z kuşağı

ne ciftcilikten anlıyorlar ne savasmaktan ne de hayvancılıktan. yeni bir kuşağa ihtiyacımız var. ismini s kuşağı koyariz. he bak koyarız demisken, herkes karısını ikna etsin. üçüncü çocuğu yapmamız şart oldu.

umut vermeyen kuşak. başını internetten kaldırmayan kuşak. teknolojiyle yeni tanışmış, teknolojiye aç ve sosyal medya ağına düşmüş kuşak. bu kuşak değil ama gelecek kuşak teknolojiye doymuş, teknoloji ile daha çok haşır neşir ve her şeye daha çabuk erişeceği için daha verimli olacak. z kuşağı eski ile yeninin tam arasına sıkışmış bir kuşaktır. çok verimli olmasını beklemeyin. şuan çoğunluğu sosyal medya ağının bataklığında çırpınıyor. bunlar mı ülkeyi kurtaracak, önce kendilerini kurtarsın. siyasal islam'dan dem vurmaya çalışmışlar ama bunlar zaten siyasal islamcı kafaların eseri değil mi (sayıca çoğunluğu) :) bunların çocukları belki ülkeyi değiştirebilir ama z kuşağı tırt.

malatyalı, rizeli, konyalı ana babadan meydana gelen kardeşlerimizdir. pek fazla bir şey beklememek lazım.

çok fazla popüler kültür içinde kalıp kişiliklerini yitiren avam kuşaktır. ben de onlardan biriyim sözlükte ztn beni 40 sanıyorlar ayrıca belirtmemde fayda görüyorum.

ülkenin durumundan dolayı neredeyse sorumlu ve suçlu ilan edilecek yaş grubudur. ağızlarını açsalar "çıkar telefonunu!" şeklinde bir sitemle karşılaşıyorlar. bazen her şeye çok mızmızlanıyorlar, suçlu aramaktan çözüme hiç odaklanmıyorlar gibi geliyor. ama bazen de onlara hak veriyorum. biz çok mu çözüm bulduk sanki.
teknolojik dönemde çocukluk ve gençlik geçiren bir kuşak. bu olumlu olduğu kadar diğer yönden konsantrasyonu bozacak bir dış etken. iradesine sahip çıkan kendini kurtarır gibi düşünüyorum.

kendilerine getirilen onlarca farklı sıfat ve yakıştırma yüzünden yalamaya dönen kuşak. geniş ailenin uzun süredir olmayan ilk çocuğu gibi şımartılıyorlar, okulu asan tembel çocuk gibi sömestri tatilinde sanayide çalışılmakla tehdit edilmekten beter ediyorlar. bunların ebeveynleri genellikle y kuşağı ve yokluk görmüş, 80-90 larda çocukluk geçiren insanlar olduğu için, küçükken bizim sahip olamadıklarımıza bu gölbezler sahip olsun diye umarsızca ve müsbet ilimlerden uzak çıkarımlarla şımarttıkları bu çocukların ahlaksızlıklarının önünü alamıyoruz artık efendim. bu gidişat hiç iyi gidişat değil.

tam ipim kuşağım dırlar.
kavramlar arasında boğulmuş harekete geçemeyen atalet sahibi ir kuşaktır.



ben bu kadar boş insan yığınını beylikdüzünde bile görmedim.

ellerinde imkanların haddi hesabı olmayan doğru kullanmasını bilenler le beraber kullanamayan mekanik , duyduklarını öğrendikleri sanan araştırmaya üşenen bir nesil. görmeyi bilecek kapasiteye imkana sahipken bakmakla yetinen tembellik nesli.

ne ekersen onu biçersin sözü uyarınca : kendisine verilen imkan ve fırsatlar uyarınca iyi veya kötü olması tamamen kuşağın kendisine olduğu kadar çevresine de bağlı olan alelade sıradan bir kuşak.

dişileri çıtır diye tabir edilebilir.

hayatı hiç bir anlam ifade etmeyecek şekilde yaşayan, kesinlikle üyesi olmadığım için kendimi şanslı hissettiğim zavallı olarak gördüğüm kuşak. bir çok şeyin sıkıntısını çekmedikleri için standardı da böyle sanıyorlar. yaşam stilleri yok amaçları yok varlıkarından haberdar değiller. milyon yıl önce felsefe yapan adamlardan daha gerideler. daha kötüsü dünyanın böyle bir yer olduğunu sanıp bu durumlarından bir haberler. okumuyor eleştirmiyor bakmıyor görmüyorlar. bununda saygı ve özgürlük olduğunu sanıyorlar. allah sabır versin çevresindekilere. bu kuşak kuşak değil insanlığın geldiği acınası nokta. kendi kendini yok etmeye bir adım daha yaklaşma.

yolda yürürken telefona bakıyorlar. kamyon çarpacak bunlara bir gün.

bu çocuklar ısıl işlem görmüş sucuk, gdolu domates, tost kaşarı gibi çapsız şeyler yediği için galiba mental açıdan çok gelişemedi.

