fyodor mihayloviç dostoyevski

syf. 317
karamazov kardeşler

kişilere göre değişmekle birlikte şahsım adına kitaplarını okumaktan büyük keyif aldığım ve son derece saygı duyduğum (ki bütün dünya kendisine aynı derecede saygı duymuştur), 1821-1881 yılları arasında yaşamış mühendis ve roman yazarıdır.

'the mystery of human existence lies not in just staying alive , but in finding something to live for...'

sözünün sahibi usta yazar.

karamazov kardeşler'in ana karakterilerinde kendi yaşamının farklı dönemlerine ışık tutan usta yazar.

“nerede okumuştum, hani bir idam mahkûmu ölümünden biraz önce şöyle söylemiş ya da düşünmüştü: "yüksek ve sarp bir kayalıkta, ancak iki ayağımın sığabileceği, dar bir çıkıntıda, dört bir yanım uçurumlar, okyanuslar, sonsuz bir gece, sonsuz bir yalnızlık ve hiç bitmeyecek bir fırtınayla sarılmış durumda yaşamak zorunda olsam ve bütün ömrümce, bin yıl boyunca, hatta sonsuza kadar o bir karış toprakta ayakta durmam da gerekse o şekilde yaşamak, şu anda yarım saat içinde ölecek olmaktan çok daha iyidir. yaşamak, her şeye rağmen yaşamak...“

beni çok etkileyen bu kesitin sahibidir.

zapiski iz podpolya türkçe mealen yeraltından notlar eseri psikolojimi bozan eser. herkes kendinden bir şeyler bulur belki ama bildiğin benim başka alemlerde yaşadığım dünyanın yazıya dökülmüş hali gibiydi. herkesten gizlediğim rol yaptığım benimle alakası olmayan kişiliğimi kral çıplak dercesine gözler önüne seren bir eserdi.

ülkecek kendisi hakkında çok hassas olduğumuz ve aşşşırı(3ş'li) sevdiğimiz doğrudur.

kırk senelik edebiyat kariyeri boyunca, insan doğasının benzeri görülmemiş bir kavrayışla umutsuzluk, suç ve ölüm kavramlarının duygusal hallerini bir başyapıt olarak sergileyen, haddizatında bana rus edebiyatını sevdiren yazar.

etkisi tüm zamanlara yayılan eserleri; insancıklar, yeraltından notlar, suç ve ceza, budala, karamazov kardeşler ile psikolojik roman türünün büyük üstatlarından biridir.

en sevdigim sozu:
-her seyin farkinda olmak amansiz bi hastaliktir.

ha benim beynim yok. tik tik. bos. ben arkadaslar icin yazdim;)

türklerden pek hazzetmezmis rahmetli.

cemal sureyanin "1944 yılında dostoyevski'yi okudum. o gün bugün huzurum yoktur." dediği rus kumarbaz ve yazar.gercekten de kumar borclarini ödemek icin baslamis yazmaya.

şeyhimdir. ışınlasın.

tabi ki cok kiymetli bir yazar. ama gelmis gecmis en buyuk yazar soylemlerini abarti buluyorum;)))

onu okumak zihinde pencereler açar - anlamak kapıyı kırar.

kumar borclarini ödemek icin yazmis bir süre.gene de kafka (özellikle kafka) ve dostoyevskinin ülkemizde baya şişirildiğini düşünmekteyim.turgenyev,ivan bunin, şolohov vd varken bunlara söz düşmez gibi.

türkiyede doğmuş olsaydı romanının adı "ceza ve suç" olurdu.

(bkz: fatih altaylı'nın gözaltına alınması)
(bkz: 19 mart 2025 ekrem imamoğlu'nun gözaltına alınması)

babadır bizim için.

#3623375 suç ve ceza'daki raskolnikov'un ahlaki buhranı, türk toplumunda dini ve vicdani değerlerle daha iç içe geçmiş bir şekilde işlerdi.belki de bir cemaat içinde varoluşsal sorgulamalar yaşayan bir karakter görürdük.

türkiye’de yaşasaydı şöyle olurdu temalı hiçbir tahminin tutmayacağını düşündüğüm,yazmakta dünyanın en başarılılarından olan milliyetçiliğiyle bilinen ve bana göre dünyanın en iyi romanı olan (bkz: karamazov kardeşleri)’in kalemi rus yazar.zira dönemin (bkz: saint petersburg)’u rusya’nın avrupa’ya açılan kapısı olup,türk yazarların aksine kültür,bilim ve sanat açısından çok daha zengin bir ortamda yetişmiştir rus yazarlar.

zaten o devirde yazılan romanlardan da anlayabileceğimiz olgu bu olup,aynı durum ve koşullarda dönemin hasta adam osmanlı’sında yaşayan potansiyel bir türk yazar adayı,muhtemelen yaşadığı toplumda sefaletten hamallık vs. işlerle geçimini sağlamak ve bulunduğu ortamda kendini geliştirememekten yorgun düşmüş olmalı.

katılmayabilirsiniz ancak o devirde bizim edebiyatımızın ne derece vasat olduğunu o dönemin edebiyat eserlerini kıyaslayacak kadar okumuş olan herkes farkındadır sanıyorum.saray çevresinde yaşayan ve vizyonları üsküdar’dan ötesine gidemeyen 3-5 yazardan ötesi yoktu şayet bizde o devirlerde.

büyük psikolog! psikoloji duayeni! ama ben tolstoy ağadan yürüyeyim yine de çünkü dosto'nun romanları için fazla soğukkanlı olmak gerekiyor.

sıradan bir insan olmak konusunda ,yanından geçtiği kocaman bir ağaca sevgiyle hayretle bakmayan insan.
sıradan insan aslında sıradan olmamak için çaba sarfeden insan olduğu için bu bile herkes için sıradan olduğu için sıradan bir insandır. diyor.
günümüz insanları yani rafine zevkleri var insanları hepimiz sıradan insanız.
dostoyevski ye göre aslında dünya büyük kahramanlar sırtında değil sıradan insanlar sayesinde büyümüş medenileşmiştir.
insan aklıyla mantığıyla ne kadar hareket ederse etsin yeri gelir kendisini özgürleştirmek kendini daha iyi hissetmek için mantıksız kararlar verir. bu kararın kendisine zararı olsa bile bu kararı verir. bunu akılsız olduğu için değil yapmak istediği için yapar . bu işte insandır.
insanı diğer canlılardan ayıran bilinç ise insanın acı çekmesi. sürekli kendisini ve hayatı sorgulamasıdır.
bu da insanı mutsuz eder ve bu da insana dair bir şeydir.
(bkz: yapay zekayla dostoyevski konuşmak)