arkadaşının arkadaşın olmadığını anladığın an

dertlerimi(üstelik mevcut dertlerimin sadece küçük bir kısmını)anlattıkça benden uzaklaşması,"sıkıyor,"demesi.sıkıyormuş,haspama bak.

herkesten saklayıp ona açtığın dertle seni vurması. bazı şeyler sineye çekilmiyor maalesef.

bir yanılsama yaşadığını fark ettiğin andır. kişinin başına defalarca gelebilir.

hayatınızda yaşadığınız bir hayal kırıklığınızı anlattığınızda, sizi can kulağı ile dinlemediğini fark ettiğiniz andır.
ilk önce kalbiniz kırılır, buna ihtimal vermek istemezsiniz. ya anlatmaya devam edersiniz ya da susarsınız. sonra fark edersiniz ki o da artık size hayatındaki yeni gelişmeleri anlatmaz olmuş. işte o an kesinleşir, artık sizin arkadaşınız değildir. usulca hayatından çeker gidersiniz.

sizin özelinizi başkasına anlattığı an.

olaylar geliştikten uzun süre sonra anlatması.

bu yakınlık durumuna bağlı. şimdi arkadaş var,can verilir,arkadaş var senede bir hal hatır sorulur. senede bir hal hatır sorduğum, zaten çok yakın olmadığım için hoşuma gitmeyen bir davranışta da bulunsa umrumda olmaz çünkü adam zaten hayatımda varla yok arasında. fakat diğeri bir yanlışta yada hatada bulunduğu zaman can yakar. liseden beri 6-7 yıldır görüştüğüm,evimde kalan,evinde kaldığım can ciğer olduğum bir dostum vardı. yeri geldi kavga ettik,yeri geldi küstük,konuşmadık fakat eninde sonunda bu dostluk herşeyin üstesinden geldi. fakat zamanla fark ettim ki bu adam benden faydalanıyor,paramdan,çevremden,benden,her işini bana yaptırmalar,kafası esince yazıp,yazmamalar. bir yerde arkadaşım diyip hoş görüyorsun ama benim için zor diyebileceğim bir dönemde bana en uzak kişiler bile yanımda olurken onun olmaması benim için bardağı taşıran son damlaydı. ben kolay kolay kimseyle küsmem,kin tutmam fakat ‘bittiğimi’ anladığımda da iş işten geçmiş olur. şimdilerde bırak arkadaş olmayı,yolda görsem yolumu değiştiririm.

herhangi bir işim düştüğünde yapmamak adına onlarca saçma bahane ürettiği an.

daha kötüsü ise hiç anlayamamandır.

çok pis koyar.

sana değil de makbul olmayan birine daha çok inandığını, güvendiğini ve seni harcadığını fark ettiğin andır. bu da bir şeydir. hiç anlamayabilirsin de.

sen onu en yakın arkadaşin olarak görürsün ama seni diğer arkadaşlarıyla bir tutar.

arkadaşlık mevhumu abartılıyor. bu devirde ne fikir lideri, ne samimi arkadaş, ne sadakat ne de uğruna ölünecek bir dava var.
fabrika ayarlarınızı zamana göre ayarlamazsanız zaman size bir ayar verir.

o an çok güzel bir aydınlanma yaşamıştım. ama ona çok şey borçluyum, onun sayesinde “önce kendim” demeyi öğrendim.
şu hayatta arkadaş kazığından daha öğretici hiçbir tecrübe yaşamadım.

senin kıza inceden yavşadığını hissetmen.

sen tüm samimiyetinle onu dinlerken sen ağladığında "aman seninki de sorun. milletin bir sürü derdi var." diyen, sen onu omzunda yatırırken seni, yalnız bırakıp yastıkları sıkarak ağladığın gecelerde yanlız olduğunda, gerçeği anladığın o andır.

sorun teşkil etmez. arkadaş dediğin nedir ki? gelir ve gider. hoş benim hiç arkadaşım olmadığı için bilemiyorum ahhaha. yalnızlık güzeldir arkadaşlar. yol yakınken gereksiz menfaat ilişkilerinden kurtulun.

bunu farkettiğinizde önce bi konduramıyorsunuz. o yapmaz öyle şey diyorsunuz ama yapıyorlar işte. yaklaşık 1yil önce 12 senelik çocukluk arkadaşımı çıkardım hayatımdan. zor oldu ama yapmak zorundaydım. normalde affedici biriyim ama bazı hataları da görmezden gelemiyorsun işte.

"seni anlıyorum,senin yanındayım" derdi.bir gün bile (fırsatı olmasına rağmen) yanıma gelip benimle konuşmazdı.ona bundan bahsettiğimde hep hata yaptığını ve bir daha olmayacağını söylerdi.ve her seferinde ona ihtiyacım olduğunda beni yüzüstü bırakırdı.sonradan anladım.onun için sadece bütün dertlerini anlatabileceği duygusal bir çöp kovasıymışım.

bir ay önce yaşadığım olayı yazmak istedim. moralim çok bozuk suratsız ortada geziyorum bir kere yanıma gelip ne derdin var ne oldu sana demediği gibi sen bize kötü davranıyorsun diye küsmüş. sanki ilkokul çocuğuz bende tabi bu olay gecesi ağlayarak günlüğüme yazdım olan biteni*.