çok başarısız bir nesil.

üni sınavında 4 işlem sorulduğu nesilden değildirler.

alaylı yetişimiş neslin görüp dumur olduğu ve anlayamadığı nesil. umursamaz ve birçok gerçekten bir haberler. iş dünyasında hele insanı kanser ederler. üzülüyorum gördüklerime. istisnalar kaideyi bozmaz ama geneli gerçekten sınırları zorluyorlar. iş rutinleri vardır ya mesela. bu arkadaşlara bunu anlatamıyorsunuz. illa tecrübe edecekler başlarına geldiklerinde vah tüh oluyor. neyse gerildim ben. z kuşağına acıyorum sadece.

z kuşağıyla ilgili bir yanılgı var. bırakın tik toku youtube bile çıkmamıştı benim çocukluğumda. ilk okul ve orta okulda ansiklopedilerden harf harf bakıp kağıda ödev yapardım. 2012 gibi yayıldı bu kadar internet ve onun devamında gelen platformlar. tik tok hiç indirmedim bile ve bu mecralarda orta yaşlılar daha çok takılıyor. tabletle telefonla büyüyen kuşak biz değiliz arkadaşlar, 2010 sonrasında doğanlar (bence)

sürekli olarak tartışılmasını son derece abes bulduğum kavramdır. sadece internet çağına doğduğu için, bütün bir kuşağın üyelerine süper zeka muamelesi yaparak, aslında gençlere en büyük zararı veriyorlar. bu pohpohlama durumundan ötürü bu kuşağın üyeleri, kendilerini geliştirmeye, yeni şeyler öğrenmeye veya farklı şeyler yapmaya ilgi duymuyorlar. elbette bu çağda doğmanın avantajlarını kullananlar çok iyi işler üretecektir; fakat üzülerek söylüyorum ki; 16 saat sosyal medyada gezinmek veya her çıkan ürünü hızlıca tüketmek, övünülecek bir şey değil.

alfa kuşağından önce gelen günümüz gençlerinin oluşturduğu kuşak. dijital zeka.

alfa kuşağından önce gelen kuşaktır.

değişik elemanlar. aralarından yalnızca akıllarını kullanmayı bilenler tutunacak. sabahtan akşama hükümete lanet edip sisteme saydırarak entry girmek nafile.

18li 20'ye yeni ayak bastığım o günleri hatırlıyorum. bizim zamanımızda böyle internetten cukk diye dilediğine ulaşamadığın için yüksek mecralarda takım elbisesiyle fink atan forslu abilere, ablalara ulaşmak imkansıza yakındı.

herifler başka bir galakside yaşıyormuş hissi verirdi. ulaşamadığın gibi nasıl hayatlar yaşıyorlar, görüp anlayabileceğin bir mecra yoktu.

aptal gazetelerin bir o kadar aptal magazin küpürlerinde 'jet sosyete' 'cemiyet hayatının renkli siması' gibi gala gecelerinde poz kesen iş adamlarına aval aval bakıyorduk.

bilmem kim yardımcısı adem beylerden basamak basamak ulaşmak istediğin insana varman aylar sürerdi. çoğu zaman da geçen süre hesaplanınca bir anlamı kalmaz yahut yerine çooktan bir başkası yükselmiş olurdu.

yol yordam gösteren zaten kimse yoktu yani. düz memur ailelerinin 'aman oğlum şunu yapma, aman kızım risk alma' diye yetiştirdiği risk almak nedir bilmeyen aptal çocuklar olarak okul okumaya falan gönderildik.

mutlu muyduk? kolum girsin öyle mutluluğa.

yeni nesile bu yüzden kızıyorum. 1-2 yıl içinde bambaşka dünyalara adım atabilecek, alengirli işler içinde olabilecekken. internetle birlikte diledikleri adama ulaşabilecekken, faydalanabilecekken.

ken ken ken...

bu danalar ise, y kuşağına, z kuşağına durmadan sallıyor. akıllı olanları ise bu adamlardan istifade etmeyi seçiyor ve bir yerlerden başlıyor kısa sürede yerini hazır edip.

her neyse, sisteme sallamaya ve bol isyana devam. sısısısıs