z kuşağı

z kuşağı tanımı ve buna dair yapılan açıklamalar ne kadar da bayağı, saçma. coğrafyanın, ekonominin, kültürlerin, çevre ve yaşam koşullarının bu denli dengesiz olduğu bir dönemde neyin stereotipinden bahsediyorsun ? z kuşağı tanımına istanbuldak'i berke girerken aynı zamanda van'daki zeliha da giriyor mu ? izmir'deki mehmet günlük 8 saat valorant oynarken antalya'nın dağında küfeyle elma çeken veli de z kuşağı mı peki ? bu denli bütünleyici tanımlamalarda bulunmak bu çocuklara yapılan büyük bir haksızlık değil mi ?

teknolojinin kölesi değil efendisi olmayı başardığında bize uzay çağını getirebilecek olan kuşaktır.

ikiye ayrılan kuşaktır.
yarısı zehir gibidir.
yarısı zombi gibi.

aralarında zehir gibi olanlar da var, tiktok kullanan da.
inş tiktok kullanan salak sayısı daha azdır da, ülkeyi daha iyi hale getirme konusunda yardımları olur ne diyeyim...

tiktok kullanmıyorum bu beni zehir gibi yapar mı?

hakkında çok fazla konuşulan kuşaktır. her kuşağın aptalı da vardır üstün zekalısı da enteli de. o yüzden abartmaya çoğaltmaya cilalamaya pek gerek yok.

gözlemlediğim kadarıyla diğer nesillere bakılarak fiziksel anlamda rahat bir dünyaya gözlerimizi açtık. fakat uğraşmak zorunda olduğumuz bir ton psikolojik sorunumuzun olduğunu düşünüyorum.

bunları halledebilirsek dünyayı biz kurtaracağız *.

milenyum çocukları, indigo çocuklar, uzay çağı veriyolla gazı. bu çocuklar da kendilerinin mühim bir şey olduklarını sanarak büyümeye devam edecekler takriben bir 5 yıla kalmaz gerçekler tokadı basacak ebleh suratlarına.

açlık, birey olamama, eve bağımlılık, aileden harçlık alma durumları, işsizlik, okulda tatmin olamama, hayatın anlamsızlığı, sandıkları gibi mühim biri olmadıkları gerçeği, girdikleri ortama göre tanışacakları ahbapları ve onların alışkanlıklarına göre şekillenme vb bir çok kanal neticesinde bir halt olmadıklarının farkına varmalarından ziyade, hayatın kurtarılacak bir şey olmadığını anlamalarını umarım.

bu genç über dahilerin anlamaları gereken en önemli şey, büyük değişimlerin, insan ömrünün yetmeyeceği kadar uzun zamanları kapsaması. boşuna yorulmasınlar. yorulsalar da bir halt olmayacak.

her kedi kendi kuyruğundan asılır. para kazanmaya ve hayatı yaşamaya başlamalılar. isterlerse bedenlerini satsınlar ama para kazansınlar. fakir ama gururlu ölmeyin. gerçi daha çok ezilin ki bizler tepenizde hayatı yaşayalım. solculuk falan yapın, entellik büyük prim yapıyoo.

kötü bir zamana denk gelen ama teknolojinin tüm nimetleri emirlerine amade olduğu için bir o kadar da şanslı olan kuşaktır. yani bir bakıma hem şanslı hem de şanssız olan kuşaktır.

kendilerine: "size biçilen rolleri kabul etmeyin, alfabenin en son harfinin ve adeta zurna'nın son deliği misali, zurna'nın ilk harfi olan "z" harfinin size yakılştırılmasını ve benzeri harflendirmeleri de kabullenmeyin. siz duygu ve düşünceleri olan birer "ben"siniz. çok mühimsiniz..." diye tavsiyede bulunduğum kuşaktır.

bir kuşak

her nesil, kendinden öncekinden daha zeki ve kendinden sonrakinden daha akıllı olduğunu hayal eder.

george orwell

arada zekileri çıkıyor fakat büyük çoğunluğu şişe gibi boş olan kuşak.

içinde bulunmaktan utandığım kuşak, osuruklarını yakan insanlardan bi halt olmaz bence olmamalı da. ama aralarında iyileri de yok değil, onları tenzih ederek söylüyorum. misal ben akranlarimla felsefe-sosyoloji-edebiyat konuşamıyorum. onların muhabbeti anca salak salak tiktok içerikleri ya da sevgili falan peşindeler bir an önce yok olsunlar apaçiler gibi ben onlar gibi değilim ve kendimi onlarla bir tutmuyorum.

her haltın mevcut olması

kendi de dahil olmak üzere kimseyi memnun edemeyen kuşak.

ablalar, abiler!

bizi bir salın.*

zor bir kuşak ama belli bir kesim için mi geçerli yoksa bana denk gelenler mi aklı başında anlamadım.

güzel bir kuşak. algıları ve kapasiteleri yüksek, ne istedikleri konusunda hırslı ve çalışkanlar, yeni bir dil öğrenmeye yatkınlar ve çoğu zaten çoktan ingilizce'nin içinden geçmiş durumda, sahtelik yerine doğrudan yanalar. atam görse ümidi daha da yeşerir, hepsi güzel çocuklar, hepsi bizim çocuklarımız, kardeşlerimiz. her kuşakta olduğu gibi aralarında çürük olanları da yok değil ama onlar da zamanla öğrenecek.

2005 ve sonrasında doğan çocuklarda en büyük sorun odaklanmak.telefon, tablet, hız çağı derken bu çocukların tüm konsantrasyonu 30 dakika gibi kısa bir süreye inmiş durumda. dolayısıyla bırakın bir şeyi öğrenmeyi, onu izlemeye, dinlemeye bile sabırları yok.

ebeveynler “ablası hiç ders çalışmıyor, oturtamıyoruz masanın başına” diye yakınsa da, ne yazık ki bu durum çok da çocukların suçu değil sanki

bok gibi nesil.

ufacık kızlar birbirine "ananı s..eyim" diye küfür ediyor. bu ne lan?

berbat bir zamana denk gelen, psikolojileri batmış olan bir kuşaktır.