türkiye'den defolup gitmek

eğer bir gün defolabilirsem asla özleyeceğimi düşünmüyorum, üzgünüm.

hayatta, yapmayı en çok istediğim ve yapacağım şeydir.

yapmam gereken iki şey var: dilimi geliştirmek ve üniversiteyi bitirmek. bu ikisi olduğunda ailemi de alıp dönmemek üzere bu ülkeyi terk edeceğim zira bu ülke 20 yılın sonunda bana psikolojik travmalar dışında hiçbir şey vermedi.

bazen zaman zaman adalete, ekonomiye, insanlara sinirlendiğim zaman düşündüğüm eylemdir ama her zaman şunu fark ediyorum terk edip gitmek kolaya kaçmaktır, mücadeleden kaçmak, davayı bırakmaktır önemli olan her şeye rağmen elindekinin kıymetini bilip yaşadığın yeri güzelleştirmektir.

ekşide en sevdiğim ve tahminimce en çok entry yazılan başlık.

hayalimdir. inşallah.

gitmek isteyen, gidebilen arkadaşlara şimdiden şans diliyorum.
gittikten sonra 6 ay kendinizi idame edebilecek parayı ayırmadan sakın haa.
tecrübeyle sabittir.

ekşide olur ama burada formata ters başlıktır. s*ktir kelimesi %50 sansür oranına uymadığından yazarının "seni gidi seniii" denilerek ve parmak sallamak suretiyle uyarılması gereklidir. doğru yazılışı s*kt*r olabilir mesela yada skt*r daha münasip olur. ayrıca çük yazmak serbest olup "türkiye'den çüktür olup gitmek" şeklinde anlam bozulmadan ve sansüre maruz kalmadan da yazılabilir. eyyorlamam bu kadardır.

t: 'bizden geçti' dediğim eylem.
edit: yine moderasyon yine hız. tutamıyoruz. düzeltiliyor anında başlıklar.
büdüt: ben editi yapana kadar başlık bile uçmuş, diğer başlığa konmuş.

herkesin istediği ama yapamadığı veya yapmaya husyelerinin yemediği olaydır.
türkiye’den gitmek isteyen bir gelecek inşa ediyorlar kabul ediyorum ama kalıp bir şeyleri düzeltmeye çalışmak mücadele etmek varken böyle cümleler kurmak pek mantıklı gelmiyor.
ayrıca gidince ezine peynirini bile özleyecek tiplerin kurduğu cümledir.
gurbette olmak öyle basit bir şey değildir.
umarım işler düzelir yoluna girer ve türkiye’de kalmaktan gurur duyan insanlar çoğalır.

en büyük hâyâlimdir.

keşke sınır kapılarını açsalar ve bir enerji boşalması yaşasak. emin olun muhafazakar kesim muhalif kesimden önce pılını pırtını toplar yola çıkar. yapılan anketler de bu durumu destekler nitelikte.

"bu ne yaman çelişki annem" demeyin bunun bir sürü örneği var. misal avrupa'da sol partilere oy verip, türkiye de sağ partileri tercih eden gurbetçiler gibi. türkiye'de muhafazakar kitledeki faydacılık eşiği sergei bubkanın sırıkla atlayışlarına bile taş çıkarır.

o yüzden kapılar açılsın, yandaşı muhalifi fark etmez gitmek isteyen, gitsin de azıcık kafamızı dinleyelim.

giden gitsin ama geri dönmek isteyeni almayalım. gittiği yerde mülteci mülteci yaşasın.

avrupa, amerika ve kanada (çoğu gitmek isteyenlerin hayali) kesin kaçmak isteyen seni 4 gözle bekliyor. kırmızı halılarla karşılayacaklar *

(bkz: hop hemşerim nereye)

bana 100 numaralı adam'ın bir tanımını hatırlatan başlık.

#233846

tıklamak istemeyenler için:

--- alıntı ---

akıllara şu karikatürü getiren durum.


--- alıntı ---

kendi ruh sağlığımız için yapılması gerekendir . ama zordur kimse kollarını açarak beklemez bizi.

son zamanlardaki artışla beraber bir çok gencin hayalidir. şu pandemi bittikten sonra ciddi ciddi düşündüğün eylemdir.

