tarlabaşında çocuk olmak 1



hatice 7 yaşında, down sendromlu. annesi dışarı çıkmasına izin vermiyor, çocukların kızıyla alay etmelerine bozuluyor. hatice hep evde, penceresinden hayata bakıyor





arkadaşlarının sokakta oynamalarını izlemek, televizyon izlemekten daha zevkli, bazen pencerenin yanına gelip haticeyle konuşuyorlar hatta




haticenin annesi zehra hanım, 88 de edirne keşandan kocasıyla gelip istanbula yerleştiler. ılk zamanlar güzeldi. 4 yıl önce kocası sinan kafası güzelken meyhanede iki kişiyi bıçakladı. biri öldü, biri ucuz kurtuldu. 18 yıl yedi sinan hala içerde. zehra hanımın 3 kızı var, hatice en küçüğü bi o var zaten yanında diğer kızlar kayıp. zehra hanım bir alısveriş merkezinde temizlik işleri yapıyor.




birde çılgın sedat var, haticenin amcası, kafası kırık. sağda solda yaşar, beyoğlunda herhangi bir köşeden çıkabilir. zehra hanım bunca zamandır nasıl yaşadığına hayret ediyor. ayda yılda bir denk gelirse eline üçbeş kuruş sıkıştırır, karnını doyursun diye ama sedat için para demek bali demek.




haticenin kuzeni okan aynı zamanda en iyi arkadaşı.




yusuf, okanın küçüğü haticeyi hiç sevmez. oyuncaklarıyla oynatmaz kimseyi.





bu da okanın ablası sevilay haticeye resim yapmayı öğretiyor.




haticenin büyük ablası hasret , liseyi bitirdikten sonra sevdiği çocukla kaçtı, çocuk istanbulda üniverste okuyordu siyasi olaylara bulaşınca polisle başları derde girmiş istanbuldan gitmişler.




bu haticenin teyzesi feride, annesi işe gidince teyzesinin evindeki pencereden hayata bakmaya devam ediyor hatice...



hatice hayal meyal birini hatırlıyor aslında pencerede bu yüzden bekliyor o adam, babası.. ne zaman gelecek acaba .




tarlabaşında çocuk olmak iyi bir şey penceredende olsa hayat devam ediyor.


bu da haticenin en sevdiği şarkı.



fotoğraflar için svetlena eremina'ya teşekkürler.

aile bireylerini birbirine düşürebilen olay. bundan 10 yıl önce uzaktan bir akrabamızın vefatı sonrasında evinde toplandık ve mezarlığa gitmek için defin saatini bekliyoruz. o sırada ölen adamın torunları dedelerinin telefonunu alıp içinde 50 kontör olduğunu fark ettiler. bunun üzerine başkası adına utandığım bir kavgaya şahit oldum. adamın boşandığı eşi ve torunları arasında o 50 kontör için kavga çıktı. kadın diyor o kontörleri bana gönderin, torunları diyor hayır kendimize göndereceğiz. adam daha toprağa giremeden kemikleri sızlamıştır eminim.

aziz nesin'in oğludur. matematik profesörüdür. nesin matematik köyü gibi muazzam bir iş yapmıştır, yapmaktadır. ömrü uzun olsun.

türkiye'de her insanın hayatının bir noktasında yapmak zorunda kaldığı şey.

hatta sizin çaba göstermenize gerek yok.
girdiğiniz iş yerinde, arkadaş ortamında vs. default türk, müslüman ya da baskın siyasi görüş neyse ona mensup olarak görülüyorsunuz. aksi bir durum olduğu ortaya çıkarsa ordaki hayatınız kabusa döner ve sizi kamufle olmaya iten topluluk yine sizi yalancı çıkarır.

random emojiden daha samimi geliyor bana nedense.size de öyle geliyorsa beğenin arkaaşlarım.

metal müzik efsanesi ingiliz heavy metal grubu.

beşiktaş inönü stadındaki konserde hallowed be thy name çalmayarak beni üzmüşlerdir.

okey markasının 31. yaş gününe özel reklamı. harbiden reklamı çok beğendim.



