depresyonla başa çıkma yöntemleri

www.instagram.com/p/CATchaB...

alıntı:
"herkesin kendini iyi hissetmek için defalarca izlediği bir film, gittiği bir mekan, içtiği kahve, oturduğu bank, seyrettiği resim, izlediği manzara, ya da gizlice gittiği bir deniz kıyısı vardır. herkesin kendini dinleyecek, derdini unutacak bir yöntemi, bir yeri vardır. benimki de buydu. çocukçaydı ama ben buydum."

depresyon diyemem teşhisim yok ama kronik mutsuzluğuma, içimdeki boşluğa bir çare bulamıyorum. tek yaptığım kendimi çeşitli yollarla uyuşturmak. boşluğu dolduramadığım için varlığını unutmayı seçiyorum.

kişisel farkındalık.

zihninizle çatışın ve savaşın.

‘’ asla pes etmeyin’’ zihniniz çok güçlü bir yapıdır.sizinle çatışır, sizin yaşadıklarınıza opsiyonlar üretebilir ve sizi bazı şeylere inanmaya ve hissetmeye meyilli hale getirebilir.

burada kontrolü ele almanız gerekiyor.gerçekten kolay bir süreç değil kabul ediyorum ama ne kadar zorlanırsanız zorlanın, onun düşündürdüklerini kabul etmek yerine kendi istediklerinizi kabul edin.


yani ‘’korkular- kaygılar’’ zihninizde dönse bile, inadına pozitif şeyler düşünün ve kendinize iyi olduğunuzu / her şeyin iyiye gideceğini söyleyin.bir şeyi ne kadar hissettiğinizi düşünürseniz, öyle hissetmeye başlarsınız.

arkadaşlar bunu içten söylüyorum; korku ve kaygı onları öldürmediğiniz sürece sizinle kalabilir.

korkularınızdan kaçmayın, onlarla savaşın ve onları yok sayarken pozitif düşüncelerinizi kullanın.


hepimiz kendi kendimizin rehberiyiz.

günlük yazmak

kendi tecrübelerimi yazacağım başlıktır.
uyku değildir. sürekli uyku uyuşturmaktan ve daha çok yormaktan başka bir şeye yaramıyor. bir işle meşgul olmak, bir şeylerin sorumluluğunu almak en etkili yöntemlerden biriydi benim için.

spor yapmak.
beslenme düzenine dikkat etmek.
uyku düzenine dikkat etmek, özellikle 22:00-02:00 saatleri arasında en az 2 saati uyuyor olmak.

depresyonla başa cikilabiliyor mu ? bu illet gelip gelip gidiyor öyle zamansız. gün içinde bile depresyona girip çıkabiliyorum. ya da öyle sanıyorum. neyse ben şimdi yazılanları okuyayım isime yarar bir şeyler çıkar belki .

yorganın altına girip ağlamak.

sanırım depresyondan çıkmak değil de depresyondan korunuyorum diyebilirim, hayatımda ulaşmak için çabalamam gereken hedeflerim oluyor hep, yıkıldığım zaman kısa sürede kalkıyorum gerçekleştirmek istediğim hedefler için.
günüm kötü geçiyorsa genellikle en çok güldüğüm videoları açıp izliyorum. ben de mutlu bir hayat geçirmek isterdim ama hayatta çok fazla yokuş var maalesef, önemli olan her düştüğümüzde kalkabilmek.

eft (duygusal özgürleşme tekniği)

hobi e... tamam tamam vurmayın lan!

1.uğraşacak hobi edinin
2.seratonin salınımını vücudunuzda artırın
3.iyi bir dinleyici bulun kendinize sorunlarınızı paylaşın
4.hayatınızıda ufak çaplı değişikler yapın
5. bedeninizi yorun ve sorunlar üzerinde durmayın.
6. kaderinizin yaşamınızın elinizde elinizde olduğunu unutmayın.

uyumak.

kesin söylenmiştir diye dakikalarımı harcayıp baktım ama kimse de çıkıp dememiş ki; çırılçıplak şekilde ağlayarak bulgur pilavı yemek.
yazıklar olsun, demek ki hala çırılçıplak ağlayarak soğuk bulgur pilavı yememiş insanlar var.

çaresizseniz, çare sizsiniz..

terapiye gidin. bence herkes hayatında bir kez gitmeli. kendinize yapabileceğiniz en buyuk iyilik.

ağlamak ,içini dökmek biraz sakinleşmek belki yeni bir hobi edinmek ama kendinizi içinden çıkamayacak gibi hissediyorsanız da bir psikoloğa gitmekte fayda var en kesin çözüm o olur

dinlediğiniz müzikleri klasik müzikle değiştirin. yürüyüş yapmaya ilgilenebileceginiz bir hobi edinmeye çalışın. rüzgara güneşe toprağa yeşilliğe bakın hissedin emin olun rahatlatacaktır. düşüncelerinizi kontrol etmek çok zor evet ama her ne olursa olsun bunun da geçici olacağını kendinize hatırlatın mutlu olacağınız anları düşünmeye çalışın. elinizden geldiğince sizi üzen depresyona sokan insanlardan/ortamdan uzaklaşın. uzaklaşma şansınız yoksa ortama/kişiye bakış açınızı değiştirmeye çalışın. iyi tarafını da görmeyi deneyin.

kendi kendine iyileşmek en kesin çözümüdür, düştüğün yerden kalkmak kolay değil ama başarabilirsin.

bir gün öleceğini hatırlamak.ne zaman üzgün olsam ömer hayyam'ın bu şiiri gelir aklıma:
geçmiş günü beyhude yere yâd etme,
bir gelmemiş an için de feryat etme
geçmiş gelecek masal bunlar hep
eğlenmene bak ömrünü berbat etme.

niceleri geldi, neler istediler,
sonunda dünyayı bırakıp gittiler.
sen hiç gitmeyecek gibisin değil mi?
o gidenler de hep senin gibiydiler.

dünyada ne var, kendine dert eyleyecek,
bir gün gelecek ki can bedenden gidecek,
zümrüt çayır üstünde, sefa sür iki gün...
zira senin üstünde de otlar bitecek