kuru otlar üstüne

samet karakterinin kronolojik olarak yaşadıklarını ele alacak olursak; hocamızı ilk başta çocukları hatta köpekleri düşünen duyarlı bir insan olarak görüyoruz. akabinde daha geldiği gibi gitmeyi planladığını öğreniyoruz karakter ile ilgili sinyaller yavaş yavaş veriliyor gizlediği kişiliğine dair. samet köyde kaldığı sürede gösterme iyilikler yapmaya çalışıyormuş gibi davranmaktan çekinmiyor. sınıfında çok bariz bir şekilde kız erkek ayrımcılığı yapıyor öyle ki; erkek çocuklarının farkında olduğu ve aralarında dahi konuştuklarını tahmin ettiğim boyutta. bir genco aralarında konuştukları bu konuyu bir cılız cesaret ile dile getirdiğinde, aldığı tepki sonucu başka bir zamanda ve konuda aynı cesareti sergilemesi zor görünüyor.
sınıfında bulunan tüm kızlara çok iyi davranıyor ama özellikle sevim'e zaafı olduğu bariz. samet'in babasıyla ilgili problemleri olduğunu düşündüm sıkça, erkeklerde daddy issues dedikleri, kendini farklı şekillerde gösterebiliyor. sevim bir çocuk ve sadece bir çocuk kadar yetişkin olabilir, yani sadece taklit eder. samet' in sevim' e sürekli bir yetişkin muamelesi yapması olaylar yaşanırken karşısında kocaman suçlu bir kadın varmış gibi " o ne dedi, tam olarak ne dedi" gibi spesifik olarak küçücük kızın ağzından kendisi ile ilgili çıkacak cümlelerin peşine düşmesi ve öfkesi beni çok korkuttu. babasıyla problemleri olan ve hiç sekmez en nihayetinde babasına dönüşen bir adam.
nuray konusuna geleyim. samet kendisine hiç yakıştırmadı. narsist kişiliği ile zaten mükemmel biri ile de karşılaşsa bir kulp bulacakken nuray'ın özel durumu, örgüt ile bağlantıları ve büyük şehirde okumuş olsa da, instagramında havalı fotoğraflarına rağmen, nuray'ın bulundukları şehre ait olduğu düşüncesini kendi önüne sürdü.
nuray ile kenan'ı yakıştırıp tanıştırması karakter hakkında bize fazlaca bilgi vermişti. kenan aşağıda ve ezik olduğu için ancak nuray gibi biri ile olabilir hem ne güzel ikisi bir çok konuda aynı aşağılıktalar birbirlerine yakışırlar ve bende göstermelik yapmak zorunda olduğum iyiliklerden birini yapmış olurum düşünceleri ile çıktı bu yola. neticesinde ilk birlikte buluşmalarında en sevdiği oyuncağı kaptıran mızmız bir çocuk gibi başkasının elinde daha değerli olunca hem kıza yürümeye hem kenan' a iyiden iyiye kurulmaya başladı. o kantin sahnesinde aklıma bazı bakışlar işlendi. spesifik olarak belirtmem gerekirse; nuray'ın söylediklerini kenan onayladığı zaman attığı bakışlar.
filmin devamında öğretmenler odasında müdür ile geçen diyaloglar çok gerçekti. samet'in paçaları tutuştuğunda konunun ne kadar içine girip hararetli tartışmalar yapabileceğini de görmüş olduk. vahit usta ile olan muhabbetlerinde ise ne kadar olayın dışında ve yüzeysel kalıyordu.
filmde midemi en çok bulandıran sahne sınıfta bulunan, bu güne kadar köpek çektiği erkek çocuklarını örgütleyip kendi adamı yapmaya çalışması. kıyamam zaten öğretmenin sevgisini hiç kazanamayan o çocukların ne hissedebileceğini bir düşünün ve samet'in bunu adı gibi bildiğine eminim. sevim' e karşı tutumları ile artık iş öğretmen zorbalığına dönüşmüştü.
nuray ile ilk tanıştıklarında kantinde posterler vardı birinde iyilik yarışı gibi bir ibare bulunuyordu. nuray ile sofrada geçen muhabbetlerinde de iyilikte yarışmak konusuna değindiler. özellikle yapıldığının farkındayım ancak ya ben oturtamadım kafamda ya da eksik bir şeyler vardı bu bağlamlarda.
canımı sıkan bir sahne daha vardı ki; kenan' a seviştiklerini ima edeceği zaman nuray hakkında "valla akıllı kızmış hiç beklemiyordum." gibi cümleler kurması tüylerimi diken diken yaptı. hala kendine yakıştırmıyor ama paşam iradesi dışında bazı durumların geliştiğini kendisinin de anlamadığını söylüyor. ah nuray kendine çok öfkelisin. içten içe pişmanlıktan kıvrılıyorsun ve dönmek istemiyorsun fikirlerinden bacağının acısı çok taze. bir cümle kurmuştu "o kadar acıdı ki anneni babanı öldüreceğiz acı kesilecek deseler olur seve seve öldürün" demişti. seve seve ikilemesi bende çok büyük yankı bıraktı acının büyüklüğünü hissettim.

