an itibarıyla yazarların nerede olup ne hissettiği

yatağımda ısınmaya çalışıyorum ama sonra üşümek daha iyidir diyip yorganı itekliyorum biraz. insan üşüyünce yaşadığını hissediyor en azından. toprağın altı da gayet sıcaktır nasıl olsa.

karanlık sokağın kucağından beni kurtaran aydınlık ve sıcak serviste, saniyede beynime milyonlarca sinyal gönderen düşüncelerin etkisiyle yazıyorum. dün o kadar üzmüşüm ki kendimi bugün çok farklı bir hafiflik var üzerimde. bir parça hissizleşmek ve uyuşmak gibi. taş gibi ağır kalbimin içine pamuk doldurmuşlar sanki. sanırım ölen insanın tekrar ölememesi gibi bir durum. gelelim mevzumuza; ne desen ne söylesen ne hissetsen haklısın. söylemiştim ben sana kızmam kırılmam. ve şu konuda emin olmanı ve rahatlamanı istiyorum; korktuğun şeyler olmayacak kimse seni suçlayıp sorgulamayacak. bu durum seninle ilgili değil sadece ve sadece benimle ilgili. aptalca bir hata diye düşündüğün şey belki de bizi daha büyük bir beladan kurtarmış olabilir. bu arada ne kadar çok istiyor olsam da sen istemediğin sürece yazmam da okumam da. bir de, seni , yaşadıklarını haketmişsin diye asla yargılamadım.
tek isteğim hayatlarımızı birlikte kahvemizi içebilecek kadar normale döndürmek. hepsi bu.

iş yerindeyim henüz bir şey hissetmiyorum. sensörlerim saat 10:00 civarı aktif oluyor genelde.

hava ne kadar guzel.

hastanede aç karnına ve idrara sıkışık halde ultrason sırası bekliyorum. aç hissediyorum haliyle.

mesai başlamadan güzel bir kahvaltı edeyim dedim. işe yanlışlıkla 3 saat erken gelmişim, salaklığımı iliklerime kadar hissediyorum. (vardiyaları karıştırmışım)

çok yükseklere çıkmışım nasıl ineceğimi düşünüyorum

iş yerinde. bir fabrikaya bakıyorum, ben de bir fabrikanın ofis kısmındayım. hava kapkaranlıktı geldiğimde şimdi aydınlanmış. bir haftadan beri hastayım, kafamı toparlayamıyorum. mental olarakta yorgunluk var. çay içiyorum bir şeyler yiyiyorum habire. gözümü kapatsam uyuyacağım, zinde olmak için kendimi yemeğe vermişim. bu çok saçma bir yöntem farkındayım. baş ağrım geçsin başka bir yerim ağrır bu sıralar böyle birini düzeltiyorum ötekini bozuluyor. bir olmamışlık var üzerimde. ruh hali epey sallantılı. şimdi bir ara vereceğim yeni atıştırmalıklar için mideme yer açmalıyım.

battaniyemle oturdum kahve içiyorum.
kıș romantizmine güzelleme yaptığımdan değil.
kombiyi açmak ya da açmamak iște bütün mesele bu.

ofisteyim, sıkılıyorum.
akşam da plansız çıkışlar yapıp, bostanlı tarafında yekten keyif yapacağım.
bu akşam first drink kampanyası yok, kusura bakabilirsiniz sorun değil.

kurstayım, çok hastayım. ben bu toplumdan mı utanacağım modu çoktan açılmış olduğu için evden çıkarken çantama koyduğum koca bir rulo havlu kağıt masamda, burnumu silip duruyorum. eve gidip kedili yumuş battaniyemin altında izleyeceğim sarsıcı bir filmin hayalini kuruyorum.

hastaneden ayrılışımı yaptım.

nihayet istifa etmeden bitirdim bir yeri.
inanılmaz.
biraz mutlu biraz üzgünüm.
o ortamı daha bulamam gibi.

hayrolsun.

hersey çok net değil sanırım ama çok güzel genede.sanırım hayat bulanık şahane.

i just wanna lay in my bed.

o kadar iyi değil ki ruh halim... mental olarak o kadar iyi hissetmiyorum ki... biri gelse sarılsa ve ben orada kalsam. saatlerce belki günlerce.
çok yoruldum, dinlenmek istiyorum artık...
ne gücüm kaldı ne takatim.. iyiyi çağırdıkça tersiyle karşı karşıya gelmek çok yordu...
biri sarılsın ve hiç bırakmasın istiyorum şu an... o kadar kendimle baş başa kalmak istemiyorum... öyle bir yalnızlık ruhu sardı ki bedenimi...milyon dolu bir ülkede kimse, hiç kimse yokmuş gibi...

heyecanla bekliyorum, hepimiz bekliyoruz değil mi renktaşlar?

1 sey hissetmemeye calisiyorum. evet.

ilk kez gittiğim bir yerde barda cin tonik içiyorum. etrafı seyrediyorum, iyiyim. olmak istediğim yerdeyim sanırım.

az biraz alkol aldım. sanıyorum aynı mekanda çok fazla oturarak vakit geçirdim. rüzgar da çıktı bir yandan ama bize bir şey olmaz dedik.

fazla oturmaktan belim ağrıyor, rüzgar yemekten de hapşırıyorum. yatakta cenin pozisyonunda mal gibi uzanıyorum şimdi. ağrıdan ayıldım yemin ederim.

kafa güzel, ben güzel evimde köpüşlerimle sefadayız efendim...