buradan

dünyada anne ve çocukların bakımında ortak hedeflere ulaşmayı sağlamak ve ebelik meslek birliklerini güçlendirmek desteklemek ve temsil etmek amacıyla kurulmuş bir sivil toplum örgütüdür.

zenginlik çok güzel şey be ya.

bi konu hakkında bilgisi yoksa ağzını gereksiz yere açıp, boş yapmayan, kafa ütülemeyen, karizma kişiliktir. görüntü de cool’luk bi güneş gözlüğüne bile bakabilir.

forrest gump.

yılbaşında güzel sürpriziyle beni duygulandırmış yazar. daha doğrusu aslında şair, her ne kadar şiir konusunda pek paylaşımcı olmasa da. umut, bir çocuğun gülüşüyle başlar...

kars'ta kartopu oynayan minik eller
edirne'de ışıldayan kömür gözler
samsun'da cıvıldayan narin kuşlar
tokat'ta pır pır atar kalpleri
antalya'da uçuşur kıvırcık saçları
niğde'de gamzeli al yanakları
ellerinde umut, kestane şekeri

çocuğunun fikirlerinin, düşüncelerinin ve hayallerinin hiçbir önemi yokmuş gibi kendi gerçekleştiremedikleri tüm hayallerini çocuklarının gerçekleştirmesini beklemektir.

yeşil yol olarak izlediğimiz efsane film. beni ağlatan nadir filmlerden biridir.

yabancı bir memlekete gidildiğinde adres sorma konusunda akla gelmesi gereken meslek erbabı. bu meslek erbapları mahallesinden caddesine, sokağından kapı numarasına kadar her türlü ayrıntıya hakimlerdir.

konya'nın yüz ölçümü kadar olan bir ülke: hollanda.
2020 yılında 116 milyar doları aşan tarımsal ihracat rekoruna imza atıyor. buraya kaynak da bırakalım.
bir zamanlar dünyanın tarımsal üretim açısından kendi kendine yetebilen nadir ülkelerinden bir tanesiyken, bugün geldiğimiz nokta bizler adına hayal kırıklığı olmuştur.

neleri yanlış yaptık ya da neleri yapamadık?

-tarım ve hayvancılığa gereken önem verilmedi.
-modern tarıma bir türlü geçiş yapmadık.
-tarım arazilerinin miras yoluyla parçalanmasına göz yumduk.
-köyde şehre göçü planlayamadık. şehirler doldu taştı, köyler boşladı.
- sürdürülebilir tarım politikaları oluşturmadık.
-çiftçi borçlandı, karın tokluğuna çalışır hale geldi. çiftçilik gözden düşürüldü.
- piyasaya rehberlik etmek yerine ürünler ithal edildi. çiftinin beli büküldü. çiftçi, ne verildiyse ona razı edildi.
.
.
.

evet. daha sayacak çok şey var ama yazmam neyi değiştirecek ki? bugün konya kadar olan bir ülke bir kıtaya yetebilirken, bir zamanların tarım ülkesi buğday ithal eder durumda. hayvancılığa hiç girmiyorum. markette süt 6 lira, üreten o sütü 3 liraya satamıyor.

ah ki ne ah!

sevgi ile yapılmış menemendir derim. ondan sonra da anadolunun bağrından kopup gelmiş tarhanayı aday gösteriyorum.
bir de her evin olmazsa olmazı halay tabi ki de.
yalnız sevgi çok önemli, insanları yaşama bağlayan ve mücadele gücü aşılayan sevgidir.
ailenize, arkadaşlarınıza, komşularınıza, hayvanlarınıza bol bol gösterin. yaşam zehrine karşı en iyi panzehirdir kendileri.

telefonumu kapatıp uzuuuun güzel bir tatil yapmak. illa deniz kum güneş üçlüsüne ihtiyacım yok. karadeniz'in yaylaları tercihimdir.

görünüşte olan ama fırsat bulamadığım için son zamanlarda kullanmadığım hesaptır.

z kuşağına analık-babalık ve abilik-ablalık eden kuşaktır...kısacası asıl sanatçılardır. bu durumda z kuşağı da sanat oluyor. (bkz: yersiz hicivler)