nuray karakterinin evindeki film stüdyosu ne alakaydı?

sanat filmi diyoruz ama sanatın bu filmde topluma dokunan kısmı biraz sıkıntılıydı.
şimdi ne alaka diyenler olacaktır eminim ama ortada rezil ped*fili vakaları varken bir öğretmenin öğrencisiyle muhabbetinin o noktaya evrilmesi ve sanki öğrenciden(?!) sebep öğretmenimiz haksız yere zor durumda kalmış imâsı beni rahatsız etti.

gerçi öğretmen dediğimiz karakter şeref yoksunu ve ne istediğini, ne olduğunu bilmeyen, oksijen israfı diyebileceğimiz türden birisi. böyle bir insan müsveddesinin ondan bekleneceği gibi hareket ettiği gösterilmiş elbette. ama iç sesinde söyledikleri ve filmin sonlarına doğru sanki gâyet mâkûl bir insan izlenimi tabiri caizse beni dumura uğrattı!

daha açık yazmak gerekirse, böyle bir adinin ne arkadaşı kalmalıydı ne de mesleğine devam edebilmeliydi. sefil bir hayat sürdüğünü görsek güzel bir mesaj verilmiş olurdu.

ha diyeceksiniz ki zaten film gerçekleri anlatıyor.. böylelerine hiçbir şey olmaz, bunlar bir yolunu bulur yaşar gider. evet, haklısınız ama zaten sorun bu tiplere sinema aracılığıyla da olsa bir gözdağı vermemek değil mi?
kardeşim, iğrenç mahluklar olduklarını, toplumda yerleri olmadığını gösterin ya!!
hiç anlamadığım şey; şiddete dair mesajı tutup kadını yaka parça savurarak verirler?!
lan o mesaj vermek olmuyor işte! o, eşeğin aklına karpuz kabuğu düşürmek oluyor.

ayrıca sevim karakteri biraz (çok özür diliyorum) fah*şe gibi gösterilmiş. açıkçası kızın hareketleri, öğretmeninin hediyesini alırkenki kırılmaları falan çok bayağıydı! izlerken o sahnelerde noluyor ya?! ne biçim hareketler bunlar demekten kendimi alamadım. hatta o kadar ki, filmden şöyle bir mesajın çıkmaması hiç zor değil; “işte o yaştaki çocuk böyle kırılırsa, e genç adam da etkilenir tabii”.
maalesef böyle bir mesajın çıkmayacağı, bazı habis beyinlerin oraya çekemeyeceği gibi bir durum yok ortada.
küçücük bir çocuğa o lakayıtsız, garip tavırları yaptırmalarındaki amacı ben çok da masum görmüyorum. ve inanın hiç gerek yoktu! eğer sevim dediğimiz karakter zaten başarılı ve öğretmenleri tarafından sevilen* bir öğrenci ise zaten o tür hareketleri yapmaz. ayrıca öyle ped*fil bir manyak da o hareketlere ihtiyaç duymaz ve sapkınlığını, kafada kurmalarını her türlü yapar.

sinirimden söylemek istediklerimi anlatamıyorum gibi hissediyorum ama o en sondaki iç seste söylenenler bence ciddi sıkıntılıydı.
yok kendinde olmayan şeyleri aramış, bir enerjiyi, aşkınlığın küçük bir belirtisini. onu değil, onun ötesini düşlemiş!!!
peh peh peh! bir de onu düşleseydin istersen samet hocam?!!!

şimdi bu noktada, kurulan cümlelere dair "yılgın bir öğretmenin, hayatın daha başındaki bir öğrencisinin coşkunluğuna duyduğu özlem aktarılmak istenmiş" deseniz bile, kusura bakmayın ama buna anca gülerler.
ha diyeceksiniz senin zihnin pis! peki hocam buyrun şu cümlelerden bana masum anlamlar çıkarın lütfen…


bla bla bla... araya bir de ileride kızımızın öğretmeni gibi olmayacağını belirten sözler serpiştirilmiş vs vs.

edit: ciddi yanıldığımı, hiçbir şey anlamadığımı düşünen varsa dm'den belirtsin lütfen. ben mi kafada kurdum? hiç mi anlamadım söylenenleri? o kadar mı cahilim -veya- dikkatsiz izledim -veya- filmin başlarında gerçekleşen yakışıksız olaylar bende önyargı oluşturduğu için samet'in filmin sonundaki hesaplaşmalarını taraflı ve yanlış yorumluyorum? gerçekten merak ettiğimden soruyorum. "sen anlamamışsın. bak, filmin analizi şu" diyen varsa aydınlatsın lütfen beni. şimdiden teşekkürler.

velhâsıl toplumun kanayan yarası olan bu tür durumlar böyle gerçekleri göstererek düzelmez hocam. çünkü yıllardır zaten gerçekler gösteriliyor ve bir arpa boyu bile yol alamadık. birileri ceplerini doldururken, bazı eşeklerin aklına sokulan karpuz kabukları da birilerinin canını yakmaya devam ediyor.

filmde dolu dolu geçen tek sahne samet ile nuray’ın yemek sahnesiydi ama orada da gördük ki nuray gibi boş teneke tipler anca bık bık konuşmasını bilir.