her şeye ve herkese rağmen yalnız hissetmek

kalbine mukabil bir kalp bulamamaktır ya da ruhunun sesini duyan, ruhunun sesini duyabildiğin birisinin olmamasıdır; acıdır bu durum, acıtır da vesselam.

kendinizi tamamen başkalarına açmadığınızda ve etrafınızda sürekli duvarlar olduğunda zaten aksini hissedemezsiniz. çünkü sizi her şeyinizi bilerek kabul eden kimse olmayacak. hep yabancı olacaksınız.

verilen emekler ve hissedilen güvenler edinilen tecrübelerle eriyip gidince kanıksadığın duygularla başbaşa kalıyorsun. artık komalı umutlarınla, içi boş güvenle sapasağlam atıyorsun adımlarını.

her yerde hiçbir yerde gibi hissetmek. içeride dört köşe beyaz bir ev yapmislar prefabrik. bir allahin kuluda kıramıyor. önlüğü de giydirmisler bas abi sakinleştiriciyi.

çın çın ötüyor yüreğimin kökünde
şu dünyanın ıssızlığı.
tanrı kimsenin başına vermesin
böyle bir yalnızlığı! 

şu başlık ne olur karşıma çıkma artık yeter.
güzel histir.
güzel yönlerini düşünelim bari.
ve şu sözü hatırlayalım en azından:

" allah bize şah damarımızdan daha yakındır. "

yav kizlae erkekler sozlukte o kadar kisi var ki nasil yalnizsiniz ya. şaşırıyorum. biraz özgüven ya.

edit:eminim yalniz hissettirmezler onlar.

sanırım böyle hissetmemde benim payım büyük. insanlara güvenmekte o kadar zorlanıyorum ki git gide kendimi yalnızlaştırıyorum. eskiden daha affediciydim daha gamsızdım. şimdi beni kıran kimseyi affedemiyorum. bazılarına sadece soğuk davranmam yetiyor. hayatımdan hiç yokmuş gibi gidiyorlar. aslında üzülmüyorum. sadece kendime kızıyorum. beni hayatlarında tutmak için zerre kadar çaba göstermeyen insanlara bunca zaman nasıl katlandığıma şaşırıyorum.

hep bir rol içindeyim, kimsenin yanında kendim gibi değilim . bazen ben bile kendimi anlamazken bir başkası tarafından anlaşılmayı da beklemiyorum aslında . bu bana yalnız hissettirse de yalnızlıktan ziyade eksiğim, hem de çok.

"hiç kimseye acımıyorsun bari anana babana acı ulan!"

bedenen ordayım ama ruhen orda değilim

kapat gözünü kimi görüyosun, sen bile yoksun yalnızlıktan ötesi.

çizdiğin yol hiç bir düzlemde veya eksende başka bir eğriyle kesişmez ola ki denk geldi mutlaka bı süreksizlik olur ve senin yolun yön değiştirir. yalnız kalmamak geçicidir

sürekli gördüğüm başlıktır; yalnızlığı sevdiğim için benim için bir anlam ifade etmeyen de bir başlıktır. sol frame'de görmek fena baydı ama hakikaten...

demişti, didem madak. bazı insanlar vardır, öyle inanırsınız ki onlara size yaşamın bütün enerjisini verir. lakin günümüz bireyleri ve onların yüzeysel ilişkileri ile plastikleşmiştir. gerçek hissetmedikçe bu sorun devam edecektir.

herşeye ve herkeze rağmen yanlız hissetmek'ten evladır.

kimi insan sürekli, kimisi bazen yalnızdır.
sürekli olan bunu bilir. ben gibi.
bazen olansa işte birde onu kıran vardır. o yalnızlığı anladığı anda...

başım ağrıdığında yaşadığım ruh hali.

bazen bütün dünya senden nefret ediyormuş gibi hissedersin. sanki herkesin elinde bir bıçak vardır ve bekliyordur en can alıcı yerine saplamak için.
bir sürü insan içerisinde kimsesiz olmak tanımını, en iyi farklı şehirler de yaşayan/yaşamak zorunda kalan insanlar oralara ilk gittikleri vakit hissederler.
insanların sana garip bakışını, kim ulan bu tavırlarını hissedersiniz. size yanaşmaya, çözmeye çalışırlar. istihbarat toplama işleri, yemleyip konuşturma işlemleri gibi testlerden geçersiniz. kimse demez ki hocam sen hoşgeldin.
bir istihbarat subayı, tem(terörle mücadele) komiseri yada bir asker olmadığımı kanıtlamak yaklaşık 2 yılımı almıştı.
işte o evrede gördüm etrafımda ki onca insana rağmen aslında yalnız olduğumu.
zaman içerisinde inceden bir bunalıma girmenize sebep olabilecek bir durumdur.
bir de bunun herkesin tanıdık bildik insanlardan oluştuğu bir yerde yaşananı vardır ki o aslında bu başlığın gerçek cevabıdır. ilk bölüm sizi bilmeyen insanların şüpheleri den oluşan bir dünya idi zira. sizi tanımayan kişilerin, size şüphe ile yaklaşmasından daha doğal ne olabilir?
peki tanıdık bildik emin olunan yada olduğunuzu zannettiğiniz insanlar arasında ki durum? sizi bilen insanların sizi anlamaması?
-o beni bırakmaz yahu!
dediğiniz kişinin tam ihtiyacınız olduğu anda ortadan kaybolması?
ailenizin, canınızın hatta eşinizin size sırt çevirmesi?
başlığa cevap olarak, insanın gerçek anlamda tamamen yalnız kaldığı en lanet dönemdir benim nazarımda.