şimdilerde bunu sanki yalnızca belli başlı gruplara mensup insanların istediği yanılgısı yaşanmaktadır. oysa ki şöyle bakıldığı zaman toplumun tüm kesimlerinden insanların türkiye'de bir gelecek göremediği aşikardır.

giden gider, gitmeyen neden gidemediğine sebepler arar, yada gitmez.
gidenin de kalanın da canı sağolsun, hayat çok kısa...

anamızı da alıp gittiğimizde daha bir güzelleşen eylem. ne güzel ömrü hayatında bir başka ülke görmüş olur kadıncağız.

eğer ülkesini sevmesine rağmen gidiyorsa korkaktır. sevdiği ülkesini kaderine terk edip gitmektir, bir nevi mücadeleyi bırakıp intihar etmektir. evet şu an için mücadele etmek yüksek vergi vermek, köle gibi çalışmak gibi şeylere denk gelse de zaten atatürk'ün felsefesini, bırakmak istediği mirası anlayan her türk vatandaşı kalıp mücadele etmek zorundadır. zorluklarla kazanılmış ülkemizi kendi elimizle hiçbir şey yapmadan teslim etmek bana çok çok koyuyor. eninde sonunda bu düzen öyle ya da böyle son bulacak. bunları başımıza getirenler şu anda yoksul durumda. atatürk'ün dediği gibi türk milleti zekidir fakat maalesef kurnazdır aynı zamanda. bizim insanımız parası olduğu sürece her devrin insanıdır. parası bittiği anda her şeyi terk ettikleri gibi bu hükümeti de terk edecekler. bizim kalanlar olarak mücadelemiz, yetiştireceğimiz gelecek nesilleri aklı başında, doğru ahlak eğitimi vermek olacaktır. hiçbir şey bir anda bozulmadığı gibi bir anda da düzelmez. bugün dışarıda çöpünüzü yere atmanız bile mücadele için bir başlangıçtır. siz çöpünüzü elinizde bekletirken, yanınızdan yere tüküren insan geçebilir. ben her zaman bir umut olduğuna inanıyorum. atatürk de bu umuda inanarak başardı. o dönem itibariyle okuma yazması olmayan bir milletten aydın insan çıkarabildi. bir kez yapıldı, bir kez daha yapılabilir. yeter ki mücadeleye, bir şeyleri düzeltmek; iyileştirmek için mücadeleye başlayın. fakat maalesef ki bizim memleketimizin insanı mücadeleyi de doğru düzgün yapamıyor. halihazırda çok gergin bir ortamdayken ve bir şeyleri değiştirmek, protesto etmek için çaba gösteren boğaziçi öğrencilerinin eylemleri bu duruma örnek değildir. amaç mücadele için uygun olsa da yapılış şekli son derece yanlıştır. herkes istediği şekilde eylem yapabilir, istediği şekilde özgürlüklerini ifade edebilir ancak ülkemizin günümüzdeki zor durumunda hayal alemindeymiş gibi yahut da eğlenmek için hippi şeklinde davranıp alakasız sloganlar atmak : bir mücadele değildir!

durum ne kadar karanlık olursa olsun, bugün ben bunları düşünüp her şeye rağmen umut ediyorsam benim gibi birçok insan vardır. umutsuz olanlar ise zamanla umut etmeye başlayacaktır diye inanıyorum. gitmek isteyen arkadaşlara güle güle, kimsenin defolup gitmesine gerek yok, herkesin yolu açık olsun. ama ben bana birçok zorluklarla kazanılmış ve emanet edilmiş ülkemi, başında kim olursa olsun; kim bozmaya çalışırsa çalışsın bırakmaya niyetim yok. bu bir ırk veya milliyetçilik meselesi de değildir.

son olarak, emin olduğum ama kanıtlayamadığım bir şey : 20'li yaşlarında türkiye'den defolup gitmek hayali olan arkadaşların, zamanında istiklal marşında veya saygı duruşlarında hep güldüklerine, ortama saygısızlık yaptıklarına eminim fakat kanıtlayamam.

(bkz: kurtuluş savaşı'nda binlerce askerin cepheden kaçması)