2011 fransa yapımı aksiyon filmi. yönetmen koltuğunda olivier megaton oturuyor. başrolleri ise zoe saldana, amandla stenberg ve michael vartan paylaşıyor.

cebindeki dilfonu cuhar!

atatürk'e hıncı olanların, kin kusanların ve cumhuriyet ile hesaplaşmak isteyenlerin içinde bulundukları durumu en iyi anlatan söz.

benim ve belli bir bilinç üstündeki* türk vatandaşlarının ruh halini anlatan deniz tekin şarkısıdır.
sözleri;

birini gıdıklamanın amacı güldürmek olabilir belki, ben hoşlanmam orası ayrı konu ama benim merak ettiğim şey başka.
birini gıdıklarken neden "gıdı gıdı" derler?
"gıdıklıyorum haberin olsun" diye haber vermek için mi yoksa "gıdı gıdı komik kelime gıdıklayarak gülmezsen kelimesine gül" diye mi?

bu hafta sabahçı olmam sorunsalı.

türk bilim insanları neden türkiye'de yetişmiyor diye utanması gereken yerde özgüven patlaması yaşayan sunucu yorumu.

“fakat artık imkânsız. bir şeye bağlanamıyorum.
yoruluyorum.”

bugün ölüm yıldönümü olan edebiyatçımız.

dünyanın en güzel yemeklerini biz antakyalılar yapsak da, dünya gastronomi şehri falan değilizdir. hatta antakya'nın onca değerli özelliği varken sadece yemekleri dolayısıyla anılması beni artık çok rahatsız etmekte.

helenistik kültürün en güzel izlerini bulabileceğiniz muhteşem bir kenttir antakya. 20 km batısına gittiğinizde, samandağ ilçemizde hala ıssız ve muhteşem kumsallar bulabilirsiniz.
neden hala barışın ve kardeşliğin, kadim sembolü olduğundan mütevellit nobel almamıştır bilmiyorum.

bir de büyük sanatçı sezen aksu, bir konserinde kullaklarımla işittiğim çok değerli bir öğüt vermiştir. genç kadınlara mutlaka antakyalı sevgili yapmalarını önermiştir.
lakabı minik serçe olsa da, dev ve değerli sanatçımız sezen aksu, sanat yaşamı boyunca milyonlar teklif edilmesine rağmen hiç bir reklam filminde oynamamıştır. fakat antakyalı erkekler için gönüllü kefaleti düşünmeye değerdir.

antakyalı olduğum için de yazmadım bunları. ama övünmek gibi olmasın, bilinen tarihle 500 yıllık yerleşik antakyalıyım. dm'den e devlet çıktısı gönderebilirim

yine buradayız işlerin çıkmaza girdiği yerde..aslında nereden başlayacağımı bilemesemde bazen buraya içimi dökmek sonuç veriyor. son üç senedir hunharca emek verdiğim bir şey için artık kendimi güçsüz hissediyor gibiyim. size de olur mu bilmiyorum bazen bir şeyler olsun diye koşarken bir bakmışsınız hayat çok hızlı akıp gitmiş, ee hani ben koşuyordum dersiniz ama sanki daha çok yerinizde saymışsınızdır..tam olarak asla ilerlemeyen o noktadayım ve komik olan gerçekten çok koşuyor olmam ama zaman akışını doğru yerde yakalayamıyor oluşum beni yıpratıyor. belki hayatın bana artık dur koşma deme şeklidir tam emin değilim. belki de yanlış yolda yanlış bir amaç uğruna koştuğum için bir şekilde durmamı istiyor..
ikinci bir husus ise şu neden duygularımı hep uçlarda yaşıyorum, bunu yok etmenin ya da en azından en aza indirgemenin bir yolu varsa, bunu bilen kişi lütfen bana tavsiye vermekten çekinmesin.o kadar kurtulmak istiyorumki bu durumdan çünkü inanılmaz yorucu.. en kötüsü her şeyin farkında olup buna engel olamamak.. delirmişçesine kendi kendime tavsiye verdiğim zamanlar bile oluyor ''ee yeter ama bu kadarı da fazla abartmamalısın vs..'' sakinleşmek ve durulmak istiyorum, bana zarar veren son 3 yılın tüm kötülüklerinden tüm bu yorucu tempodan ve yaşattığı duygulardan arınmak istiyorum. daha fazla bu sarmala dolanıp kalmak istemiyorum. sürekli geçtiğim yolu görüp az önce burdan geçmemiş miydim ben dediğim bir labirentte kaybolmuş gibiyim..devamı gelecek sanırım...

bakmayın arabesk olduğuma aslında tam da bunu yapıyorum.. arabeski çok seviyorum sadece ondan yani..
belki de hatalarımdan ders alıp, sorunlara alıştığım için keyif almaya başladım. yani nereye kadar üzüleceğim ki? her şey kendimi sevmekle başladı. çünkü ben hiçbir zaman pes etmedim ve sabrımı kaybetmedim.. ne için savaş verdiğimi biliyorum ve ayrıca ben annesinin savaşçısıyım!
birkaç küçük sorunu daha çözünce kendime ödül olarak felekten bir gece çalacağım tek başıma!

'paylaşılmış delilik', 'çifte delilik', ilişki psikozu' diye türkçeye çevrilir. iki kişi arasındaki aktarımdan ziyade, ikiden fazla kişiye de aktarım olabillir. ekseri sosyallikten izole olmuş kimselerde görülür. bu psikolojik rahatsızlığın kend içinde farklı varyasyonları vardır. öyle ki, psikozu paylaşan kişilerin sanrılarının ortak olması bile söz konusudur. iki farklı zihnin, gerçekliğin dışında, ortak bi sanrı alanı yaratabiliyor olması gerçekten bu dünyada işittiğim en ilginç şey olabilir.

şeker portakalinda zeze.

sizi devamlı olarak sistematik bir şekilde negatif enerji pompalayarak yoran insanlar vardır elbette, sanki kahrın her türlüsünü o çekmiş, hayat sillesini bir ona vurmuş, ıssız adam gibi kendini dağa taşa vurmak istercesine söylenmeleri olur. dert dinleyeyim derken dertlenir çıkarsınız. belli bir süre sonra sizi de kendine benzetir, uzun vade de inanılmaz derecede katlanılmaz itici tiplerdir.

pikachuuuu!!

hayatında hiç i phone * kullanmamış bir kadın olarak aşağıdaki ifadeyi bırakmayı kendimde hak gördüğüm başlıktır.
(bkz: ne salak salak başlıklar bunlar ya)

ahmet telli'nin en güzel şiirlerinden birisidir. selda bağcan yorumu çok güzeldir şiirin duygusunu çok güzel yansıtmıştır.
buradan

gün biter gülüşün kalır bende
anılar gibi sürüklenir bulutlar
ömrümüz ayrılıklar toplamıdır
yarım kalan bir şiir belki de

aykırı anlamlar arayıp durma
güz bitip sular köpürür de
kapanmaz gülüşünün açtığı yara
uçurum olur zaman her gece

her gece yeni bir savaş baslar
acı ses olur, ses deli yağmur

sığındığım her yer adınla anılır
ben girerim sokağı devriyeler basar
bir de gülüşün eklenir kimliğime.

karmaşık.

kesinlikle az miktarda( dilim başına iki küp şeker kadar olsa kâfi) tereyağında kızartılmalıdır.
sıvı yağda olunca tuhaf bir kokusu oluyor. üstelik çok yağ emiyor.