yazarların yalnız olma nedeni

bazı yazarların da yalnız olma sebepleri nick'lerine yansır.*

yalnızlık birine yalnızım dediğin an biter..

kalbi başkasına aitti. beni sevmedi. elinde olsa severdi belki ama, sevgi böyle bir şey değildi.

kaçamamak

(bkz: erken boşanma)

yalnız olduğumu kim söyledi.
ne zaman istesem açık bir kucak,başı koyacak bir diz, saçlarıyla oynayacağım biri olur.

keyifli güzel bir his.

başkalarının olmadığı yerde yalan, dolan, ihanet, kavga, gürültü olmaz dıye düşünüyorum. sukuneti, sakınliği, huzurlu olmayı seviyorum.
yani ne çaresizlik, ne mecburiyet, bir nevi alışkanlık…

yazarken rahatsız edilmemek için yaptıkları bilinçli bir tercihtir. yersen!

yılan sevmiyorum...

acı, insana yazdırır. ve insan, en çok yalnızken acı çeker.

çirkinim, zekamda ortalamanın altında, param da yok şevket ondan yalnızım...

fazla mükemmelim.

prensipli ve onurlu biri olmam.

bunu kibir için yazmıyorum. özel hayatım konusunda doğru/ yanlış çizgim keskindir ve yanlış olduğunu bildiğim şeyleri yapmamaya ve kabul etmemeye gayret ediyorum. 28 yıllık hayatım boyunca hiç ödün vermediğim kuralım dahi oldu. dolayısıyla kendi prensipleri ve kurallarına sıkı sıkıya bağlı, zeki, kariyer odaklı insanlar duygusal ilişkiler için pek tercih edilmiyor çünkü karşımızdaki insana müdanamız yok. hata yaptıklarında, hayatımızdan çıkarıyoruz.

genelde çoğu insan yalan söyleyerek uyutabileceği, aldatsa dahi onu bırakmayacak toxic ilişki insanı arıyor. bizim gibi keskin ve katı insanlar, toplumun geneli için risk çünkü bizim gibi insanlarla ilişkiyi idare edemiyorlar. alışmışlar yalan söylemeye, dürüst olmamaya, aldatmaya ya da sorumsuz olmaya.. bunlara tahammül etmeyen insanlar karşılarına geldiğinde, kaçıyorlar. kimse, diğerinin karakterine aykırı olduğu için bırakılmayı deneyimlememiş çünkü..


bu bir ego savaşı değil aslında. bu “hayatımı bana uygun olmayan biri ile geçirmekten kaçınıyorum.” tavrı. kim göz göre göre olmayacağını bildiği birine ömrünü vermek ister ki? seni mutlu edebilecek asıl kişiyi bulmak için yoluna devam etmelisin.


kısaca vakit kaybı yaşamaktansa, yolunda yürümek daha iyidir.

kafam kaldırmıyor.

kendimle baş başa kalma arzusu. yıllarca kendime eziyet etmişim insanlarla iletişim halinde olarak. tecrübe kazandım yeterince ama artık yeter. az insan, bolca huzur.

tüm başlığa dönüş yapan tanımların yalnız olması ve direk yaramız var gibi atlamamızda ne bileyim.

fakirlik
(bkz: fakir erkeği sadece annesi sever)

kim demiş yalnız olduğumuzu. yalnız olmadığımız için uyuyamıyoruz sabahın köründe tek başımıza.
iş güç.

gelişine vurduk, tak doksandan gol oldu. ne yapalım babalık.*

insanların değer bilmemesi.