nazım hikmet ran

eserleri ile kendi devri ve sonraki nesilleri derinden etkileyen ancak uğruna yürek titreten şiirler yazdığı her kadını başka bir kadın uğruna terk eden büyük şairimiz.

modern homeros. şiirle roman yazma işinin son temsilcisiydi.

dünya şairimiz nazım hikmet'in ölüm yıldönümünde kendisini saygıyla anıyoruz...

çok yorgunum, beni bekleme kaptan.
seyir defterini başkası yazsın.
çınarlı, kubbeli, mavi bir liman.
beni o limana çıkaramazsın...

şaşıp kalma üstüne

sevebilirim
hem de nasıl,
dile benden ne dilersen,
canımı, gözlerimi

kızabilirim,
ağzım köpürmez,
ama devenin öfkesi halt etmiş benimkinin yanında,
devenin öfkesi, kinciliği değil.

anlayabilirim
çoğu kere burnumla,
yani en karanlığın, en uzaktakinin bile kokusunu alarak
ve dövüşebilirim,
doğru bulduğum, haklı bulduğum, güzel bulduğum her şey için, herkes için,
yaşım başım buna engel değil,
ama gel gör ki çoktan unuttum şaşıp kalmayı.
şaşkınlık, alabildiğine yuvarlak açık ve alabildiğine genç gözleriyle bırakıp gitti beni.
yazık.


1963 şubat,
tanganika maranga oteli

ve vera'ya şöyle dedi;
bizim kavuşmamız ölümümden sonra olacak. ülkeme dönmek için ölmek zorundayım..
ruhun şad olsun mavi gözlü dev.. saygı, sevgi ve özlemle..

“dertlerimi aklında tutma, unut...
beni unutma”

-nazım hiktmet ran
(unutmadık seni, 3 haziran)

nazım hepimizden daha diri. çünkü o insanın özü. öz ölmez.

yukarıda sevdiğimiz bir yazar arkadaşımız, "şaşıp kalma üstüne" adlı şiirini aktarmış. #1009901

ben de şarkısını paylaşayım:

yaşamak

türk edebiyatının cesur şairi ve inandıklarının yılmaz savaşçısı. bugün ölüm yıldönümünde büyük bir özlemle ve sevgiyle anılıyor.

“aynı daldaydık, aynı daldaydık.
aynı daldan düşüp ayrıldık.
aramızda yüz yıllık zaman,
yol yüz yıllık.

yüz yıldır alacakaranlıkta
koşuyorum ardından.”

dizeleriyle anmak istediğim, 58 yıl önce aramızdan ayrılan türk şiirinin en büyük ismi.

bugün ölüm yıldönümü olan büyük şair. o zaman edip akbayram ve kızı türkü'den gelsin.

"seni dünya paylaşamıyor, şiirlerin bin dilde
seni senden okumak var ya seni aynı dile
mezarın orada olsa burada olsa ne olur
tepende bir taş olsa çınar olsa ne olur

kitapların özgür artık, müjdeler olsun nazım
sen yazmaya devam et, hasreti yazma nazım
varna önlerindeydin, sen artık döndün nazım
karadeniz köpürdü, memlekettesin nazım

nazım hikmet memleket, memleket nazım hikmet
kafiye için yazmadım, hasret sana memleket"

nazım hikmet memleket

tam 58 yıldır şiirler nazım 'sız.

" bir gün bensizlik çalar kapını.
benli dünleri düşünür, avunursun...
sanma ki yalanlar içinde, ben gibi bir
doğru bulursun."

nazım hikmet

bugün pazar.
bugün beni ilk defa güneşe çıkardılar.
ve ben ömrümde ilk defa gökyüzünün
bu kadar benden uzak
bu kadar mavi
bu kadar geniş olduğuna şaşarak
kımıldamadan durdum.
sonra saygıyla toprağa oturdum,
dayadım sırtımı duvara.
bu anda ne düşmek dalgalara,
bu anda ne kavga, ne hürriyet, ne karım.
toprak, güneş ve ben...
bahtiyarım...

der vikipedi kendisi için.

ancak bizlerin 'mavi gözlü dev'idir
"senin adını kol saatımın kayışına tırnağımla kazıdım..."
tecrit günlerinden kalan bu cümleyi,
ona dedirten hasreti ile
vatanına ,
aşk ina duyduğu sevdası ile..
anıyoruz..

bugün ölüm yıl dönümü olan, değeri zamanında bilinememiş bir şairimizdir. bu dünyadan bir nazım hikmet geçti. bütün şiirleri birbirinden güzel ama ben bir tanesini bırakayım buraya.

ben
senden önce ölmek isterim.
gidenin arkasından gelen
gideni bulacak mı zannediyorsun?
ben zannetmiyorum bunu.
iyisi mi,beni yaktırırsın,
odanda ocağın üstüne korsun
içinde bir kavanozun.
kavanoz camdan olsun,
şeffaf, beyaz camdan olsun
ki içinde beni görebilesin
fedakarlığımı anlıyorsun
vazgeçtim toprak olmaktan,
vazgeçtim çiçek olmaktan
senin yanında kalabilmek için.
ve toz oluyorum
yaşıyorum yanında senin.
sonra, sen de ölünce
kavanozuma gelirsin.
ve orada beraber yaşarız
külümün içinde külün
ta ki bir savruk gelin
yahut vefasız bir torun
bizi oradan atana kadar...
ama biz
o zamana kadar
o kadar
karışacağız
ki birbirimize,
atıldığımız çöplükte bile zerrelerimiz
yan yana düşecek.
toprağa beraber dalacağız.
ve bir gün yabani bir çiçek
bu toprak parçasından nemlenip filizlenirse
sapında muhakkak
iki çiçek açacak :
biri sen
biri de ben.
ben
daha ölümü düşünmüyorum.
ben daha bir çocuk doğuracağım
hayat taşıyor içimden.
kaynıyor kanım.
yaşayacağım, ama ,çok, pek çok,
ama sen de beraber.
ama ölüm de korkutmuyor beni.
yalnız pek sevimsiz buluyorum
bizim cenaze şeklini.
ben ölünceye kadar da
bu düzelir herhalde.
hapisten çıkmak ihtimalin var mı bugünlerde?
içimden bir şey
belki diyor.

o yalnız ağaran tanyerini görür
ben geceyi de
sen yalnız geceyi görürsün
ben ağaran tanyerini de.

ayrılık şiiri: #1061591

"allahtan büyük ne var ? demişler; çocuklar var, demiş.
öyle ya çocuk allah korkusunu bilebilir mi?
bilmez.
kim kimden korkmazsa, o ondan büyüktür."

-nazım hikmet ran

"ran" osmanlicada "kalbin katılaşması, kasvetlenmesi" demektir. ancak soyadının bu anlamdan kaynaklandığı gibi bir iddia yoktur. bir deyişe göre piraye seçmiştir, sıfat fiil eki olduğu için de aralarında espri konusu etmişler ve herkes kendine göre yorumlasin demişler.
run forrest run'ın bununla hiç alakası yoktur.