depresyonla başa çıkma yöntemleri

depresyonla başa çıkma yöntemi gerçekten insandan insana değişiyor. bazıları ilaçla destek almak zorunda kalırken bazıları biraz içe dönüş ve özveriyle bunun üstesinden rahatça gelebiliyor. ben kendimi kötü hissettiğimde müzik dinler, resim çizer, uyur veya çok darlandıysam sokağa atmış yürüyüş yaparken bulurum kendimi. ve genelde bunları yaparken ağlamama engel olamam..

depresyonun en temel hayat becerilerini bile ortadan kaldıran psikolojik bir rahatsızlık olduğunu unutmamak gerekiyor. iyileşme sürecinde herkesin temel tavsiyesi serotonin salgılamayı sağlayacak şeyler oluyor; hobi edinmek, yürüyüş yapmak falan filan. depresyon bunları yapamama hali zaten. bu yüzden terapi şart. ilk önce depresyonun kaynağı bulunursa devamı çok daha rahat oluyor. ilk başta o ölü toprağını üzerinden atmak lazım. sonrası zaten çorap söküğü gibi, hobi de edinilir yürüyüş de yapılır ve hatta odak sorunu olmadan bir filmi bir kitabı bile çok rahat bitirebilir insan.

depresyonda olduğum zaman kendime süre veriyorum birkaç gün ders çalışmıyor pinekliyorum. sonra bu süre bitince açıyorum son ses sevdiğim bi şarkıyı makyaj da yapıyorum sonra hedeflerim konusunda gazlıyorum kendimi

kendini olumsuz ögelerden uzak tutmayı başarabilirsen bir süre sonra fark edeceksin ki her şey zihninde meydana gelen bir illüzyondur işte o zaman depresyon denen hiçbir hastalık seninle birlikte olamaz. mesele olumsuz ögeleri hayatından çıkara bilmektir.

nasıl intihar edeceğini dahi detaylıca planladığı bir major depresyonun köşesinden dönmüş insan olarak psikoterapi + probiyotik beslenme dediğimdir.

bağırsak sağlığı vücudun doğru çalışması açısından inanılmaz bir öneme sahip. eğer bağırsakların ikinci beynimiz olduğunu bilmiyorsanız interneti karıştırmaya başlayınız. probiyotik mayalarla evde yapacağınız probiyotik gıdalar sayesinde birkaç ay içinde bambaşka bir ruhsal ve bedensel sağlığa kavuşabilirsiniz.

öncelikle depresyonun önemli bir hastalık olduğunu kabul edip bir doktora görünmek. bununla birlikte psiko terapi süreci.
sonrasında naçizane önerilerim egzersiz ve spor yapmak, bir şeyler üretmek veya bir işle meşgul olmak, insanlarla iletişim kurmak ve katlanılamaz olan acıya karşı bir tavır geliştirmek.
bir yaşam amacı edinmek, hayatının anlamlı olması için çabalamak, kabul etmek, meditasyon, zihin terbiyesi...

en etkili yöntem bir yandan çok büyük derinliğe de sahip olan süleyman demirel yöntemidir.
(bkz: meseleleri mesele etmezseniz ortada mesele kalmaz)

duş al, uyu ve kabullen. konuyla ilgili yalnız olmadığının ve hiçbir acının çok uzun sürmediğinin farkına var.

freud'un psikanalik kuramına göre kişinin id ve süper egosunun çakıştığı, toplum tarafından kabul görülmediği yada depresyon gibi ağır psikolojik süreçlerden geçtiği durumlarda ego tarafından geliştirilen savunma mekanizmaları vardır. bu savunma mekanizmaları her insanda bulunur ve belli bir oranda ortaya çıkması normaldir. depresyonla başa çıkmak için benimde en sık kullandığım savunma mekanizmalarından biri olan ödünlemeyi sizede öneriririm. peki nedir bu ödünleme? en sade haliyle kişinin eksik kaldığı yönünü en iyi yaptığı şeyle kapatmasıdır. örnek verecek olursak; içinden çıkılamaz bir durumdamısın diyelim güzel resim çiziyorsan al kalemlerini otur kağıdın başına, sporla mı ilgileniyorsun tak kulaklığı spor yap örnekler çoğaltılabilir tabi ama siz anladınız beni. deneyin dostlar işe yarıyor.

depresyonla başa çıkmaktan vazgeçmek

bir süredir bu sorunla başbaşayım. çaresi anladığım kadarıyla kabullenmek. insan olduğumuzu, hayatta her şeyin iyi gitmeyeceğini kabullenmemiz lazım. güçlü duruyor olabiliriz ama en sağlam zırh bile bakıma veya değiştirilmeye ihtiyaç duyar. kendinize kötü davranmayın. kendinize ne kadar değerli olduğunuzu hatırlatın ve her ne kadar zor olsa da hareket haline geçin. bir şeylerle uğraşın, yürüyün ama yeter ki hareket halinde olun. psikiyatristimin de dediği gibi en güçlü antidepresanı kullansanız dahi hareket haline geçmedikçe bu sorundan kurtulamayacağız. eğer konuşmaya içinizi dökmeye ve sizi anlayan birisine ihtiyacınız olursa kim olursanız olun yazabilirsiniz bana <3

ben kendimizi kandırmamız gerektiğini düşünüyorum. çünkü dünya kötü bir yer. depresyonda olmak bence çoğunlukla gerçeğin farkında olmaktır. yapılması gereken sorun yokmuş gibi davranmak ve optimizmi benimsemek. insan kendini kandırabildiği kadar varolur.

bu konuda uzman değilim ama genelde sosyal olmaya zorluyorum kendimi. tanıdık tanımadık herkese laf attığım, aşırı bir sohbet etme çabasına girdiğim zamanlar kısaca. normalde pek insan sevmem, keyfim yerindeyse tek başımayımdır da bazen sıkılıyorum işte.

dürüst ve cesur olmakla başlayan yöntemlerdir.

çıkamadım. prozac ve remoran la düzeyli bi ilişki ile çıkmaya çalışıyorum. aynı zamanda da kindini ığrıştırıcık birşiylirli mişgil it diyenlerle de ilişkime son veriyorum

herkesin taktiği farklıdır. savaştır çünkü. tecrübe gerektirir. komutan gerektirir. öğrenildikten sonra gerisi size kalmış. savaşarak öğrenilir kısaca. en iyi şeylerden biri de birbirine tecrübelerini aktarmaktır. sonuçta aynı cephedeyiz.

kesinlikle saçını kestirmek

hayatınızın merkezine kendinizi almak. kabullenmek. hayatınıza ve kendinize olan inancınızı yeniden bulmak.

hayatın kısalığını kabul etmek olabilir. belli bir yere kadar . çünkü depresyon geldi mi gelir ve uzun süre gitmeyebilir normaldir. başa çıkılmıyorsa doktora görünülmeli inat yapmaya gerek yok

antidepresan, psikoterapi. zamanla da geçebilir ama destek almakta fayda var, sonuçta bi hastalık.