırılması gereken herkesi kırmak gerekiyor.
kimse durup dururken hiç kimseyi kırmaz.
“al kırdın, kırdın, salak bu çocuk yemin ediyorum ki gerizekalı” diyeceklerdir, aldırmayın kırın.
kalp kırmak, izzeti nefis kırmak, insanları utandırmak cidden zor iş. bunu nasıl iştahla yapıyorlar, inanılması güç ama gerçek. öğreniyoruz efendim, her gün yeni yeni bilgiler, tecrübelerle öğreniyoruz.
kırıcı olmaktan korktukça, alttan aldıkça bir de “değersizleştiriliyor” insan.
başkası adına düşünmemek lazım, “acaba üzülür mü? yanlış anlar mı? “ bencil olacaksınız. ki zaten görüyoruz ki, herkes ama herkes düşünmek istediğini düşünüyor…..
kırın, kırdıkça kırın. tavernada eğlenircesine kırın. o tabak siz olmayın!
bu kızcağız paramparça edil(di).