mutluluk

eğer mutluluğunuzu engellediğini veya buna hiçbir etki etmediğini düşündüğünüz materyalleriniz varsa ücretsiz teslim alabilirim

mutluluk kitabının yazarı zülfü livaneli'ye "mutluluk sizce nedir" diye soruluyor. verdigi yanıt şu:
mutluluk başkasını mutlu etmektir" diyor.
ben de bu düşünceye tamamen katılıyorum. sevdiklerimi mutlu edince ben de çok mutlu oluyorum.

başkasını mutlu ettiğimizde işin sonunda genelde ağzımıza sıçıyorlar ama tabi yine de paşa gönlünüz bilir

son zamanlarda * bize uğramaz oldu.

gözü açıp kapatmak suretiyle sanrı olduğu anlaşılacak mevzu

annemi kaybedeli 1 ay olmuş, hayatımın durduğunu düşündüğüm, kendimi uzun uzun sorguladığım evre... hiç istemeyerek de olsa işe gelmişim, etrafımda dönüp duran miniklerin varlıkları bir an gözümün önünden silinmiş, annemle olan bağımı düşünüp duruyorum... iyi bir evlat mıydım onun için? ona karşı hep hayal kırıklığı mıydım yoksa? işte tam bunları düşünüp hayatım gözümün önünden geçerken bacağımda bir hareketlilik seziyorum...

renkli zebralar, kalpler, yıldızlar... bana bakıp gülümseyen küçücük gözler, minicik çocuklar.... o an nasıl olduysa hayatın devam ettiğini hatırladım. o renkli zebra bana hayatın devam ettiğini hatırlattı... annem başka diyarlara göçmüş olsa da bıraktığı sevginin hala benimle olduğunu, paylaşınca daha da güzel bi hale büründüğünü hatırladım o gün. ''siz bekleyin, birkaç dakikaya geleceğim, yaramazlık yok...'' diyerek tembihledim o minikleri ve kreşin kapısında hüngür hüngür ağladım.

bacağımdaki o zebra aylar önce beni böyle mutlu etmişti işte.

bir an çorap deseni sandım. sısıs

töbee.

sonra entryi okuyunca da hafif bi suçluluk hissettim ama 0.1 salisede geçti o his.

yarını düşünmeden içmek… *

şu anda satrançta 2 maç kazanıp 3 maç kaybettiğim 3 saatlik döngüme an itibari ile üst üste 9. maçımı alarak hissettiğim duygudur.

bize uğramıyor hiç, bir kusurumuz mu oldu amk.

anlık olan ama etkisi uzun süren şeylerin toplamı... kendime bakıyorum da yakın zamanda böyle bir etki altında kalmamışım. bana da yazıklar olsun.

epikürcü yavşakların aldığı tırt hazları kutsamak için uydurduğu bir kavramdan ibaret.

peşinde koşulan aslında zaten sahip olunan dopamin, seratonin gibi salgı bezlerinin salgıladığı hormonlardan ibaret.

hiçbir şey kutsal değildir, kutsayan ahmaklar hazzın düşkünleridir. böyle aşağılık bir varoluş.

gelecek olan acıların avansı.

sevdiceğinle aşure yedikten sonra gelen duygu.